Η σημερινη κυβερνηση ειναι απο τις χειροτερες του τοπου

Η Όλγα Τσετινέ, Μέλος του Εθνικού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ, της Γραμματείας του Τομέα Επιχειρησιακού Σχεδιασμού και Συντονισμού Δράσεων και υπεύθυνη της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου όσον αφορά στην κομματική της ταυτότητα, Β΄ Γραμματέας του Νομαρχιακού Παραρτήματος της ΟΤΟΕ όσον αφορά στη συνδικαλιστική της, ήταν αναμενόμενο στην τοπική κοινωνία ότι θα ασχοληθεί με την πολιτική γιατί από νωρίς διαφάνηκε ότι από τις τρεις εξαιρετικές κόρες του αειμνήστου βουλευτή Ροδόπης Δημήτρη Τσετινέ, εκείνη που είχε τη φυσική σχεδόν ροπή αλλά και τον τόσο απαραίτητο ρομαντισμό να υπηρετεί το δημόσιο αγαθό από το μετερίζι της πολιτικής, ήταν η δευτερότοκος Όλγα.

Η Όλγα Τσετινέ για την οποία η ένταξη στην πολιτική ήταν θαρρείς κάτι το αβίαστο, φυσική απόρροια του γεγονότος να ζει δίπλα στον πατέρα της με την εικόνα, την παρουσία αλλά και τη μνήμη ανδρών από τον Ανδρέα Παπανδρέου και το Γιώργο Γεννηματά μέχρι το Γιώργο Παπαδριέλλη, ανδρών που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, άλλαξαν τις τύχες της χώρας και του τόπου.

Η Όλγα Τσετινέ με αρκετή θητεία στην πολιτική πλέον, με αφοσίωση, γνώση και άμεση εμπειρία των προβλημάτων του τόπου φέρεται από το σύνολο σχεδόν του αθηναϊκού τύπου αλλά το σημαντικότερο, από τους φίλους και τα μέλη του ΠΑΣΟΚ ενταύθα ως υποψήφια βουλευτής στις επικείμενες εθνικές εκλογές, όποτε αυτές κι αν γίνουν.

Ενόψει και αυτής της τελευταίας προοπτικής της, αλλά κυρίως ενόψει των προβλημάτων που κατακλύζουν τον τόπο, αναζητήσαμε την κ.Τσετινέ για μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης μαζί της για την πολιτική πραγματικότητα των ημερών μας, για να συμπεράνουμε συζητώντας μαζί της ότι, στην περίπτωσή της, η οικογενειακή πολιτική παράδοση – ισχυρή πολιτική παρακαταθήκη αξιών, ήθους και εντιμότητας- είναι η καλύτερη εγγύηση ότι το μέλλον της Ροδόπης μόνο καλύτερο από την παρουσία της στην πολιτική σκηνή μπορεί να είναι: με γνώση, επίγνωση, μέτριους τόνους αλλά υπομονή, επιμονή και πίστη στην άποψη ότι η πολιτική οφείλει αλλά και πρέπει να μάχεται για μια δικαιότερη κοινωνία.

Όλγα Τσετινέ όμως και απόψεις και σχόλια για το άρθρο 16, την ισχνή παρουσία του ΠΑΣΟΚ στην περιοχή, την αδυναμία του Κινήματος εν γένει να καλύψει τη διαφορά με τη Ν.Δ., τη σκληρή πραγματικότητα της πολιτικής και των προβλημάτων του τόπου, την πιθανή υποψηφιότητα Χατζηοσμάν, την οικογενειακή πολιτική παράδοση και τον αείμνηστο βουλευτή Ροδόπης Δημήτρη Τσετινέ.

Όλγα Τσετινέ όμως…

ΠτΘ: Η ανεργία αυξάνεται, η ακρίβεια το ίδιο, το κράτος κομματικοποιείται και διαλύεται – βλέπε περίπτωση της αντιτρομοκρατικής – η κυβέρνηση όμως διατηρεί σταθερή την απόστασή της από το ΠΑΣΟΚ και τα υπόλοιπα κόμματα. Πώς ερμηνεύετε το φαινόμενο;

Ο.Τ.: Θεωρώ ότι όταν χάσεις την εμπιστοσύνη κάποιου, δύσκολα την ξανακερδίζεις. Χρειάζεται συστηματική δουλειά, κόπος, μεγάλη προσπάθεια. Το ΠΑΣΟΚ συμπλήρωσε σχεδόν 20 χρόνια στην εξουσία, η φθορά ήταν φυσιολογική, το τελευταίο διάστημα δε ραγδαία. Το κόμμα που συνέβαλλε καθοριστικά μετά το 1981 στο να αλλάξει η Ελλάδα, να εμπεδωθούν οι δημοκρατικοί θεσμοί, να παραχθεί και να διανεμηθεί πλούτος, να ενισχυθεί το δημοκρατικό κοινωνικό κράτος, έγινε «όμηρος» της εξουσίας με αποτέλεσμα να ανακόψει τη μεταρρυθμιστική του δυναμική, να ταυτίσει την αλλαγή και τη ρήξη θεσμών, πολιτικών, νοοτροπιών με τη διαχείριση. Κυρίως δεν μπόρεσε να αντιληφθεί τις τεράστιες μεταλλαγές, στο επίπεδο της κοινωνίας, στο επίπεδο της συμπεριφοράς των νέων κοινωνικών στρωμάτων.

Ένα σύγχρονο σοσιαλιστικό κόμμα της δημοκρατικής αριστεράς πρέπει να καθορίσει τον χαρακτήρα του, τους στρατηγικούς του στόχους, τις κοινωνικές του αναφορές. Το Προγραμματικό Συνέδριο του Μαρτίου θα προσδιορίσει το ρόλο και την αποστολή του κόμματος, θα αποσαφηνίσει τις θέσεις του στις συνθήκες του χρηματιστηριακού καπιταλισμού, το πώς βλέπει την οικονομία της αγοράς και το κράτος, πώς αντιμετωπίζει τα σύνθετα προβλήματα της παγκοσμιοποίησης, όπως είναι η μετανάστευση, η εγκληματικότητα, το περιβάλλον, η εξωτερική πολιτική. Θα γνωρίσει στους πολίτες ποιο είναι το οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο και ποιοι οι αναπτυξιακοί προσανατολισμοί για τη χώρα. Πρέπει να περάσουμε από μια δημοκρατική επανάσταση, από ένα πολιτικό big bang. Υπήρξε κάποια καθυστέρηση που στοίχισε τόσο στην εσωτερική συνοχή μας, όσο και στη συνολική μας εικόνα. Χάθηκε πολύτιμος χρόνος, αλλά πιστεύω ότι το προγραμματικό μανιφέστο θα απαντά με σαφήνεια σε όλα τα θέματα που απασχολούν σήμερα τον πολίτη, όπως το τεράστιο ζήτημα αναδιανομής πλούτου και ευκαιριών και την κατοχύρωση ενός ισχυρού και αποτελεσματικού διχτιού κοινωνικής προστασίας για τους αδυνάμους. Αυτά ενδιαφέρουν τους πολλούς σήμερα κι όταν υπάρχουν ξεκάθαρες δεσμεύσεις και θέσεις μπορεί να επιτευχθεί μια προγραμματική συμφωνία που θα ανοίγει δρόμους συνεργασίας με προοδευτικές δυνάμεις, ρεύματα ιδεών και πρωτοβουλίες πολιτών που θα σηματοδοτήσουν μια πορεία νίκης. Η σημερινή Κυβέρνηση είναι από τις χειρότερες που γνωρίσαμε. Απέτυχε σε όλους σχεδόν τους τομείς στους οποίους είχε υποσχεθεί αποτελέσματα. Ακρίβεια και ανεργία, επανίδρυση του κομματικού κράτους, εξυπηρέτηση μεγάλων επιχειρηματικών συμφερόντων εις βάρος των αδυνάτων, διάλυση του κοινωνικού κράτους χαρακτηρίζουν την τριετή διακυβέρνησή της, παρ’ όλα αυτά ο κόσμος δείχνει ακόμα ανοχή. Ίσως κι από ψυχολογικής πλευράς δύσκολα κάποιος παραδέχεται και αναγνωρίζει το λάθος του. Δεν θα συμβαίνει αυτό όμως ες αεί και μάλιστα όταν η ζωή του πολίτη δεν βελτιώνεται στο ελάχιστο. Όλα έχουν όρια και μάλλον η Κυβέρνηση τα έχει εξαντλήσει.

ΠτΘ: Τι συμβαίνει με τις οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ και είναι σήμερα ανύπαρκτες; Γιατί στην περιοχή δεν ασκείται συγκροτημένη αντιπολίτευση παρά τα όσα συμβαίνουν; Μήπως έχει υπερισχύσει το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω», γιατί αυτή την εντύπωση αποπνέει το σημερινό ΠΑΣΟΚ…

Ο.Τ.: Από το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ ψηφίστηκε ομόφωνα το μοντέλο της πυραμίδας από κάτω προς τα πάνω. Δημοτική Οργάνωση, Νομαρχιακή Επιτροπή, Περιφερειακή Επιτροπή, Εθνικό Συμβούλιο, Γραμματέας, Πρόεδρος. Σαν σχέδιο ήταν σωστό αλλά στην πράξη υπήρξαν προβλήματα και δεν λειτούργησε ιδιαίτερα αποτελεσματικά. Είναι γεγονός ότι πρέπει να επικρατήσει η συλλογική στρατηγική για το γενικό καλό και όχι η στρατηγική για το προσωπικό συμφέρον. Βέβαια από τη μια, η μη εξάλειψη του φαινόμενου των μηχανισμών και από την άλλη, η αδιαφορία για κομματικές οργανώσεις, η αποστασιοποίηση από κόμματα και πολιτικούς χώρους με το σκεπτικό ότι «όλοι ίδιοι είναι» οδηγεί στην υπάρχουσα κατάσταση. Είναι η εποχή του καταναλωτισμού, της έλλειψης ιδεολογίας και οράματος που επιτείνουν την κατάσταση.

ΠτΘ: Ποια είναι η δική σας άποψη για το άρθρο 16; Θα πρέπει αυτό να αναθεωρηθεί κι αν αναθεωρηθεί, αυτή και μόνο η αλλαγή είναι ικανή να θεραπεύσει το δημόσιο πανεπιστήμιο από την κατάρρευσή του;

Ο.Τ.: Το άρθρο 16 είναι το δέντρο μπροστά στο δάσος που είναι το πρόβλημα της Παιδείας. Κινδυνεύουμε να αποπροσανατολιστούμε με όλες τις συζητήσεις που γίνονται και να χάσουμε το δάσος. Πιστεύω ότι πρέπει να αναθεωρηθεί μόνο και μόνο επειδή τέτοιου είδους απαγορεύσεις δεν ισχύουν σε κανένα Ευρωπαϊκό Κράτος. Άλλωστε απαγορεύσεις και περιορισμοί σ’ έναν χώρο κατ’ εξοχήν ανταγωνιστικό και δημιουργικό δεν έχουν θέση. Φυσικά και η αναθεώρηση δεν λύνει κανένα πρόβλημα ούτε της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ούτε της παιδείας γενικότερα. Ίσως όμως να αποτελεί την αφετηρία για ουσιαστικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις στην παιδεία που νοσεί βαριά. Η αυτοδιοίκηση των ΑΕΙ, η πάταξη της γραφειοκρατίας, και η γενναία χρηματοδότησή τους είναι σοβαρά θέματα και έτσι πρέπει να εξεταστούν. Προεκλογικά, την εποχή της «αθωότητας» της νέας διακυβέρνησης, τότε που η αναβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος περνούσε μέσα από τη γενναία δημόσια χρηματοδότηση, τα πράγματα ήταν λίγο διαφορετικά. Σήμερα η ελληνική οικονομία, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού, αντέχει μόνο τις μεταρρυθμίσεις που έχουν σαφή ανταποδοτικό χαρακτήρα. Όπως π.χ. οι πωλήσεις Τραπεζών, η εκχώρηση πλειοψηφικού πακέτου οργανισμών κοινής ωφέλειας, η λογιστική αύξηση του εθνικού πλούτου με συνυπολογισμό κερδών από την παραοικονομία. Αυτή είναι η φιλοσοφία της δεξιάς για το κοινωνικό κράτος. Όσο δε βγάζει τα λεφτά του δεν αξίζει η επένδυση σε αυτό. Εδώ αρχίζει και τελειώνει η περιπέτεια της λεγόμενης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης της Κυβέρνησης Καραμανλή. Έτσι εξηγείται η συστηματική υποχρηματοδότηση της Παιδείας κατά 10% σε πραγματικά μεγέθη από το 2004 έως σήμερα. Την ίδια ώρα οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, ακόμα και εκείνοι που διακατέχονται από νεοφιλελεύθερες αντιλήψεις και έχουν μακρά παράδοση στην ιδιωτική εκπαίδευση, δαπανούν αναλογικά πολύ περισσότερα κονδύλια από εμάς προκειμένου να διατηρήσουν τα δημόσιο εκπαιδευτικό τους σύστημα σε υψηλό επίπεδο. Για εμάς αυτός είναι ο ακρογωνιαίος λίθος. Η γενναία χρηματοδότηση του Δημοσίου Πανεπιστημίου, έστω με έλεγχο, έστω με ανταλλάγματα, ώστε να χρησιμοποιήσει νέες τεχνολογίες, να προωθεί την έρευνα και να επενδύει στην καινοτομία. Η επένδυση στην έρευνα δεν είναι άμεσα ανταποδοτική γι’ αυτούς που ο χρονικός ορίζοντάς τους είναι το τέλος της τετραετίας, καθώς και για εκείνους που συγχέουν το όφελος με το κέρδος αποτιμώντας τα πάντα σε ζεστό χρήμα. Αποδίδει όμως καρπούς στην επόμενη γενιά, οι οποίοι θα εκδηλωθούν μέσα από την ανάπτυξη της χώρας, από το επίπεδο του πολιτισμού και την κοινωνική ευημερία. Ναι λοιπόν στην αναθεώρηση του άρθρου 16 με ταυτόχρονη ενίσχυση του Δημοσίου Πανεπιστημίου. Συνεχής και ενιαία αξιολόγηση και στα δύο είδη Πανεπιστημίου. Το ΠΑΣΟΚ έχει καταθέσει ολοκληρωμένη πρόταση θέσεων για την Παιδεία από το Νηπιαγωγείο ως τις Μεταπτυχιακές Σπουδές. Γιατί η Εκπαίδευση είναι μια αλυσίδα. Τίποτα δεν είναι ξεκομμένο. Εμείς θέλουμε ένα σχολείο δημιουργίας όχι στείρας απομνημόνευσης γνώσεων. Με εκπαίδευση που θα προάγει την κριτική σκέψη και τον πολιτισμό. Δέσμευσή μας από τον πρώτο χρόνο που θα έλθει το κόμμα μας στην εξουσία είναι η αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ. Συντηρητικές απόψεις δήθεν προοδευτικών ανθρώπων που βολεύονται με την υπάρχουσα κατάσταση δεν γίνονται δεκτές. Η παιδεία είναι το μέλλον του τόπου και κανείς δεν μπορεί να παίζει με αυτήν. Η δήθεν δημόσια εκπαίδευση είναι ένας μεγάλος μύθος και αυτό το γνωρίζουν καλά όλοι. 1,068 δις ΕΥΡΩ δαπανόνται κάθε χρόνο από τις ελληνικές οικογένειες για φροντιστήρια και ξένες γλώσσες σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της ΓΣΕΕ. Ας μην κρύβουμε λοιπόν το πρόβλημα κάτω από το χαλί. Το άρθρο 16 συμβολική σημασία έχει και στη σημερινή παγκοσμιοποιημένη κοινωνία οι συμβολισμοί λίγη σημασία έχουν.

ΠτΘ: Υπάρχει κάποιο μεγάλο αναπτυξιακό έργο που εσείς θα ευχόσασταν ήδη να έχει γίνει;

Ο.Τ.: Δεν είναι μόνο τα μεγάλα έργα που βοηθούν στην ανάπτυξη. Μπορούν και τα μικρά και ουσιαστικά έργα να καλυτερέψουν την καθημερινότητα του πολίτη. Η βελτίωση της αγροτικής οδοποιίας, οι αναδασμοί, η ολοκλήρωση της δημιουργίας κάποιων φραγμάτων, θα βοηθούσαν έναν κατ’ εξοχήν αγροτικό νομό όπως ο δικός μας. Η ολοκλήρωση και παράδοση του κάθετου προς την Εγνατία οδικού άξονα που μας συνδέει με την Βουλγαρία θα δώσει νέα ώθηση στο εμπόριο και τον τουρισμό. Η ανατολική και δυτική είσοδος της πόλης, οι οποίες ήδη κατασκευάζονται είναι αξιόλογα έργα. Η αναβάθμιση ή ακόμα και η κατασκευή ενός νέου Νοσοκομείου στην πόλη, που θα καλύπτει τις αυξημένες ανάγκες των πολιτών είναι πιστεύω επιβεβλημένη.

ΠτΘ: Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της περιοχής μας είναι το ζήτημα του καπνού για τον οποίο οι επιδοτήσεις μετά το 2010 θα είναι παρελθόν. Αισιοδοξείτε ότι θα βρεθεί εναλλακτική λύση και ότι η περιοχή μας θα καταφέρει να ορθοποδήσει τελικά;

Ο.Τ.: Πραγματικά το πρόβλημα του καπνού είναι μεγάλο και οδηγεί πολλούς καλλιεργητές σε απόγνωση. Η κυβέρνηση της Ν.Δ έχασε τις μισές επιδοτήσεις καπνού το 2004, έθεσε το βαμβάκι σε ομηρία στις διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ και εξαφάνισε με τις ολέθριες διαπραγματεύσεις της τις τευτλοκαλλιέργειες. Το χειρότερο όμως είναι ότι οι αγρότες αφέθηκαν στην τύχη τους. Δεν υπάρχει σχεδιασμός ούτε για την επόμενη ημέρα. Παρ’ όλα αυτά όμως είμαι αισιόδοξη ότι θα βρεθεί λύση τελικά. Η νέα ΚΑΠ είναι εργαλείο και ένα από τα μέσα επίτευξης του στόχου, παρά την άποψη πολλών που πιστεύουν ότι επιβάλλει μονόδρομες επιλογές. Μέσα από την διαδικασία διαλόγου και συναίνεσης με τους αγρότες και τους φορείς τους μπορεί η νέα ΚΑΠ, αν ενταχθεί σ’ ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την αγροτική οικονομία και την ανάπτυξη της υπαίθρου να οδηγήσει την ελληνική γεωργία σε τροχιά ανταγωνιστική, βιώσιμη, αειφόρο, με έντονη περιβαλλοντική διάσταση. Η αναδιάρθρωση των καλλιεργειών, η στροφή σε καλλιέργεια βιολογικών προϊόντων, η ενσωμάτωση της αγροτικής ανάπτυξης με τις εναλλακτικές μορφές τουρισμού είναι κάποιες εναλλακτικές προτάσεις. Απαραίτητη κρίνεται η σταδιακή αναπροσαρμογή των εντατικών καλλιεργειών που δεν είναι συμβατές με την ικανότητα των ελληνικών οικοσυστημάτων, σε αγροτικές καλλιέργειες και εκμεταλλεύσεις που καλύπτουν υπαρκτές ανάγκες της εγχώριας παραγωγής. Πιστεύω πως υπάρχουν λύσεις για τον νομό μας, αλλά χρειάζεται σχεδιασμός, κινητοποίηση, ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας που πρέπει να συμμετέχει και να συνδιαμορφώνει.

ΠτΘ: Γιατί επιμένετε να ασχολείστε με την πολιτική σήμερα που η απαξίωσή της είναι έντονη κι όλοι λένε ότι ουσιαστικά είναι μαριονέττα της οικονομίας;

Ο.Τ.: Εάν αυτό το αποδεχθούμε έχουμε χάσει το παιχνίδι οριστικά και αμετάκλητα. Η απαξίωση της πολιτικής οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε σκοτεινούς ατραπούς και σίγουρα δε συμφέρει τη δημοκρατία και τον πολίτη. Γνωρίζω όπως όλοι ότι υπάρχουν διασυνδέσεις και πολλές φορές εξάρτηση της πολιτικής και των πολιτικών από οικονομικά συμφέροντα. Αν όμως αυτό το δεχθούμε αδιαμαρτύρητα και μοιρολατρικά, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να πατάξουμε το φαινόμενο. Οι πολίτες πρέπει να είναι ευαισθητοποιημένοι σε τέτοια θέματα και να τιμωρούν αμείλικτα τους πολιτικούς αυτού του είδους , πράγμα που δεν το κάνουν πάντα και γι’ αυτό έχουν σημαντική ευθύνη. Ο Νόαμ Τσόμσκι στο βιβλίο του «Το κοινό καλό» αναφέρει «αλλά δεν μπορούμε, έτσι απλά, να ρίχνουμε το φταίξιμο σ’ αυτούς που έχουν την εξουσία. Εμείς δεν χρησιμοποιούμε τις δυνατότητες που έχουμε».

ΠτΘ: Η φυσιογνωμία και η προσωπικότητα του Δημήτρη Τσετινέ είναι καθοδηγητική για σας; Ποια στοιχεία του χαρακτήρα του θα θέλατε να σας «συντροφεύουν» εφ’ όρου ζωής;

Ο.Τ.: Σαφώς. Είναι και θα είναι το πρότυπό μου, ο ήλιος και το αστέρι που φωτίζει το μονοπάτι της ζωής μου. Ήταν ένας θαυμάσιος άνθρωπος όχι μόνο για μένα αλλά και για τον κόσμο. Μου κάνει εντύπωση ότι δεν τον έχουν ξεχάσει, ότι ακόμα τον αγαπούν και μόνο καλά λόγια ακούω γι’ αυτόν. Είναι μεγάλη δικαίωση για τους κόπους και την προσφορά του. Με χαροποιεί αφάνταστα και με γεμίζει περηφάνεια αυτή η αποδοχή. Ηταν έντιμος, απλός, αληθινός, ολιγαρκής και το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να βοηθήσει τον τόπο του, αλλά και ατομικά τον συνάνθρωπό του. Θεωρούσε ότι η πολιτική είναι προσφορά. Δεν νοιαζόταν αν κάποιος τον ψήφιζε ή όχι, ούτε καν η κομματική του ταυτότητα. Νοιαζόταν μόνο να βοηθήσει, εφόσον μπορούσε, και ιδιαίτερα όποιον ήταν αδύναμος και είχε πραγματική ανάγκη. Έλεγε πάντα την αλήθεια ακόμα κι αν αυτή δεν ήταν αρεστή. Δεν κορόιδευε και δεν παραπλανούσε κι αυτό εκτιμούνταν από τον κόσμο. Αυτά τα στοιχεία θα’ θελα να με συντροφεύουν και μένα στην πορεία μου.

ΠτΘ: Η πολιτική είναι γενικά σκληρή πραγματικότητα, Τη ζήσατε από νωρίς στο σπίτι, πώς αυτό δεν σας απέτρεψε από την ενασχόληση μαζί της;

Ο.Τ.: Είναι σκληρή, κάποιες φορές βρώμικη κι αποκρουστική. Ταυτόχρονα ασκεί μια περίεργη έλξη και γοητεία. Θεωρώ ότι οι παραδοσιακές αντιλήψεις άσκησης πολιτικής και εξουσίας έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους, είναι σε πλήρη αναντιστοιχία με τις ανάγκες και τις προκλήσεις των καιρών. Χρειάζεται να περάσουμε από τους επαγγελματίες στους «εραστές» της πολιτικής.

ΠτΘ: Είστε ικανοποιημένη από τα standards του πολιτικού λόγου στην περιοχή μας;

Ο.Τ.: Δεν είμαι. Αλλά δεν πιστεύω σε καμία περίπτωση ότι είναι πρόβλημα της περιοχής μας μόνο. Παντού επικρατεί λίγο πολύ η ίδια κατάσταση. Ξύλινος λόγος, έλλειψη προοδευτικών απόψεων, οχύρωση πίσω από συντηρητικές ιδέες και φράσεις κλισέ χαρακτηρίζουν τους πολιτικούς, δυστυχώς και τους νέους πολλές φορές που ακολουθούν την πεπατημένη. Είναι όμως γενικό το φαινόμενο.

ΠτΘ: Μάλλον εκατό τα εκατό υποψήφια βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, είστε όμως γνωστή στον κόσμο. Πώς σας υποδέχεται, τι σας λέει;

Ο.Τ.: Κατ’ αρχήν είναι μεγάλη τιμή για κάποιον η συμμετοχή στο ψηφοδέλτιο ενός κόμματος εξουσίας όπως το ΠΑΣΟΚ. Ενός κόμματος με δυναμική, ιστορία και τεράστια προσφορά στον τόπο και στη δημιουργία της σύγχρονης Ελλάδας. Πόσο μάλλον για μένα που από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είμαι ΠΑΣΟΚ και έχω ζήσει από πολύ κοντά τους αγώνες σε δύσκολες εποχές. Σίγουρος δεν είναι κανένας 100% πριν την ανακοίνωση. Ευελπιστώ και αισιοδοξώ. Είναι αλήθεια ότι είναι γνωστό τα όνομά μου και πιστεύω όχι μόνο λόγω του πατέρα μου και της πολύχρονης πορείας του στον χώρο, αλλά και της προσωπικής μου παρουσίας. Ο κόσμος με δέχεται με αγάπη, μου δείχνει εμπιστοσύνη, και πολλοί με παρακινούν να συνεχίσω την πορεία της οικογένειάς μου που αρχίζει ας μη το ξεχνάμε από το ΠΑΚ πριν το 74. Ο κόσμος έχει ανάγκη από νέους, ικανούς και καθαρούς ανθρώπους που να τους εμπιστεύεται. Αυτό το μήνυμα αποκομίζω. Ανανέωση υπό όρους και με ισχυρά εχέγγυα.

ΠτΘ: Ποιοι εικάζετε ότι θα είναι συνυποψήφιοί σας από το ΠΑΣΟΚ, τη Ν.Δ αλλά και τους υπόλοιπους κομματικούς χώρους;

Ο.Τ.: Δεν γνωρίζω τίποτα περισσότερο από τον καθένα για το θέμα αυτό και δεν θέλω να μπω σε διαδικασία εικασιών.

ΠτΘ: Πολλοί συζητούν για την υποψηφιότητα Χατζηοσμάν με το ΠΑΣΟΚ. Δεν θα είναι τα πράγματα όμως περισσότερα δύσκολα για όλους τους υποψηφίους τότε, δεδομένου του μεγάλου αριθμού ψήφων, που κάθε υποψηφιότητά του συμπαρασύρει;

Ο.Τ.:Τα πράγματα έτσι κι αλλιώς είναι δύσκολα για όλους είτε υπάρχει η υποψηφιότητα Χατζηοσμάν είτε όχι. Αν η υποψηφιότητα αυτή κριθεί επωφελής σε όλες τις παραμέτρους της για το κόμμα δεν νομίζω ότι θα υπάρχει αντίρρηση από κανέναν.

ΠτΘ: Το ΠΑΣΟΚ μ’ όλα τα στελέχη στην πρώτη γραμμή φαίνεται να κερδίζει τις εντυπώσεις αλλ’ όχι τη μάχη… Γενικά, ποια είναι η άποψή σας τόσο για το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου, όσο και για τον ίδιο και την ηγετική του ομάδα σήμερα;

Ο.Τ.: Πιστεύω πως εκτός από τις εντυπώσεις θα κερδίσουμε τη μάχη τελικά. Τουλάχιστον θα το προσπαθήσουμε μ’ όλες μας τις δυνάμεις. Ας μην προεξοφλείται τίποτα ακόμη. Το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου είναι ένα κόμμα προοδευτικό, εξωστρεφές, δημοκρατικό. Το πρόγραμμα που σύντομα θα ανακοινωθεί θα δίνει το στίγμα της μελλοντικής διακυβέρνησής του, θα τονίζει τις διαφορές του από την σημερινή Κυβέρνηση και θα απαντά στους φόβους και τις αγωνίες του ελληνικού λαού. Απέναντι σε μια Κυβέρνηση που δεν έχει στόχους και όραμα, ύστερα από την επιτυχή ολοκλήρωση της Ολυμπιάδας και της εισόδου της χώρας στην ΟΝΕ (επιτυχίες σημαντικές που χρεώνονται στις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ), απέναντι σε μια κυβέρνηση που συνεχώς αναβάλλει και στην ουσία κάνει διαχείριση πολιτικού χρόνου, το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου είναι η ενδεδειγμένη λύση. Γνωρίζω τις ιδέες του που αφορούν στην παιδεία, την έρευνα, την υγεία, το κοινωνικό κράτος και πιστεύω ότι θα ωφελήσουν τη χώρα εφόσον του δοθεί η ευκαιρία να κυβερνήσει. Είμαι σίγουρη ότι μπορεί να διαλύσει τη στασιμότητα και να τραβήξει μπροστά τη χώρα και το λαό. Η σημερινή Κυβέρνηση δεν μπορεί να δώσει κάτι παραπάνω στον τόπο, ούτε αυτή η τελματωμένη κατάσταση που ζούμε είναι αρεστή στους Έλληνες.

Η ηγετική ομάδα αποτελείται από έμπειρα και δοκιμασμένα στελέχη με διάθεση και δυνατότητες. Δεν σας κρύβω ότι θα ήθελα και τον Κώστα Λαλιώτη σ’ αυτή. Ένα στέλεχος του βεληνεκούς και της αποδοχής του θα δημιουργούσε συσπειρωτικές τάσεις και θα ενθουσίαζε τους οπαδούς του Κινήματος σε μια τέτοια περίοδο. Αλλά είμαι σίγουρη ότι κι αυτός θα είναι παρών στο τελικό προσκλητήριο.

ΠτΘ: Κυρία Τσετινέ, γι’ αυτή την εκτενή αλλά και ουσιαστική, σε σχέση με τα προβλήματα του τόπου, συνομιλία, πολύ σας ευχαριστούμε. Σας ευχαριστούμε ακόμη για τις φωτογραφίες από το οικογενειακό αρχείο που μας παραθέσατε και εμπλουτίζουν το αρχείο της εφημερίδας μας για την πολιτική ιστορία της περιοχής.

Ο.Τ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Τ.Β.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.