«Αποστολη της δημοτικης αρχης να παιδευσει τον πολιτη πολιτιστικα»

Για το σχεδιασμό πάνω στον οποίο στηρίχθηκε η πολιτιστική πολιτική του Δήμου Κομοτηνής την τελευταία τετραετία μιλά στον ΠτΘ η Πρόεδρος της ΔΕΠΑΚ κ. Σοφία Μενεσελίδου. Κάνοντας απολογισμό του έργου που πραγματοποιήθηκε η κ. Μενεσελίδου απαντά σε όλους όσους κατά καιρούς μιλούν για έλλειψη πολιτιστικού οράματος και προϊόντος, εμμένοντας στην άποψη ότι στόχος της δημοτικής αρχής είναι να παιδεύσει τους πολίτες μέσω της μουσικής, του θεάτρου, της ποίησης, της λογοτεχνίας»…

ΠτΘ: κ. Μενεσελίδου, κατά τη διάρκεια της τετραετίας είσαστε στο τιμόνι της ΔΕΠΑΚ. Ακολουθήσατε κάποιο συγκεκριμένο σχεδιασμό όσον αφορά το πολιτιστικό πλαίσιο στο οποίο κινηθήκατε και με ποια φιλοσοφία έγινε κάτι τέτοιο;

Σ.Μ.: Θα ξεκινήσω ανατρέχοντας στο παρελθόν, μια βραδιά λίγο αφότου είχαμε αναλάβει τη δημοτική αρχή, κατά τη διάρκεια της οποίας ουσιαστικά χαράξαμε την πολιτική που θα ακολουθήσουμε στον τομέα του πολιτισμού. Ο δήμαρχος καθορίζοντας τα πλαίσια που θα κινηθούμε, μου είπε ότι αυτό που μπορούμε να κάνουμε εμείς, είναι – όπως είπε και ο Νικηφόρος Βρεττάκος – όταν τελειώσει αυτή η τετραετία να περηφανευόμαστε ότι κάναμε «έστω και κατά τι ομορφότερο τον κόσμο μας». Έτσι εξειδικεύσαμε αυτή την ομορφιά, στην εναγώνια προσπάθεια για διαμόρφωση του πολιτιστικού γίγνεσθαι.

Ξεκινήσαμε χαρτογραφώντας το πολιτιστικό μας τοπίο, όσον αφορά στην πληθυσμιακή σύνθεση. Είδαμε ότι ο δήμος μας έχει δύο χώρους όπου πρέπει να κινηθούμε, αυτόν του αστικού κορμού και των οικισμών. Οι οικισμοί διατηρούν ακόμη τον αγροτικό και παραδοσιακό χαρακτήρα τους και θα έπρεπε να δραστηριοποιηθούμε σε μία εκ διαμέτρου αντίθετη λογική από αυτήν της πόλης.

Κυρίαρχος, όμως, άξονας της όλης φιλοσοφίας μας ήταν να στηριχθούμε στις θελήσεις και πρωτοβουλίες των πολιτών. Να αφουγκραστούμε τις επιθυμίες τους και κατόπιν να συνταιριάξουμε τη δική μας θεωρητική, ιδεολογική προσέγγιση με τις επιταγές τους.

ΠτΘ: Ξεκινώντας λοιπόν από τους οικισμούς πώς κινηθήκατε;

Σ.Μ.: Θα έλεγα ότι η δουλειά που έχουμε κάνει στους οικισμούς είναι παραγνωρισμένη και στηρίζεται σε ένα διττό άξονα, με βάση τη φιλοσοφία που ανέπτυξα προηγουμένως. Υπήρχαν και υπάρχουν ήθη, έθιμα που ακόμη τηρούνται κυρίως από γυναίκες που έχουν την όρεξη να συντηρήσουν την παράδοση. Επιπρόσθετα υπήρχε και μεγάλη αναγκαιότητα καταγραφής της ιστορίας των οικισμών μας. Έτσι κινηθήκαμε αρχικά προς την κατεύθυνση διατήρησης των πολιτιστικών συλλόγων ως εστίες, όπου μπορούν και συνευρίσκονται οι άνθρωποι. Συντηρήσαμε χώρους, φροντίσαμε την υλικοτεχνική τους υποδομή, στηρίξαμε κάποιες εκδηλώσεις που αναφέρονταν σε θρησκευτικές γιορτές, ήθη, έθιμα και παραδόσεις. Από την άλλη, σε συνεργασία με τους πολιτιστικούς συλλόγους καταγράψαμε την ιστορία των χωριών. Η διαδικασία έχει ξεκινήσει σχεδόν σ’ όλους τους οικισμούς και έχει ολοκληρωθεί αυτή την στιγμή με τη μορφή βιβλίων σε τρεις: στο Κόσμιο, στην Πάνδροσο και στο Μικρό Κρανοβούνι. Ήδη, όμως, και στους υπόλοιπους οικισμούς σύλλογοι ή και μεμονωμένα άτομα κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση με την ενεργό συμπαράστασή μας.

ΠτΘ: Και ως προς τον αστικό κορμό;

Σ.Μ.: Και στον αστικό κορμό είδαμε διττά τη δημιουργία. Βασισθήκαμε στην ανάγκη που έχει ο κάτοικος της πόλης για μεταφερόμενη πολιτιστική δημιουργία, να δει δηλαδή, ένα σύνολο παραστάσεων, εκδηλώσεων, βιβλιοπαρουσιάσεων, αλλά και στο πολιτιστικό προϊόν ως απόρροια της αυτενέργειας των συμπολιτών μας. στην οποία Φροντίσαμε να στηρίξουμε, να ενισχύσουμε, να προωθήσουμε ομάδες, ή και μεμονωμένους συνδημότες μας, που δραστηριοποιούνται σε όλους τους τομείς της πολιτιστικής και καλλιτεχνικής έκφρασης. Ταυτόχρονα ενδιαφερθήκαμε για την υλικοτεχνική πολιτιστική υποδομή και για την οικονομική ελάφρυνση των συμπολιτών μας, όσον αφορά στη συμμετοχή τους στα πολιτιστικά αγαθά. Αυτή, δηλαδή, την τετραετία είχαμε ως στόχο να μην υπάρχει είσοδος σε καμία από τις εκδηλώσεις μας, είτε πρόκειται για βιβλιοπαρουσίαση, είτε για συναυλία με ένα μεγάλο όνομα των Αθηνών. Όσο δε για την υλικοτεχνική υποδομή κινήθηκε γύρω από τη συντήρηση παραδοσιακών κτιρίων, όπως για παράδειγμα το κτίριο που στεγάζεται η Πολιτιστική Επιχείρηση, η ίδρυση μουσείων, όπως είναι το Μουσείο του Αστικού Πολιτισμού, Σκουτέρη – Δίντσογλου. Είναι σχεδόν έτοιμο το μέγαρο Στάλιου, που θα φιλοξενήσει την μεγάλη πινακοθήκη μας, ανακαινίσαμε την αίθουσα εκθέσεων της λέσχης Κομοτηναίων και βρισκόμαστε προς την ολοκλήρωση της Δημοτικής Θεματικής Βιβλιοθήκης Τέχνης και Πολιτισμού, που θα φιλοξενήσει αυτή ακριβώς την ανάγκη που έχει η πόλη να διαθέτει μια ειδική βιβλιοθήκη αλλά και χώρους εκδηλώσεων, όπου θα στεγάζονται άνθρωποι που θα δραστηριοποιούνται γύρω από το βιβλίο και την ποίηση.

Επίσης, λειτουργήσαμε το Θερινό Δημοτικό Κινηματογράφο. Η Κομοτηνή είχε μακρόχρονη παράδοση στους κινηματογράφους, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια έλειψαν από την πόλη μας. Μετά από παραχώρηση χώρου από την Αναπτυξιακή, φτιάξαμε τον θερινό κινηματογράφο μ’ όλες τις προδιαγραφές του ρομαντισμού και της αναπόλησης μιας άλλης εποχής. Τον λειτουργήσαμε με την αμέριστη συμπαράσταση και στήριξη του φίλου το Μιχάλη Μπολιάκη, που είναι διευθυντής στους κινηματογράφους της ODEON. Τα πρώτα 3 χρόνια πειραματικά και την τελευταία χρονιά με μία άψογη υλικοτεχνική υποδομή, με πλήρη τεχνικό εξοπλισμό αρχίζοντας ταυτόχρονα και μία σειρά συνεργασιών, πάλι με την βοήθεια του Μιχάλη Μπολιάκη, με φορείς του κινηματογράφου. Για παράδειγμα, είχαμε πρόταση από το Διεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης πριν από ένα μήνα, να ενταχθούμε στις μεταφεστιβαλικές εκδηλώσεις και να φιλοξενήσουμε ταινίες που θα προβληθούν φέτος στο διεθνές φεστιβάλ, πάντα βέβαια με τη στήριξη του Μιχάλη Μπολιάκη, που θα μας παραχωρήσει μια ειδική αίθουσα για προβολές. Ταυτόχρονα, ξεκινήσαμε συνεργασία με τον σύλλογο καθηγητών γαλλικής γλώσσας και μέσω της γαλλικής πρεσβείας υπολογίζουμε περίπου τον Απρίλιο ή τον Μάιο να προβάλλουμε μια σειρά ταινιών του ποιοτικού γαλλικού κινηματογράφου.

ΠτΘ: κ. Μενεσελίδου ένα μεγάλο μέρος του έργου σας αφορά στις εκδόσεις…

Σ.Μ.: Μεγάλο κομμάτι της πολιτιστικής μας δραστηριοποίησης απορρόφησαν οι εκδόσεις μας. Εκτός από τις τρεις, που αναφέρονται στους οικισμούς, αυτά τα τέσσερα χρόνια έχουμε άλλες έξι εκδόσεις για την Κομοτηνή. Αναφέρω σημειολογικά το τελευταίο μας βιβλίο για την Κομοτηνή των προηγούμενων χρόνων, του αγαπημένου μας συμπολίτη του κ. Σάββα Κουτλογεωργίου, το οποίο πέρα από το γεγονός ότι είναι αξιολογότατη δουλειά, αποτελεί και μοναδική κατάθεση ζωής. Αυτή την περίοδο με πρωτοβουλία του Ξάνθου Κώστογλου, – ο οποίος είναι ένας από τους βασικούς συνεργάτες της Πολιτιστικής Επιχείρησης και μέλος του Δ.Σ στον οποίο η ΔΕΠΑΚ χρωστάει πάρα πολλά, – βρίσκεται στην τελική φάση η έκδοση ενός βιβλίου, που θα αφορά στα θρησκευτικά μνημεία της μειονότητας.

ΠτΘ: κ. Μενεσελίδου ασκείται όμως έντονη κριτική από πλευράς δημοτών για έλλειψη πολιτιστικού έργου. Μάλιστα συγκρίνοντας με τις δύο πόλεις την Ξάνθη και την Αλεξανδρούπολη λέγεται ότι στην Κομοτηνή δεν γίνεται τίποτα…

Σ.Μ.: Κριτική γίνεται. Απ’ όλα όσα ακούω προσωπικά θα δεχθώ τη σύγκριση με τη Ξάνθη, ακριβώς γιατί η Ξάνθη διαθέτει ένα πολύ μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα. Διαθέτει το χώρο της παλιάς πόλης, που από μόνος του αναδεικνύει τις εκδηλώσεις. Αυτό που γίνεται στην Ξάνθη το κάνουμε εμείς κάθε χρόνο στα πλαίσια ενός διήμερου στο μικρό πάρκο της περιφέρειας, όπου συντελείται μια πραγματική κοσμογονία πολιτιστικής δημιουργίας από τους ίδιους τους συλλόγους, που εμείς στηρίζουμε.

ΠτΘ: Κάποιοι λένε ότι διαθέτετε όμως χρήματα για εκδρομές και σουβλάκια…

Σ.Μ.: Στηρίζουμε συλλόγους ποικιλοτρόπως και με εκδρομές και δεχόμαστε κριτική για αυτή μας την στήριξη, με την έννοια ότι έτσι εισάγουμε τους πολιτιστικούς συλλόγους σε μια διαδικασία εύκολης προσέγγισης του όλου πολιτιστικού τοπίου. Αυτό όμως είναι λάθος. Οι σύλλογοι δημιουργούν πολιτιστικά επιτεύγματα και μια πολύ σημαντική ευκαιρία για να δουν οι συμπολίτες μας τα δημιουργήματα και την ετήσια δραστηριοποίησή τους είναι το διήμερο, που ανέφερα προηγουμένως και έχει ονομασθεί, – ανήκει στον Ξάνθο Κώστογλου ο τίτλος, – «Στο μικρό πάρκο παίζουν πάντα παιδιά». Εκεί θα δουν την πολιτιστική δημιουργία όλων αυτών των ανθρώπων, όλων αυτών των γυναικών που εμείς τους κατηγορούμε ότι ασχολούνται μόνο με εκδρομές και πανηγύρια. Από την άλλη, δεν μπορώ να δεχτώ σύγκριση με την Αλεξ/πολη, γιατί θεωρώ ότι ο μήνας των Ελευθερίων είναι ισάξιος με την πολιτιστική δημιουργία του καλοκαιριού της γειτονικής μας πόλης. Πάνω από 60 εκδηλώσεις μετρήσαμε φέτος, με πάνδημη συμμετοχή του κόσμου. Πλείστες πολιτιστικές βραδιές, που ασχολούνται με ειδικότερα κομμάτια του πολιτισμού. Πολιτική μας είναι, αν όχι το σύνολο των εκδηλώσεων, η πλειοψηφία να αποτελεί πρωτόλεια δημιουργία των συλλόγων. Εμείς δεν παρεμβαίνουμε, δεν επεμβαίνουμε στην πολιτιστική τους δράση. Τους στηρίζουμε, θεωρούμε ότι το πολιτιστικό μας τοπίο είναι ιδιαίτερα διανθισμένο από αυτές τις πρωτοβουλίες, ακόμη και αν πρόκειται για πανηγύρια στα χωριά. Εμείς ως επιχείρηση δεν έχουμε μοιράσει σε κανέναν σύλλογο σουβλάκια. Καλούμε τους πολιτιστικούς φορείς και τους προσφέρουμε υλικοτεχνική υποδομή και χρήματα, τα οποία διαχειρίζονται οι ίδιοι και αναβιώνουν ήθη, έθιμα και πανηγύρια. Το πανηγύρι είναι συνδεδεμένο ανά τους αιώνες, όχι μόνο στη δική μας κοσμοθεωρία, την ελληνική, αλλά και σε όλα τα Βαλκάνια, με το γλέντι και το φαγητό. Αυτό δεν μπορεί να το κατηγορήσει κανείς, είναι βαθειά ριζωμένο στην ίδια μας τη φιλοσοφία. Από εκεί και πέρα θέλω να ρθείτε στα πανηγύρια του καλοκαιριού, να δείτε πώς αυτοί οι άνθρωποι συντηρούν και αναβιώνουν πολιτισμό αιώνων.

ΠτΘ: Αυτή η τετραετία κ. Μενεσελίδου θα έλεγα ότι χαρακτηρίσθηκε και από εκδηλώσεις ιδιαίτερης ποιότητας, που ίσως να μην αφορούσαν πλατύ κοινό, αλλά άφησαν όντως το στίγμα στην πόλη. Για παράδειγμα το συνέδριο για τον Κάλας, στο οποίο εκτός από εσάς και κάποιος δημοσιογράφους ο μόνος που το παρακολούθησε ήταν ο δήμαρχος…

Σ.Μ.: Πραγματικά αυτή την τετραετία δημιουργήσαμε και ορισμένα πολιτιστικά γεγονότα που δεν αφορούσαν το πλατύ κοινό, αλλά τους σκεπτόμενους ανθρώπους οι οποίοι δεν θα είχαν την ευκαιρία ποτέ τους να έρθουν σε επαφή με τέτοιες εκδηλώσεις, αν δεν υπήρχε η Πολιτιστική Επιχείρηση. Ο δήμαρχος, επί παραδείγματι, ξέρετε ότι έχει προσωπικό φίλο, τον Κώστα Κρεμμύδα, που είναι διευθυντής του «Μανδραγόρα», ενός πολιτιστικού περιοδικού που εκδίδεται στην Αθήνα. Πήραμε, λοιπόν, μια πρόσκληση που αφορούσε ένα διήμερο υπερρεαλιστικής ποίησης, στο οποίο συμμετείχαν πολύ μεγάλα ονόματα από το χώρο της ποίησης, της φιλοσοφίας, του θεάτρου και της μουσικής. Ζητήσαμε αυτό το διήμερο να μεταφερθεί στην Κομοτηνή, παρά το μεγάλο κόστος μεταφοράς όλων αυτών των ανθρώπων. Όταν μπήκε επί τάπητος ο προβληματισμός, το αν τελικά αξίζει πολιτικά να μεταφερθεί μια τέτοια εκδήλωση που αφορά λίγους ανθρώπους, είπαμε ότι οι συμπολίτες μας έχουν δικαίωμα στη συμμετοχή, στην εξειδικευμένη ποιοτική πολιτιστική γνώση. Το ίδιο ακριβώς έγινε και την επόμενη χρονιά με ένα συνέδριο για τον Κάλας, το οποίο πράγματι παρακολούθησε ο δήμαρχος. Έχουμε την τύχη να διαθέτουμε ένα δήμαρχο, ο οποίος είναι άνθρωπος του πολιτισμού, βγαλμένος από τα μετερίζια αυτού που ονομάζουμε πολιτιστική δημιουργία. Για μένα είναι πολύ μεγάλη τύχη το ότι μου δόθηκε η ευκαιρία να συγκεράσω την πολιτική με τον πολιτισμό. Είναι δύο κομμάτια με τα οποία έχω γεννηθεί, έχω μεγαλώσει και νομίζω έχω τη διάθεση να προσφέρω, αλλά σ’ αυτήν την τετραετία είχα την ευκαιρία να συμπορευτώ μ’ έναν άνθρωπο ο οποίος διαθέτει ανάλογες ικανότητες και ευαισθησίες. Γιατί πρέπει να σας πω ότι πολλές φορές ορισμένες εκδηλώσεις είναι ιδιαίτερα δαπανηρές και πολύ δύσκολα ένας πολιτικός σχηματισμός τις επιλέγει. Προτιμά να μεταφέρει κάποιες άλλες ιδιαίτερα εύπεπτες, που θα προσελκύσουν πολύ κόσμο. Βραδιές ποίησης, βιβλιοπαρουσιάσεις, συνέδρια έγιναν πάρα πολλά σ’ αυτή την τετραετία, ενδεχόμενα, όχι ευρύτερα γνωστά, γιατί απευθύνονται σ’ ένα εξειδικευμένο κοινό. Η πολιτιστική επιχείρηση ενός δήμου έχει υποχρέωση να δώσει στους δημότες τα βέλτιστα πολιτιστικά αγαθά, στα οποία πρέπει να γίνουν μέτοχοι. Ξέρετε πόσες κρούσεις είχα αυτά τα 4 χρόνια με δελεαστικότητες και χαμηλού οικονομικού κόστους προτάσεις για όλα αυτά τα σχήματα τα οποία βλέπετε στην τηλεόραση με τους διάφορους διαγωνισμού τραγουδιού, που ήταν δεδομένο ότι θα προσέλκυαν κόσμο; Επιμένω όμως ότι δεν είναι αυτός ο ρόλος ενός δήμου. Ο ρόλος του είναι να λειτουργήσει παιδευτικά. Όλα αυτά τα σχήματα θα έρθουν μέσω κάποιων μαγαζιών, θα έρθουν μέσω κάποιων ραδιοφωνικών σταθμών, όχι μέσω ενός δήμου.

ΠτΘ: κ. Μενεσελίδου, ίσως κάποια στιγμή πρέπει να γίνει και κάποια συζήτηση για το τι είναι πολιτισμός…

Σ.Μ.: Βέβαια. Πρέπει να συζητήσουμε για το τι είναι πολιτισμός έτσι όπως τον χαράζει και τον ασκεί ένας δήμος. Είναι πολύ διαφορετική η προσέγγιση που πρέπει να έχει μια δημοτική αρχή. Η αποστολή της είναι να παιδεύσει τον κόσμο πολιτιστικά μέσω της μουσικής, του θεάτρου, της ποίησης, της λογοτεχνίας. Αυτή κυρίως ήταν η έγνοια μας τέσσερα χρόνια. Θεωρώ ότι πετύχαμε σ’ αυτό τον τομέα.

ΠτΘ: Είναι «ακριβός» ο πολιτισμός;

Σ.Μ.: Εγώ θα έλεγα ότι είναι, με την έννοια ότι τα αγαθά δεν είναι εύκολα προσβάσιμα σε όλους. Γίνεται φθηνός, όταν μπορεί να συνδράμει το κράτος. Εμείς δεν είχαμε καμία κρατική αρωγή, ούτε μ’ αυτήν την κυβέρνηση, ούτε με την προηγούμενη. Παρόλα αυτά θεωρώ ότι δαπανά ο δήμος ένα μεγάλο μέρος των οικονομικών δυνατοτήτων του, ίσως ενδεχόμενα να είναι τα περισσότερα χρήματα που έχουν επενδυθεί ποτέ στο πολιτιστικό γίγνεσθαι του τόπου μας.

ΠτΘ: Είναι γνωστά τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν τα ΔΗΠΕΘΕ. Η πολιτική σας αυτά τα χρόνια πού κινήθηκε;

Σ.Μ.: Το θέατρο κινείται αναγκαστικά σε περιορισμένα πλαίσια, γιατί λειτουργεί με μια προγραμματική σύμβαση με μύρια όσα προβλήματα. Ως δήμος, προσπαθούμε να έχουμε τρεις παραγωγές και κάποιες παράλληλες εκδηλώσεις. Η μία είναι η καλοκαιρινή, μία αφορά στο παιδικό θέατρο και μία την χειμερινή περίοδο. Προσπαθήσαμε αυτά τα τέσσερα χρόνια να βρούμε μια ισορροπία ανάμεσα στις θελήσεις των συμπολιτών μας, γιατί μπορεί το θέατρο να αφορά ένα ευρύ κοινό παρόλα αυτά, αυτό έχει διαφορετικές προτιμήσεις. Έτσι κατασταλάξαμε, εκτός από το παιδικό, που πάντα φροντίζαμε να είναι προσεγμένο, η χειμερινή παράσταση να αφορά στο ποιοτικό θέατρο, το θέατρο που απευθύνεται σε σκεπτόμενους ανθρώπους όσο και αν αυτό δεν είναι εύκολα προσεγγίσιμο από το πλατύ κοινό. Υπάρχει όμως αυτή η ανάγκη και πρέπει να την καλύψουμε, γιατί ένα περιφερειακό θέατρο αυτό τον ρόλο καλείται να διαδραματίσει. Και τέλος φροντίζαμε η καλοκαιρινή παράσταση να είναι πιο εύπεπτη, να αφορά το πλατύ κοινό.

ΠτΘ: Κατά τη διάρκεια της τετραετίας στηρίξατε το ερασιτεχνικό θέατρο;

Σ.Μ.: Το ΔΗΠΕΘΕ λειτουργεί με δύο παράλληλες δράσεις, τη δική του δημιουργία και τη στήριξη οποιασδήποτε ερασιτεχνικής ομάδας στην Κομοτηνή. Ήδη, στα πλαίσια του ΔΗΠΕΘΕ, λειτουργεί ένα τμήμα ερασιτεχνικό, όπου διδάσκονται μαθήματα θεάτρου σε επαγγελματική βάση, με την έννοια ότι μπορεί όποιος συνδημότης μας θέλει να συμμετέχει, να παρακολουθεί μαθήματα. Πολλές φορές κατά τη διάρκεια της τετραετίας είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε και παραστάσεις απ’ αυτό το τμήμα. Το ερασιτεχνικό θέατρο στο δήμο μας έχει στηριχθεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό. Όποια θεατρική ομάδα λειτουργεί στην Κομοτηνή, – με πρώτη και καλύτερη αυτήν του Συλλόγου «Γυναίκα και Δημιουργία», η οποία έχει κύριο πεδίο δράσης τη θεατρική δημιουργία, αλλά και οποιαδήποτε άλλη σχολείων, συλλόγων, ζητά βοήθεια που αφορά κοστούμια, γιατί έχουμε ένα πλούσιο βεστιάριο, αλλά και καθοδήγηση θεατρική βρίσκει αμέριστη συμπαράσταση στο ΔΗΠΕΘΕ.

ΠτΘ: κ. Μενεσελίδου σας ευχαριστούμε πολύ.

Σ.Μ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.