«Οι κλιματικες αλλαγες θα μας καθορισουν σαν ειδος»

Ο κόσμος μας αλλάζει. Ο πλανήτης μας αλλάζει. Κι αυτό δεν το διαπιστώνουν μόνο οι επιστήμονες, αλλά όλοι χρόνο με το χρόνο. Οι συνέπειες από την επέμβαση του ανθρώπου στην φύση είναι πλέον παρούσες. Ο πλανήτης μας εκπέμπει SOS. Υπάρχει, όμως, ακόμα ελπίδα να αλλάξουν τα πράγματα; Ο δρ. Ιωάννης Τσιπουρίδης, Πρόεδρος της Ελληνικής Επιστημονικής Ένωσης Αιολικής Ενέργειας κι εκδότης του περιοδικού «Ανεμολόγια», μας εξηγεί πως η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία, αλλά και πως το σπίτι μας κινδυνεύει και μας παροτρύνει να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας προστατεύοντας τον πλανήτη μας.

ΠτΘ: Τα τελευταία χρόνια, οι επιστήμονες εκφράζουν την ανησυχία τους για τις κλιματικές αλλαγές στον πλανήτη. Πόσο υπαρκτός θεωρείτε ότι είναι ο κίνδυνος από την επέμβαση του ανθρώπου στην φύση;

Ι.Τ.: Για μένα αυτό είναι το πρόβλημα του αιώνα μας και θα καθορίσει το μέλλον της ανθρωπότητας, την επιβίωση του είδους. Δεν υπάρχει σχετικός με το κλίμα επιστήμονας στον πλανήτη που να μην παραδέχεται πλέον ότι οι κλιματικές αλλαγές οφείλονται σε ανθρωπογενείς δραστηριότητες, και κυρίως στην αύξηση των αερίων του θερμοκηπίου απ’ αυτές. Είναι δεδομένο ότι το κλίμα έχει αλλάξει, τα στοιχεία είναι προφανή και μιλούν από μόνα τους. Οι καταγραφές κι οι μετρήσεις είναι πλέον δεκάδες. Μία πολύ σημαντική μέτρηση είναι αυτή της συγκέντρωσης του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Πριν τη βιομηχανική επανάσταση ήταν γύρω στα 200 ppm, στις αρχές του αιώνα μας έχει φτάσει στα 380 ppm κι αυξάνεται με ρυθμό γύρω στα 2,5 ppm το χρόνο. Οι επιστήμονες λένε ότι απ’ τα 400 έως τα 450 ppm είναι δυνατόν ν’ αντέξει ο πλανήτης, μετά όμως οι αλλαγές θα είναι ραγδαίες και μη αναστρέψιμες. Σε δέκα χρόνια δηλαδή θα έχουμε ξεπεράσει το όριο! Οι οικολογικές οργανώσεις το καταλαβαίνουν, οι επιστήμονες το καταλαβαίνουν, κάποιες κυβερνήσεις λένε ότι το καταλαβαίνουν, αλλά τα έργα τους δε συμβαδίζουν μ’ αυτό που λένε.

ΠτΘ: Ποια είναι η στάση των ΗΠΑ απέναντι στο θέμα;

Ι.Τ.: Ο πλανητάρχης, είναι παντελώς αδιάφορος για το θέμα κι αυτό είναι τραγικό, γιατί αυτό που κάνει η Αμερική καθορίζει τι κάνουν όλοι οι άλλοι. Πιστεύω ότι οι κλιματικές αλλαγές θα μας καθορίσουν σαν είδος απ’ εδώ και πέρα κι όχι μόνο εμάς, βέβαια, αλλά κι όλα τα είδη του πλανήτη. Η καταστροφή που αναμένεται θα είναι μεγάλη. Ήδη έχουν επέλθει αλλαγές στο κλίμα του πλανήτη, διότι η ζημιά που έχει γίνει μέχρι τώρα δεν είναι εύκολα αναστρέψιμη. Αν ξαφνικά σήμερα επέλθει σοφία σ’ όλον τον κόσμο και αποφασιστεί ν’ αντιμετωπιστεί το θέμα των κλιματικών αλλαγών και παρθούν ορισμένα μέτρα, η κατάσταση δε θα αλλάξει αμέσως. Εδώ που φτάσαμε κάποια πράγματα είναι μη αναστρέψιμα. Βλέπουμε για παράδειγμα ότι δεν έχουμε απλά κακό καιρό, έχουμε καταστροφές, ξαφνικά ή πνιγόμαστε ή παγώνουμε ή σκάμε. Δεν υπάρχει ενδιάμεση φάση.

ΠτΘ: Κύριοι λόγοι της επέμβασης του ανθρώπου στη φύση είναι η διασφάλιση ενέργειας για τον δυτικό κυρίως κόσμο. Τώρα που έρχεται στο προσκήνιο η ολιγαρκής μέχρι σήμερα Κίνα θεωρείτε δυνατόν να μπορέσουν οι πηγές ενέργειας του πλανήτη ν’ ανταπεξέλθουν σ’ αυτές τις απαιτήσεις;

Ι.Τ.: Η αλήθεια είναι ότι η ενέργεια έως τώρα καταναλώθηκε απ’ τον δυτικό κόσμο, καθώς το αναπτυξιακό μοντέλο του απαιτούσε κι απαιτεί μεγάλα ποσά ενέργειας. Το αστείο είναι ότι ακόμα και σήμερα οι προβλέψεις είναι ότι μέχρι το 2050 θα έχουμε 30% αύξηση της κατανάλωσης ενέργειας. Φανταστείτε ότι, στην Κίνα, με την τεράστια αύξηση της ανάγκης ενέργειας που υπάρχει, κάθε εβδομάδα τίθεται σε λειτουργία ένας καινούριος σταθμός ενέργειας επιπέδου Πτολεμαΐδας ή Μεγαλόπολης, (500 MW) κι οι περισσότεροι καίνε κάρβουνο, το πιο ρυπογόνο φυσικό καύσιμο. Μετά το κάρβουνο ακολουθεί το πετρέλαιο και μετά το φυσικό αέριο, που δεν είναι οικολογικό, όπως το παρουσιάζουν πολλοί, απλά είναι λιγότερο ρυπογόνο. Με την Κίνα και την Ινδία στο παιχνίδι, λοιπόν, τα πράγματα θα χειροτερεύσουν σχετικά με το κλίμα. Όσον αφορά στις πηγές ενέργειας, το πετρέλαιο θα εξαντληθεί μετά από 50-60 χρόνια, σύμφωνα με τις αναλύσεις. Ο άνθρακας και το φυσικό αέριο ακολουθούν, γιατί σίγουρα υπάρχουν σε μεγαλύτερες ποσότητες απ’ το πετρέλαιο αυτή τη στιγμή. Αν είχαμε ανεξάντλητες ποσότητες θα συνεχίζαμε να τις καταναλώνουμε, όμως; Δηλαδή, οι κλιματικές αλλαγές δεν είναι λόγος αρκετός για να πάψουμε να τις καταναλώνουμε; Αν ξαφνικά αύριο τρελαίνονταν όλα τα διοικητικά συμβούλια των πετρελαιοπαραγωγών εταιριών κι έδιναν δωρεάν το πετρέλαιο, θα συνεχίζαμε να το χρησιμοποιούμε;

ΠτΘ: Μπροστά στον κίνδυνο της καταστροφής του πλανήτη και της εξάντλησης του πετρελαίου έρχονται στο προσκήνιο καινούριες πηγές ενέργειας, φιλικές προς το περιβάλλον αυτή τη φορά, όπως ο ήλιος κι ο άνεμος. Τι πιστεύετε για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας; Θεωρείτε ότι μπορούν να διασφαλίσουν για την ανθρωπότητα το ίδιο βιοτικό επίπεδο, αλλά παράλληλα να προστατεύσουν τον πλανήτη;

Ι.Τ.: Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω ανάποδα την απάντηση. Τι θα πει υψηλό βιοτικό επίπεδο; Αυτό είναι κάτι σχετικό. Αν εννοούμε όλο και μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας, εγώ προσωπικά διαφωνώ, παρόλο που υπάρχουν πολλοί υποστηρικτές αυτής της άποψης. Γιατί θα πρέπει, δηλαδή χειμώνα- καλοκαίρι να έχουμε σταθερά 20 βαθμούς κι ο πλανήτης να καταστρέφεται; Αυτός είναι το σπίτι μας και δεν αντέχει. Όπως όταν πίνει κανείς ένα ποτήρι κρασί κι αυτό ωφελεί την καρδιά, όταν όμως το παρακάνει καταστρέφεται το συκώτι του. Η σπατάλη, η υπερκατανάλωση δεν κάνει καλό. Οι ΑΠΕ μπορούν να καλύψουν, όλες μαζί, τις ανάγκες μιας ανθρωπότητας με απαιτήσεις σε λογικές διαστάσεις.

ΠτΘ: Δηλαδή;

Ι.Τ.: Όσο το μοντέλο ανάπτυξης, που είναι ενεργοβόρο, παραμένει ίδιο, οι ΑΠΕ δε θα μπορέσουν να λύσουν το πρόβλημα. Όμως, διαφορετικό μοντέλο ανάπτυξης δε σημαίνει και χαμηλότερο βιοτικό επίπεδο, σημαίνει μη σπατάλη. 30% της ενέργειας που χρησιμοποιούμε είναι σπατάλη. Αν κλείναμε όλοι την τηλεόρασή μας από το κουμπί το βράδυ, πιθανότατα θα μπορούσαμε να σταματήσουμε τη λειτουργία του σταθμού της Λέσβου.

H αιολική ενέργεια μόνη της μπορεί να καλύψει το 25% των ηλεκτρικών αναγκών της Ευρώπης το 2030. Συνεπώς, αν υπάρξει μια στρατηγική ανάπτυξης των ΑΠΕ θα μπορέσουν κάλλιστα να καλύψουν τις ανάγκες της ανθρωπότητας, όχι όμως στη λογική ότι υψηλό βιοτικό επίπεδο σημαίνει σπατάλη ενέργειας.

ΠτΘ: Από την ενέργεια που χρησιμοποιούμε ποιο ποσοστό καλύπτουν σήμερα οι ΑΠΕ:

Ι.Τ.: Πολύ μικρό παγκοσμίως και στην Ελλάδα ακόμα μικρότερο. Πολλές χώρες, όμως, έχουν πάρει το θέμα πολύ σοβαρά. Η Γερμανία, π.χ. είναι παγκόσμια πρωταθλήτρια. Έχουν τρομερές εγκαταστάσεις ανεμογεννητριών και φωτοβολταικών παρά την έλλειψη ήλιου, ενώ εμείς στην Ελλάδα, με τον υπέροχο ήλιο μας, είμαστε πίσω. Βέβαια, πρέπει να τονίσω ότι αυτές δεν είναι οι μοναδικές πηγές ενέργειας που συζητούνται. Ο Τόνι Μπλερ, ως υπέρμαχος της προβολής του ζητήματος των κλιματικών αλλαγών, έδωσε εν τέλει την πολύ κακή λύση της πυρηνικής ενέργειας, διότι έχει ένα μοναδικό καλό: δεν παράγει διοξείδιο του άνθρακα. Κι έτσι επανήλθε στο προσκήνιο. Ισχυρίζονται βέβαια ότι πλέον είναι ασφαλής, αλλά αν γίνει ένα κακό η ζημιά θα είναι τεράστια και παγκόσμια. Το να πάρεις τέτοια ρίσκα για ένα πρόβλημα που έχει άλλες πιο ασφαλείς κι εξίσου αποτελεσματικές λύσεις είναι γελοίο. Τα κριτήρια, όμως, είναι όπως πάντα οικονομικά. Η πιο σημαντική λύση που συζητείται, όμως, είναι η σύντηξη, την οποία υπέγραψαν πριν από ένα μήνα περίπου στη Γαλλία. Πρόκειται για ένωση πυρήνων υδρογόνου και παραγωγή έτσι μεγάλων ποσοτήτων ενέργειας χωρίς ραδιενέργεια. Όλοι πανηγύρισαν και το υποδέχτηκαν ως την λύση του ενεργειακού προβλήματος, χωρίς όμως να προσέξουν αυτό που είπαν οι επιστήμονες: ότι τα πρώτα αποτελέσματα θα τα δούμε ουσιαστικά σε εκατό χρόνια. Οι ΑΠΕ από την άλλη είναι εδώ. Τώρα που ο ήλιος του χθες με τη μορφή των ορυκτών καυσίμων πεθαίνει, είναι καιρός να στραφούμε στο ίδιο το σήμερα, δηλαδή στις ΑΠΕ.

ΠτΘ: Μιλήστε μας για τους στόχους της ελληνικής επιστημονικής ένωσης αιολικής ενέργειας…

Ι.Τ.: Η ελληνική επιστημονική ένωση αιολικής ενέργειας, της οποίας είμαι πρόεδρος ιδρύθηκε το 1990, κι είναι μέλος της ΕΕ αιολικής ενέργειας. Ο καταστατικός της στόχος είναι η μεγαλύτερη ορθολογική ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας στην χώρα μας. Η Ελλάδα ξεκίνησε την ανάπτυξη της αιολικής και της ηλιακής ενέργειας το 1982, τότε που στην Ευρώπη σχεδόν κανείς δεν ασχολιόταν. Ήταν μια απίστευτη συγκυρία, όπως τα περισσότερα στην χώρα μας. Έτυχε κάποιος άνθρωπος να έχει ένα όραμα και το 1982 είχαμε στην Κύθνο το πρώτο αιολικό πάρκο, πέντε μονάδων συνολικά 100KW, που ακόμα και σήμερα θεωρείται μεγάλο και ταυτόχρονα είχαμε τη μεταξύ τους συνεργασία, που είναι μεγάλη καινοτομία. Γεννηθήκαμε πρωταθλητές, αλλά τώρα είμαστε μεταξύ τρίτης και τέταρτης εθνικής.

ΠτΘ: Ποια είναι η στάση της ελληνικής κυβέρνησης;

Ι.Τ.: Μίζερη. Δυσκοίλια. Κι όχι μόνο τώρα, πάντα ήταν. Παρόλο που το 1994 βγήκε ένας πάρα πολύ καλός νόμος για τις ΑΠΕ, ο οποίος επέτρεπε την ανάπτυξη απ’ τους ιδιώτες, η γραφειοκρατική διαδικασία ήταν απ’ τις χειρότερες στην Ελλάδα. Χρειαζόσουν 41 πιστοποιητικά και δικαιολογητικά κι άδειες για να κάνεις ένα αιολικό πάρκο. Ακόμα κι από τη διεύθυνση αλιείας, για να κάνεις ένα αιολικό πάρκο στο βουνό. Βέβαια, στην Ελλάδα έχουμε και το σύνδρομο του Σοφοκλέους: όταν γίνεται κάτι καινούριο, τρέχουν όλοι να το κάνουν. Όλοι έχουν υποβάλλει αιτήσεις, υπάρχει ένα πληθωριστικό φαινόμενο. Όσον αφορά την κυβέρνηση, όταν κατατέθηκε για διαβούλευση τον Γενάρη του 2006 το σχέδιο του νέου νομοσχεδίου για τις ΑΠΕ από τον κ. Σιούφα αντιδράσαμε έντονα και μαζί με άλλες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και συλλόγους, μεταξύ των οποίων η Greenpeace δημοσιεύσαμε ένα κοινό ψήφισμα το οποίο συνυπόγραψε κι η ΚΕΔΚΕ. Θεωρώ ότι το ψήφισμα αυτό ήταν αρκετά δυνατό κι ο υπουργός το έλαβε υπ’ όψιν του. Είδε το θέμα και κατάλαβε εντέλει ότι οι ΑΠΕ είναι ένα προνομιακό πεδίο, το οποίο προσφέρει εύκολα και γρήγορα έργο. Παράλληλα, φέρνει επενδύσεις, και φυσικά ψήφους. Είναι, λοιπόν, προνομιακό πεδίο επένδυσης. Αλλά, παραμένουν δυσκοίλιοι. Αν ήθελαν πραγματικά την ανάπτυξη των ΑΠΕ θα ήταν πολύ εύκολο να την κάνουν, αλλά την κάνουν με το σταγονόμετρο, και το ΠΑΣΟΚ κι η ΝΔ. Ο ΣΥΝ που είναι λίγο πιο θετικός δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα, το δε ΚΚΕ έχει μια ξεκάθαρη γραμμή, ότι μόνο το κράτος πρέπει να κάνει την ανάπτυξη των ΑΠΕ και κανείς άλλος.

ΠτΘ: Να πούμε τώρα για τη στάση της ΕΕ απέναντι στο θέμα.

Ι.Τ.:Η ΕΕ εδώ και πολύ καιρό έχει δεχτεί την αναγκαιότητα της ανάπτυξης των ΑΠΕ. Το 2001 εξέδωσε την πρώτη κοινοτική οδηγία που λέει ότι το 2010 το 22% της ηλεκτρικής ενέργειας θα παράγεται από ΑΠΕ. Στόχος της Ελλάδας, σύμφωνα με την οδηγία αυτή για το 2010 είναι το 20,1% της ηλεκτρικής να παράγεται από ΑΠΕ, στόχος ανέφικτος γιατί είμαστε στο τέλος του 2006 και μακριά από τον στόχο. Το κακό είναι ότι αυτός ο στόχος είναι ενδεικτικός. Άρα και να μην τον πετύχουμε δεν έχουμε επιπτώσεις. Τώρα γίνεται προσπάθεια οι επόμενοι στόχοι που θα μπούνε να είναι δεσμευτικοί. Αυτή τη στιγμή είμαστε στο 11% κι αυτό γιατί συνυπολογίζονται και τα μεγάλα υδροηλεκτρικά. Η ΕΕ το έχει πάρει, λοιπόν, ζεστά. Θα βγάλει τώρα και μια δεύτερη οδηγία. Πιο μπροστά απ’ όλους, βέβαια, είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση αιολικής ενέργειας (EWEA), που είναι η ΄΄μαμά΄΄ μας κι ένας πολύ ενεργός οργανισμός. Πρόεδρός της είναι ένας Έλληνας καθηγητής του Πολυτεχνείου, ο Αρθούρος Ζερβός, ο οποίος μάλλον θα επανεκλεγεί για 3η φορά. Ταυτόχρονα, είναι και πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ΑΠΕ, καθώς και του Παγκόσμιου Συμβουλίου. Είναι ένας καταπληκτικός άνθρωπος που δουλεύει ασταμάτητα κι έχει πετύχει πολλά πράγματα.

ΠτΘ: Τα μεγάλα υδροηλεκτρικά θεωρούνται ΑΠΕ;

Ι.Τ.: Όχι. Η διαφορά τους με τις ΑΠΕ είναι ότι ενώ με τις δεύτερες δεν έχουμε καμία παρέμβαση στο περιβάλλον, με τα μεγάλα υδροηλεκτρικά έχουμε παρέμβαση στον βαθμό όπου χτίζονται μεγάλα φράγματα και επεμβαίνουμε σε ορεινούς όγκους κ.τ.λ. Δεν έχουν βέβαια εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, αλλά έχουν εκεί το πρόβλημα. Χωρίς αυτά, όμως δεν υπάρχει περίπτωση να πιάσουμε το 20,1% που ζητά η ΕΕ. Στη χώρα τα μεγάλα υδροηλεκτρικά καλύπτουν το 9% και το σύνολο των ΑΠΕ σήμερα είναι 11%. Για αιολικά η εγκατεστημένη ισχύς είναι 746ΜW. Το αιολικό πάρκο που εγκαινίασε το καλοκαίρι ο κ. Σιούφας στο Παναχαικό είναι 35ΜW και μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του 50% των σπιτιών της Πάτρας σε ηλεκτρική ενέργεια. Μιλάμε δηλαδή για πράγματα που μπορούν να γίνουν. Εμείς λοιπόν σήμερα έχουμε 746 ΜW που γυρνάνε, και για να φτάσουμε τον στόχο πρέπει να πιάσουμε 3.000-3.500 ΜW. Κι αυτό είναι δύσκολο γιατί έχουμε πρόβλημα αδειοδοτικής διαδικασίας, πρόβλημα δικτύων και πρόβλημα χωροταξικού σχεδιασμού. Τα δίκτυα της ΔΕΗ είναι σαν τους δρόμους. Για να πας κάπου με το αυτοκίνητο χρειάζεσαι δρόμο. Το ίδιο και η ηλεκτρική ενέργεια χρειάζεται ένα δίκτυο για να μεταφερθεί. Μόνο που η ΔΕΗ ως τώρα εγκαθιστούσε δίκτυα για να στέλνει ρεύμα κι όχι για να απορροφήσει. Κι έτσι στις περιοχές που έχει πολύ αέρα, δεν υπάρχει ισχυρό δίκτυο για να απορροφήσει μια μεγάλη αιολική παραγωγή, όπως στην Εύβοια, στην Πελοπόννησο…

Το άλλο πρόβλημα είναι οι αντιδράσεις των κατοίκων. Μερικές τοπικές κοινωνίες αντιδρούν στην εγκατάσταση αιολικών πάρκων στην περιοχή τους. Οι λόγοι αντίδρασης ποικίλουν. Έχουν ακουστεί και απίστευτα πράγματα. Είχαμε μέχρι διαμαρτυρίες από κάποιους ότι οι ανεμογεννήτριες έκαναν τις κατσίκες τους γκέι! Μιλάμε για τέτοια γελοία πράγματα. Λένε ότι διώχνουν τα σύννεφα, ότι καταστρέφεται η χλωρίδα κι η πανίδα, ο θόρυβος είναι πολύ δυνατός και τον ακούς από χλμ. Υπάρχει, λοιπόν, μια ανείπωτη παραφιλολογία, μια απίστευτη λάσπη! Κάποιοι άνθρωποι την διακινούν και δυστυχώς κάποιοι τα πιστεύουν. Ακόμα και μορφωμένος κόσμος πιστεύει ότι οι ανεμογεννήτριες έχουν ραδιενέργεια, όταν μια ανεμογεννήτρια δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα μεταλλικό πυλώνα, ένα κιβώτιο ταχυτήτων, τρία πτερύγια και μια ηλεκτρογεννήτρια. Εξοπλισμό που έχουμε γύρω μας συνεχώς. Όσο για τον θόρυβο, έχω πάρει δύο συνεντεύξεις κάτω από ανεμογεννήτριες και δεν ακουγόταν τίποτα. Μπορείς να ψιθυρίσεις και ν’ ακουστείς. Οι πιο παλιές, βέβαια, έκαναν κάποιο θόρυβο, αλλά τίποτα το ιδιαίτερο. Η απάντηση σε όλες τις φοβίες καλοπροαίρετες και κακοπροαίρετες είναι μία: Μια επίσκεψη θα σας πείσει. Ευτυχώς στην Κρήτη οι άνθρωποι ήταν πολύ πιο λογικοί κι έχουν καλοδεχτεί τις ανεμογεννήτριες, το ίδιο και στην Μακεδονία και τη Θράκη, ειδικά στην Ροδόπη, τις υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες. Στην Εύβοια υπήρξε λογικά μια αντίδραση γιατί εκεί ξεκίνησε το θέμα, αλλά στην Πελοπόννησο υπάρχει έντονη αντίδραση που έχει αναστείλει την ανάπτυξη. Η ουσία είναι ότι η αιολική ενέργεια δεν έχει απολύτως καμία παρενέργεια και είναι μια από τις πλέον φιλικές για το περιβάλλον πηγή ενέργειας. Ένα είναι το θέμα που μπορεί κανείς αντικειμενικά να συζητήσει και αυτό είναι η οπτική αισθητική. Κάτι απόλυτα υποκειμενικό. Εγώ τις βρίσκω πανέμορφες, αλλά δε μπορώ να απαιτήσω να εκστασιάζεσαι κι εσύ όταν βλέπεις ένα αιολικό πάρκο. Η ουσία είναι όμως ότι πρέπει κανείς να σκεφτεί ταυτόχρονα ότι υποκαθιστούν καμινάδες που εκτοξεύουν τόνους αέριων ρύπων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, ενώ δεν είναι παρά η εξέλιξη της τεχνολογίας των παραδοσιακών ανεμόμυλων που κοσμούσαν τους λόφους της πατρίδας μας.

ΠτΘ: Οι αντιδράσεις αυτές πιστεύετε ότι είναι αποτέλεσμα προκαταλήψεων και έλλειψης μόρφωσης;

Ι.Τ.: Εκεί πατούν αυτοί που τις ξεκινούν. Επειδή αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, είναι παγκόσμιο, το θεωρώ μια πετυχημένη προπαγάνδα. Αυτός που ανέλαβε τη δυσφήμηση της αιολικής ενέργειας κατάφερε μια μορφή ενέργειας που το κύριο χαρακτηριστικό της είναι ότι είναι φιλική προς το περιβάλλον να πείσει ότι καταστρέφει το περιβάλλον.

ΠτΘ: Είστε τελικά αισιόδοξος για το μέλλον του πλανήτη;

Ι.Τ.: Αυτή είναι η πιο δύσκολη ερώτηση απ’ όλες. Ειλικρινά δεν ξέρω. Είναι φορές που πιστεύω ότι τα πράγματα θα φτάσουν στο αμήν και μετά θα γίνει κάτι. Γιατί δεν τα ξέρουν; Τα ξέρουν. Μα πραγματικά πιστεύουν ότι θα σωθούν; Πιστεύουν ότι θα θυσιαστούν 1-2 δις. άνθρωποι και μετά όλα θα είναι καλά. Λοιπόν, όχι, δεν είμαι πολύ αισιόδοξος, αλλά είμαι αρκετά αισιόδοξος ώστε να μην το βάζω κάτω. Έχω παιδιά και θα συνεχίσω να παλεύω. Στις 4/11 ήταν η παγκόσμια μέρα για το κλίμα. Κατεβήκαμε στο Σύνταγμα και μοιράζαμε φυλλάδια. Η απογοήτευση! Από τους 100 οι 10 έπαιρναν φυλλάδιο κι ο 1 μόνο το διάβαζε. Βέβαια, όλους μας φλομώνουν καθημερινά στα φυλλάδια, αλλά μας έχει αποβλακώσει τόσο και το χαζοκούτι, ώστε έχουμε χάσει την κρίση μας. Θα έπρεπε να μπορούν να ξεχωρίζουν την λέξη κλιματική αλλαγή και να την αξιολογήσουν και να μπουν στον κόπο να διαβάσουν γι’ αυτήν. Όπως μας σέρνουν, έτσι πηγαίνουμε, και αυτό είναι που με φοβίζει.

ΠτΘ: Σας ευχαριστούμε πολύ.

Ι.Τ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Ηλιάννα Κωστή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.