Εκλογες 2007

Ο αγώνας δρόμου για τους υποψηφίους συνεχίζεται, μετρούν μέρες, μετρούν ψήφους και κάποιοι από αυτούς κοιμούνται και ξυπνούν με την σκέψη στην κάλπη…Ο Φακός του «ΠτΘ» στους υποψηφίους, με τρόπο απλό, θέτουμε ερωτήματα και καταγράφουμε απαντήσεις…

Έχει ρόλο η πολιτική σήμερα; Υπάρχει ατομική ευθύνη στην πολιτική και πώς μεταφράζεται;

Σαφώς και υπάρχει ρόλος, στο έργο που λέγεται Ζωή, για τη πολιτική. Ο ρόλος είναι πολύπλοκος, πολυδιάστατος και σαφώς ελκυστικός. Το τμήμα μάλιστα της πολιτικής το οποίο σχετίζεται με την κοινωνία και τα προβλήματά της είναι σίγουρα και το πιο απαιτητικό. Μέσα λοιπόν στο σύνολο της κοινωνίας τα διάφορα υποσύνολα (ομάδες) έχουν συγκεκριμένο και ουσιαστικό λόγο ενώ τα στοιχεία των υποσυνόλων δηλ. τα άτομα έχουν σαφείς και καθορισμένους «ρόλους» και διακριτές ευθύνες. Η απολίτικη θέση του ατομικισμού και της μοιρολατρίας δημιουργεί προβλήματα όχι μόνο στο άτομο αλλά σε ολόκληρο τον «οργανισμό», αυτό δηλαδή που ορίσαμε σύνολο. Συμμετοχή και δραστηριοποίηση της οργανικής και λειτουργικής μονάδας μέσα από σωματεία, συλλόγους, κινήματα, ομάδες, κόμματα κλπ είναι η βασικότερη ευθύνη μας.

Γιατί στην Ελλάδα η πολιτική ασκείται μονοκομματικά;

Σωστότερη θα ήταν η έκφραση μονοπολιτική άσκηση της πολιτικής. Η μεγάλη πλειοψηφία του λαού διαπιστώνει, αγανακτεί και γιατί όχι βρίζει την ασκούμενη πολιτική, ενώ συχνά διαμαρτύρεται και αντιπαλεύει πολλές από τις εκφράσεις της. Ωστόσο υποσχέσεις, «ρουσφέτια» αλλά και τρομοκρατία (εξωγενείς και εγγενείς παράγοντες του αναφερθέντος συνόλου) αλλάζουν, τροποποιούν και πολλές φορές παραμορφώνουν το Σύνολο.

Δεν χρειάζονται δικομματικές συναινέσεις για την επίλυση θεμάτων, όπως η παιδεία, η υγεία, το περιβάλλον;

Χρειάζονται πολιτικές που θα λύνουν τα προβλήματα προς όφελος του λαού και όχι με βάση τη κερδοφορία ή την επιχειρηματικότητα. Ειδικά οι αναφερόμενες κοινωνικές παροχές είναι δικαιώματα του λαού και όχι μόνο υποχρέωση της πολιτείας. Δεν χωρά ο παράγων κέρδος στην ανάσα μας, στο καθαρό αέρα και στη μόρφωσή μας.

Με ποιο τρόπο ενισχύεται ο ρόλος των πολιτικών απέναντι στα συμφέροντα; Το αναλογικότερο εκλογικό σύστημα θα ήταν λύση;

Πρώτα από όλα με βάση τη συνείδησή τους. Νομικά θέσφατα και περιορισμοί δεν μπορούν από μόνα τους να κάνουν πιο διαφανή τα πράγματα. Επίσης, η καθημερινή πρακτική και η πορεία της ζωής του κάθε υποψήφιου, πολύ δε περισσότερο του κόμματος με το οποίο είναι υποψήφιος αποτελούν σημαντικά κριτήρια για τη λήψη αποφάσεων. Τέλος, η απλή, ανόθευτη, αναλογική είναι ό,τι καλύτερο στις σημερινές συνθήκες για να καταγράψει τη λαϊκή βάση των κομμάτων και να περιορίσει τις «κακές σκέψεις».

Για το ρόλο του λαού ποια η άποψή σας, υπάρχει λαϊκή ευθύνη για την πολιτική αδράνειας και την πελατειακή λογική;

Η απάντηση σε αυτό το ερώτημά σας θα είναι στη κυριολεξία με δύο λέξεις: Σαφώς ΝΑΙ. Όταν ο λαός καταλάβει τη δύναμη που έχει θα μπορέσει να αλλάξει και το μέλλον του. Και δεν μιλάω μόνο για την εκλογική διαδικασία. Τα μέτωπα πάλης είναι πολλαπλά, τα λαϊκά συμφέροντα κοινά και ήρθε η ώρα να βρεθούμε στους καθημερινούς αγώνες.

(Κάθε πολίτης που μπορεί να ψηφίζει, που έχει ή ασκεί το δικαίωμα ψήφου…)

Μικρόφωνο στους πολίτες- ψηφοφόρους. Καταγράφουμε τις κρίσεις, τις παρατηρήσεις και τα καθόλου ψύχραιμα σχόλια. Προ της κάλπης, άλλοτε καταγγέλλουν την ψηφοθηρία κι άλλοτε ομονοούν προσδοκώντας να ικανοποιήσουν το ρουσφέτι τους…Ο Φακός στους ψηφοφόρους γιατί εκτός από ψήφο, έχουν κι εκείνοι λόγο και ευθύνη…

Τι περιμένετε από την νέα κυβέρνηση;

Θέλουμε τα δάνεια για να χτίσουμε σπίτι. Είμαστε έξω στους δρόμους. Όπου κι αν πάμε μας διώχνουν. Τώρα μένουμε στα λυόμενα που μας έχουν δώσει. Βγαίνουν σκουλήκια, είναι βρώμικα, θέλουμε ένα σπίτι κανονικό. Εμείς πουλάμε σεντόνια για ένα μεροκάματο, δεν έχει ζωή για μας. Γυρίζουμε από την Αθήνα, στην Κομοτηνή, στο Διδυμότειχο. Στο δρόμο συνέχεια.

Για τα παιδιά σας τι ονειρεύεστε;

Έχω πέντε παιδιά. Εγώ είμαι σαράντα χρονών και δεν έκανα τίποτα στην ζωή μου γι αυτά, πώς θα ζήσουν; Χειρότερα από εμάς! Κανείς πολιτικός δεν το σκέφτεται;

Ελένη Τάσου, 52 χρονών…

Πώς κυλά προεκλογικά η ζωή σας;

Δεν άλλαξε κάτι. Ταλαίπωροι μέσα στους δρόμους. Αφήνουμε τα λυόμενα γιατί δεν έχουμε ούτε νερό, ούτε λουτρά και φεύγουμε για να γλιτώσουμε από την βρωμιά.

Τι χρεώνετε στην κυβέρνηση της Ν.Δ.;

Κάναμε εδώ και 1,5 χρόνο αίτηση για να πάρουμε δάνειο, να μας δώσουν χρήματα για να χτίσουμε σπίτι και σιγά – σιγά να το ξεπληρώνουμε, αλλά ακόμη τίποτα. Δεν μας έχουν ενημερώσει καν! Κοίτα που κοιμόμαστε, κάτω στην γη. Δεν έχουμε μέρος. Όπου κι αν πάμε μας διώχνουν.

Και τώρα ποιο αίτημα υποβάλλετε;

Ζητάμε και πάλι την έγκριση των δανείων. Για να κάνουμε κι εμείς ένα σπίτι να καθίσουν τα παιδιά και να πηγαίνουν σχολείο. Έχω έξι παιδιά, ηλικίας από 32 έως 16 ετών. Δεν περνούν καλύτερα από μένα. Είμαστε 260 οικογένειες που γυρίζουν στους δρόμους. Δεν έχουμε τίποτα. Σκουπίδια και βρωμιά μόνο. Μας τρώνε οι μύγες και τα σκουλήκια. Στους νέο-πρόσφυγες γιατί έδωσαν δάνειο και σε μας που γεννηθήκαμε εδώ δεν δίνουν;

Τι θα λέγατε στον Πρωθυπουργό, αν είχατε την ευκαιρία;

Να μας δώσει τα δάνεια και να δώσει και σε μας μια ευκαιρία. Γυρίζω παντού. Ξάνθη, Θεσσαλονίκη, Βέροια, Αθήνα, θέλετε νομίζετε στα 52 μου να γυρίζω στους δρόμους; Ταλαίπωροι είμαστε, όλα στο δρόμο τα κάνουμε, ακόμη και το μαγείρεμα. Τα ξέρει όλα αυτά ο Πρωθυπουργός; Αυτοί που κυβερνούν μας αγνοούν.

Σε τι ελπίζετε; Θα είναι διαφορετικά για σας στις 17 Σεπτεμβρίου;

Η μόνη επιλογή που έχω είναι να ρίξω ένα σχοινί στο δένδρο και να κρεμαστώ. Βαρέθηκα! Βαρέθηκα να βλέπω εμένα και τα παιδιά μου σ΄ αυτή την κατάσταση. Δεν ελπίζω σε τίποτα…

Θα ψηφίσετε;

Πρώτα το δάνειο και μετά η ψήφος. Κανέναν δεν ψηφίζω.

Ακόμη κι αν σας πληρώσουν;

Άλλο ψέμα αυτό! Όλα σε μας τους Τσιγγάνους τα ρίχνουν! Ούτε μια δεκάρα δεν δίνουν! Κάποιοι επιτήδειοι μόνο παίρνουν χρήματα και γεμίζουν τις τσέπες, εμείς τίποτα.

Νεκταρία Ροϊλου 13 ετών …

Τι ζητάς από την νέα Κυβέρνηση που θα προκύψει από την εκλογική αναμέτρηση της 16ης Σεπτεμβρίου;

Εμείς, θέλουμε ένα σπίτι. Πήγα μόνο δυο μήνες στο σχολείο. Μετά έφυγαν οι γονείς μου, έφυγα κι εγώ από το σχολείο. Αν είχαμε σπίτι, τώρα θα ήταν αλλιώς…

Ξέρεις να γράφεις και να διαβάζεις;

Δεν ξέρω ούτε να διαβάζω, ούτε να γράφω. Ας μας δώσουν κι εμάς μια ευκαιρία να ζήσουμε σαν άνθρωποι. Θα έχει όφελος και η Ελλάδα. Εμείς δεν είμαστε Έλληνες και μας πετούν έτσι στο δρόμο; Δεν είμαστε εμείς άνθρωποι και δεν νοιάζεται κανείς για μας;

Πώς είναι η ζωή σου;

Χάλια πάει η ζωή μας, κοίτα πώς είναι τα παιδιά και θα καταλάβεις πώς είμαι κι εγώ. Σπίτια θέλουμε από τους πολιτικούς, να έχουμε έναν τόπο, να μείνουμε, να ριζώσουμε.

Τους συμπαθείς τους πολιτικούς;

Τους βαριέμαι μόνο που τους βλέπω. Βαρέθηκα να βλέπω τα πρόσωπά τους, καθαροί, πλυμένοι κι εμείς μέσα στην βρωμιά, πώς μπορούν και το επιτρέπουν; Μου έκλεψαν το σχολείο, τα γράμματά μου. Πώς πηγαίνουν τα δικά σας παιδιά στο σχολείο; Έτσι ήθελα κι εγώ, όχι να περνώ όλη την ημέρα σε ένα αυτοκίνητο και να είμαι στους δρόμους.

Τι επιλογές άλλες έχεις;

Καμία! Στα 13 και στα 14 παντρευόμαστε. Δεν θα παντρευτούμε; Όταν δεν έχουμε τι άλλο να κάνουμε; Αμφιβάλλω αν οι πολιτικοί σκέφτονται κάτι για μας. Πολύ αμφιβάλλω αν ξέρουν ότι υπάρχουμε. Είμαι σίγουρη ότι δεν γνωρίζουν καν ότι ζούμε και εμείς στην Ελλάδα!

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.