«Τα καρτελ δεν ειναι ανικητα»

«Η καπνοκαλλιέργεια έχει μέλλον», δηλώνει ο Υπεύθυνος του Τμήματος Αγροτικής Πολιτικής και μέλος της Κ.Π.Ε. του ΣΥΝ κ. Γιώργος Μπενάτος και σημειώνει την ύπαρξη των καρτέλ που κινούνται ασύδοτα στην Ελλάδα εις βάρος των παραγωγών και των καταναλωτών. «Δεν δίνουν σημασία και κοροϊδεύουν τους πάντες, γιατί δεν έχουν αντίπαλο», δηλώνει για τα καρτέλ και προσθέτει: «Θα έπρεπε να έχουν αντιπάλους τους ίδιους τους αγρότες, να είναι μονιασμένοι, ενωμένοι και να κινητοποιούνται, αν γίνει αυτό, τότε τα καρτέλ θα νικηθούν».

Ποια είναι τα σημαντικότερα προβλήματα που ταλανίζουν τους αγρότες της χώρας μας;

Καλά το θέτετε, το αγροτικό πρόβλημα είναι πανελλαδικό. Υπάρχουν τρία βασικά ζητήματα που είναι άλυτα χρόνια τώρα. Το πρώτο είναι ότι η ελληνική πολιτεία τα τελευταία 45 χρόνια δεν έχει πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης, εθνικής σημασίας και στρατηγικής. Αυτό ταλανίζει, όποια προσπάθεια κι αν γίνεται στον αγροτικό τομέα. Δεύτερον, η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Με αποτέλεσμα μετά το 2013, ίσως, να μην υπάρχει καμία στήριξη του αγροτικού τομέα. Και το τρίτο, είναι το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα της ελληνικής γεωργίας, η τεράστια ψαλίδα τιμών, παραγωγού και καταναλωτή. Αν δεν υπήρχε το τρίτο, τότε πολλά πράγματα θα είχαν διορθώσει οι ίδιοι οι αγρότες με τις οργανώσεις τους.

Θεωρείτε ότι αυτό το άνοιγμα της ψαλίδας παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις;

Ανοίγει, όντως, ανεξέλεγκτα. Δεν ασχολείται κανένας μαζί της, όλα τα καρτέλ, οι μεσάζοντες, οι έμποροι γενικότερα, εισάγουν αγροτικά προϊόντα χωρίς κανέναν έλεγχο. Υπάρχει μια πλήρης ασυδοσία. Έτσι, είναι θύματα όλοι οι παραγωγοί, είτε παράγουν φυτικής προέλευσης αγροτικά προϊόντα είτε ζωικής. Αν αυτό το θεραπεύσουμε, τότε αρχίζουμε να μπαίνουμε σε μια διαδικασία κάποιου προγράμματος ανάπτυξης της Ελλάδος. Η Ελλάδα έχει συγκριτικά πλεονεκτήματα στον αγροτικό τομέα.

Σημειώθηκε κάποια αλλαγή τον τελευταίο χρόνο στην καπνοκαλλιέργεια που να δημιουργεί ελπίδες για κάτι καλύτερο;

Οι κινητοποιήσεις των παραγωγών έφεραν αποτέλεσμα. Επιβεβαιώθηκε αυτό που τονίζουμε, ότι τίποτε δεν πηγαίνει χαμένο στον αγώνα. Κατανόησαν οι καπνοπαραγωγοί ότι πρέπει να καλλιεργήσουν «μπασμά», ότι πρέπει να προσέξουν την ποιότητα και ότι πρέπει να είναι πιο αποφασιστικοί απέναντι στους έμπορους και στους βιομηχάνους. Αυτό έφερε μια μικρή βελτίωση στις τιμές, κατοχύρωσε το προϊόν προκειμένου να συνεχίσει η καλλιέργειά του. Πρέπει, όμως, να συνεχιστεί ο αγώνας για το βασικό ζήτημα του δεύτερου πυλώνα. Από το 2009 υπάρχει συμφωνία το 50% των δικαιωμάτων που έχουν οι καπνοκαλλιεργητές όλης της Ελλάδος να χαθεί στον 2ο Πυλώνα για τη δημιουργία υποδομών, δρόμων κ.ά. Εμείς κάνουμε αγώνα να μην ισχύσει γιατί, αν ένας καπνοπαραγωγός παίρνει 6000 ευρώ, μετά το 2009 θα πάρει 3.000, θα του κοπεί στη μέση το εισόδημά του.

Η καπνοκαλλιέργεια έχει μέλλον ή είναι μια παραγωγή που θα πρέπει να ξεχάσουμε;

Η καπνοκαλλιέργεια έχει μέλλον όσον αφορά στις δυο ποικιλίες: «Μπασμά» και «Κατερίνης». Υπάρχει, όμως, και ο κίνδυνος, επειδή ακριβώς έχει μέλλον να εξαπλωθεί η καλλιέργειά τους και σε άλλες καπνοπαραγωγικές περιοχές. Έχει ήδη ξεκινήσει μια τέτοια προσπάθεια στην Αιτωλοακαρνανία. Το ζήτημα είναι μήπως χαθεί η ζώνη της πραγματικής καλλιέργειας του «μπασμά» που είναι η Ξάνθη και η Ροδόπη και μαζί χαθεί και η ποιότητα. Πιστεύω ότι και οι δυο ποικιλίες έχουν μέλλον και αν είναι πιο οργανωμένοι οι καπνοκαλλιεργητές θα έχουν και καλές απολαβές. Όσον αφορά στο υπόλοιπο της καπνοκαλλιέργειας, έχει χαθεί ήδη το 80%. Μέσα σε μια νύχτα χάθηκε η καπνοκαλλιέργεια της Αιτωλοακαρνανίας που είχε ζωή 250 χρόνια, το ίδιο συνέβη και στη Φθιώτιδα, πρόκειται για δύο βασικές περιοχές που καλλιεργούσαν «Βιρτζίνια». Γίνεται μια προσπάθεια να επανέλθει το «Βιρτζίνια» κι επειδή είναι κοσμοπολίτικη ποικιλία μπορεί να επανέλθει. Αν φύγει ο «μπασμάς» ή τα «Κατερίνης», δεν επανέρχονται ξανά. Γι’ αυτό και επιμέναμε να καλλιεργήσουν «μπασμά» και δικαιωθήκαμε.

Η κατάσταση ωστόσο δεν είναι ρόδινη και για τους κτηνοτρόφους…

Ναι, γιατί το άνοιγμα της ψαλίδας ισχύει για τα ζωικής προελεύσεως προϊόντα, για τους κτηνοτρόφους. Τα καρτέλ έχουν σφίξει τόσο πολύ τα πράγματα, όσον αφορά στις τιμές του γάλακτος και του κρέατος, που δίνουν την εντύπωση ότι «αλωνίζουν» κυριολεκτικά. Δεν δίνουν σημασία και κοροϊδεύουν τους πάντες, γιατί δεν έχουν αντίπαλο. Θα έπρεπε να έχουν αντιπάλους τους ίδιους τους αγρότες, να είναι μονιασμένοι, ενωμένοι και να κινητοποιούνται, αν γίνει αυτό, τότε τα καρτέλ θα νικηθούν. Τα καρτέλ δεν είναι ανίκητα, απλά εμείς δεν έχουμε σφίξει τις δυνάμεις μας και δεν έχουμε ένα πρόγραμμα διεκδικήσεων, κι αυτό τα τελευταία 15 χρόνια.

Δεν υπάρχουν στις μέρες μας πολλά παραδείγματα υψηλού φρονήματος και αντίστασης στον αγροτικό τομέα…

Ήμουν πρόεδρος της Ομοσπονδίας των Αγροτικών Συλλόγων του Νομού Αιτωλοακαρνανίας στην δεκαετία του ‘80 και για πέντε δραχμές αύξηση της τιμής του καπνού «τσεμπέλι» κατεβάσαμε 4000 καπνοκαλλιεργητές, 500 τρακτέρ, κλείσαμε όλα τα μαγαζιά του Αγρινίου και του Μεσολογγίου και δεν αφήσαμε κουνούπι να περάσει για πέντε μέρες. Μόνο έτσι τα καρτέλ μπορούν να δουν την αντίσταση των αγροτών και να πάρουν κάποια μηνύματα. Η ίδια η πολιτεία, η νυν και οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν αντιστέκονται στα καρτέλ. Βάλαμε παλιά εναντίον των μεσαζόντων. Σήμερα, αντί να μειωθεί η δύναμή τους, έχει ανδρωθεί, διογκώθηκε υπερβολικά.

Η Ευρώπη χρειάζεται τους Έλληνες αγρότες;

Η Ευρώπη δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά λόγω και της περίφημης μεσογειακής διατροφής. Η ελληνική διατροφή είναι το πρότυπο της διατροφής που προβάλλει. Υπάρχουν ελληνικά προϊόντα, ιδιαίτερα στον τομέα της διατροφής, που πραγματικά μπορούν να βελτιώσουν το επίπεδο όλης της Ευρώπης. Εμείς δεν κάνουμε σωστά ό,τι απαιτείται για να επιβάλουμε τα προϊόντά μας εκεί που πρέπει. Οι Ευρωπαίοι δεν αμφισβητούν κάποια πράγματα, αρκεί εμείς να τα προωθήσουμε με το σωστό τρόπο.

Ο Έλληνας αγρότης υπολείπεται του ευρωπαίου συναδέλφου του;

Όχι, δεν έχει να ζηλέψει. Ο Έλληνας αγρότης λειτουργεί στον πρωτογενή τομέα παραγωγής. Αυτή τη στιγμή οι πιο καλοί Έλληνες αγρότες μαζί με τους γεωτεχνικούς έχουν φτάσει και την ποσότητα και την ποιότητα της παραγωγής τους σε τέτοια επίπεδα που κανείς δεν πρέπει να ζηλεύει άλλους. Έχουμε ξεπεράσει στον πρωτογενή τομέα παραγωγής ακόμη και παραδοσιακές, αναπτυγμένες χώρες της Ευρώπης, ακόμη και την Ιταλία που τη ζηλεύαμε, τη Γαλλία. Για παράδειγμα, παράγουμε το καλύτερο ροδάκινο του κόσμου. Αυτό το ροδάκινο αγοράζεται 8 λεπτά στη Βέροια κι εμείς το τρώμε 1,5 ευρώ. Ο Ευρωπαίος μας αποδέχεται, αλλά πρέπει κι εμείς να στηρίξουμε τα δικά μας προϊόντα, αυτή είναι η ουσία.

Ποιο είναι το μοντέλο του αγρότη που προτείνετε;

Για την ελληνική οικονομία το 71% των ελληνικών αγροτικών νοικοκυριών είναι μικρά νοικοκυριά, είναι οικογενειακής μορφής. Πάνω από 200 στρέμματα έχουν λιγότερο από το 10% των νοικοκυριών. Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από το μοντέλο της οικογενειακής γεωργίας. Το ζητούμενο είναι αυτή την οικογενειακή γεωργία να την στηρίξεις. Δεν μπορείς να ξεφύγεις από την ελληνική πραγματικότητα. Η ελληνική γεωργία έχει μέσο όρο 44 στρέμματα, η Ευρώπη έχει 175. Εμείς θα είμαστε χαζοί να ακολουθήσουμε κάποια άλλα μοντέλα που δεν έχουν καμία λειτουργικότητα στην Ελλάδα. Η εντατική γεωργία στην Ελλάδα έχει μεγάλη πέραση, ο Έλληνας αγρότης είναι πολύ ικανός, δεν είναι τυχαίο που στο καλαμπόκι έχουμε 14 χρόνια παγκόσμιο ρεκόρ στρεμματικής απόδοσης με τα συμβατικά υβρίδια τα αμερικάνικα και τα γαλλικά. Κι εδώ στην περιοχή σας συμβαίνει. Τυχαία είναι η μεγάλη απόδοση στην βιομηχανική ντομάτα, στα τεύτλα; Στρεμματική απόδοση και υψηλής ποιότητας προϊόντα είναι τα προϊόντα που παράγει ο Έλληνας αγρότης.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.