«Μεσα απο την εικονα της κρισης του ΠΑΣΟΚ εχουμε την ευκαιρια να προχωρησουμε καλυτερα»

Την πεποίθηση ότι το ΠΑΣΟΚ θα βρίσκεται ενωμένο μετά τις εκλογές του 11ης Νοέμβρη εκφράζει στον ΠτΘ ο βουλευτής Φίλοππος Πετσάλνικος. Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη, κατά τη διάρκεια της οποίας ο κ. Πετσάλνικός στέκεται κριτικά απέναντι στο παρελθόν και στο παρόν, αναγνωρίζει λάθη και παραλείψεις, αλλά και τονίζει το έργο που άφησαν οι κυβερνήσεις του Κινήματος στη χώρα.

ΠτΘ: κ. Πετσάλνικε, στο τέλος της δεύτερης τετραετίας Σημίτη υπήρχε στον κόσμο η πεποίθηση ότι το ΠΑΣΟΚ δεν διέφερε από τη δεξιά, αν και είχε να επιδείξει έργο…

Φ.Π.: Αν η δεξιά στη χώρα μας ήταν πεφωτισμένη ιδιαίτερα, μάλιστα τώρα που είμαστε στον 21ο αιώνα, ο κόσμος δεν θα ήταν δυσαρεστημένος από τη διακυβέρνηση των τριάμισι χρόνων. Θα είχε φροντίσει να κάνει αλλαγές αναγκαίες για τη χώρα, αλλά η εμπειρία της εφαρμοσμένης πολιτικής δείχνει κάτι άλλο.

Κατ’ αρχήν σε όλες τις χώρες σε όλες τις ιστορικές περιόδους μέσα στην κοινωνία η σύγκρουση διαφόρων συμφερόντων είναι διαρκής. Δεν καταργείται, όπως δεν καταργήθηκε η πάλη των τάξεων όπως είχε προαναγγελθεί μετά το 1990 από κάποιους διανοητές, οι οποίοι βέβαια εκ των υστέρων παραδέχθηκαν ότι το τέλος της ιστορίας δεν έχει έρθει. Εδώ στην Ελλάδα είναι σαφές ότι με διαφορετικές μορφές αλλά διαχρονικά υπάρχει από τη μία πλευρά η συντηρητική παράταξη που εκφράζει συγκεκριμένα συμφέροντα και από την άλλη υπάρχει η προοδευτική παράταξη η οποία προσπαθεί να αλλάξει τα πράγματα. Αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Άρα το ΠΑΣΟΚ ανήκοντας στην προοδευτική παράταξη και άλλαξε και υστέρησε και δεν μπόρεσε ορισμένα θέματα να τα αλλάξει για αυτό λέω ότι έχουμε πολύ δουλειά. Δεν σταματά η ιστορία.

Την περίοδο της διακυβέρνησης του κ. Σημίτη, κατά την οποία μάλιστα συμμετείχα και εγώ ως μέλος των κυβερνήσεων, έχει να επιδείξει πολύ μεγάλες κατακτήσεις. Τις συμπυκνώνω σε τρεις μεγάλους στόχους που επιτεύχθηκαν. Ο πρώτος μεγάλος στόχος και πολύ σημαντικός είναι ότι η Ελλάδα, μια μικρή χώρα, πέτυχε να εισέλθει στην ΟΝΕ, να μπει με το σπαθί της μάλιστα στο σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι μεγάλη κατάκτηση για μια χώρα των 11 εκατομμυρίων. Δεύτερη μεγάλη κατάκτηση κατά την άποψή μου είναι η ενίσχυση και ισχυροποίηση του ρόλου του ελληνισμού και της θέσης του στον Ευρωπαϊκό χώρο και παγκόσμια με την ισότιμη είσοδο της Κύπρου στην ΕΕ. Είναι η μεγαλύτερη επιτυχία της τελευταίας δεκαετίας που έχει να επιδείξει ο ελληνισμός στα θέματα της εξωτερικής εν γένει πολιτικής ή της πορείας του ευρύτερου ελληνισμού. Και η τρίτη κατάκτηση θεωρώ ότι ήταν ο εκσυγχρονισμός και μια μεγάλη σειρά έργων υποδομής και δεν εννοώ τους αυτοκινητοδρόμους, ή τα αεροδρόμια ή τα λιμάνια, αλλά και σημαντικές υποδομές σε ευαίσθητους τομείς όπως η υγεία. Πριν μερικά χρόνια εγκαινιάσαμε στο χώρο της Θράκης εξαιρετικές υποδομές στον τομέα της υγείας. Επίσης σημαντικές υποδομές στο χώρο της παιδείας, νέα πανεπιστήμια, νέα ΤΕΙ, υπάρχουν ανάγκες και στερήσεις ακόμη αλλά αν συγκρίνει κανείς το τι υπήρχε πριν από 25 χρόνια από πλευράς υποδομών και τι υπάρχει σήμερα σαφώς και έχουμε κάνει σημαντικά βήματα. Δημιουργήθηκαν νέοι θεσμοί σε αυτούς τους ευαίσθητους χώρους. Για παράδειγμα τα Κέντρα Αποκατάστασης Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες. Στην Ελλάδα ήταν κάτι άγνωστο. Υπήρξαν σημαντικές υποδομές και σε άλλους χώρους. Ήταν δηλαδή δημιουργική αυτή η περίοδος. Εκεί που υπήρξε υστέρηση, κατά την άποψή μου, και το λέω με απόλυτη ειλικρίνεια και με διάθεση αυτοκριτικής και ως μέλος των κυβερνήσεων του κ. Σημίτη,- που είχε την καλοσύνη να μου αναθέσει και να μου δείξει εμπιστοσύνη, παρόλο που δεν ήμουν στο κύκλο των στενών πολιτικών του φίλων, και στο παρελθόν ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου μου ανέθεσε πολιτικές ευθύνες στις οποίες προσπάθησα να ανταποκριθώ, – ειδικά μετά το 2001 όταν επετεύχθη ο στόχος με τις θυσίες του ελληνικού λαού και τη σωστή καθοδήγηση των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και των κυβερνήσεων Σημίτη στο τελευταίο στάδιο για να μπούμε στην ΟΝΕ θα έπρεπε να έχουμε δώσει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα στην κοινωνική πολιτική, στην πλευρά του κοινωνικού κράτους. Ήταν αργά όταν το φθινόπωρο του 2003 καταθέσαμε ενώπιον του ελληνικού λαού την χάρτα σύγκλισης, επί παραδείγματι. Θα έπρεπε ίσως να το κάνουμε πολύ νωρίτερα και αυτό το λέμε με παρρησία.

ΠτΘ: Και εδώ οφειλόταν και αυτές οι διαφορές στα γκάλοπ προ της αλλαγής…

Φ.Π.: Σημαντικό ρόλο έχει παίξει και αυτό, καθώς επίσης ότι για κάποια χρόνια μάλλον είχε υποβαθμισθεί ο πολιτικός φορέας που λέγεται ΠΑΣΟΚ. Και αυτό έπαιξε ρόλο στην αίσθηση που είχε ο κόσμος ότι το ΠΑΣΟΚ απομακρύνεται από κοντά του, κοντά από τον πολίτη. Και, τέλος, ότι δεν αποφύγαμε φαινόμενα κυβερνητισμού, όπως τώρα στη μόδα είναι να χρησιμοποιούμε τη λέξη αυτή, και ορισμένα φαινόμενα αλαζονείας, αλλά όλα αυτά εμείς έχουμε την τόλμη και το θάρρος να τα πούμε και τα λέμε δημόσια. Κατά την άποψή μου η αυτοκριτική δεν είναι ούτε αυτομαστίγωμα, ούτε μια λυτρωτική διαδικασία. Η αυτοκριτική πάνω από όλα είναι μια δύσκολη διαδικασία, γιατί όταν διαπιστώνεις και ομολογείς τι δεν έκανες σωστά ή τι έκανες λάθος σημαίνει ότι γνωρίζεις ότι δεν είσαι αλάνθαστος και αυτό σε βοηθά να μην επαναλάβεις τα ίδια λάθη. Όποιος ισχυρίζεται ότι δεν κάνει λάθη διατρέχει τον κίνδυνο να συνεχίσει να κάνει λάθη.

ΠτΘ: Αυτή η πολιτική αυτοκριτική που διατυπώνετε και είναι επί της ουσίας σημαίνει ότι υπάρχει μια παραδοχή σοβαρών λαθών; Αυτά το καινούργιο ξεκίνημα του ΠΑΣΟΚ θα τα διορθώσει; Φαίνονται δύσκολοι στόχοι…

Φ.Π.: Κατ’ αρχήν πιστεύω ότι πάνω απ’ όλα η προσφορά του ΠΑΣΟΚ στην ελληνική κοινωνία και στη χώρα και στους πολίτες είναι πολύ πιο σημαντική από τις αδυναμίες και τα λάθη του. Το τελικό ισοζύγιο, αν το δει κανείς με νηφαλιότητα, των 18 χρόνων διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ είναι πολύ θετικό. Αλλάξαμε τη χώρα, όπως λέει ο Γιώργος Παπανδρέου, με τις κυβερνήσεις του Σημίτη και ενωρίτερα με αυτές του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου. Οι αδυναμίες και τα λάθη και οι παραλείψεις στις οποίες αναφερόμαστε κάνοντας την αυτοκριτική μας είναι η καλύτερη αφετηρία για να προχωρήσουμε καλύτερα χωρίς αδυναμίες, χωρίς λάθη. Το ΠΑΣΟΚ έχει μια μεγάλη ευκαιρία και εγώ πιστεύω ότι μέσα από αυτήν την εικόνα της κρίσης, και αν θέλετε την κρίση που περνά αυτή τη στιγμή το ΠΑΣΟΚ, τον έντονο διάλογο που κάνουμε για την πολιτική, για τις πολιτικές θέσεις, για τις αλλαγές που πρέπει να κάνουμε στο ΠΑΣΟΚ, έχουμε και τη μεγάλη ευκαιρία για να προχωρήσουμε πολύ καλύτερα.

ΠτΘ: Παρακολουθούμε στην τηλεόραση ο διάλογος να γίνεται και με προσωπικές αντεγκλήσεις. Αυτές δεν μικραίνουν την προσφορά του κινήματος;

Φ.Π.: Εάν δούμε με νηφαλιότητα και προσοχή τον διάλογο που εξελίσσεται και κυρίως στο επίπεδο των κομματικών οργάνων, γιατί εκεί συμμετέχει η βάση, αλλά ακόμη και στο επίπεδο του διαλόγου που γίνεται μέσα από τα παράθυρα, θα διαπιστώσουμε ότι οι προσωπικές αντεγκλήσεις δεν είναι ο κανόνας αλλά η εξαίρεση. Πληγώνουν και πικραίνουν και δημιουργούν εντυπώσεις, αλλά δεν είναι ο κανόνας. Ο κανόνας είναι η προσπάθεια μεταξύ των στελεχών του ΠΑΣΟΚ να δοθεί ένας ουσιαστικός πολιτικός λόγος. Βέβαια οι υπερβολές και οι προσωπικές απαιτήσεις είναι αλήθεια ότι δημιουργούν τις πιο έντονες εντυπώσεις και πληγώνουν και πικραίνουν. Για αυτό καλά θα κάνουμε να τις αποφεύγουμε.

Σοσιαλδημοκρατία και κρίση

ΠτΘ: Γενικά λέγεται ότι υπάρχει κρίση στη σοσιαλδημοκρατία παγκόσμια. Εσείς στο λόγο σας προηγουμένως αναφέρατε τη μέριμνά σας για το κοινωνικό κράτος. Θα μπορέσει η Ελλάδα να το πετύχει αυτό μέσα σε αυτές τις συνθήκες που ζούμε;

Φ.Π.: Συμμερίζομαι απόλυτα την άποψη του Γιώργου Παπανδρέου που λέει ότι στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης που χαρακτηρίζει όλες τις λειτουργίες πλέον στον κόσμο η Ελλάδα δεν δικαιούται να ακολουθήσει τα βήματα εκείνων που λένε ότι θα πρέπει να γίνουμε ανταγωνιστικοί μειώνοντας το κόστος εργασίας, για να το πω απλά μειώνοντας το μεροκάματο και μέσα από αυτό τον τρόπο η οικονομία μας να γίνει περισσότερο ανταγωνιστική. Έχει δίκιο ο Γιώργος Παπανδρέου όταν υπογραμμίζει ότι η μείωση του κόστους εργασίας, άρα και η μείωση των απολαβών, που σημαίνει και μείωση βέβαια και του κοινωνικού κράτους, είναι η νεοφιλελεύθερη άποψη. Αυτή η μείωση δεν πρόκειται να λύσει τα προβλήματα της χώρας και της ελληνικής κοινωνίας, γιατί πάντα θα υπάρχουν χώρες που θα έχουν μικρότερο κόστος εργασίας. Γνωρίζουμε ότι δεν είναι δυνατόν να γίνουμε πιο φθηνοί από την Κίνα ή την Ινδία ή το Μπαγκλαντές ή το Πακιστάν ή και από μια σειρά βαλκανικές χώρες που μας περιβάλλουν. Αντίθετα ο Γιώργος Παπανδρέου υιοθετεί το σύγχρονο μοντέλο, το οποίο θα πρέπει να είναι ένα μοντέλο ανάπτυξης που θα στηρίζεται στην ποιότητα του παραγόμενου προϊόντος, στην επένδυση σε νέες τεχνολογίες, στις επενδύσεις, σε θέματα που έχουν να κάνουν με τα προβλήματα του περιβάλλοντος, – ένα πρόβλημα που τώρα συνειδητοποιεί η διεθνής κοινότητα, είναι γνωστό ότι τα προβλήματα δεν δημιουργήθηκαν τώρα τα προβλήματα σε βάρος του περιβάλλοντος δυστυχώς δημιουργούνται εδώ και χρόνια αλλά τώρα ευτυχώς υπάρχει αυτή η ευαισθητοποίηση σε όλα τα επίπεδα, – επίσης ένα αναπτυξιακό μοντέλο που θα στηρίζεται σε μορφωμένους πολίτες, σε πολίτες με γνώση που θα μπορούν να παράγουν ποιοτικά προϊόντα, που θα μπορούν να παίρνουν παραγωγικές πρωτοβουλίες σαν αυτές που περιγράψαμε νωρίτερα. Γι’ αυτό και επιμένουμε ότι η πρώτη επένδυση θα πρέπει να αφορά στην παιδεία, μια δημόσια ποιοτικά υψηλής στάθμης και στην πράξη πράγματι δωρεάν παιδεία για ολόκληρο ελληνικό λαό. Αυτή είναι η άποψή μας.

Όσον αφορά στην σοσιαλδημοκρατία, συγκρίνω τα δρώμενα στην Ελλάδα με τα δρώμενα σε άλλες χώρες που έχω ζήσει παρακολουθώντας τα μέσα ενημέρωσης, στο βαθμό που μπορώ και η γνώση μου μου το επιτρέπει, από χώρα σε χώρα βρίσκει κανείς και διαφορετικά χαρακτηριστικά και διαφορετικές πρωτοβουλίες των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων και διαφορετικές συμπεριφορές. Για να γίνω συγκεκριμένος στις Σκανδιναβικές χώρες βλέπουμε τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα να ξεπερνούν τις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης επενδύοντας σε αυτό που είπαμε νωρίτερα, στην ποιότητα και ταυτόχρονα όχι στην αφομοίωση και εξασθένηση του κοινωνικού κράτους αλλά στην ενίσχυσή του. Επενδύουν στην παιδεία, χαρακτηριστικό παράδειγμα η Φιλανδία που έχει αναπτύξει ένα από τα καλύτερα στον κόσμο εκπαιδευτικά συστήματα. Το ίδιο η Σουηδία, η Νορβηγία, αλλά και άλλες περιοχές της περιοχής. Αρκετές χώρες της Κεντρικής Ευρώπης επενδύουν και αυτές στην ποιότητα και όχι στην ανταγωνιστικότητα με μειωμένο κόστος εργασίας. Οι συμπεριφορές των σοσιαλδημοκρατικών κομμάτων είναι διαφορετικές από χώρα σε χώρα, ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν εκεί. Στη Γερμανία, για παράδειγμα, συμμετέχει το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στην κυβέρνηση συνασπισμού, γιατί μετά το αποτέλεσμα των εκλογών δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά, δεν μπορούσε να κυβερνήσει κανείς, και κατέληξαν στο μεγάλο συμβιβασμό. Αυτή τη στιγμή όμως ο μεγάλος συμβιβασμός πολιτικά λειτουργεί σε βάρος του. Παρακολουθώ κάθε εβδομάδα το ποσοστό των εκτιμώμενων ποσοστών των κομμάτων και διαπιστώνω ότι από αυτή τη συμμετοχή στο μεγάλο συνασπισμό οι σοσιαλιστές δέχονται πλήγματα, εν αντιθέσει με άλλες ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα επιδιώκουν την επικράτηση των δικών τους απόψεων και δεν συμμετέχουν σε κυβερνήσεις συνασπισμού. Σε κάποιες χώρες βέβαια έχουν την κυβερνητική ευθύνη μόνα τους, όπως στην Ισπανία, όπου κυβερνούν σοσιαλιστές τα τελευταία χρόνια και δεν τα πάνε και τόσο άσχημα για να μη πω ότι τα πάνε αρκετά καλά ή καλύτερα σίγουρα από τις προηγούμενες συντηρητικές κυβερνήσεις του κ. Αθνάρ. Δεν μπορεί κανείς να μεταφέρει μοντέλα από τη μια χώρα στην άλλη. Κάθε χώρα έχει τα δικά της χαρακτηριστικά τα δικά της προβλήματα και οι λύσεις που επιδιώκονται σε κάθε χώρα επιδιώκονται ίσως με ένα διαφορετικό τρόπο από τα σοσιαλιστικά ή τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα.

ΠτΘ: Το πείραμα του δημοκρατικού κόμματος της Ιταλίας κάποιοι στην Ελλάδα το σχολίασαν αρνητικά κάποιος μάλιστα το χαρακτήρισε τερατούργημα και κάποιοι άλλοι ότι είναι μια προοδευτική λύση. Ποια είναι η άποψή σας;

Φ.Π.: Οι Ιταλοί δοκιμάζουν κάτι καινούργιο. Να θυμίσω όμως ότι τα χαρακτηριστικά της κοινωνίας της Ιταλίας είναι διαφορετικά σε πάρα πολλές περιπτώσεις από τη χώρα μας. Ο τρόπος οργάνωσης του κράτους και ιδιαίτερα ο τρόπος οργάνωσης της διοίκησης της χώρας είναι πολύ διαφορετικός, μάλιστα θα έλεγα ότι στην αυτοδιοίκηση είναι πολύ προχωρημένος από ότι στην Ελλάδα, γι’ αυτό και βλέπαμε στην Ιταλία να αλλάζουν πολύ συχνά κυβερνήσεις αλλά να μη δημιουργείται κανένα πρόβλημα ουσιαστικό. Αυτό συμβαίνει γιατί είναι καλύτερα οργανωμένη η δημόσια διοίκηση και κυρίως η αυτοδιοίκηση που έχει ουσιαστικές αρμοδιότητες και έτσι μπορούσε να απορροφά ακόμη και τους κραδασμούς των συχνών εναλλαγών, στο παρελθόν εννοώ, σε επίπεδο κεντρικής κυβέρνησης. Ωστόσο είναι ένα νέο εγχείρημα που θα αξιολογηθεί στο μέλλον.

Εκλογές 11ης Νοέμβρη

ΠτΘ: Σήμερα στα κανάλια αρχίζει να διαμορφώνεται ένας λόγος για την επαύριο των εκλογών σε σχέση με τα αποτελέσματα. Διατυπώνεται μία αμφιβολία για το κατά πώς μπορεί να λειτουργήσει το σύστημα…

Φ.Π.: Από την ενημέρωση που έχουν κάνει σε όλους μας ο γραμματέας του κόμματος ο κ. Αθανασάκης με την Επιτροπή Καταστατικού, κατά κύριο λόγο ο κ. Ανωμερίτης που είναι ο νέος πρόεδρος αυτής της Επιτροπής, με τους τεχνικούς συμβούλους του ΠΑΣΟΚ και με τους εκπροσώπους και των τριών συντρόφων μας υποψηφίων προέδρων, έχει γίνει η μέγιστη δυνατή προετοιμασία, ώστε το σύστημα με την on line σύνδεση, όπως λένε, να εξασφαλίζει απόλυτη μη διαβλητότητα των διαδικασιών. Με τις χιλιάδες κάλπες που θα στηθούν σε όλα τα μέλη της Ελλάδας θα καταστεί δυνατή η υποδοχή του μέγιστου δυνατού αριθμού. Η ενημέρωση που έχουμε λέει ότι πάνω από ένα εκατομμύριο πολίτες που είναι μέλη του ΠΑΣΟΚ αν προσέλθουν θα μπορέσουν να ψηφίσουν χωρίς ταλαιπωρία, γιατί είναι σημαντικό και αυτό και ότι θα υπάρχει συνεχής ενημέρωση από τους αρμόδιους ειδικούς στην πληροφορική και κατά τη διάρκεια λειτουργίας αυτού του συστήματος. Προσωπικά δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι το σύστημα θα λειτουργήσει χωρίς προβλήματα εκτός αν υπάρξει τεχνικό απρόοπτο που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει και εύχομαι να μην υπάρξει. Το σύστημα θα λειτουργήσει και θα δοθεί η δυνατότητα στους πολίτες να εκφρασθούν.

ΠτΘ: Γιατί πρέπει να έχουμε μαζική προσέλευση;

Φ.Π.: Από τη στιγμή που το αποφασίσαμε ως ΠΑΣΟΚ το 2004, το εφαρμόσαμε, μετά το κατοχυρώσαμε στο καταστατικό μας ακολούθως δε είδαμε ότι και άλλα σοσιαλιστικά κόμματα στην Ευρώπη μας ακολούθησαν, με πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτό της Ιταλίας, αλλά και από τη στιγμή που απευθυνόμαστε στον ίδιο λαό και θέλουμε να δώσουμε στον πολίτη τη δυνατότητα να συμμετέχει θα είναι ευχής έργο τη χρήση αυτής της ευκαιρίας και αυτού του βιώματος να την κάνουν όσο το δυνατόν περισσότεροι.

ΠτΘ:Να συμμετέχουν και δύο εκατομμύρια…

Φ.Π.: Δεν θα είχα αντίρρηση του να υπάρξουν και προσελεύσεις των δύο εκατομμυρίων…

ΠτΘ: Αυτό σημαίνει και μια σημαντική δυναμική με στόχο αυτή τη φορά την κυβέρνηση;

Φ.Π.: Το ΠΑΣΟΚ θα αναλάβει ξανά κυβερνητικές ευθύνες από τη στιγμή που πράγματι με τις νέες μας θέσεις και το νέο τρόπο λειτουργίας μας πείσουμε τον ελληνικό λαό, και ιδιαίτερα τον έλληνα πολίτη, ότι αυτά που λέμε και αυτά που θέλουμε να κάνουμε τον αφορούν άμεσα. Από τη στιγμή που θα πείσουμε για αυτό τότε να είστε σίγουροι ότι ο λαός θα επιδείξει και πάλι εμπιστοσύνη στο ΠΑΣΟΚ και θα το ξαναφέρει στην κυβέρνηση για να προσφέρει στη χώρα.

ΠτΘ: Όλοι μαζί ενωμένοι;

Φ.Π.: Δεν έχω καμία αμφιβολία για αυτό. Όλοι εδώ θα είναι, όλοι εδώ θα είμαστε και στις 12 Νοέμβρη και στο διάστημα που θα ακολουθήσει.

ΠτΘ: κ. Πετσάλνικε σας ευχαριστώ πολύ.

Φ.Π.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Τ.Β.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.