«Πρεπει να προσεχθουν και οι παλιννοστησαντες στην Ελλαδα μετα το 1999»

Με το γνωστό σ’ όλους μας νεαρό δικηγόρο, γνωστό από την εμφάνισή του στη Βουλή των Εφήβων, που «έγραψε» ως καταγγέλλων το ρατσισμό και την αδιαφορία μας ως πανελλήνων, και υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο Δημήτρη Δημητριάδη μιλά σήμερα ο ΠτΘ.

Για τις εμπειρίες του, τον τρόπο που αντιμετωπίζει τα σύγχρονα προβλήματα των παλιννοστούντων, τη συμμετοχή του σε πολλούς συλλόγους, αθλητικούς και πολιτιστικούς, αλλά και την απόφασή του να πολιτευθεί ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στο πλευρό της «Νέας Πορείας»…

ΠτΘ: Κύριε Δημητριάδη, τελικά το μικρόβιο της πολιτικής το κληρονομήσατε από την εμπειρία σας στη Βουλή των Εφήβων;

Δ.Δ.: Το «μικρόβιο» της πολιτικής το ερμηνεύω ως αγάπη, ενδιαφέρον και σεβασμό για τη χώρα, τον τόπο και τους συνανθρώπους μας. Και στη Βουλή των Εφήβων, στην οποία συμμετείχα το 1996, ως Πρόεδρος της 4ης Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων στην Ολομέλεια, για όλα τα κοινωνικά προβλήματα μίλησα. Πράγματι, έτσι φαίνεται, το «μικρόβιο» αυτό, από τότε το κληρονόμησα. Οι εμπειρίες, που απέκτησα από τον θεσμό της Βουλής των Εφήβων, έπαιξαν τον ρόλο τους. Ήταν μια πολύ μεγάλη εμπειρία για μένα, έγινα γνωστός στην Αθήνα και πολύ περισσότερο στο Νομό μας εκείνη την περίοδο (Ιούνιος 1996), γνώρισα πολλούς σημαντικούς ανθρώπους, από διάφορους χώρους. Ήταν η αρχή.

ΠτΘ: Συμμετέχετε ενεργά στους Ποντιακούς Συλλόγους του τόπου, και σ’ αυτούς των Παλιννοστούντων αλλά και σ’ αυτούς που προέκυψαν μετά το 1922. Ποια είναι η εμπειρία σας απ΄ αυτούς, και πώς εξηγείτε ότι οι Πόντιοι σε αντίθεση μ’ όλους τους άλλους Έλληνες μπορούν ακόμη να συνεργάζονται και ν’ αγαπούν τη συλλογικότητα;

Δ.Δ.: Από το 1996 συμμετέχω ενεργά στους Ποντιακούς Συλλόγους του Νομού μας. Οι Πόντιοι του 1922 και οι Έλληνες ομογενείς από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης με την επιστροφή στην πατρίδα τους είχαν να αντιμετωπίσουν τεράστιες δυσκολίες προσαρμογής. Η κάθε περίοδος είχε τις δικές τις δυσκολίες και ζητήματα. Επόμενο ήταν να δημιουργηθούν και οι Σύλλογοι για να αγωνιστούν για την επίλυση των προβλημάτων αυτών. Με τον ερχομό τον Ποντίων στην Ελλάδα, δημιουργήθηκαν και οι πρώτοι σύλλογοι, για να αντιμετωπίσουν τις άμεσες τότε ανάγκες του ποντιακού πληθυσμού. Το 1989 άρχισαν να έρχονται και οι Έλληνες ομογενείς από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, φέρνοντας μαζί τους τα προβλήματα της μετανάστευσης. Επόμενο ήταν να δημιουργηθούν και άλλοι σύλλογοι, όπως και το 1922, και να αγωνιστούν για την επίλυση σοβαρών ζητημάτων, όπως αυτά της κοινωνικής ένταξης, της στεγαστικής αποκατάστασης, της εργασίας κλπ.

Όσον αφορά στη συλλογικότητα αυτή δεν έχει σχέση με το αν κάποιος είναι Πόντιος ή όχι. Πάντα οι δυσκολίες φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά. Η ιστορία των Ποντίων είναι γνωστή για τις δυσκολίες, τους αγώνες, την προσφορά στην Ελλάδα. Ενωμένοι ήταν γιατί έτσι ήταν πιο εύκολο να αντιμετωπίσουν τα οποιαδήποτε προβλήματα. Οι Έλληνες έχουν το στοιχείο αυτό, να ενώνουν τις δυνάμεις τους στα δύσκολα και την τελευταία στιγμή να τα καταφέρνουν. Από την επόμενη ημέρα αρχίζει η γκρίνια, τυφλή κριτική και ξανά χωρίζουνε, για τις προσωπικές τους φιλοδοξίες και τα συμφέροντα, γεγονός που φέρνει νέα προβλήματα. Η άποψή μου είναι πως έχουν δημιουργηθεί πολλοί σύλλογοι, για να εξυπηρετήσουν διάφορους σκοπούς, άλλους από αυτούς που θα έπρεπε. Οι σύλλογοι δεν συνεργάζονται μεταξύ τους όσο θα έπρεπε και έχουν χάσει γι’ αυτό την έννοιά τους. Θα μπορούσαν να συνεργάζονται σε μεγαλύτερο βαθμό και να αντιμετωπίζουν τα ουσιαστικά προβλήματα που έχουν οι Πόντοι…

ΠτΘ: Είστε στην ενεργό δικηγορία κι ασχολείστε πολύ και με τον αθλητισμό. Πώς τα χωράει όλα αυτά η ώρα ενός «νέου»;

Δ.Δ.: Μ’ αρέσουν πολύ οι άνθρωποι. Πιστεύω σ’ αυτούς, όλοι είναι καλοί κατά βάθος, απλά για διάφορους λόγους φέρονται και ενεργούν «αρνητικά».Είναι ανθρώπινο, είναι λογικό. Πολλές φορές χρειάζεται να ψάξουμε το γιατί και μετά να αποφανθούμε γι’ αυτόν. Μπορεί και εμείς στη θέση του να πράτταμε το ίδιο. Οι συνθήκες ζωής πολλές φορές δεν μας αφήνουν τα περιθώρια να σκεφτούμε..

Η Δικηγορία μ’ αρέσει πολύ, είναι ένα Λειτούργημα που σου δίνει τη δυνατότητα να αγωνιστείς για το δίκαιο, να βοηθήσεις στην επίλυση των ανθρώπινων διαφορών μεταξύ τους ή και με το κράτος. Σου δίνει τη δυνατότητα να ισορροπήσεις τα πράγματα.

Όσο για τον αθλητισμό πολλά χρόνια ασχολούμαι μαζί του. Στην αρχή ασχολήθηκα με στίβο και εδώ και 11 χρόνια με το ποδόσφαιρο. Έπαιξα σε αρκετές ομάδες του Νομού, γνώρισα κόσμο, έκανα φιλίες. Ξέρετε πώς; Δεν είναι μυστικό, όταν αγωνίζεσαι, συναγωνίζεσαι, κοπιάζεις στις προπονήσεις, προσπαθείς από κοινού έχοντας ως μοναδικό στόχο τη συλλογική προσπάθεια για το καλύτερο, αποκτάς αλληλοσεβασμό και εκτίμηση. Πολλές φορές ακόμα και από τους αντιπάλους. Το μυστικό για να ασχολείσαι μ’ αυτά και πολλά άλλα είναι η θέληση, η αγάπη!

ΠτΘ: Ξέρετε πολύ καλά τα προβλήματα των παλιννοστούντων, τα βιώσατε από μικρός. Πιστεύετε ότι έχουν γίνει βήματα προόδου και ποια, και τι μένει ακόμη να γίνει;

Δ.Δ.: Τα προβλήματα των παλιννοστούντων, μου είναι γνωστά. Είμαι ένας απ’ αυτούς και τα βίωσα από μικρός. Σίγουρα τα προβλήματα που αντιμετώπισαν, με την μετανάστευση από μια χώρα σε άλλη, με διαφορετικά συστήματα και τρόπο ζωής, ήταν τεράστια, σε πολλούς τομείς όπως την κοινωνική ένταξη, τη στεγαστική αποκατάσταση, εργασία, ανεργία, τη γλώσσα και τη ρατσιστική αντιμετώπισή τους. Με τα χρόνια και τις φιλότιμες προσπάθειες των ίδιων, των κυβερνήσεων της χώρας μας και κυρίως του ντόπιου πληθυσμού, αρκετά προβλήματα βρήκαν τη λύση τους.

Πιστεύω πως έχουν γίνει μεγάλα βήματα προόδου. Με καλύτερη οργάνωση, συντονισμό και ειλικρινή προσπάθεια από το κράτος και με μικρότερα χρηματικά κονδύλια, θα μπορούσαν να γίνουν πιο πολλά και ουσιαστικά πράγματα. Όμως αυτό δεν μειώνει το έργο που έχει γίνει. Η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων αποκαταστήθηκε στεγαστικά παρ’ όλες τις δυσκολίες που είχε προηγουμένως. Τα παιδία πηγαίνουν στο σχολείο με ίσα δικαιώματα και ευκαιρίες. Γνωρίζουν τη γλώσσα και τα καταφέρνουν περίφημα. Αριστεύουν και παίρνουν βραβεία, είναι παράδειγμα προς μίμηση από τα άλλα παιδιά. Αρκετοί επιστήμονες εργάζονται στην ειδικότητά τους. Θέλει περισσότερη και συστηματικότερη αντιμετώπιση. Έχουν ενταχθεί στην κοινωνία σε μεγάλο ποσοστό. Έχουν αποκτήσει φίλους, δώσαν την ευκαιρία στους γηγενείς να τους γνωρίσουν, να γνωρίσουν για μας, να γνωρίσουν τα ήθη και τα έθιμά μας και να μας αγκαλιάσουν πιο “δυνατά”. Να μειωθεί πάρα πολύ η ρατσιστική μας αντιμετώπιση, που μέχρι κάποιο σημείο ήταν δικαιολογημένη, αφού οι άνθρωποι δεν γνώριζαν για μας πολλά.

Μένουν να γίνουν αρκετά βήματα για να καλυτερέψουν οι συνθήκες επιβίωσης των παλιννοστούντων. Το βασικότερο όμως που τους πλήττει και πλήττει γενικά όλους τους Έλληνες είναι η μεγάλη ανεργία. Ο κόσμος αναγκάζεται να μεταναστεύει ξανά στην Κύπρο, Γερμανία, Ολλανδία και άλλες χώρες για να βρει δουλειά. Υπάρχουν αρκετές περιπτώσεις που ο κόσμος φεύγει πίσω στην Ρωσία. Πρέπει να δοθεί μεγαλύτερο βάρος και σ’ αυτούς που ήρθαν στην Ελλάδα μετά το 1999. Αυτοί βρέθηκαν στο κενό. Από μόνοι τους ενοικιάζουν σπίτια, εργάζονται, στέλνουν τα παιδιά στο σχολείο, χωρίς τη παραμικρή υποστήριξη από το κράτος. Δεν ανήκουν σε κανένα “πρόγραμμα αποκατάστασης”. Γι’ αυτούς είναι πολύ δύσκολο να τα βγάλουν πέρα.

Πρέπει ακόμη να δοθεί μεγαλύτερο βάρος στη νεολαία, με διάφορα προγράμματα, ενημερωτικά σεμινάρια, να τους υποστηρίζουμε σε κάθε τους προσπάθεια και να τους συγχαίρουμε για τις επιτυχίες τους.

Να δοθεί προσοχή και στην τρίτη ηλικία, στους παππούδες και στις γιαγιάδες μας, σε ό,τι θα χρειαστούν. Το επίδομα των 200 και κάτι ευρώ (η σύνταξη λεγόμενη) δεν είναι αρκετή σήμερα για να επιβιώσουν αυτοί οι άνθρωποι.

ΠτΘ: Υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τη «Νέα Πορεία» και τον Τάσο Βαβατσικλή, γιατί; Τι θέλετε να προσφέρετε;

Δ.Δ.: Με τίμησε ο Δήμαρχος Κομοτηνής Τάσος Βαβατσικλής, προτείνοντας να κατεβώ με τον συνδυασμό του τη “ΝΕΑ ΠΟΡΕΙΑ” στις επικείμενες εκλογές. Γνωρίζω πως ο δήμαρχος είναι προοδευτικός άνθρωπος, έκανε μεγάλο έργο, πιστεύει στους νέους, θέλει την αλλαγή, το καλύτερο μέλλον για το Δήμο μας. Πιστεύει στις αξίες και την προσωπικότητα του δημοτικού συμβούλου, γεγονός πολύ σημαντικό. Ως ενεργός πολίτης αυτής της χώρας και του Δήμου μας, πήρα την απόφαση να αποδεχθώ την πρόταση και να μπω ως υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος για τους παρακάτω λόγους: Πιστεύω πως μπορώ να προσφέρω στο Δήμο Κομοτηνής. Είμαι νέος, με πολλές εμπειρίες. Μετανάστευσα στην Ελλάδα από τη Γεωργία, έζησα δύο πολιτικά συστήματα, αγωνίστηκα καθημερινά για να ενταχθώ στην ελληνική κοινωνία, αντιμετώπισα πολλές δυσκολίες, οι οποίες με έκαναν πιο δυνατό, σπούδασα Νομική, έχω την επαγγελματική κατάρτιση, πρόσφερα στην κοινωνία από πολύ μικρός, συμμετέχοντας σε συλλόγους. Γνωρίζω πολύ καλά τι θα πει πρόβλημα, αλλά επίσης και πώς μπορεί να λυθεί αυτό. Έχω περάσει κάποια «κοινωνικά στάδια» και είμαι αισιόδοξος πως μπορώ να δώσω λύσεις με το δυναμισμό μου. Με δουλειά, σοβαρότητα αληθινό ενδιαφέρον μπορώ και θέλω να προσφέρω στην τοπική κοινωνία, στο Δήμο Κομοτηνής. Πιστεύω πως μπορώ να προσφέρω τις υπηρεσίες μου στον Δήμο σε οποιοδήποτε τομέα που θα με χρειαστεί ο σημερινός και ο αυριανός μας Δήμαρχος.

Ο κόσμος βέβαια είναι ο καλύτερος κριτής. Αυτός θα κρίνει ποιον θέλει να του παρέχει τις υπηρεσίες του.

Τ.Β.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.