90 χρονια απο την ιδρυση του ΚΚΕ

Η Νομαρχιακή Επιτροπή Ροδόπης του ΚΚΕ πραγματοποίησε την Κυριακή εκδήλωση στη θέση «Βρύσες του Δημοκρατικού Στρατού», εκεί που είχε την έδρα του το αρχηγείο του Δημοκρατικού Στρατού, στη Σμιγάδα της Κοινότητας Οργάνης. Η εκδήλωση έγινε για τα 90χρονα της ίδρυσης του ΚΚΕ, με σκοπό να τιμηθεί η δράση του Δημοκρατικού Στρατού και ν’ αναδειχθούν οι στόχοι του.

Ο Πέτρος Τεπερίδης, μέλος του γραφείου της Ν.Ε. του ΚΚΕ εξήγησε το σκοπό της επετειακής εκδήλωσης. «Η Ν.Ε. του ΚΚΕ στη Ροδόπη, μαζί με συντρόφους που ήρθαν από την Αθήνα, διοργάνωσε στη θέση «Βρύσες του Δημοκρατικού Στρατού», στη Σμιγάδα της Κοινότητας Οργάνης εκδήλωση με σκοπό να αποτήσει φόρο τιμής σε όλους τους αγωνιστές του Δημοκρατικού Στρατού που συμμετείχαν στην τρίχρονη εποποιία του 1946-9.

Αυτή η εκδήλωση σηματοδοτεί τη μνήμη και την τιμή που αποδίδουμε στα μέλη του κόμματός μας, τα οποία πρόταξαν τα στήθη τους σε δύσκολες εποχές κι έχασαν τη ζωή τους, για τα πανανθρώπινα ιδανικά της ιδεολογίας του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού, για να μπορέσει η εργατική και η αγροτική τάξη, το λαϊκό κίνημα της χώρας να δει καλύτερες μέρες. Αυτή η επέτειος δεν αφορά μόνο στους κομμουνιστές αλλά όλο τον εργαζόμενο κόσμο, τον κόσμο των μικρομεσαίων, της αγροτιάς, των νέων, των ανθρώπων που παλεύουν καθημερινά για την επιβίωσή τους.

Η εκδήλωση δηλώνει ότι χωρίς την οργανωμένη πάλη και την αντίσταση δε μπορούμε πλέον όχι μόνο να διασφαλίσουμε τα κεκτημένα αλλά και να διεκδικήσουμε καλύτερες συνθήκες ζωής».

Ο κ. Τεπερίδης θέλησε να τονίσει ότι η εκδήλωση της Οργάνης είχε δυο κομβικά σημεία. «Στην Οργάνη ήταν το γενικό αρχηγείο του Δημοκρατικού Στρατού Κομοτηνής στο οποίο έδρασαν πολύ ντόπιοι σύντροφοι από τη Ροδόπη. Επιπλέον, στην περιοχή μας υπήρξε μια ιδιαιτερότητα καθώς συγκροτήθηκε ανεξάρτητο τάγμα Οθωμανών μαχητών του Δημοκρατικού Στρατού υπό τις διαταγές του Μπεχρί Μπελί, με το ψευδώνυμο Κεμάλ, ο οποίος ήταν ο μόνος ανώτατος αξιωματικός επιτελικός πανελλαδικά του Δημοκρατικού Στρατού που ήταν τούρκος στην καταγωγή, καθώς είχε έρθει από την Τουρκία.

Θα πρέπει να πούμε ότι με μέριμνα του Δημοκρατικού Στρατού συντάχθηκε στο τυπογραφείο του αλφαβητάριο στην τουρκική γλώσσα, ώστε να μπορέσουν τα άτομα με μητρική γλώσσα την τουρκική, στον ορεινό όγκο, να τη διδάσκονται, όταν η πολιτεία δεν έστελνε δασκάλους. Αυτή ήταν η παροχή του Δημοκρατικού Στρατού, με όλα τα προβλήματα της δράσης του, σ’ εκείνα τα δύσκολα χρόνια.

Ο Δημοκρατικός Στρατός, στις περιοχές που έλεγχε, παρενέβαινε στην κοινωνική ζωή, την εκπαίδευση και την υγεία των κατοίκων».

Εποχή αμφισβήτησης κεκτημένων

Με δεδομένο ότι τα κεκτημένα αμφισβητήθηκαν και καταπατήθηκαν κι έφτασε η Ευρώπη από το 35ωρο να συζητά για 65ωρο – σε κάποιες περιπτώσεις – δημιουργείται στους εργαζόμενους ανασφάλεια και αγανάκτηση. Ο κ. Τεπερίδης αναγνωρίζει ότι δικαιώματα και νόμοι που διέπουν την εργασία καταπατούνται, καταστρατηγούνται και «με το μανδύα της νομιμότητας περνάμε σε καταστάσεις μεσαίωνα. Το κόμμα μας, με βάση την κοσμοθεωρία του και την πολιτική του αντίληψη τα είχε προβλέψει όλα αυτά και αυτό το μεταφέρουμε με λύπη.

Όταν βλέπαμε να ψηφίζεται το Μάαστριχ στις αρχές της δεκαετίας του ’90 και τα άλλα κόμματα πανηγύριζαν γνωρίζαμε ότι πάμε στην Ευρώπη των μονοπωλίων, του ΝΑΤΟ και του ιμπεριαλισμού. Σήμερα, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου η επίθεση του κεφαλαίου να γίνει πιο άγρια. Όπου υφίσταται το θέμα του κέρδους δε μπορεί να υπάρξει καλύτερη θέση για τον εργαζόμενο ή να λειτουργεί ένα σύστημα που ν’ αποβλέπει στην ελεύθερη οικονομία αλλά και με καλά αμειβόμενους εργαζόμενους. Αυτό είναι φύση αδύνατο μέσα από τις οικονομικές σχέσεις που αναπτύσσονται στον καπιταλισμό».

Ο κ. Τεπερίδης επανέλαβε ότι η επίθεση του κεφαλαίου θα είναι ακόμη πιο άγρια, θέτοντας ζήτημα θέσης και αντίδρασης του εργατικού κινήματος. «Το θέμα είναι πώς θ’ απαντήσουν οι λαϊκές δυνάμεις, οι δυνάμεις της εργασίας. Η απάντηση είναι μία «οργανωμένη αντίσταση κι αγώνας»».

Ο κ. Τεπερίδης αναγνωρίζει ότι αρκετοί εργαζόμενοι υφίστανται εκβιασμούς όταν κινητοποιούνται και δε ρισκάρουν εύκολα να χάσουν τη δουλειά τους για να διεκδικήσουν εκ νέου τα κεκτημένα. «Ο κόσμος της εργασίας δέχεται μια άμεση επίθεση, ειδικά στον ιδιωτικό τομέα όπου όταν ένας εργαζόμενος απειλείται με το να χάσει τη δουλειά του χρειάζεται μεγάλο κουράγιο για να βγει μπροστά και να διεκδικήσει. Όμως, η πράξη αποδεικνύει ότι ακόμη κι αν δεν απεργήσει δεν θα γίνει κάτι καλύτερο για τον κόσμο.

Δέχομαι τον υποκειμενικό παράγοντα κι ότι ο μισθωτός των 700 και 800 ευρώ απειλείται με απόλυση και διακατέχεται από το φόβο να μη μπορεί να ζήσει τον εαυτό του και την οικογένειά του αν αυτό συμβεί. Το ερώτημα είναι «υπάρχει άλλος δρόμος εκτός από την οργανωμένη αντίδραση;»

Αναγνωρίζουμε ότι υπάρχει μια υποχώρηση του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, αλλά ο κάθε δημοκράτης άνθρωπος που θέλει να ζήσει αξιοπρεπώς θεωρούμε ότι είναι υποχρεωμένος να δράσει. Υπάρχει η ατομική ευθύνη του καθενός και η συνολική ευθύνη των κομμάτων και των συνδικάτων, ακόμη και του ΚΚΕ, για να στηρίξει όποιους αγώνες μπορεί με τις δυνάμεις που διαθέτει, κάτι για το οποίο το ΚΚΕ περηφανεύεται» σχολίασε.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.