«Επεξεργασμενο στο ποδι το φορολογικο νομοσχεδιο»

Την πεποίθηση ότι το φορολογικό νομοσχέδιο είναι επεξεργασμένο στο πόδι εκφράζει μιλώντας στον ΠτΘ ο Πρόεδρος Λογιστών Νομού Ροδόπης, κ. Κώστας Τσατσαρίδης, με αφορμή την ψήφισή του σήμερα από τη Βουλή. Σχολιάζοντας βασικά σημεία του νομοσχεδίου, ο κ. Τσατσαρίδης τονίζει ότι «δυστυχώς στην Ελλάδα πάντα παίρνονται και εφαρμόζονται άδικα μέτρα, γιατί δεν έχει η κεντρική εξουσία, στην προκειμένη περίπτωση το Υπουργείο Οικονομικών, τη δυνατότητα ελέγχου και πάταξης της φοροδιαφυγής. Δεν έχει τη δυνατότητα, δεν θέλει, ο καθένας μπορεί να το ερμηνεύσει όπως θέλει».

Ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών

ΠτΘ: κ. Τσατσαρίδη, σήμερα ψηφίζεται στη Βουλή το φορολογικό νομοσχέδιο. Θα ήθελα, ξεκινώντας, να μας μεταφέρετε μία γενική άποψη επ’ αυτού…

Κ.Τ.: Ένα μέρος του συγκεκριμένου νομοσχεδίου που κατατέθηκε στη Βουλή και ψηφίζεται σήμερα στη Βουλή, αφορά στη ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών των πολιτών. Αυτό είναι σημαντικό, γιατί στην εποχή μας με τη στενότητα την οικονομική που υφίστανται οι πολίτες, έχουν συσσωρευτεί τα χρέη κάποιων πολιτών προς το δημόσιο. Είναι σημαντική αυτή η ρύθμιση, γιατί γι’ αυτούς που ίσως έχουν τη δυνατότητα να εξοφλήσουν εφάπαξ το ποσό, θα διαγραφούν όλες οι προσαυξήσεις που έχουν προστεθεί τα χρόνια που τα χρέη τους ήταν βεβαιωμένα. Αν δεν έχουν τη δυνατότητα εφάπαξ καταβολής, αλλά τμηματικής, τότε θα είναι μικρότερη η διαγραφή των προσαυξήσεων που τους έχουν επιβληθεί. Άρα είναι κάτι το οποίο συμφέρει και αν σήμερα ψηφισθεί, θα μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να πηγαίνουν στις ΔΟΥ για να κάνουν ρύθμιση των παλιών οφειλών τους.

Βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεται αυτό. Κατά καιρούς το κράτος, βλέποντας την αδυναμία των πολιτών να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις εισφοράς χρήματος είτε από φορολογία εισοδήματος είτε από άλλες φορολογίες, παίρνει τέτοιου είδους μέτρα. Από την άλλη, βέβαια, αυτό έχει και τα αρνητικά του, γιατί αντίκειται στη βούληση, θα λέγαμε, της εμπιστοσύνης των πολιτών προς το κράτος και οι νόμιμοι πολίτες πάντα διαμαρτύρονται ότι είναι τα θύματα όλης της ιστορίας, επειδή πληρώνουν κανονικά τις υποχρεώσεις τους. Από την άλλη, αυτοί που είτε λόγω συνείδησης είτε λόγω αδυναμίας δεν πληρώνουν πάντα, είναι ευνοημένοι, γιατί τα ίδια χρήματα τα πληρώνουν μετά από μερικά χρόνια και, μάλιστα, χωρίς προσαυξήσεις.

Το δεύτερο κομμάτι που αφορά στους επαγγελματοβιοτέχνες και, γενικότερα, τους επιτηδευματίες του ιδιωτικού τομέα είναι η ρύθμιση και το κλείσιμο των φορολογικών τους υποθέσεων, οι λεγόμενες πενταετίες. Είναι ένα σημαντικό κομμάτι, αλλά και αυτό άδικο. Εν πάσει, όμως, περιπτώσει δεν μπορούν τα πράγματα να γίνουν διαφορετικά, υπήρχε πίεση και από πλευράς επιμελητηρίων προς το Υπουργείο Οικονομικών για να περαιωθούν οι υποθέσεις με αποτέλεσμα το Υπουργείο να προβεί σε αυτή την ενέργεια.

ΠτΘ: Λέγεται ότι από πλευράς υπουργείου Οικονομικών εξετάζεται το ενδεχόμενο εφαρμογής των τεκμηρίων διαβίωσης. Ποια είναι η άποψή σας;

Κ.Τ.: Κατά την άποψή μου, τα τεκμήρια διαβίωσης δεν θα ψηφισθούν τώρα, αλλά αργότερα. Ο κ. Αλογοσκούφης εξέφρασε μια άποψη για τα τεκμήρια διαβίωσης τα οποία ενδεχομένως να εφαρμοστούν, αυτό δεν είμαι σε θέση να το πω εγώ, απλά δεν θα είναι μόνο σκληρά, αλλά θα ανατρέψουν όλα τα δεδομένα της αγοράς και θα δημιουργήσουν πολλά προβλήματα.

Η ρύθμιση για τα «μπλοκάκια»

ΠτΘ: Πολύς λόγος, κ. Τσατσαρίδη, γίνεται για τα λεγόμενα «μπλοκάκια». Μάλιστα η ΑΔΕΔΥ ζητά ν’ αποσυρθεί η ρύθμιση τονίζοντας ότι είναι πρόκληση για τους εργαζόμενους…

Κ.Τ.: Γίνεται πολύς λόγος για τα «μπλοκάκια», γιατί σε αυτή την περίπτωση τουλάχιστον τα τελευταία περίπου τέσσερα χρόνια παρανομεί το κράτος. Γιατί στα «μπλοκάκια» υπάρχει ένας εργοδότης, δηλαδή το δημόσιο, και υπογράφει σύμβαση έργου ένα νέο παιδί, το οποίο εργάζεται σαν υπάλληλος γραφείου ή σε κάποια υπηρεσία και το οποίο κάθε μήνα εκδίδει ένα τιμολόγιο και εισπράττει κάποια χρήματα. Είναι όμως ένας και μοναδικός ο εργοδότης και άρα έχουμε σχέση εξαρτημένης εργασίας. Για παράδειγμα, εγώ έχω φοροτεχνικό γραφείο και ασχολούμαι με πεντακόσιους πελάτες. Σε αυτή την περίπτωση είμαι ελεύθερος επαγγελματίας. Αν είχα ένα μόνο πελάτη, τότε θα υπήρχε εξαρτημένη εργασία και δεν θα μπορούσα να πω ότι παρέχω ανεξάρτητες υπηρεσίες. Άρα στην περίπτωση αυτή το ίδιο το κράτος παρανομεί, γιατί ενώ στην ουσία έχει υπάλληλο με συγκεκριμένη σύμβαση, το θεωρεί ως ανεξάρτητη υπηρεσία, δεν καταβάλλει εισφορές στο ΙΚΑ, γιατί είναι ελεύθερος επαγγελματίας και από πάνω του λέει ότι είναι και παράνομος και του ζητά να καταβάλει το 10%. Είναι δηλαδή τραγικές οι καταστάσεις. Θεωρώ ότι αυτοί που πήραν αυτή την απόφαση, την πήραν πολύ πρόχειρα.

Μικροεπαγγελματίες

ΠτΘ: κ. Τσατσαρίδη, ισχύει ότι αυτή η κυβέρνηση φορολογεί εισοδήματα που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας;

Κ.Τ.: Δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι κάτω από το όριο της φτώχειας. Η λογική του κ. Αλογοσκούφη έχει σαν βάση κάποια στατιστικά που έχει το Υπουργείο Οικονομικών και αφορούν στους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, δε μιλάμε για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Μάλιστα χθες ανακοινώθηκε ότι δεν θα εμπεριέχεται στο φόρο 10% και το εισόδημα από ακίνητα. Άρα ξεκαθαρίζει το Υπουργείο και λέει ότι τα «μαύρα πρόβατα» είναι μόνο οι μικροεπαγγελματίες. Όλοι οι άλλοι είναι σωστοί Έλληνες πολίτες, αποδίδουν τους φόρους τους και άρα έχουν δικαίωμα να έχουν αφορολόγητο, ενώ όσοι έχουν καταστήματα και επιχειρήσεις, είναι φοροφυγάδες και άρα πρέπει να πληρώσουν το 10%. Δηλαδή τα μαύρα πρόβατα είναι μόνο οι επιχειρηματίες πλέον και δη οι μικρομεσαίοι, αυτοί πλήττονται, γιατί ιδιαίτερα στις εποχές μας που είναι ιδιαίτερα δύσκολες, ένας επιχειρηματίας προσπαθεί να κρατηθεί στην αγορά, είτε με θεμιτό ή αθέμιτο ανταγωνισμό, και έρχεται το κράτος και του επιβάλλει ένα κεφαλικό φόρο 1205 ευρώ. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι υπάρχουν ιδιαίτερες δυσκολίες.

Νομοσχέδια επεξεργασμένα στο πόδι

ΠτΘ: Γιατί κατά τη γνώμη σας συμβαίνει αυτό;

Κ.Τ.: Το θέμα είναι ότι τα περισσότερα νομοσχέδια στην Ελλάδα είτε είναι φορολογικά είτε όχι δείχνουν μια προχειρότητα και είναι έκτακτα μέτρα, δεν είναι δηλαδή νομοθετήματα τα οποία τυγχάνουν μιας επεξεργασίας και μετά από ωριμότητα αποφασίζεται ο σκοπός για τη ρύθμιση συγκεκριμένου θέματος. Στο ελληνικό κράτος, συνήθως όταν πλησιάζει ο καιρός, καταρτίζει το Υπουργείο Οικονομικών τον προϋπολογισμό. Βλέπει τα έξοδα, τα οποία πάντα είναι ανελαστικά, – γιατί τα έξοδα ενός για παράδειγμα χ υπουργείου είναι οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων, δεν είναι τα καρμπόν ή τα μπλάνκο ή τα χαρτικά που θα χρειασθεί μια υπηρεσία, είναι οι μισθοί οι οποίοι είναι ανελαστικοί και δεν μπορούν να πουν μείωση μισθών, μόνο αυτό δεν ακούσαμε, – και πρέπει να εξετάσει και τα έσοδα. Και εκεί στον πανικό της συγκέντρωσης, βλέπουμε αυτά που, κατά την άποψή μου, είναι «τερατουργήματα» οικονομικής φύσης, είναι δηλαδή μη ώριμα νομοσχέδια επεξεργασμένα στο πόδι.

ΠτΘ: Ίσως και για αυτό βλέπουμε μέτρα που καταργήθηκαν πριν χρόνια να επανέρχονται σήμερα…

Κ.Τ.: Ακριβώς. Για παράδειγμα, το θέμα με τα τεκμήρια των αυτοκινήτων. Καταργήθηκαν το 2002, γιατί πρώτον δεν απέφεραν και ανάγκαζαν δηλαδή τον κόσμο να κάνει διάφορα τερτίπια, για παράδειγμα ένα αυτοκίνητο να είναι μοιρασμένο σε πέντε άτομα στην οικογένεια για να μπορεί να καλυφθεί, ή να έχει ο άνδρας και η γυναίκα ένα αυτοκίνητο. Οι εποχές εξελίσσονται, και με αυτό θέλω να πω, ότι ίσως πριν από δεκαπέντε χρόνια ένα αυτοκίνητο σε μια οικογένεια να ήταν αρκετό, σήμερα όμως είναι απαραίτητο το δεύτερο αυτοκίνητο. Είναι είδος πρώτης ανάγκης. Δεν είναι είδος πολυτελείας για να το φορολογήσουμε. Δε συνεπάγεται ότι αυτός που έχει ένα δεύτερο αυτοκίνητο, είναι πλούσιος και πρέπει να τον φορολογήσουμε ή αυτόν που έχει μια εξοχική κατοικία. Το ερώτημα είναι τι εννοούμε, όταν λέμε εξοχική κατοικία. Μιλούν για εκατό τετραγωνικά. Είναι όμως πάρα πολλές οι περιπτώσεις που οι γονείς αφήνουν στα παιδιά τους σε ένα χωριό ένα σπίτι. Αυτό συμβαίνει στους περισσότερους Έλληνες. Είναι λογικό, όταν αναφέρονται σε μια βίλα παραθαλάσσια με πισίνες, να τη φορολογήσουν. Όλοι συμφωνούμε σε αυτό. Οι περισσότεροι όμως έχουν μια κληρονομιά από ένα συγγενικό τους πρόσωπο σε ένα χωριό. Αυτό δε σημαίνει ότι οι άνθρωποι αυτοί είναι πλούσιοι και πρέπει να φορολογηθούν. Αυτά τα σημεία είναι τα ζητούμενα. Όσον αφορά στα αυτοκίνητα. Ήδη οι έμποροι των αυτοκινήτων δήλωσαν ότι κλείνουν τις επιχειρήσεις τους. Έχουν απόλυτο δίκιο. Όταν δηλαδή είχαν, για παράδειγμα, εκατό παραγγελίες και οι εξήντα έχουν αποσυρθεί λόγω του φόβου της απόσυρσης, τι να κάνουν; Δημιουργείται δηλαδή μια τεράστια αναταραχή στην αγορά, όταν ο υπουργός Οικονομικών βγαίνει και κάνει μια δήλωση. Οι έμποροι αυτοκινήτων τις επόμενες τρεις μήνες δεν θα πουλήσουν αυτοκίνητο μεγάλου κυβισμού τουλάχιστον.

Αντίκτυπο των μέτρων στην τοπική κοινωνία

ΠτΘ: Κατά την άποψή σας, κ. Τσατσαρίδη, αυτά τα νέα φορολογικά μέτρα, τι αντίκτυπο θα έχουν στην τοπική οικονομία και κοινωνία;

Κ.Τ.: Όπως και σε όλη την Ελλάδα, έτσι και στην τοπική οικονομία θα έχουν αρκετά μεγάλο αντίκτυπο. Είναι μια αφαίμαξη χρήματος που φεύγει προς την Αθήνα. Φεύγουν χρήματα που θα είχε στη διάθεσή του ο φορολογούμενος να διαθέσει στην ντόπια αγορά, γιατί εδώ ζει, οπότε θα τα διέθετε. Άρα αυτά τα χρήματα, πληρώνοντας τις υποχρεώσεις του είτε αυτό λέγεται περαίωση των υποθέσεών του της πενταετίας είτε αφορούν ληξιπρόθεσμες οφειλές ή αν στο μέλλον τεθούν τεκμήρια, θα φύγουν από εδώ και θα διοχετευθούν προς τα κάτω. Οι εποχές είναι δύσκολες και το γνωρίζουν όλοι. Ο κόσμος ζορίζεται, προβληματίζεται είτε λέγεται πετρέλαιο είτε σχολικά είδη και τα φορολογικά μέτρα έρχονται σαν κερασάκι στην τούρτα.

ΠτΘ: κ. Τσατσαρίδη, σας ευχαριστούμε πολύ.

Κ.Τ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

«Κεφαλικός φόρος» στους επαγγελματοβιοτέχνες

Το χειρότερο όλων σε αυτό το νομοσχέδιο που θα ψηφισθεί είναι ο κεφαλικός φόρος, όπως προσωπικά τον λέω, το 10% στους μικροεπαγγελματίες. Δεν έχουν καμία ευθύνη οι πολίτες το αν το κράτος μπορεί ή όχι να πατάξει τη φοροδιαφυγή. Αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση, όμως δε μπορεί σε ένα ευνομούμενο κράτος να επιβάλεται κεφαλικός φόρος 10% στους επαγγελματοβιοτέχνες, διότι με αυτό τον τρόπο κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Και σε αυτό το σημείο εντοπίζεται το άδικο που πνίγει πολλούς επαγγελματοβιοτέχνες, διότι ενώ είναι νομιμότατοι και αποδίδουν τους φόρους τους, το ΦΠΑ, το κράτος τους επιβάλλει να πληρώσουν «κεφαλικό φόρο» 10%. Αυτό σημαίνει 1050 ευρώ επιπλέον φόρο σε κάθε φορολογούμενο. Στην κυριολεξία με αυτό τον τρόπο γονατίζει τελείως τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Δε μπορεί να ειπωθεί ότι όλοι οι μικροεπαγγελματίες διαφεύγουν. Υπάρχει και δεν είμαι από εκείνους που θα πουν ότι δεν υπάρχει φοροδιαφυγή. Υπάρχει, αλλά ας φροντίσει το κράτος να συλλάβει τους φοροφυγάδες. Όχι με αυτό τον τρόπο και κατ’ αποκοπή να λέμε όλοι είστε κακοί και πληρώστε φόρο. Με αυτό τον τρόπο και ο νόμιμος αναγκάζεται να γίνει παράνομος στο τέλος. Γιατί και στην περίπτωση της ρύθμισης που αφορά στο κλείσιμο των υποθέσεων η οποία μπορεί να είναι σημαντική, είναι όμως και άδικη, γιατί ένας ο οποίος διέφευγε όλα αυτά τα χρόνια, δήλωνε δηλαδή λιγότερα ακαθάριστα έσοδα, θα πληρώσει ενδεχόμενα και λιγότερα από κάποιον που ήταν νόμιμος και έκοβε κανονικά τις αποδείξεις και πλήρωνε τους φόρους. Πάντα δηλαδή μιλάμε για άδικα μέτρα.

Δυστυχώς, στην Ελλάδα πάντα παίρνονται και εφαρμόζονται άδικα μέτρα, γιατί δεν έχει η κεντρική εξουσία, στην προκειμένη περίπτωση το Υπουργείο Οικονομικών, τη δυνατότητα ελέγχου και πάταξης της φοροδιαφυγής. Δεν έχει τη δυνατότητα, δεν θέλει, ο καθένας μπορεί να το ερμηνεύσει, όπως θέλει.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.