Στο νομαρχιακο συμβουλιο ενοιωσα πολλες φορες εννοιες οπως αναπτυξη, υποδομη, προστασια. να χανουν το νοημα τους

«Δυστυχώς συχνά στην πολιτική μπερδεύεται το όνειρο με το όραμα. Μετά από το όνειρο όμως, όταν ξυπνάμε παραμένουμε στα ίδια, ενώ όταν οραματιζόμαστε βρισκόμαστε σε εγρήγορση ακόμη και κοιμώμενοι.» δηλώνει αποσαφηνίζοντας έννοιες και πολιτικές, η νομαρχιακή σύμβουλος και εκ νέου υποψήφια, Μαρία Τριφωνίδου, σε μια μικρή σε λέξεις συνέντευξη, που όμως «τσακίζει κόκαλα.»

Γιατί την κ. Τριφωνίδου, παρά το ντιμπέιτ του «Φλιτζανιού», όλοι οι συνδυασμοί κανονικά θα την ήθελαν κοντά τους κι όχι μόνον αυτός του κ. Στρατιάδη…

Μαρία Τριφωνίδου όμως…

Πτθ: κ. Τρυφωνίδου θα ήθελα ξεκινώντας να κάνουμε έναν απολογισμό των τεσσάρων χρόνων παρουσίας σας στο νομαρχιακό συμβούλιο. Η εμπειρία τελικά ήταν θετική;

Μ.Τ.: Δεν μπορώ να πω ότι είμαι απόλυτα ικανοποιημένη. Αλλιώς τα περίμενα και άλλα συνάντησα. Βρήκα μια νομαρχιακή αυτοδιοίκηση πλήρως αποδυναμωμένη και από εξουσίες και από χρηματοδοτήσεις ιδιαίτερα τα δύο πρώτα χρόνια της θητείας μας. Μέσα από τους κεντρικούς αυτοτελείς πόρους(ΚΑΠ) που προορίζονταν για αναπτυξιακούς σκοπούς πληρωνόταν και τα προνοιακά επιδόματα. Για να γίνω πιο σαφής, επί προϋπολογισμού 13.500.000 ευρώ τα 9.800.000 καταβαλλόταν για προνοιακά επιδόματα. Όπως αντιλαμβάνεσθε τα υπόλοιπα ήταν πάρα πολύ λίγα για να μιλήσουμε για ανάπτυξη και υποδομές. Ευτυχώς με τη νέα διακυβέρνηση απομονώθηκαν τα προνοιακά επιδόματα από τους ΚΑΠ, αποδόθηκαν στη Ν.Α. και δύο διόλου ευκαταφρόνητοι νέοι πόροι, όπως το τέλος άδειας οχήματος και μεταβίβασης οχήματος και τα έσοδα από τα εισπραττόμενα πρόστιμα, χρηματικές ποινές και προσαυξήσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι αρκετά για να καλύψουμε τις ανάγκες μας σ’ όλους τους τομείς, οι οποίες δυστυχώς είναι πάρα πολλές.

Αλλά και πέρα από το γεγονός ότι η Ν.Α. αποδυναμώθηκε από εξουσίες, δυστυχώς και εμείς με τη στάση μας, και περισσότερο βέβαια με τη στάση τους αυτοί που είχαν την ευθύνη της διοίκησης της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης, υποβαθμίσαμε ακόμη περισσότερο το ρόλο μας, ο οποίος συνίστατο στο ανώτερο πολιτικό όργανο σε επίπεδο νομού. Εγώ πίστευα ότι σαν θεσμοθετημένο όργανο θα καταγράφαμε τα προβλήματα, θα ιεραρχούσαμε τις ανάγκες θα κάναμε προτάσεις σε συνεργασία με άλλους φορείς και θα διεκδικούσαμε όλοι μαζί. Δυστυχώς προς αυτή την κατεύθυνση δεν έγινε τίποτε και περιοριζόμασταν τις περισσότερες φορές στο να εγκρίνουμε περιβαλλοντικούς όρους για διάφορες επενδύσεις, χωρίς να μπορούμε να παρακολουθήσουμε, ούτε εάν τηρούνται αυτά που αποφασίσαμε. Στις αποφάσεις μας αυτές μόνο ένα άτομο, υπηρεσιακός παράγων μάς παρείχε επιστημονική κάλυψη από την έγκριση ενός απλού βουστασίου μέχρι και ενός εργοστασίου χημικών. Αυτό κρίνω ότι ήταν απαράδεκτο και επικίνδυνο και από την άλλη πλευρά έβλεπα ανύπαρκτους ελεγκτικούς μηχανισμούς και ανυπεράσπιστο τον απλό πολίτη. Ένοιωσα πολλές φορές έννοιες να χάνουν το νόημά τους όπως π.χ. ανάπτυξη, υποδομή, προστασία.

Εάν με ρωτούσατε σε τρεις σειρές να σας περιγράψω τη λειτουργία του Νομαρχιακού Συμβουλίου θα σας έλεγα ότι στη συνείδησή μου καταγράφηκε ως αρχιτέκτονας της αναπτυξιακής μας πολιτικής ο έμπειρος κ. Κωνσταντίνος Πολυζωΐδης και υλοποιητής αυτής της πολιτικής οι τεχνικές υπηρεσίες με προϊστάμενο τον κ. Κεχαγιά.

Πτθ: Με τη σημερινή δομή παράγει η νομαρχία έργο;

Μ.Τ.: Πιστεύω πως μ’ αυτή τη δομή δεν είναι δυνατόν να παραχθεί έργο. Πρέπει πρώτα απ΄ όλα να ξεκαθαρίσει το τοπίο από πλευράς αρμοδιοτήτων, μετά από πλευράς στελέχωσης και τεχνικών μέσων και, τελευταίο και βασικότερο, από πλευράς χρηματοδότησης.

Πτθ: Πιστεύετε δηλαδή ότι πρέπει να προχωρήσουμε σε κάποιο άλλο μοντέλο αυτοδιοίκησης;

Μ.Τ.: Πιστεύω ότι σ΄ αυτό τον τόπο επιτέλους πρέπει να καταλήξουμε στο πώς πρέπει να διοικηθούμε. Πρέπει να καταρτισθεί ένας αυτοδιοικητικός χάρτης, ο οποίος να ξεπερνά κόμματα και θητείες αυτών στην κυβέρνηση.

Οι ΟΤΑ είναι οι διοικητικοί μηχανισμοί της κρατικής εξουσίας και αυτοί που βρίσκονται περισσότερο κοντά στο πολίτη και στα προβλήματά του όπως υγεία, παιδεία, ανάπτυξη, πολιτισμός. Πρέπει λοιπόν να δοθούν εξουσίες και υποστήριξη με αντίστοιχη χρηματοδότηση για να μιλάμε για αποκέντρωση. Πιστεύω ότι η ανάπτυξη του τόπου είναι θέμα των αιρετών και όχι των διορισμένων μάνατζερς.

Οποιοδήποτε σύστημα προς αυτή την κατεύθυνση το επικροτώ.

Πτθ: Τέσσερα χρόνια στο νομαρχιακό συμβούλιο. Είναι βαρύς τελικά ο ρόλος του νομαρχιακού συμβουλίου;

Μ.Τ.: Είναι πολύ βαρύς κατ΄ εμέ. Μας απασχολούν πολλά θέματα τα οποία είναι εξειδικευμένα και πρέπει να είσαι άριστα προετοιμασμένος. Εάν λάβουμε υπ΄ όψιν μας ότι νομική στήριξη από πλευράς νομαρχίας σε μόνιμη βάση δεν είχαμε, εάν λάβουμε υπ΄ όψη μας ότι οι εισηγήσεις σε πολλά και εξειδικευμένα θέματα γινόταν από ένα άτομο, το οποίο δεν ήταν και θεός, αντιλαμβάνεσθε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζαμε στην προσπάθειά μας να έχουμε μια εμπεριστατωμένη και υπεύθυνη άποψη γιατί μέσα από τις θέσεις μας διαμορφώνεται πολιτική, η οποία επηρεάζει το μέλλον του τόπου μας.

ΠτΘ: Είστε και πάλι υποψήφια, την απόφαση την πήρατε αβασάνιστα;

Μ.Τ.: Όχι, δεν πήρα την απόφαση αβασάνιστα. Σε κάθε μου προσπάθεια από την πιο μικρή έως και τη πιο μεγάλη μετράω τις αντοχές μου, το χρόνο που πρέπει να διαθέσω, τη δύναμη που έχω να συγκρουσθώ με κάτι που αποτελεί τροχοπέδη στην ανάπτυξη αυτού του τόπου, που αγαπώ πάρα πολύ.

Όλα αυτά τα μέτρησα πρόσθεσα και την εμπειρία μου που απέκτησα τα τέσσερα χρόνια της θητείας μου και είπα ναι στην προσπάθεια να συνεργασθώ και με άλλους για να βοηθήσω μ’ όλες μου τις δυνάμεις στο να ξεκολλήσουμε από το τέλμα που βρίσκεται ο τόπος μας.

Πτθ: Η νομαρχία ως θεσμός είναι κοντά στην καθημερινότητα του πολίτη, έτσι τουλάχιστον θέλουμε να λέμε. Κατά την άποψή σας ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης;

Μ.Τ.: Μια αναβαθμισμένη Ν.Α μπορεί να παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στη καθημερινότητα του πολίτη. Με λίγα λόγια το κράτος δίπλα στο πρόβλημα σε όλους τους τομείς. Υγεία, παιδεία, ανεργία, ναρκωτικά, παιδιά με ιδιαίτερα προβλήματα, τρίτη ηλικία και τέλος, ανάπτυξη γιατί όλα τα παραπάνω περνούν μέσα από αυτή. Αυτό λύνεται μόνο με βούληση πολιτική για ενδυνάμωση των θεσμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, με στήριξη αυτών και, από πλευράς ανθρώπων που την υπηρετούν, χρειάζεται όραμα. Είδα πολλές φορές δυστυχώς να μπερδεύεται το όνειρο με το όραμα. Μετά από το όνειρο, όταν ξυπνάμε παραμένουμε στα ίδια, ενώ όταν οραματιζόμαστε βρισκόμαστε σε εγρήγορση ακόμη και κοιμώμενοι.

ΠτΘ: κ. Τρυφωνίδου σας ευχαριστούμε πολύ.

Μ.Τ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.