Η αποδοχη του Σχεδιου Αχτισααρι θα δημιουργησει προβληματα και στην Ε.Ε

Την ανησυχία του για την προοπτική αποδοχής εκ μέρους του Συμβουλίου Ασφαλείας του σχεδίου Αχτισάαρι και τις επιπτώσεις που θα έχει μία τέτοια απόφαση στην αρχή της μη παραβίασης των συνόρων στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη αλλά και σε διεθνές επίπεδο εκφράζει ο αναπληρωτής Καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στη Νομική Σχολή του Δ.Π.Θ., διευθυντής του Τομέα Διεθνών Σπουδών Γρηγόρης Καλαβρός.

ΠτΘ: κ. Καλαβρέ, τα κράτη –μέλη του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες δέχθηκαν ότι η τελική λύση για το καθεστώς του Κοσόβου θα είναι η διεθνώς επιτηρούμενη ανεξαρτησία του, ουσιαστικά δηλαδή συναινούν με την πρόταση του κ. Αχτισάαρι. Μετά από 14 μήνες αναποτελεσματικών διαπραγματεύσεων και με βάση την πρόταση των κρατών μελών του ΝΑΤΟ πώς βλέπετε να διαμορφώνεται η πορεία επίλυσης του θέματος του Κοσόβου;

Κ.Κ.: Το πρώτο που έχω να παρατηρήσω είναι ότι οι 14μηνες εκ του σύνεγγυς διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο πλευρών υπό την εποπτεία του κ. Αχτισάαρι δεν οδήγησαν σε λύση συμβιβαστική, δηλαδή τα μέρη δεν συμφώνησαν. Γι’ αυτό το λόγο ακριβώς ο κ. Αχτισάαρι με μορφή επιδιαιτητικής παρέμβασης κατήρτισε το γνωστό σχέδιο, το οποίο προβλέπει αυτή την ανεξαρτησία χωρίς το δικαίωμα άσκησης εξωτερικής πολιτικής αλλά και περιορισμένης κυριαρχίας στο εσωτερικό, ένα είδος δηλαδή περιορισμένης κυριαρχίας. Έχω την αίσθηση ότι η λύση αυτή, – ναι μεν επιλύει προσωρινά ένα πρόβλημα, για το οποίο όμως δεν υπήρχε καμιά βιασύνη να λυθεί τόσο γρήγορα και μ’ αυτό τον τρόπο,- δεν θα είναι βιώσιμη. Τα μέρη εκείνα τα οποία επεδίωξαν μία λύση υποστήριξαν ότι το κάνουν χάριν της περιφερειακής ειρήνης έχω την αίσθηση όμως ότι μόνο η περιφερειακή ειρήνη δεν πρόκειται να διασφαλιστεί, αντιθέτως θα δημιουργηθεί ένα κράτος το οποίο θα αποτελέσει και στο μέλλον λόγο τριβής με τα περισσότερα από τα όμορα κράτη. Επί πλέον, και αυτό είναι το σημαντικότερο απ’ όλα, η λύση του Κοσόβου ανατρέπει την αρχή της μη παραβίασης των συνόρων που απετέλεσε κεντρικό άξονα της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ και του Συμβουλίου Ασφαλείας στην περίοδο που ακολούθησε τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Αυτό είναι κάτι που οσοδήποτε και αν υποστηρίζουν μερικοί, ιδίως αυτοί που επεδίωξαν τη λύση και μάλιστα αυτή τη λύση, δεν θα αποτελέσει προηγούμενο για μελλοντική αντιμετώπιση των επιδιώξεων εθνοτικών ομάδων μέσα στην Ευρώπη, η οποία πρέπει να σας τονίσω ότι είναι γεμάτη από εθνοτικές νησίδες, δεν είναι δηλαδή μόνο τα Βαλκάνια αλλά ολόκληρη η Ευρώπη έχει εθνοτικές νησίδες. Έχω την αίσθηση ότι ανατρέπει μία αρχή χάριν στην οποία υπήρξε ειρήνη και στα Βαλκάνια και σε όλη την Ευρώπη για αρκετά χρόνια, αρχή την οποία έπρεπε και πρέπει να σεβαστεί και υπάρχει χρόνος ακόμη να τη σεβαστεί το Συμβούλιο Ασφαλείας.

ΠτΘ: Πώς κρίνετε τη στάση της Ε.Ε;

Κ.Κ.: Η χθεσινή εξέλιξη πέραν της απόφασης των χωρών μελών του ΝΑΤΟ με μορφή ψηφίσματος από το Ευρωκοινοβούλιο, η οποία ετάχθη υπέρ του σχεδίου Αχτισάαρι δείχνει ότι δυστυχώς η ΕΕ, η οποία πασχίζει να ενισχύσει την κοινή εξωτερική πολιτική σε μια εποχή που θα μπορούσε να το επιτύχει λόγω της αποδυνάμωσης της παγκόσμιας επιρροής των Ηνωμένων Πολιτειών, για τους γνωστούς λόγους δεν κατόρθωσε να οδηγηθεί σε μία θέση έναντι του προβλήματος αυτού, η οποία να συνάδει με την ειρήνη στην περιοχή και με τα ίδια συμφέροντα της ΕΕ. Υποπτεύομαι ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι την εποχή αυτή η ΕΕ στερείται ατμομηχανής, η οποία θα έδιδε τον τόνο και στις κοινές πολιτικές και ειδικότερα στην ασκούμενη υπό εμβρυακή κατάσταση κοινή εξωτερική πολιτική, λόγω δηλαδή της απουσίας ειδικότερα ηγετών μεγάλου βεληνεκούς. Είναι ατύχημα ότι η μεν Γαλλία οδεύει προς εκλογές τον επόμενο μήνα και συνεπώς στερείται πολιτειακής ηγεσίας μεγάλου μεγέθους, η δε Γερμανία στηρίζεται σε μία συγκατοίκηση χριστιανοδημοκρατών και σοσιαλδημοκρατών, των οποίων η εξωτερική πολιτική ως προς αυτό το θέμα, και όχι μόνο, διαφέρει, γι’ αυτό και η επιρροή την οποία ασκεί αυτή την εποχή η Γερμανία μέσα στην ΕΕ και στις διεθνείς σχέσεις είναι εξαιρετικά μειωμένη. Αυτό το είδατε από το γεγονός ότι τη διακήρυξη του Βερολίνου για τα 50 χρόνια της Ένωσης, μια κορυφαία στιγμή της ΕΕ που συνέπεσε με τη γερμανική προεδρία δεν μπόρεσε να τη στηρίξει με ένα ψήφισμα το οποίο θα υπέγραφαν οι 27, αλλά την στήριξε με μια απλή διακήρυξη, την οποία υπέγραψε απλώς η προεδρεύουσα χώρα, ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου και ο Πρόεδρος της Επιτροπής. Αυτό ακριβώς το ψήφισμα στο οποίο κατέληξε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι κατά τη γνώμη μου το πιο ανησυχητικό από την απόφαση των χωρών μελών του ΝΑΤΟ, διότι κατά τη γνώμη μου αποδυναμώνει τις πιθανότητες μέσα στο Συμβούλιο Ασφαλείας, που θα είναι και ο τελικός κριτής της λύσης του καθεστώτος του Κοσόβου να μπορέσει η Ρωσία να ασκήσει βέτο.

ΠτΘ: Κατά την άποψή σας η Ρωσία θα ασκήσει βέτο;

Γ.Κ.: Σύμφωνα με την πρακτική που τηρείται στο συμβούλιο Ασφαλείας τέτοιες υποθέσεις έρχονται σε ψηφοφορία μόνο εφόσον έχει εξασφαλιστεί η ομοφωνία των πέντε μονίμων μελών. Ως προς μεν την Κίνα υπάρχουν αμφιβολίες, διότι έχει τηρήσει αποστάσεις από το ζήτημα, κατά πόσον θα μπορούσε να προβάλλει το δικαίωμα της αρνησικυρίας, ενώ αντιθέτως η Ρωσία, χωρίς να έχει δεσμευτεί ότι θα ασκήσει βέτο, έχει δηλώσει αντίθετη με το σχέδιο Αχτισάαρι, και μάλιστα όπως πληροφορούμαι από δημοσιογραφικές πληροφορίες με προσωπικό τηλεφώνημά του ο Πούτιν, και αυτό είναι ενθαρρυντικό, διότι υπήρξε μία προσωπική δέσμευσή του, προς τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών τον κ. Μπους ετάχθη αντίθετος με το σχέδιο. Αυτό υποδηλώνει, – ναι μεν δεν προδικάζει την τελική στάση που θα τηρήσει η Ρωσία, διότι αρκεί να ασκήσει μία εκ των πέντε μονίμων μελών – χωρών το δικαίωμα της αρνησικυρίας για να μπλοκαριστεί η λήψη της απόφασης, – όμως καθιστά σαφές ότι μέχρι τώρα δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία. Τούτου δοθέντος και λαμβανομένου υπόψη εις την παρούσα φάση λόγω των ενεργειακών εξελίξεων ότι η θέση της Ρωσίας είναι εξαιρετικά ενδυναμωμένη τα μέτωπα τα οποία έχει ανοικτά και εις τα οποία έχει ενδιαφέρον είναι λίγα αυτή τη στιγμή ή τουλάχιστον δεν εμπλέκονται σε αυτά άμεσα οι Ηνωμένες Πολιτείες, που σημαίνει ότι τα ανταλλάγματα που θα μπορούσε να ζητήσει ή να τις προσφερθούν είναι μειωμένα, υπάρχει βάσιμη ελπίδα ότι η Ρωσία, η οποία αυτή τη στιγμή έχει εξαιρετικά επιταχυνόμενη ανοδική πορεία στις παγκόσμιες σχέσεις λόγω των αυξημένων ενεργειακών αποθεμάτων της όχι μόνο σε πετρέλαιο αλλά και σε φυσικό αέριο, αλλά και της αποδυνάμωσης αντιστοίχως της παγκόσμιας επιρροής των Ηνωμένων Πολιτειών, με τη στάση απόστασης την οποία μέχρι τώρα έχει τηρήσει με σαφώς αρνητικό περιεχόμενο κατά του σχεδίου Αχτισάαρι θα οδηγήσει σε άσκηση του δικαιώματος αρνησικυρίας.

ΠτΘ: Σας ανησυχεί δηλαδή σοβαρά η περίπτωση ανεξαρτησίας του Κοσόβου;

Γ.Κ.: Πρέπει να σας πω ότι ανησυχώ πάρα πολύ από την περίπτωση το σχέδιο αυτό να οδηγήσει σε μια έστω και μειωμένου εύρους ανεξαρτησία του Κοσόβου, – με την έννοια δηλαδή ότι οτιδήποτε και αν υποστηρίζουν και οσαδήποτε κι αν λένε εκείνοι που έχουν ταχθεί υπέρ αυτού του σχεδίου, – και δυστυχώς και η χώρα μας, αντιλαμβάνεσθε βέβαια τους λόγους για τους οποίους οδηγήθηκε σε αυτή τη στάση, έχει και εκείνη ταχθεί υπέρ του σχεδίου Αχτισάαρι, – όχι απλώς δεν θα λυθεί το πρόβλημα, όχι απλώς η λύση για το Κόσοβο δεν θα είναι βιώσιμη, – σίγουρα δεν θα είναι βιώσιμη, – αλλά επιπλέον οτιδήποτε κι αν λένε όσοι υποστηρίζουν τη λύση αυτή, θα αποτελέσει προηγούμενο για την αντιμετώπιση με αυτό ή τον άλλο τρόπο και άλλων εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων, τα οποία βρίσκονται αυτή τη στιγμή σε εξέλιξη στην Ευρώπη ή τελούν σε λήθαργο και θα αφυπνισθούν πολύ σύντομα, είμαι βέβαιος, όταν δουν ότι η διεθνής κοινότητα με μια απόφαση του πανίσχυρου Συμβουλίου Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ικανοποιεί σε βαθμό προσεγγίζοντας το 90% την εκδηλωθείσα βούληση της πλειοψηφίας μιας περιοχής υπέρ της ανεξαρτησίας, χωρίς να λαμβάνει υπόψη της τα συμφέροντα της μειοψηφίας την οποία θα μεταβάλλει αντίστοιχα σε μειονότητα. Το πρόβλημα αυτό θα δημιουργήσει δυσχέρειες στην επίλυση και του Κυπριακού, που μας αφορά άμεσα, αλλά και στην ΕΕ, διότι η ενιαία Κύπρος, αυτή μόνο νομικά υπάρχει, είναι κράτος μέλος της ΕΕ, αλλά όπως προείπα θα αποτελέσει προηγούμενο και για άλλες περιοχές, διότι όλη η Ευρώπη είναι γεμάτη από εθνοτικές νησίδες, οι οποίες είναι κατάλοιπα όχι μόνο της εκστρατείας και των πολέμων των Οθωμανών μετά την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, οπότε ως γνωστόν αφού έφθασαν μέχρι τα πρόθυρα της πρωτεύουσας της Αυστροουγγαρίας αλλά δεν επέτυχαν να καταλύσουν την αυτοκρατορία και να πατήσουν πόδι και στην υπόλοιπη Ευρώπη οπισθοχωρώντας άφησαν σ’ όλο το διάβα τους θρησκευτικές μειονότητες και μάλιστα μουσουλμανικές, αλλά δεν είναι μόνο αυτές, που είναι κατεσπαρμένες στην Ευρώπη. Υπάρχουν και άλλες εθνότητες που βασίζονται σε άλλα χαρακτηριστικά δηλαδή και όχι στη θρησκεία, και οι οποίες αποτελούν νησίδες εθνοτικές μέσα στην υπόλοιπη Ευρώπη. Το ερώτημα είναι τι θα γίνει με το ζήτημα των Βάσκων το οποίο είναι ανοικτό και αποτελεί αιμάσσουσα πληγή στην Ισπανία. Τι θα γίνει με τις μειονότητες που υπάρχουν στην Ουγγαρία, στη Ρουμανία, στην Πολωνία; Τι θα γίνει με μειονότητες που υπάρχουν ακόμη και μέσα στη Γαλλία όταν θα υπάρχει το προηγούμενο του Κοσόβου; Συμπερασματικά έχω την αίσθηση ότι εκείνοι οι οποίοι οδήγησαν σε διάλυση της Γιουγκοσλαβίας εκμεταλλευόμενοι την ρευστότητα που δημιουργήθηκε όταν εξέλιπε ο Τίτο, αυτός ο συνεκτικός μύθος που συγκρατούσε τις ετερόκλητες εθνότητες σε ένα ενιαίο κρατικό μόρφωμα και οι οποίοι τώρα οδηγούν σε μία άρον – άρον «λύση» του προβλήματος του Κοσόβου, επειδή επιθυμούν να απαλλαγούν από τις υποχρεώσεις που οι ίδιοι προκάλεσαν στην ήπειρο, αφού βεβαίως η Ευρωπαϊκή Ένωση απέτυχε να διαχειρισθεί αποτελεσματικά τη γιουγκοσλαβική κρίση, αυτοί λοιπόν που επιδιώκουν την ταχεία απαγκίστρωσή τους από την περιοχή χάρη της εξυπηρετήσεως συμφερόντων στη Μέση Ανατολή και αλλού, θα στείλουν τελικά το λογαριασμό στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για αυτό το λόγο είμαι πάρα πολύ ανήσυχος από το γεγονός ότι αυτά τα απλά πράγματα η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν τα αντελήφθη και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με μία συντριπτική πλειοψηφία χθες ετάχθη υπέρ του σχεδίου Αχτισάαρι.

ΠτΘ: Η Ελλάδα πρέπει να ανησυχεί από τις εξελίξεις;

Γ.Κ.: Η Ελλάδα πρέπει να είναι πολύ ανήσυχη μ’ αυτή την εξέλιξη και έχω την αίσθηση ότι παράλληλα με την επίσημη εξωτερική πολιτική πρέπει να εύχεται και να ελπίζει ότι η Ρωσία, – η μόνη η οποία μπορεί να δώσει λύση στο πρόβλημα και να οδηγήσει σε περαιτέρω διαπραγματεύσεις για την εξεύρεση μιας συμβιβαστικής λύσης, όπως άλλωστε το επέτυχε εις την υπόθεση του Ιράν, διότι μη ξεχνάμε ότι το γεγονός ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν έχει καταλήξει σε ένα ψήφισμα σκληρών μέτρων περιορισμού των διεθνών οικονομικών σχέσεων και επιβολής εμπάργκο στο Ιράν αυτό οφείλεται κυρίως στη στάση της Ρωσίας και επικουρικώς της Κίνας, – η οποία πέτυχε εις τη διεθνή πολιτική έναντι ενός μεγίστου ζητήματος της απόκτησης όπλων μαζικής καταστροφής, κατά τους ισχυρισμούς των Ηνωμένων Πολιτειών από το Ιράν, θα παίξει αποτελεσματικά το ρόλο του υπερασπιστή του διεθνούς δικαίου μέσα στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Η Ελλάδα πρέπει να ελπίζει ότι η Ρωσία δεν θα επιτρέψει να οδηγηθεί το Συμβούλιο Ασφαλείας σε μια απόφαση λύσης του θέματος του Κοσόβου η οποία ούτε βιώσιμη θα είναι, και αντίθετη με το διεθνές δίκαιο θα είναι, και κινδύνους θα επιφέρει για τη διεθνή ειρήνη, που είναι το μείζον αγαθό υπέρ του οποίου θα πρέπει να κόπτεται και να πασχίζει και να αγωνίζεται το συμβούλιο ασφαλείας.

ΠτΘ: Αν το Συμβούλιο Ασφαλείας εγκρίνει το σχέδιο πόσο εφικτό είναι να ισχύσει;

Γ.Κ: Μία απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας δημιουργεί μία βάση διεθνούς νομιμότητας η οποία θα εμπλέξει πρώτα – πρώτα την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία θα είναι ασφαλώς παρούσα στην ειρηνευτική δύναμη η οποία θα εγγυηθεί στρατιωτικά τις πολιτικές δεσμεύσεις του σχεδίου υπέρ του σεβασμού των δικαιωμάτων της μειονότητας, δηλαδή των Σέρβων. Δεύτερον το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή η Σερβία βρίσκεται σε μειονεκτική και αποδυναμωμένη θέση έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όχι τυχαίως, διότι μη ξεχνάτε ότι την έχουν στον προθάλαμο έναντι της Τουρκίας, της οποίας οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις παρά τα προβλήματα που έχουν συνεχίζονται απολύτως μέχρι σήμερα. Η θέση δε της Σερβίας είναι αποδυναμωμένη και με το Διεθνές Δικαστήριο να καταδιώκει και να επιδιώκει να οδηγήσει ενώπιόν του τον στρατιωτικό και πολιτικό ηγέτη της μειονότητας των Σέρβων για την εξέγερση στη Βοσνία -Ερζεγοβίνη είναι αμφίβολο αν η Σερβία θα είναι εις θέσιν να παράσχει πολιτική και στρατιωτική στήριξη στους Σέρβους του Κοσόβου, οσοδήποτε κι αν για πολιτικούς λόγους κανένα σερβικό κόμμα και καμία σερβική κυβέρνηση δεν μπορεί να αποδεχθεί το σχέδιο Αχτισάαρι. Έχω την αίσθηση ότι αν το σχέδιο περάσει αργά ή γρήγορα θα επιβληθεί εκ των πραγμάτων λόγω της διεθνούς συγκυρίας.

ΠτΘ: Οι Σέρβοι όμως εμμένουν…

Γ.Κ.: Εμμένουν και σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να το αποδεχτούν, αλλά αυτό δεν λέει τίποτα. Μήπως σε πολλές περιοχές δεν έχουν επιβληθεί λύσεις μετά από ψηφίσματα διεθνών οργανισμών κόντρα στις απόψεις της μειονότητας; Πάντοτε όταν υπάρχει μία πλειοψηφία και μία μειοψηφία η μία δεν θα συμφωνεί, διότι από τη στιγμή που το σχέδιο μετατρέπει τους Σέρβους σε κανονική μειονότητα του διεθνούς δικαίου καταλαβαίνετε ότι πρόκειται για μια τεράστια μείωση πολιτική και διεθνή της σερβικής πλευράς την οποία κανένα κόμμα και καμία κυβέρνηση σερβική δεν μπορεί να την αποδεχτεί.

ΠτΘ: Η αποδοχή αυτού του σχεδίού από το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν σημαίνει επανασχεδιασμό συνόρων κυρίαρχων κρατών;

Γ.Κ.: Αυτό ακριβώς σας είπα και από την αρχή. Ο μεγάλος κίνδυνος είναι ότι ανατρέπεται η αρχή του σεβασμού των συνόρων, αρχή στην οποία βασίστηκε και η ευρωπαϊκή και η παγκόσμια πολιτική για πολλά χρόνια και χάρη στην οποία διατηρήθηκε η ειρήνη στην περιοχή. Θα υπάρξει προηγούμενο και για τις άλλες μειονότητες.

ΠτΘ: Αυτό αντιβαίνει τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου;

Γ.Κ.: Αντιβαίνει, αλλά το Διεθνές Δίκαιο και η ρύθμιση των διεθνών προβλημάτων δεν γίνεται με τον τρόπο που επιλύονται οι εσωτερικές διενέξεις κατ’ εφαρμογήν του δικαίου ενός κράτους, με την έννοια ότι το Διεθνές Δίκαιο, ατυχώς, είναι μεν δίκαιο, αλλά είναι απλώς ένας παράγων ο οποίος λαμβάνεται υπόψη για τη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής και των διεθνών σχέσεων. Δεν είναι όμως ο μοναδικός από τη στιγμή μάλιστα που και ο Χάρτης μέσα στο Συμβούλιο Ασφαλείας είναι αυτός που χαράχτηκε από τους νικητές του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου με πέντε μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας να αποφασίζουν για το σύνολο του κόσμου. Αυτή όμως τη στιγμή υπάρχουν και άλλα μεγάλα κράτη, τα οποία θα μπορούσαν να έχουν λόγο μέσα στο Συμβούλιο Ασφαλείας, και είναι αυτός ακριβώς ο λόγος για τον οποίο δεν γίνεται αναμόρφωση του δικαίου που απορρέει από τη Συνθήκη του Αγίου Φραγκίσκου, δηλαδή από τον Καταστατικό Χάρτη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, γιατί τα πέντε μόνιμα μέλη δεν θέλουν να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Από τη στιγμή λοιπόν που υπάρχει αυτή η κατάσταση που καταστρώθηκε μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και από τη στιγμή που κατελύθη το διπολικό σύστημα με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και παρέμεινε μία δύναμη και μάλιστα υπερδύναμη, όλα αυτά και όχι μόνο αυτά, είναι φυσικό επακόλουθο αυτών των πραγμάτων. Το παρήγορο είναι ότι η παγκόσμια υπερδύναμη, λόγω της παρένθεσης της ρεπουμπλικανικής κυβέρνησης Μπους και των σφαλμάτων που χαρακτηρίζουν την εξωτερική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών σε παγκόσμια κλίμακα, ταχέως κατανάλωσε το κεφάλαιο που απέκτησε από την κατάρρευση του διπολικού συστήματος. Η διαπίστωση αυτή σε συνδυασμό με την επιτυχή διακυβέρνηση Πούτιν και την ραγδαία αύξηση της παγκόσμιας επιρροής της Ρωσίας λόγω υψηλών ενεργειακών πλεονασμάτων σε μια εποχή μεταβατική που το πετρέλαιο τελειώνει και αναζητούνται εναλλακτικές μορφές ενέργειας επιτρέπει την αισιοδοξία. Αν τελικά το σχέδιο Αχτισάαρι επιβληθεί ως λύση στο Κόσοβο θα είναι ένα από τα τελευταία θύματα αυτής της εποχής η οποία ραγδαία αλλάζει και πάρα πολύ σύντομα θα βρεθούμε μπροστά σε νέο σκηνικό των παγκοσμίων εξελίξεων.

ΠτΘ: Αν εγκριθεί το σχέδιο από το Συμβούλιο Ασφαλείας μπορεί να αποτελέσει τη βάση για συνέχιση των διαπραγματεύσεων;

Γ.Κ.: Θεωρητικά ναι, αλλά από τη στιγμή που η Αλβανική πλειοψηφία θα έχει ένα ισχυρό ατού δεν θα έχει κανένα λόγο να διαπραγματευτεί. Όπως ακριβώς συμβαίνει με το θέμα του ονόματος της Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, και αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δεν έχει οδηγηθεί σε λύση. Από τη στιγμή δηλαδή που υπήρξε η επίσημη αναγνώριση του κράτους αυτού με το συνταγματικό του όνομα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, – η οποία αναγνώριση υποτίθεται ότι έγινε για να σταθεροποιηθεί το καθεστώς ενόψει των εξελίξεων στην περιοχή εκ μέρους των ΗΠΑ,- κατ’ ουσίαν βραχυκυκλώθηκε η διαδικασία αναζήτησης μιας συμβιβαστικής λύσης που ήταν ορατή πριν από την αναγνώριση. Θέλω να καταλήξω ότι όταν οι Αλβανοί επιτύχουν το 100%, και μάλιστα με απόφαση του διεθνούς οργάνου, αυτού που επεδίωκαν, δεν υπάρχει λόγος να διαπραγματευτούν με τους Σέρβους.

ΠτΘ: κ. Καλαβρέ σας ευχαριστούμε πολύ.

Γ.Κ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.