Εξι ψηφοδελτια διεκδικουν την ψηφιση τους

Πραγματοποιούνται την Κυριακή οι εκλογές στον Ιατρικό Σύλλογο Ροδόπης. Έξι ψηφοδέλτια διεκδικούν την ψήφο των μελών του συλλόγου και συγκεκριμένα η Ανεξάρτητα Ενωτική Κίνηση, Η Ενωτική Κίνηση Ιατρών, οι Ελεύθεροι Επαγγελματίες Γιατροί, η Ανεξάρτητη Ανανεωτική Κίνηση, η Δημοκρατική Κίνηση Ιατρών Ν. Ροδόπης και η Δημοκρατική Συσπείρωση Ιατρών.

Νίκος Φακιρίδης, υποψήφιος Δημοκρατικής Συσπείρωσης

Γιατρών: «Ζητάμε σύστημα υγείας δημόσιο και δωρεάν»

Δίνοντας το στίγμα του συνδυασμού ο κ. Φακιρίδης αναφέρει ότι έχει ως βασικό χαρακτηριστικό τη δημόσια δωρεάν υγεία σε όλους χωρίς διακρίσεις και καμία επιχειρηματική δραστηριότητα στον τομέα της υγείας. «Αυτό είναι το βασικό μας στίγμα. Θεωρούμε σαν βασική μονάδα σε ένα σύστημα υγείας δημόσιο και δωρεάν το Κέντρο Υγείας Αστικού ή Επαρχιακού τύπου που θα συνδέεται με το σχολείο, με τους παιδικούς σταθμούς, με τους αθλητικούς συλλόγους, με το εργοστάσιο και θα ρίχνει βάρος στην πρόληψη και θα αποτελεί τη βασική μονάδα πρωτοβάθμιας φροντίδας. Είμαστε αντίθετοι με τα νομοσχέδια πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας που κατέθεσε η κυβέρνηση και με όλη τη λογική της εμπορευματοποίησης της υγείας. Κείμενο. Μας ενδιαφέρει όμως και το θέμα των υγειονομικών, αλλά επειδή αναφερόμαστε σε εκλογές ιατρικού συλλόγου και των γιατρών».

Έτσι η Δημοκρατική Συσπείρωση Γιατρών Νομού Ροδόπης ζητά να καλυφθούν όλες οι θέσεις υγειονομικών και γιατρών και στο νοσοκομείο Κομοτηνής που έχει το ίδιο ελλείψεις όπως και πανελλαδικά τα νοσοκομεία, να αναβαπτιστούν οι κλινικές, να αυξηθούν οι θέσεις ειδικοτήτων, να εφαρμοστεί το εξάωρο το πενθήμερο και μια εφημερία για τους γιατρούς την εβδομάδα και βέβαια κατώτερο μισθό 1700 ευρώ για τον γιατρό.

Όσον αφορά στα προβλήματα ο κ. Φακιρίδης τα χαρακτηρίζει πολλά και οφείλονται κατά την άποψή του «στην κατεύθυνση που υπάρχει μετά την υπογραφή του Μάαστριχτ, σύμφωνα με την οποία η υγεία αντιμετωπίζεται σαν εμπόρευμα, δηλαδή ο ασθενής είναι πελάτης και αυτό έχει κατοχυρωθεί με νόμο και το οποίο προβάλλεται με τη λογική ότι ο καθένας είναι υπεύθυνος για την υγεία του. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο εργαζόμενος πρέπει να βάζει χρήματα είτε μέσω του ταμείου του, και μη ξεχνάμε ότι συνεχώς υπάρχει μείωση των παροχών υγείας, είτε κατευθείαν από την τσέπη του και έτσι φθάσαμε στο σημείο το 57% των δαπανών για την υγεία να καλύπτονται από ιδιωτικές δαπάνες. Είναι η πρώτη χώρα η Ελλάδα στο θέμα αυτό.

«Αυτή είναι η πραγματικότητα που κρύβεται πίσω από τα περί «αυτοτέλειας των δημόσιων νοσοκομείων» ή τα περί «εξασφάλισης της οικονομικής ανταποδοτικότητας του συστήματος»

Οδυνηρές οι συνέπειες σε βάρος των εργατικών – λαϊκών οικογενειών. Ορατές οι συνέπειες σε βάρος της πλειοψηφίας των γιατρών και γενικότερα των υγειονομικών

Λείπουν 25.000 νοσηλευτές και 3.000 γιατροί με βάση τους παλιούς οργανισμούς των νοσοκομείων (ανάλογες είναι οι ελλείψεις και στο νομό μας). Σε αυτήν την κατεύθυνση, ένα μέρος των ελλείψεων επιχειρείται να καλυφθεί με εργαζόμενους που τους επιβάλλονται ευέλικτες σχέσεις εργασίας, όπως συμβασιούχοι γιατροί (ΙΚΑ), επικουρικοί γιατροί και νοσηλευτές (που πληρώνονται από τα έσοδα των νοσοκομείων), νέοι και νέες που έχουν ενταχθεί στα προγράμματα stage για την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας και σπουδαστές των ΤΕΙ που κάνουν την πρακτική τους άσκηση.

Από τους 323 μαστογράφους μόνο οι 52 (16%) είναι εγκατεστημένοι σε δημόσια νοσοκομεία. Από τους 199 αξονικούς τομογράφους το Δημόσιο κατέχει τους 48 (24%). Από τις 109 γ-κάμερες (για σπινθηρογραφήματα) οι 38 (25%) είναι στο Δημόσιο.

Η αναλογία μαγνητικών τομογράφων και υπερηχοτομογράφων κατά τα 3/4 ανήκουν στον ιδιωτικό τομέα.

Τα Κ. Υ του νομού στερούνται ασθενοφόρου με τις ανάλογες συνέπειες.

Το νομοσχέδιο για την ΠΦΥ κάνει ακόμα πιο επικίνδυνες αντιλαϊκές τομές και ενισχύει παραπέρα τα μονοπώλια, τις μεγάλες επιχειρήσεις στον τομέα της υγείας, σε βάρος των αυτοαπασχολούμενων γιατρών, που το μέλλον και η επιβίωσή τους θα εξαρτάται πιο πολύ από χτες, από αυτές.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ευθύνονται για τη διαχρονική μείωση των κρατικών δαπανών για την Υγεία και την αύξηση των ιδιωτικών.

Από το 1999 μέχρι το 2006 η κρατική χρηματοδότηση έπεσε από 8,19% σε 3,5%. Αντίστοιχα αυξήθηκαν τα έσοδα από τα νοσήλια από 76% σε 82%

Οι ιδιωτικές δαπάνες (τα χρήματα που καταβάλλουν άμεσα οι εργαζόμενοι)για την υγεία το διάστημα 1989 – 2006 από 42,6% έφτασαν στο 57,2%. Αυτό μεταφράζεται σε πληρωμές το 2006, που φτάνουν το αστρονομικό ποσό των 7,49 δισ. ευρώ για τις λαϊκές οικογένειες.

Ο τζίρος των ιδιωτικών επιχειρήσεων την περίοδο 1997 – 2004 αυξήθηκε κατά 134% και η ανοδική πορεία συνεχίστηκε και το 2005 με αύξηση του τζίρου κατά 12,2%.

Τα δίκτυα της Marfin (Υγεία, Μητέρα κ.ά.), Euromedica και Ιατρικού Κέντρου επεκτείνονται, επενδύουν δισ. ευρώ. Το 2004, οι 20 μεγαλύτερες επιχειρήσεις κατείχαν το 58% των κερδών του κλάδου και το ποσοστό έφτασε στο 66% το 2005. Για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση εμείς προτείνουμε η υγεία να περάσει στο δημόσιο τομέα, γιατί είναι αγαθό. Η υγεία, επίσης, δεν είναι μόνο συνάρτηση της υγειονομικής περίθαλψης και τους συστήματος υγείας, το αν είναι καλό ή κακό αλλά είναι συνάρτηση και των συνθηκών διαβίωσης και της εργασίας. Άρα επομένως εμείς σαν γιατροί και σαν επιστήμονες μας ενδιαφέρει αυτές να είναι υγιεινές και παλεύουμε και αυτά».

Η Δημοκρατική Συσπείρωση Γιατρών ζητά, επίσης, το νοσοκομείο να χαρακτηρισθεί χώρος ανθυγιεινός, ώστε όλες οι ειδικότητες να παίρνουν ανθυγιεινό επίδομα και όχι μόνο κάποιες, όπως θέλει η κυβέρνηση, να καλυφθούν οι ελλείψεις στα Κέντρα Υγείας στα οποία δεν υπάρχουν ασθενοφόρα. «Υποστηρίζεται ότι υπάρχει ΕΚΑΒ. Όμως το ΕΚΑΒ μέχρι να προσέλθει σε σημείο που έχει γίνει τροχαίο, για παράδειγμα στις Σάπες, θέλει είκοσι λεπτά. Ενώ, αν υπήρχε ασθενοφόρο εκεί, θα ήταν διαφορετικό. Αυτά είναι απλά, αλλά δεν τα κάνουν γιατί δεν θέλουν να ξοδέψουν σε αυτό τον τομέα λεφτά».

Σταμάτης Μαρούδας, υποψήφιος με τη Δημοκρατική Κίνηση Ιατρών:

«Αγωνιζόμαστε για αξιοπρεπή ανάπτυξη του ατόμου και του κοινωνικού

συνόλου»

Ένα καλύτερο μέλλον υπόσχεται ο συνδυασμός Δημοκρατική Κίνηση Ιατρών σύμφωνα με τον υποψήφιο Σταμάτη Μαρούδα. «Θα πασχίσουμε για όλες εκείνες τις προϋποθέσεις που θα έχουν σαν αποτέλεσμα την αξιοπρεπή ανάπτυξη του ατόμου και του ευρύτερου κοινωνικού συνόλου. Θα προσπαθήσουμε για αυτά πού διακυβεύονται σήμερα δηλαδή όλα τα κοινωνικά δικαιώματα – της εργασίας, της μόρφωσης, της περίθαλψης, της σύνταξης, της πρόνοιας. Όλα όσα σήμερα έρχονται οι εκάστοτε κυβερνήσεις να καταργήσουν και να απαξιώσουν, καταντώντας την κοινωνική ασφάλιση, τη μόρφωση, την εργασία και την σύνταξη των Ιατρών μια Γραφειοκρατική διαδικασία πού ελέγχεται από κομματικούς καρεκλοκένταυρους

Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι η εργασία του νέου γιατρού είναι πια μια ατομική υπόθεση που ξεκινά από τη μαύρη εργασία του μεροκάματου της ντροπής και της απόλυτης ανασφάλειας, περνάει από τους νόμους της ατομικής υπαλληλικής σύμβασης, χωρίς δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης και φτάνει στην κρατικά θεσμοθετημένη εκμετάλλευση των ολιγόμηνων συμβάσεων επικουρικών και συμβασιούχων Ιατρών στα διάφορα ασφαλιστικά ταμεία.

Είμαστε όλοι θεατές και σίγουρα είμαστε και συνένοχοι στο έγκλημα εναντίον μας ή εναντίον των παιδιών μας όσο το παρακολουθούμε αδρανείς. Η υγεία από κοινωνικό αγαθό μετατρέπεται καθημερινά σε ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα και πολυτέλεια για τους έχοντες. Για τους μη έχοντες όμως, ένα πρόβλημα υγείας σημαίνει σήμερα γραφειοκρατικό Γολγοθά.. Αυτό είναι το Δημόσιο Σύστημα Υγείας…

Για την κυβέρνηση αυτές οι εκλογές των ιατρικών Συλλόγων έχουν πολιτικό χαρακτήρα, γιατί πολιτικός σκοπός είναι να υπάρξει αποτέλεσμα πού θα εμφανισθεί σαν έγκριση της πολιτικής της και των γενικότερων κατευθύνσεων που αυτή ακολουθεί γι’ αυτό και υποστηρίζει υποψηφίους πού στηρίζουν ρητά και σιωπηρά αυτήν τη πολιτική.

Γι’ αυτό και τα προβλήματα στον ιατρικό χώρο δυστυχώς όλο και μεγεθύνονται, και το αίτιο δεν είναι ο υπερβολικός αριθμός των Ιατρών.

Παρ’ όλα αυτά:

– Μπορεί να υπάρξει ουσιαστική παρουσία και έργο του Ιατρικού συλλόγου σε κάθε πρόβλημα είτε αφορά Νοσοκομειακό Ιατρό είτε συμβασιούχο είτε ειδικευόμενοι είτε ελεύθερο επαγγελματία συνάδελφο..

– Μπορούμε να αντισταθούμε αναλαμβάνοντας το θεσμικό ρόλο ως επίσημου συμβούλου της πολιτείας στην χάραξη υγειονομικής πολιτικής .

– Στο ψηφοδέλτιο μας εκπροσωπούνται κατά το δυνατόν διάφορες εργασιακές κατηγορίες συναδέλφων πού θα παλέψουν χωρίς αποκλεισμούς ,χωρίς διακρίσεις για τα προβλήματα όλων των συναδέλφων πού δεν είναι ξεκομμένα από το γενικότερα αγώνα του λαού μας για καλλίτερη ποιότητα ζωής, εργασίας, ασφάλειας, σύνταξης, πρόνοιας, υγείας, εκπαίδευσης και πολιτισμού.

– Έτσι λοιπόν με αίσθημα ευθύνης δημιουργήσαμε και ανανεώσαμε την Δημοκρατική κίνηση Ιατρών, πιστεύοντας ότι με την υποστήριξη των συναδέλφων και την αποδυνάμωση των άλλων παρατάξεων μπορούμε να υπερασπίσουμε με συνέπεια φερεγγυότητα τα συμφέροντα της πλειοψηφίας των Ιατρών του σήμερα και του αύριο…».

Περιγράφοντας για τα συμβαίνοντα στο χώρο της Υγείας για την αντιλαϊκή πολιτική και τις επιπτώσεις της, σε τοπικό επίπεδο για το Νοσοκομείο ο κ. Μαρούδας σημειώνει «τις ελλείψεις προσωπικού του Γ.Ν. Κομοτηνής στα Κ.Υ. στα ασφαλιστικά ταμεία και θεραπευτικά Ιδρύματα, που συνεχώς διογκώνονται, τις ανεξέλεγκτες πλέον διαστάσεις που έχουν λάβει οι ελαστικές σχέσεις εργασίας.(συμβασιούχοι, επίκουροι, ημιαποσχολήσιμοι). Οι συνθήκες δουλειάς και οι αμοιβές για την πλειοψηφία των ιατρών παραμένουν ανακόλουθες με τις ανάγκες τους και την ομαλή λειτουργία τους στον εργασιακό χώρο. Η έρευνα ή εκπαίδευση ή μετεκπαίδευση ή επιμόρφωση μετατίθεται ξεκάθαρα στην φαρμακευτική εταιρία. Οι συμβάσεις του ΙΚΑ ΤΕΒΕ και άλλων ταμείων που ξανά θεσμοθετηθήκαν.

Οι κρίσεις επιλογής, η καταβολή των υπερωριών και εφημεριών ο τεχνολογικός και ο επιστημονικός εξοπλισμός και ή έλλειψη βοηθητικού προσωπικού συνθέτουν το παζλ του Γ.Ν.Κομοτηνής».

Αναφερόμενος δε στα προβλήματα των ελεύθερων επαγγελματιών τονίζει ότι «ο ρυθμός αποζημίωσής τους από τον ΟΠΑΔ είναι τραγικά αργός και αποβαίνει πολλαπλά επιζήμιος. «Οι συνάδελφοι είναι απλήρωτοι από τον προηγούμενο Αύγουστο. Οι διάφορες συμβάσεις ντροπής που γίνονται πάντα με «μέσο», ή ετήσια ή δεκαοχτάμηνη κακώς αμειβόμενη εργασία, και ο αποκλεισμός από την δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης. Η ψυχολογική πίεση και ανασφάλεια πού επιφέρουν οι κανόνες του κακώς νοούμενου ανταγωνισμού επιβάλουν και απαξιώνουν το ελεύθερο ιατρικό επάγγελμα. Ο αθέμιτος ανταγωνισμός με το δημόσιο που λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια όπου χρησιμοποιούνται τα μέσα του Δημοσίου μετατρέποντας το δημόσιο Ιατρό «σε επιχειρηματία που λειτουργεί για ιδιωτικό όφελος στο δημόσιο χώρο», καθώς έτσι το κράτος νομιμοποιεί την διαφθορά».

Όσον αφορά στους ειδικευμένους και σε αναμονή συναδέλφους του ο κ. Μαρούδης υπογραμμίζοντας τα προβλήματά τους αναφέρει την παραβίαση του ωραρίου εργασίας τους με αναξιοπρεπή μισθό και συνθήκες εργασίας, την ανύπαρκτη εκπαίδευση, την τεράστια αναμονή στην ανεργία και ανασφάλεια, το πάγωμα θέσεων εργασίας ή ευνοιοκρατία στον καταμερισμό της.

«Η Δημοκρατική Κίνηση Γιατρών αγωνίζεται για δημόσια δωρεάν υγεία υπερασπιζόμενη και αγωνιζόμενη για πλήρη χρηματοδότηση από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, για μαζικές προσλήψεις στο Νοσοκομείο, ασφαλιστικά ταμεία, θεραπευτήρια, για απασχόληση όλων των ιατρών δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, για διεύρυνση συμβάσεων των ασφαλιστικών Ταμείων με όλους τους Ιδιώτες Ιατρούς, για αυξήσεις στους μισθούς, αποδέσμευση του βαθμού από τον μισθό, για καθορισμό κατώτατου μισθού στα 1500 ευρώ, την αποζημίωση με 1200 ευρώ και την ασφάλιση για αναμονή και ανεργία στην ειδικότητα, η οποία αναμονή να συμπεριλαμβάνεται στον συντάξιμο χρόνο. Επίσης ζητά αναθεώρηση των προβλεπόμενων για τις αποζημιώσεις συντάξεων για του νέους συναδέλφους, κατάργηση των αποκλεισμών και ελεύθερη εισροή σε μόνιμη βάση όλων του ελεύθερων επαγγελματιών Ιατρών, ενώ δηλώνει αντίθεση στην ενοποίηση με άλλα Ταμεία του ΤΣΑΥ. Επίσης ζητά έρευνα, εκπαίδευση, μεταπτυχιακή δραστηριότητα υψηλού επιπέδου συνεχής και καθολική ,να αποτελεί μέριμνα του κράτους μέσα από το δημόσιο δωρεάν σύστημα Παιδείας και Υγείας και δημιουργία κρατικού οργανισμού για την παραγωγή, εισαγωγή και δωρεάν διάθεση φαρμάκων σε όποιον έχει ανάγκη.

Όπως σημειώνει ο κ. Μαρούδας «οι συμμετέχοντες στο ψηφοδέλτιο Δημ. Κίνηση Ιατρών δεσμεύονται να εφαρμόσουν απαρέγκλιτα όλες τις υποσχέσεις τους. Θέλουμε την στήριξη όλων για να παλέψουμε για το καλύτερο. Τα περιθώρια για μια τέτοια στήριξη συνεχώς διευρύνονται, αρκεί να αναλογιστούμε και κυρίως οι νέοι συνάδελφοι πού βλέπουν το μέλλον πού τους επιφυλάσσει αυτή ή κυρίαρχη πολιτική όσο διαπιστώνουν ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την αντίσταση και την κοινή δράση. Όσο απεγκλωβίζονται από τις παγίδες του στημένου πολιτικού παιχνιδιού».

Προβλήματα στο χώρο της υγείας

Κατά την άποψη του κ. Χαμζαδάκη, τα προβλήματα στο χώρο της υγείας πρέπει να αντιμετωπίζονται σφαιρικά, γιατί η υγεία είναι συνδεδεμένη με το ασφαλιστικό σύστημα. «Δεν μπορώ για μία κολπίτιδα να γράψω συνταγή 120 ευρώ, γιατί βάζω μέσα το ασφαλιστικό ταμείο. Όταν λοιπόν το ασφαλιστικό ταμείο δεν μπορεί να πληρώσει το νοσοκομείο αυτό θα είναι μέσα και όταν το νοσοκομείο είναι μέσα θα υπάρχει γκρίνια εφόσον υπάρχει φτώχεια. Άρα θα πρέπει να το δούμε το θέμα σφαιρικά και να δούμε πρώτον τι πρέπει να κάνουμε για να βοηθήσουμε τα ταμεία και δεύτερον οι προτεραιότητες να αφορούν στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Δεν μπορεί στο νοσοκομείο να πηγαίνει ο καθένας επειδή ανέβηκε η πίεση κάποιου στο 17. Το νοσοκομείο πρέπει να κάνει δευτεροβάθμια περίθαλψη δεν μπορούμε να το φορτίζουμε συνέχεια». Κατά την άποψη του κ. Χαμζαδάκη σήμερα αυτά μπορούν αν αντιμετωπιστούν από τα Κέντρα Υγείας τα οποία είναι καλά στελεχωμένα και στα οποία υπάρχουν ειδικοί γιατροί, γεγονός σπάνιο σε εφημερία στις 12,30 τα μεσάνυχτα. «Τα Κέντρα Υγείας λοιπόν θα πρέπει να γίνουν σταθμοί υγειονομικοί, να μπορούν να νοσηλεύουν βραχέως για παράδειγμα για δυο τρεις ώρες ένα κολικό νεφρού και να μην προσέρχονται στα νοσοκομεία και να φορτίζονται οι πρώτες βοήθειες οι οποίες είναι η προμετωπίδα. Επίσης, με πρόταση του Ιατρικού Συλλόγου, ο οποίος σημειωτέον δεν είναι μίνι υπουργείο Υγείας, δεν είναι συνδικαλιστικό όργανο, απλά με προτροπή του και σε συνεργασία με το διοικητή του νοσοκομείου θα πρέπει να εξετάσουμε πώς μπορούν να αναμορφωθούν οι πρώτες βοήθειες διότι εκεί ξεκινά η διάγνωση και εκεί σώζεται ο άνθρωπος. Άρα σε όλο το σύστημα το υγειονομικό η προμετωπίδα η αιχμή του δόρατος είναι το τμήμα επειγόντων περιστατικών που αν δουλεύει καλά σημαίνει ότι προσφέρει τα μέγιστα ώστε να μην υπάρχουν ανήκεστες βλάβες υγείας ή να σωθεί ο άνθρωπος».

Προβλήματα των γιατρών

Τα προβλήματα ποικίλλουν. Άλλα τα προβλήματα των ιδιωτών γιατρών και άλλα των νοσοκομειακών. «Οι ιδιώτες έχουν να πληρωθούν από το δημόσιο εδώ και έξι μήνες περίπου. Αυτή τη στιγμή πληρωνόμαστε τα χρήματα του Οκτωβρίου και του Σεπτεμβρίου. Η καθυστέρηση αυτή για εμάς είναι πολύ σοβαρή γιατί είναι ένα κομμάτι του εισοδήματός μας. Φορολογούμαστε για χρήματα που δεν έχουμε εισπράξει. Στο νοσοκομείο οι γιατροί έχουν καθυστερήσεις στην πληρωμή των εφημεριών τους. Τα οικονομικά μας προβλήματα από καθυστερήσεις γραφειοκρατικού τύπου είναι σοβαρά. Δεν δέχομαι ένας γιατρός να περιμένει πότε θα προνοήσει κάποιος να κάνει ένα σωστό προϋπολογισμό για να πάρει χρήματα δεδουλευμένα. Από εκεί και πέρα οι συνθήκες εργασίας και με το θέμα της στελέχωσης του νοσοκομείου είναι άσχημες. Υπάρχουν καλοί γιατροί αλλά είναι κουρασμένοι και πρέπει να υπάρξει ανανέωση. Δεν μπορεί ένας που είναι γιατρός εδώ και τριάντα χρόνια στο νοσοκομείο Κομοτηνής και έχει γονατίσει από τις εφημερίες που κάνει οκτώ με δέκα περίπου το μήνα να έχουμε την απαίτηση να εφημερεύει με το ίδιο μεράκι. Ο νέος συνάδελφος είναι το φρέσκο αίμα. Ουσιαστικά θα έλεγα δηλαδή ότι θέλουμε μία μετάγγιση του ιατρικού προσωπικού. Αυτό όμως θα γίνει ήδη έχει προαγγελθεί από τον κ. Αβραμόπουλου. Πιστεύω όμως ότι όσο και καλοί κι αν είναι οι γιατροί αν δεν συνεργαστούν μαζί τους δεν κάνουν μια καλή μονάδα. Οι ευρωπαϊκές χώρες και η Αμερική μιλούν για συνεργατικότητα. Πόσο καλές σχέσεις υπάρχουν μεταξύ γιατρών. Οι καλές σχέσεις μεταξύ τους, και αυτό μπορούμε να το παλέψουμε σαν ιατρικός σύλλογος, μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Οι καλές σχέσεις μεταξύ των γιατρών είναι προς όφελος του ασθενούς».

Δίνοντας το στίγμα της «Ενωτικής Κίνησης Ιατρών ο κ. Νίκος Σωτηρακόπουλος τονίζει ότι «ο συνδυασμός είναι ενωτικός. Υπάρχουν συνάδελφοι από όλους τους πολιτικούς χώρους. Έχουμε ένα αγωνιστικό πλαίσιο και βλέπουμε από μία άλλη οπτική τον Ιατρικό Σύλλογο της Ροδόπης. Δεν τον βλέπουμε μόνο σαν μια σφραγίδα, σαν μια θέση. Θέλουμε στη Ροδόπη, στην Κομοτηνή να γίνονται περισσότερα υπό την επίδραση του Ιατρικού Συλλόγου. Θέλουμε να διοργανώνονται επιστημονικές εκδηλώσεις, διότι ο Ιατρικός σύλλογος δεν είναι ακριβώς συνδικαλιστικό όργανο. Υπάρχουν συνδικαλιστικά όργανα τόσο στο νοσοκομείο, όσο και στο ΙΚΑ, αλλά στόχος του Ιατρικού συλλόγου είναι να ενδιαφέρεται γενικότερα για την υγεία στο νομό Ροδόπης. Είναι συμβουλευτικό όργανο της νομαρχίας και του δήμου αλλά και γενικότερα πρέπει να πληροφορεί τον κόσμο της Ροδόπης για τα διάφορα προβλήματα, όπως ηπατίτιδες. Υπάρχει ένα θετικό έργο που αφορά στην έκδοση του περιοδικού και θέλω να το αξιοποιήσουμε. Επιστημονικές εκδηλώσεις μέχρι τώρα δεν γίνονται, για αυτό πρέπει να αγκαλιάσουμε όλους τους συναδέλφους ανεξάρτητα από φιλίες από προσωπικά. Οι γιατροί πρέπει να είμαστε ενωμένοι.

Να τονίσω επίσης ότι είχα προτείνει και στο Νίκο το Χατζηκωνσταντίνου, τον προηγούμενο πρόεδρο του συλλόγου, να έχουμε ένα κοινό ψηφοδέλτιο γιατί τα προβλήματα είναι κοινά και σε αυτό εκφράζω τις απόψεις πολλών συναδέλφων, οι οποίοι σε συζήτηση που είχα μαζί τους ήταν αυτής της άποψης. Μπορεί να ανήκω σε ένα πολιτικό χώρο αλλά και στην πορεία μου και στην πρακτική έχω αγκαλιάσει όλους τους συναδέλφους, έχω θέσει εκτός την κομματική μου ταυτότητα και θεωρώ ότι έτσι πρέπει να είμαστε όλοι. Κατέθεσα την άποψή μου για κοινό ψηφοδέλτιο επισημαίνοντας ότι δεν διεκδικώ την προεδρεία αλλά να βρούμε ένα συνάδελφο που να χαίρει την εκτίμηση όλων. Αυτό δεν επετεύχθη».

Κατά τον κ. Σωτηρακόπουλο ο σύλλογος δεν είναι μόνο για να παίρνει τις συνδρομές και και για να φέρει σε πέρας τυπικές δραστηριότητες. «Ευτυχώς έχουμε τον κ. Ουζουνίδη ένα εξαίρετο υπάλληλο ο οποίος φέρνει όλα αυτά σε πέρας. Ο σύλλογος όμως δεν είναι μόνο για αυτά τα τυπικά. Ο σύλλογος πρέπει να είναι ένα ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας της Ροδόπης, να ενημερώνει όταν πρέπει, να στηρίζει τις υποβαθμισμένες περιοχές και τα προβλήματά τους. Έχουμε το Αλάν Κογιού, υπάρχουν ηπατίτιδες. Ο σύλλογος πρέπει να είναι παρών και να δίνει τις πληροφορίες που πρέπει στους αρμόδιους, είτε λέγεται νομάρχης είτε δήμαρχος».

Προβλήματα στο χώρο υγείας

Πολλά είναι κατά τον κ. Σωτηρακόπουλο τα προβλήματα στο χώρο της υγείας. «Κατ’ αρχήν τα προβλήματα είναι πανελλαδικά. Υπάρχει το πρόβλημα της πρωτοβάθμιας περίθαλψης, η οποία σήμερα ασκείται από τους ιδιώτες γιατρούς από τους γιατρούς του ΙΚΑ και από τα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου μας καθώς και από τα αγροτικά ιατρεία και τα Κέντρα Υγείας, των Σαπών και του Ιάσμου. Υπάρχουν προβλήματα και στη δευτεροβάθμια περίθαλψη, στο Νοσοκομείο. Στο νοσοκομείο υπάρχει το κτιριακό πρόβλημα, έχει ένα πανάρχαιο οργανισμό μέσω του οποίου φαίνεται ένα μικρό νοσοκομείο και η αιτία του κακού είναι αυτή. Το έχω πει και στο διοικητή, γιατί είμαι και εκπρόσωπος των γιατρών στο διοικητικό συμβούλιο, έχουν γίνει ενέργειες, αλλά ξέρετε στην Ελλάδα πώς δουλεύει η γραφειοκρατία. Έχουμε ένα υπουργό από την περιοχή μας, ο οποίος θα πρέπει να προχωρήσει το θέμα του οργανισμού του νοσοκομείου, διότι όταν είναι πανάρχαιος ο οργανισμός και εμφανίζει ένα μικρό νοσοκομείο τα κονδύλια είναι ανάλογα καθώς και το προσωπικό και θα υπάρχει και μια φαγωμάρα μεταξύ των γιατρών. Το πρώτο λοιπόν είναι να αλλάξει ο οργανισμός, να εμφανισθεί η δουλειά των γιατρών, η οποία γίνεται, έχουμε καινούργιες μονάδες, έχουμε οφθαλμολογική μονάδα, τεχνητού νεφρού, περιτοναϊκής κάθαρσης, στεφανιαίας, αυτά δεν φαίνονται, αλλά φαίνεται στην Αθήνα ένα μικρό νοσοκομείο. Για να μη λέμε λοιπόν θέλουμε νοσηλεύτριες, θέλουμε γιατρούς, πρώτο μέλημα είναι η αλλαγή του οργανισμού. Δεύτερο θέμα είναι οι νοσηλεύτριες. Για την υγεία κατασπαταλώνται πολλά χρήματα και δεν ξέρουμε πού πηγαίνουν, ενώ υπάρχει έλλειψη νοσηλευτικού προσωπικού. Μπορεί να δουλεύει μία κλινική με 45 κρεβάτια με δύο αδελφές; Αν έχεις ένα βαρύ περιστατικό για παράδειγμα μια αιμορραγία χρειάζεται από πάνω του ένα γιατρό και μία νοσηλεύτρια. Τι θα κάνουν σε περίπτωση που αιμορραγεί και δεύτερος; Ο πρώτος θα είναι ο τυχερός και ο δεύτερος θα είναι ο άτυχος.

Στην πρωτοβάθμια δεν υπάρχει ακόμη προγραμματισμός. Και αυτό δεν αφορά μόνο τη σημερινή κυβέρνηση, αλλά και παλιότερα υπήρχαν προβλήματα. Και επί ΠΑΣΟΚ δεν είχε λυθεί το θέμα της πρωτοβάθμιας υγείας, δυστυχώς, και ίσως για αυτό το τιμώρησε και ο λαός. Και σε αυτή όμως την κυβέρνηση ακούμε πολλά. Κατατίθεται λένε το νομοσχέδιο για την πρωτοβάθμια υγεία. Αν μπούμε όμως στην ουσία θα δούμε ότι δεν υπάρχουν καθόλου κονδύλια και άρα είναι ένα ψέμα. Προσωπικά πιστεύω ότι ο υπουργός περιμένει τον ανασχηματισμό, να δείξει το ωραίο του προφίλ και όλα τα θέματα τα μεταθέτει. Σήμερα είχε μια συμφωνία με την συνδικαλιστική ηγεσία των νοσοκομειακών γιατρών και δεν έκανε τίποτε. Τα προβλήματα απλώς μετατίθενται. Όλα στην αναβολή. Ο κόσμος πολλές φορές άδικα τα βάζει με τους γιατρούς, όμως δίκαια υποφέρει και ταλαιπωρείται. Όταν για παράδειγμα κλείνει ραντεβού για νεφρολογικό για το Σεπτέμβριο ή τον Οκτώβριο τι θα κάνει θα περιμένει; Πρέπει να πάει σε άλλο νομό. Έρχονται προσωπικά να εξυπηρετηθούν μέσω εμού. Δεν είναι όμως σωστό αυτό. Δεν είναι θέμα αν είμαι καλός εγώ και τους εξυπηρετήσω. Πρέπει η πολιτεία να μεριμνεί ώστε να λύνονται αυτά τα προβλήματα».

«Τα προβλήματα είναι πάρα πολλά. Το μισθολογικό είναι χρόνιο. Οι μισθοί των γιατρών σήμερα είναι εξευτελιστικοί. Όταν ένας γιατρός Β΄ Επιμελητής παίρνει 1300 ευρώ και αναγκάζεται να δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ και να κάνει εφημερίες επί εικοσιτετραώρου βάσεως πώς θα δουλέψει και την άλλη ημέρα; Ζητήσαμε από το υπουργείο να παίρνουμε μετά από εφημερία την άλλη μέρα αργία, γιατί ένας ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί μετά από ένα εικοσιτετράωρο να δουλέψει και άλλο ένα οκτάωρο. Άτυχος θα είναι ο άρρωστος. Μπορούν να λυθούν τα προβλήματα. Μπορούν να τα λύσουν με βάση την εμπειρία ευρωπαϊκών κρατών αλλά ο καθένας υπουργός στη χώρα μας, και το λέω γενικότερα, κοιτάζει το δικό του το προφίλ, πώς θα αναδειχθεί, πώς θα είναι στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ωραίος και δεν τον ενδιαφέρει η ουσία. Πολλές φορές ντρεπόμαστε να λέμε τι μισθό παίρνουμε.

Να πω και κάτι άλλο. Στο νομό Ροδόπης υπάρχουν πολλοί γιατροί. Αυτή τη στιγμή ο σύλλογος έχει περίπου τετρακόσια άτομα. Περίπου στο 20% είναι άνεργοι γιατροί οι οποίοι δεν γράφονται στο ταμείο ανεργίας γιατί έχουν άδεια άσκησης επαγγέλματος. Αν είμαι ηλεκτροσυγκολητής και φύγω από την δουλειά μου εγγράφομαι στο ταμείο ανεργίας και ας έχω φύγει από τη δουλειά μου. Υπάρχουν πάρα πολλά προβλήματα τα οποία δεν φαίνονται στον κόσμο και πολλοί πιστεύουν ότι οι γιατροί τρώνε με χρυσά κουτάλια. Δεν είναι όμως έτσι».

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.