«Οι οικογενειες ζητουν ισοτητα εστω και στο θανατο»

Τα ξημερώματα της Παρασκευής ξεκίνησαν από το Μακροχώρι Ημαθίας για να φτάσουν στην Κομοτηνή περισσότεροι από 10 γονείς των μαθητών που έχασαν τη ζωή τους τον Απρίλη του 2003 στα Τέμπη. Στο Πολιτικό Εφετείο Θράκης συζητήθηκε χθες η υπόθεση από αστικής πλευράς αναφορικά με το ύψος των αποζημιώσεων. Πρωτόδικα είχε εκδικαστεί η υπόθεση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αλεξανδρουπόλεως, είχε οριστεί ως αποζημίωση ανά οικογένεια το ποσό των 300.000 ευρώ, το οποίο δεν τους ικανοποίησε, αλλά οι οικογένειες των 21 θυμάτων μοιράστηκαν το ποσό των 500.000 ευρώ, το οποίο είναι και το όριο που θέτουν οι ασφαλιστικές εταιρίες.

Μια υπερφορτωμένη νταλίκα με ανεπαρκέστατα ακινητοποιημένο φορτίο από μελαμίνες μετά τη σύγκρουσή της με λεωφορείο του ΚΤΕΛ που μετέφερε 49 μαθητές λυκείου και 3 συνοδούς καθηγητές προκάλεσε την κόλαση μέσα σε ελάχιστο χρόνο στην τρίτη διαδοχική στροφή μετά τα διόδια των Τεμπών, ενώ οι μαθητές επέστρεφαν χαρούμενοι από την εκδρομή τους. Η παρουσία των γονιών στο Πολιτικό Εφετείο Θράκης, ειδικά των μαυροντυμένων μανάδων, ανέσυρε από τη μνήμη τις πολύ δυνατές εικόνες με τις συνεχείς ζωντανές μεταδόσεις το βράδυ της 13ης Απριλίου.

Έφεση για αποζημιώσεις έχουν υποβάλει οι οικογένειες των θυμάτων περί αυξήσεων των ποσών και αντίστοιχα έχουν ασκήσει εφέσεις και οι υπόχρεοι, όπως είναι οι ασφαλιστικές εταιρίες, η εταιρία που μετέφερε τη μελαμίνη (Ακρίτας ΑΕ) και τα φυσικά πρόσωπα.

Πρωτόδικα, το ύψος των αποζημιώσεων είχε οριστεί στα 300.000 ευρώ ανά οικογένεια. Το όριο αποζημίωσης για τις ασφαλιστικές εταιρίες είναι το ποσό των 500.000 ευρώ, αφορούσε και τις 21 οικογένειες των θυμάτων, και μοιράστηκε στους συγγενείς τους.

Οι δικηγόροι κ.κ. Καραμάνος και Μπακρατσάς εκπροσώπησαν κάποιες από τις οικογένειες ως συνήγοροι.

Ο κ. Μπακρατσάς δήλωσε: «Συζητούνται στο Πολιτικό Εφετείο της Θράκης οι εφέσεις όλων των διάδικων πλευρών κατά της πρώτης απόφασης που εκδόθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αλεξανδρουπόλεως. Από την πλευρά μας ασκήθηκαν αντίθετες εφέσεις, όσον αφορά στο ύψος του ποσού το οποίο κατά την άποψή μας ήταν σε σχέση με αντίστοιχα ατυχήματα και θανάτους που έχουν συμβεί σε άλλα αντίστοιχα ατυχήματα πολύ μειωμένο. Μπορεί, υπό μία άποψη, το ποσό που επιδικάστηκε να θεωρείται ίσως μεγάλο σε σύνολο, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ήταν 21 οι θάνατοι. Το ποσό δεν αυξάνεται επειδή επιδικάστηκε μεγάλο πρωτοδίκως, αλλά επειδή ήταν πάρα πολλοί οι θάνατοι. Υπό αυτή την έννοια, οι οικογένειες ζητούν με την αντίθετη έφεση που άσκησαν να αυξηθεί το ποσοστό που επιδικάστηκε, όπως συμβαίνει σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Έχουμε, για παράδειγμα, την περίπτωση του Express Samina και του ελικόπτερου του ΕΚΑΒ όπου επιδικάστηκαν πολύ μεγαλύτερα ποσά. Αυτό που ζητούν οι οικογένειες είναι ισότητα έστω και στο θάνατο» κατέληξε.

Ο κ. Καραμάνος μετέφερε την εκτίμησή του ότι θα δικαιωθούν και παρέπεμψε με τη σειρά του σε παρόμοια ατυχήματα, όπως το Samina ή το Δύστος, ενώ μίλησε και για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το ατύχημα, «αλλά και του τρόπου που επήλθε, διότι δεν πρόκειται για ένα κλασικό τροχαίο ατύχημα, με την έννοια της σύγκρουσης δυο οχημάτων. Το δικαστήριο, επομένως θα πρέπει να επιδικάσει ποσά ανάλογα και εύλογα της ψυχικής οδύνης που έχουν υποστεί οι άνθρωποι» είπε.

Για το αν τα υψηλότερα ποσά μπορούν να λειτουργήσουν ως ασφαλιστική δικλείδα για να λαμβάνονται περισσότερα μέτρα ασφάλειας στις μεταφορές, ο κ. Καραμάνος δήλωσε: «Θα μπορούσαμε να το πούμε κι έτσι, με την έννοια ότι όσος μεγαλύτερος κίνδυνος απειλεί την τιμωρία των φερομένων ως ενόχων και αποδεικνυομένων μετά από κάποια διαδικασία. Όσα περισσότερα οφείλουν, στα πλαίσια αυτά και μόνο, θα πρέπει να παίρνουν και περισσότερα μέτρα, τουλάχιστον αν θέλουν να έχουν την ίδια οικονομική επιφάνεια όπως πριν, διότι δυστυχώς ή ευτυχώς ο μόνος τρόπος για να αποζημιωθεί ένας θάνατος είναι η επιδίκαση ποσών. Το οποιοδήποτε ποσό έχει σκοπό να απαλύνει την ψυχική οδύνη όσο αυτό βέβαια καθίσταται εφικτό. Γιατί όσο μεγάλο και να είναι ένα ποσό δε μπορεί ν’ απαλύνει τον πόνο της απώλειας μιας ζωής» σχολίασε.

Η απόφαση επί της ένστασης χρειάζεται από 3 έως 6 μήνες για να εκδοθεί.

Στο Πολιτικό Εφετείο Θράκης, χθες το πρωί, είτε παρέστησαν είτε έστειλαν έγγραφη δήλωση οι δικηγόροι που υποστήριξαν τις εφέσεις.

Να θυμίσουμε ότι στο ποινικό δικαστήριο είχαν περάσει οι ισχυρισμοί των δικηγόρων για «ενδεχόμενο δόλο και περί κακουργηματικής εκδοχής του ατυχήματος κι έχουν καταδικαστεί σε ποινές στερητικές μεγάλες, αντίστοιχες του μεγάλου συμβάντος» είπε ο κ. Καραμάνος, ανατρέχοντας στο ποινικό μέρος.

Δικαίωση το να μην υπάρξουν άλλα ατυχήματα

Ο Σωτήρης Μαρκαντάρας, γονιός ενός εκ των νεκρών μαθητών άφησε τα συναισθήματα να μιλήσουν 3,5 χρόνια μετά το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. «Τα συναισθήματα είναι περίπλοκα, η ζωή είναι μια παράσταση χωρίς πρόβα. Κάποιοι, για να επιβιώσουν, δολοφόνησαν τα παιδιά μας. Εμείς αγωνιζόμαστε για τη δικαίωση των παιδιών μας που δεν είναι παρόντα για να δικαιωθούν. Προσπαθούμε με τον τρόπο μας για τη δικαίωση αυτών των παιδιών που χάθηκαν άδικα στο βωμό της αισχροκέρδειας.

Θα θέλαμε τη δικαίωσή τους τουλάχιστον στο να μην υπάρξουν άλλα ατυχήματα. Αυτό σημαίνει να μην κυκλοφορούν στο μέλλον άλλα επικίνδυνα φορτία, άλλα παράνομα αυτοκίνητα φορτηγά, άλλα παράνομα λεωφορεία.

Θα θέλαμε να τιμωρηθούν όλοι αυτοί που εμπλέκονται στο ατύχημα για τις ευθύνες που έχουν. Ζητούμε από το δικαστήριο την παραδειγματική τιμωρία τουλάχιστον για να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα στο βωμό της αισχροκέρδειας στην άσφαλτο».

Περί του όρου «ποσό αποζημίωσης» που εκδικάζεται, ο κ. Μαρκαντάρας θέλησε να δώσει έμφαση στο ποσοστό ευθύνης κι όχι στα χρήματα που διεκδικούν. «Για τον αγώνα που έχουμε κάνει, τα χρήματα που έχουμε ξοδέψει, τα χρήματα που θα πάρουμε ενδέχεται να μη φτάσουν. Αν νομίζει κάποιος ότι αυτό το ποσό ικανοποιεί πολύ ευχαρίστως να το διαθέσω σε κάποιον που το έχει ανάγκη. Αυτό που θέλουμε εμείς είναι η δικαίωση των παιδιών. Για το ποσό θα έλεγα 80% για την εταιρία, 20% για το λεωφορείο, 30% για την παθητική ασφάλεια.

Τα χρήματα θα μας ικανοποιήσουν και θα μας γεμίσουν το σπίτι που έμειναν τα άδεια ντουβάρια; Κάναμε μια οικογένεια και μας την διέλυσαν κάποιοι για να τα κονομήσουν και να ζήσουν αυτοί με τα παιδιά και τις γυναίκες τους; Ήρθατε στο σπίτι μας να δείτε το δράμα που τραβάμε;» απηύθυνε στους δημοσιογράφους. Στη συνέχεια, ο κ. Μαρκαντάρας θέλησε να μιλήσει για ένα «κενό» της υπόθεσης που έχει να κάνει με το ότι η ιδιοκτήτρια της εταιρίας ΑΚΡΙΤΤΑΣ ΑΕ έμεινε στο απυρόβλητο. «Όσον αφορά γονείς και δικηγόρους, οι οποίοι είμαστε σήμερα παρόντες ως ομάδα θυμάτων διακρίνεται καθαρά ότι τουλάχιστον έχουμε μια προσωρινή δικαίωση, όπως αποφαίνεται από την απόφαση και τα πρακτικά του δικαστηρίου Βόλου. Με στοιχεία που συλλέξαμε και καταθέσαμε στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο Βόλου όταν εκδικαζόταν η υπόθεση των Τεμπών φαίνεται καθαρά από την απόφαση ότι ενέχεται σε ευθύνη και η ιδιοκτήτρια του εργοστασίου. Απορώ πώς η Εισαγγελία Λάρισας έστειλε ως κατηγορούμενους μόνο τους υπαλλήλους και τον οδηγό της νταλίκας! Από πού έπαιρναν εντολές οι υπάλληλοι της εταιρίας; Την ιδιοκτήτρια του εργοστασίου Λουκία Σαράντη δεν τόλμησαν να τη βάλουν ούτε ως μάρτυρα! Για ποια δικαιοσύνη μιλάμε;»

Στη συνέχεια, ο κ. Μαρκαντάρας παρουσίασε έγγραφο αίτημα κάποιων γονιών για να εξεταστεί ως μάρτυρας η κ. Σαράντη.

Κατηγορούμενοι

Να αναφερθεί ότι στη δίκη στο ΜΟΔ Βόλου στις 22 Ιουλίου 2005 καλέστηκαν συνολικά 150 μάρτυρες και είχαν παραπεμφθεί: ο οδηγός του φορτηγού Δημήτρης Ντόλας και οι Φώτιος Καβελίδης, Αναστάσιος Καμέας, Δημήτριος Χαμπούρης, Πολυχρόνης Δαρδαμπούνης και Μωυσής Αλεξάκης. Ο οδηγός στην κατάθεσή του είχε δηλώσει «θα προτιμούσα να είχα σκοτωθεί κι εγώ».

Φωτογραφίες και ρεπορτάζ ταξίδεψαν όταν έγινε το δυστύχημα σε όλο τον κόσμο και είχε γίνει λόγος για ανεπάρκεια οδικής ασφάλειας της Ελλάδας.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.