Μεγαλη νικη του ΠΑΣΟΚ στους νομους Ξανθης και Ροδοπης

Ο ελληνικός λαός προσήλθε για μια ακόμη φορά στις κάλπες, στις πιο «περίεργες», όπως αποκλήθηκαν από πολλούς αναλυτές, εκλογές της μεταπολιτευτικής Ελλάδας.

Εκλογές κατά τις οποίες προσμετρήθηκε, επί του 99,49% των ψηφισάντων και σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών το ποσοστό 41,84% των ψήφων στη Ν.Δ., η οποία και σχηματίζει αυτοδύναμη κυβέρνηση εκλέγοντας 152 βουλευτές.

Οριακή αυτοδυναμία στην κυβέρνηση της Ν.Δ.

Οριακή αυτοδυναμία, η οποία ουσιαστικά σηματοδοτεί υποχώρηση του πανελλήνιου ποσοστού της κυβερνώσας παράταξης κατά 3.5 ποσοστιαίες μονάδες και κατά 13 περίπου βουλευτές, εν συγκρίσει με ποσοστά και αριθμούς βουλευτών στις εθνικές εκλογές του 2004.

Παρόλα αυτά η εκ νέου αυτοδυναμία του κόμματος της Ν.Δ. εισπράχθηκε με ανακούφιση από το σύνολο των στελεχών, εφόσον μεγάλη πλειοψηφία τους θεωρούσε ως αρνητικό το μήνυμα των πυρκαγιών, με την εικόνα έλλειψης συντονισμού της κυβέρνησης και το «αδιατάρακτο» της κυβέρνησης Καραμανλή με την παραμονή στη θέση των στελεχών, που έθιγαν την εικόνα της, και το προφίλ του νέου και δυναμικού πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, όπως π.χ. οι υπουργοί Βύρων Πολύδωρας και Μαριέττα Γιαννάκου. Η μη είσοδος πολλών «φωτογενών» στελεχών στη Βουλή διαμηνύει επιπλέον πολλά στον εκ νέου πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, ο οποίος λαμβάνοντας υπ’ όψιν και τη δυσαρέσκεια ψηφοφόρων που τον στήριξαν στις προηγούμενες εκλογές, θα πρέπει να κυβερνήσει δυναμικότερα και ουσιαστικότερα. Αξιοποιώντας το μεγάλο και ικανό αποθεματικό στελεχών, που διαθέτει η παράταξή του, αρκετοί εκ των οποίων δείχνουν να μην διακατέχονται από το σύνηθες βουλιμικό σύνδρομο εξουσίας και πλουτισμού.

Ώρα ευθύνης λοιπόν και για τον Πρωθυπουργό, ο οποίος οφείλει αυτήν την τετραετία να δικαιολογήσει, καθιστώντας φανερές τις πολιτικές του αρετές, τη μεγάλη παράδοση που τύχη σπουδαία, κληρονομικώ δικαιώματι, επιφύλαξε για το άτομό του.

Οι μνήμες εξάλλου του μεγάλου Κωνσταντίνου Καραμανλή, όπως και το υγιές κριτήριο της ελληνικής κοινωνίας, που δεν συγχώρησε ακόμη το «κεντροδεξιό» ΠΑΣΟΚ του χρηματιστηρίου και του εκσυγχρονισμού, και δεν διείδε με καθαρό τρόπο τη διαφορά Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ, όπως και το τυπικά σωστό να δώσει μια ακόμη ευκαιρία στον Κώστα Καραμανλή για να ολοκληρώσει το πρόγραμμά του έναντι της εικοσαετούς διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, θέτουν πλέον στον πρωθυπουργό εναργώς το δίλημμα ή να κυβερνήσει πραγματικά, και στηριζόμενος στις νέες δυνάμεις της παράταξής του, ή να οδηγήσει και την παράταξη της Ν.Δ. στην επόμενη μέρα. Οι βαρόνοι κι οι βαρονέτοι είναι εξάλλου πάντοτε εκεί. Γιατί στους ευρείς και πολυσυλλεκτικούς κομματικούς χώρους, οι οποίοι καταλαμβάνουν ζωτικό χώρο στο πολιτικό σκηνικό μοιάζει να συμβαίνει ό,τι και με τη δημοκρατία: να μην σημειώνονται κενά ούτε αδιέξοδα.

Εντολή στο ΠΑΣΟΚ για πραγματική αλλαγή

Οι εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου απεδείχθησαν σημαντικές και για την παράταξη της μείζονος αντιπολίτευσης στην πρώην αλλά και την νυν, την υπό σχηματισμόν, κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Συγκεκριμένα, το ΠΑΣΟΚ αποτυπώνει πτώση κατά 2,5 περίπου ποσοστιαίες μονάδες από τις εθνικές εκλογές του 2004, συγκεντρώνοντας ποσοστό 38,10% έναντι ποσοστού 40,55% το 2004 και 102 βουλευτές από 117 στην προηγούμενη βουλή.

Η πτώση αυτή του ΠΑΣΟΚ, – πρόκειται για το χαμηλότερο ποσοστό που συγκέντρωσε, χαμηλότερο ακόμη κι από τις εκλογές του 1989 – είναι ίσως το χρησιμότερο δίδαγμα των εκλογών της 16ης Οκτωβρίου.

Γιατί επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ζητήματα για την ιδεολογική και πολιτική καθαρότητα του κινήματος, κι όχι μόνον για έναν προγραμματικό λόγο, που αυτός υπήρξε, εφόσον κυκλοφόρησε εμπεριστατωμένο πρόγραμμα, αφού δεν κατάφερε να υπάρξει εμπιστοσύνη προς τα πρόσωπα τα οποία θα το υπηρετήσουν.

Τελικά, η μη πραγματοποίηση της εντολής «Γιώργο, άλλαξέ τα όλα» στο ΠΑΣΟΚ, κατέγραψε με εμφανή τρόπο τις συνέπειές της, εφόσον οι ψηφοφόροι δεν μπορούν να επιδείξουν ξανά εμπιστοσύνη, – είναι μόνο 3.5 χρόνια μετά, – προς τους υπουργούς του ΠΑΣΟΚ που ενέπλεξαν το όνομά τους με σκάνδαλα όπως αυτό του Χρηματιστηρίου, ή αμιγείς κεντροδεξιές πολιτικές εις βάρος της παραδοσιακής βάσης του ΠΑΣΟΚ όπως οι αγρότες, οι εργαζόμενοι, οι μικρομεσαίοι.

Η παραμονή εξάλλου εντός του ΠΑΣΟΚ προσωπικοτήτων στους αντίποδες του Προέδρου Γιώργου Παπανδρέου, προσωπικοτήτων που δεν εγκατέλειψαν ποτέ τα σύνδρομα του κυβερνητισμού και δεν άσκησαν ποτέ την αυτοκριτική τους, γιατί βοήθησαν να ταυτιστεί το ΠΑΣΟΚ με μια κεντροδεξιά αντίληψη διακυβέρνησης, κι η επιλογή του Γιώργου Παπανδρέου να μην προβεί σε ρήξεις αποδεικνύεται λάθος επιλογή. Αφού τα αποτελέσματα των εκλογών επισημοποιούν προβλήματα εσωτερικής και ιδεολογικής συνοχής που υπήρχαν στο Κίνημα, από παράκεντρα τα οποία και υπήρχαν και ασκούσαν συστηματική αντιπολίτευση, τροφοδοτώντας έναν διασπαστικό ακόμη και την προεκλογική περίοδο λόγο. Εμφαίνοντας ζητήματα ήσσονος σημασίας όπως η περίπτωση Φώφης Γεννηματά ή Βούλας Πατουλίδου ή ακόμη και η αντίδραση του Κώστα Σημίτη στην αναφορά Γιώργου Παπανδρέου ότι θα είναι μαζί. Τα προβλήματα συνοχής στο ΠΑΣΟΚ όχι μόνον υπήρχαν αλλά τα παράκεντρα ήταν «εφ’ όπλου λόγχη», μέσω της ενεργοποίησης των «παπαγάλων» των μέσων μαζικής ενημέρωσης, γεγονός που φάνηκε και την Παρασκευή με τις εκπεφρασθείσες «αντιρρήσεις» Σημίτη, αλλά και επικυρώθηκαν με την καθυστερημένη μόλις 5 λεπτά από εκείνην του προέδρου, δήλωση του Ευάγγελου Βενιζέλου, ως υποψηφίου αρχηγού του Κινήματος. Δήλωση η οποία ήταν αναμενόμενη και γνωστή στους δημοσιογράφους που κάλυψαν την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και την παρουσία των εκεί πολιτικών αρχηγών. Όπως, κατά πολλούς αναμενόμενη ήταν και η επικρεμάμενη από το απόγευμα της Κυριακής δήλωση του Ανδρέα Λοβέρδου, ο οποίος τηρώντας τα «θεσμικά» προέβη σ’ αυτήν μετά την γενναία εμφάνιση – όπως χαρακτηρίστηκε από πολλούς αναλυτές – του Γιώργου Παπανδρέου, προέδρου του ΠΑΣΟΚ, η οποία έχει ως ακολούθως:

Γιώργος Παπανδρέου, πρόεδρος ΠΑΣΟΚ

«Ο λαός αποφάσισε, η ετυμηγορία του είναι σεβαστή»

Το αποτέλεσμα είναι δυσμενές και, το ΠΑΣΟΚ, βρίσκεται σε μια πολύ κρίσιμη καμπή. Το ΠΑΣΟΚ, έδωσε μια μεγάλη μάχη, αλλά δεν κατόρθωσε να την κερδίσει. Στη μάχη αυτή, όλοι μας είχαμε συμμετοχή, ρόλο και ευθύνες.

Πρώτος από όλους, εγώ.

Τούτη την ώρα, θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους τους πολίτες, που στάθηκαν στο πλευρό μας, που έδωσαν μαζί μας την μάχη, για να φύγει η Δεξιά από την κυβέρνηση και να αποκτήσει η Ελλάδα όραμα, προοπτική, σιγουριά και ελπίδα.

Θέλω να ευχαριστήσω, από τα βάθη της καρδιάς μου, όλους, που μου έδειξαν τόση αγάπη και τόση συμπαράσταση στον κοινό μας αγώνα.

Κάναμε μια μεγάλη προσπάθεια, για να γυρίσει η Ελλάδα σελίδα και να πάμε όλοι μαζί την χώρα μπροστά.

Κι αυτή η προσπάθεια, δεν μπορεί να σταματήσει. Η πλειοψηφία του Ελληνικού λαού, η ευρεία Δημοκρατική και Προοδευτική Παράταξη απαιτεί βαθιές τομές, διψάει για Νέα Αλλαγή και την ανάγκη για μια Δίκαιη Κοινωνία.

Το ΠΑΣΟΚ, κατέβηκε στις εκλογές, με ισχυρό και ανανεωμένο Πρόγραμμα. Πρόγραμμα, με ταυτότητα προοδευτική, ανατροπής, και Πρόγραμμα οραματικό. Πρόγραμμα, για κοινωνική δικαιοσύνη, προστασία στο περιβάλλον και αλλαγή στο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας μας.

Το ΠΑΣΟΚ κατέβηκε στις εκλογές, ως αξιόπιστη δύναμη αλλαγής για την κοινωνία μας.

Είχαμε, όμως, απέναντί μας, τις επιφυλάξεις των πολιτών, για το αν το ΠΑΣΟΚ αποτελεί εναλλακτική λύση. Είχαμε απέναντί μας, την διαμαρτυρία του πολίτη, για την λειτουργία του πολιτικού συστήματος. Είχαμε απέναντί μας, την αίσθηση του πολίτη ότι, τα χάλια της δημόσιας διοίκησης, τα σκάνδαλα, οι πυρκαγιές, η κομματικοκρατία, η κοινωνική αδικία, έχουν βαθύτερες ρίζες.

Και το μήνυμά του είναι ότι, θεωρεί ότι και εμείς, έχουμε σημαντικές ευθύνες για την σημερινή κατάσταση στην χώρα.

Το μήνυμα της διαμαρτυρίας του, στράφηκε και προς εμάς. Ζητώ να το ακούσουμε όλοι μας, ν’ ακούσουμε όλοι μας αυτό το μήνυμα.

Είναι ανάγκη να το αξιολογήσουμε και να καταλήξουμε σε συμπεράσματα.

Συμπεράσματα, για τις απαραίτητες τομές στην λειτουργία μας, την πολιτική μας δράση και τις πολιτικές μας προτάσεις.

Ο δημοκρατικός λαός, μάς θέλει ανατρεπτικούς και καινοτόμους. Μας θέλει δύναμη αλλαγής και εγγύηση για την κοινωνική δικαιοσύνη.

Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Αυτό, καλούμαστε να το αποδείξουμε. Να το αποδείξουμε, με τις θέσεις μας, την πρακτική μας, την στάση μας, τις αντιλήψεις μας, την αυτοκριτική μας, το ύφος και το ήθος μας. Με την σαφή οριοθέτησή μας απέναντι στην συντήρηση και τις δικές της αντιλήψεις.

Τώρα και άμεσα, είναι αναγκαίο να σταθούμε δίπλα στον εργαζόμενο, στον μισθωτό, στον συνταξιούχο, στον αγρότη, στον νέο και την νέα, στον μικρό και μεσαίο επιχειρηματία.

Να προασπίσουμε το εισόδημα της μέσης και φτωχότερης οικογένειας. Να προστατεύσουμε τα κοινωνικά του κεκτημένα και τα δημοκρατικά του δικαιώματα.

Και αυτός ο αγώνας μας, ξεκινά από αύριο, με δυναμισμό. Είμαστε στο πλευρό τους. Μπορούν ν’ ακουμπήσουν πάνω μας, με σιγουριά και με προοπτική.

Είναι απόφασή μου, να προχωρήσουμε σε όλες τις αναγκαίες ενέργειες, που θα κάνουν το Κίνημά μας πλειοψηφικό ρεύμα.

Συντεταγμένα και συλλογικά, με οδηγό το Καταστατικό μας και με μοναδική φροντίδα και στόχο το συμφέρον του τόπου, αλλά βεβαίως και της παράταξης, θα δούμε τι έφταιξε.

Τα μέλη και οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ, η λαϊκή μας βάση, θα έχουν τον λόγο. Αυτά, τα εγγυώμαι και, στο πλαίσιο αυτό, θα δρομολογήσω άμεσα τις διαδικασίες.

Σε ό,τι με αφορά, θα ζητήσω άμεσα από την βάση του ΠΑΣΟΚ, ν’ ανανεώσει την εμπιστοσύνη του στο πρόσωπό μου. Αυτοί θα κρίνουν.

Ζητώ την εντολή, να προχωρήσω τις απαραίτητες, βαθύτερες και τολμηρότερες αλλαγές και, βεβαιώνω ότι, η Δημοκρατική Παράταξη, έχει και παρόν, και μέλλον.

Μαζί θα προχωρήσουμε.

Και στα δύσκολα.

Και πάλι, ένα μεγάλο ευχαριστώ, σε όσους συνέβαλαν στον αγώνα μας. Και πάλι μαζί, θα ανοίξουμε νέους δρόμους για την πατρίδα».

Πεντακομματική Βουλή

Στο πλαίσιο των πολλών μηνυμάτων που απέστειλε το εκλογικό σώμα υπάγεται η μικρή άνοδος των κομμάτων της αριστεράς, η οποία σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του 2004 μεταφράζεται σε ποσοστό 2,26% για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος και σε 581.893 ψήφους έναντι των 436.711 στις προηγούμενες εκλογές.

1,71 είναι το ποσοστό ανόδου πανελλήνια του ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός που μεταφράζεται σε 359.784 ψήφους έναντι 241.722 το 2004.

Παρόλη όμως την μεγάλη προσδοκία για το λαϊκό κίνημα ότι σ’ αυτές τις εκλογές τουλάχιστον σε αριθμητικά δεδομένα θα υπήρχε ουσιαστικότερη καταδίκη της δεξιάς, η άνοδος και των δύο κομμάτων δεν υπήρξε παρά μόνον η απολύτως αναμενόμενη για μια κυβέρνηση επί της οποίας και τα δύο αυτά κόμματα της αριστεράς άσκησαν ισχυρή αντιπολίτευση.

Μικρή άνοδος η οποία λογικά θα πρέπει να προβληματίσει για την επάρκεια του καταγγελτικού μόνο λόγου, όταν αυτός δεν συνοδεύεται από την υπόσχεση και το σχέδιο για μια νέα αριστερή διακυβέρνηση του τόπου.

Πραγματικότητα η οποία οφείλει να προβληματίσει τα κόμματα της αριστεράς και, φυσιολογικά, θα έπρεπε να δρομολογήσει συνεργασίες και συγκλίσεις, αν και είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα εξακολουθήσει αμέριμνα – μακάρι να διαψευσθούμε – να διατυπώνεται ο «ναρκισσιστικός λόγος» της κατά μόνας επιτυχίας, χωρίς καν να ληφθεί υπ’ όψιν ότι στο αποτέλεσμα λόγου χάριν του ΣΥΡΙΖΑ συμβάλλουν με το ποσοστό τους κι οι ψηφοφόροι του ΔΗΚΚΙ.

Πέρα όμως από την ευχή για ένα ευρύ με κυβερνητικές δυνατότητες μέτωπο της αριστεράς, οι εκλογές αυτές φέρνουν τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ με 36 βουλευτές στο κοινοβούλιο (14+22), γεγονός που μπορεί να θεωρηθεί ότι επιφέρει μεγάλη ανακούφιση στο εκλογικό σώμα για την ποιότητα της αντιπολίτευσης και του κριτικού ελέγχου στην αποδυναμωμένη ήδη κυβέρνηση που θα σχηματισθεί.

Εκλογές με πολύτιμα αποτελέσματα αυτές της 16ης Σεπτεμβρίου είναι σίγουρο ότι άνοιξαν προοπτικές για πολλές ανακατατάξεις στο πολιτικό τοπίο, αρκεί να διαβαστούν με νηφαλιότητα και τιμιότητα προς χάριν του κοινωνικού συνόλου και της ίδιας της πατρίδας, για την οποία η είσοδος του ΛΑΟΣ στη Βουλή, πολύ θα συντελέσει ν’ αποσαφηνισθεί η έννοιά της επί το ορθότερον…

Την ευθύνη συνόλου του πολιτικού κόσμου.

Υ.Γ.: Τα αποτελέσματα στο σύνολο της επικρατείας αλλά και στο νομό Ροδόπης (σύνολο κομμάτων αλλά και σταυροί των βουλευτών) στην σελ. 24 της εφημερίδας.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.