«Η Νομαρχιακη Αυτοδιοικηση να γινει θεσμος υπερασπισης και διεκδικησης των λαικων δικαιωματων»

Ο Χρήστος Τρέλης, είναι υποψήφιος Νομάρχης Έβρου με τη Νομαρχιακή Αγωνιστική Συνεργασία, με υποψήφιο Υπερνομάρχη το Γιώργο Μποντρότσο και υποψήφιο νομάρχη Ροδόπης το Νίκο Φακιρίδη. Σήμερα μιλά στον ΠτΘ για το ρόλο που καλείται να παίξει η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση υπερασπίζοντας και διεκδικώντας τα δικαιώματα των λαϊκών νοικοκυριών όχι μόνο στο χώρο των υποδομών αλλά και σε ζητήματα που αφορούν την παιδεία και ανεργία.

ΠτΘ: κ. Τρέλη, είστε υποψήφιος νομάρχης Έβρου με το συνδυασμό «Νομαρχιακή Αγωνιστική Συνεργασία Ροδόπης – Έβρου». Ποιος είναι ο στόχος σας σ’ αυτές τις εκλογές;

Π.Τ: Ο βασικός στόχος που έχουμε χαράξει σαν Νομαρχιακή Αγωνιστική Συνεργασία είναι να διαμορφώσουμε τους όρους και τις συνθήκες, ώστε από καλύτερες θέσεις ο λαϊκός παράγοντας και στους δύο βαθμούς αυτοδιοίκησης, να μπορεί να διεκδικεί σήμερα τα σύγχρονα λαϊκά του δικαιώματα. Ήδη ο θεσμός της τοπικής αυτοδιοίκησης με το νομοθετικό πλαίσιο που έχει ψηφισθεί την τελευταία δεκαετία, αντικειμενικά πλέον, έχει μετατραπεί σ’ ένα μηχανισμό του αστικού κράτους που υλοποιεί τις εντολές, τις κατευθύνσεις, τις ντιρεκτίβες που τίθενται είτε από την ΕΕ, είτε από την κυβέρνηση, οι οποίες βέβαια έχουν κατεύθυνση αντιλαϊκή, αντεργατική, αντιαγροτική. Επομένως, αναδεικνύεται σαν κύριο ζήτημα, η Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση με το μαζικό κίνημα να είναι ο θεσμός της υπεράσπισης, της διεκδίκησης των σύγχρονων δικαιωμάτων.

ΠτΘ: Η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση κ. Τρέλη λέγεται ότι είναι ένας θεσμός άνευ αρμοδιοτήτων και άνευ πόρων. Μπορεί να παίξει το ρόλο που θέλετε να της προσδώσετε;

Π.Τ.: Γενικότερα η αυτοδιοίκηση έχει χάσει τον αυτοδιοικητικό της χαρακτήρα. Το σύνολο των προγραμμάτων της έχουν βάση τη λογική της επιλεξιμότητας που καθορίζεται είτε από την κυβέρνηση, είτε από την ΕΕ. Για παράδειγμα στο Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης δεν έχει ενταχθεί ουσιαστικά κανένα από τα μεγάλα έργα που απαιτούνταν για το νομό, για τον Έβρο και γενικότερα για τη Θράκη, με βάση βέβαια πάντοτε τις λαϊκές ανάγκες και όχι την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων. Να σας αναφέρω ειδικότερα προγράμματα, όπως την Κοινή Αγροτική Πολιτική, που αντικειμενικά έχει επιδράσεις άμεσες στην κοινωνική και οικονομική ζωή της υπαίθρου. Είναι μια πολιτική, η οποία ανεξάρτητα αν δίνονται ή όχι οι επιδοτήσεις, χτυπά καλλιέργειες όπως ο καπνός, το βαμβάκι, τα τεύτλα και οδηγεί και από τη μία πλευρά στο να έχουμε αποδιοργάνωση της παραγωγικής βάσης της υπαίθρου και γενικότερα της περιφέρειας και από την άλλη να έχουμε το ξεκλήρισμα της μικρομεσαίας αγροτιάς με τη δημιουργία ταυτόχρονα κοινωνικών προβλημάτων, όπως αύξηση της ανεργίας, αδιέξοδα ιδιαίτερα για τους νέους με αποτέλεσμα την εγκατάλειψη της υπαίθρου, τη μετανάστευση, φαινόμενα που παρατηρούνται καθημερινά που είναι αποτέλεσμα αυτών των κατευθύνσεων και πολιτικών. Όταν η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση, για παράδειγμα του Έβρου, με πρωτεργάτες το νομάρχη και τον αντινομάρχη, τον κ. Κογιομτζή, παραδέχονταν ότι έχουμε μπει σε ένα λιμάνι με τρικυμία και όμως προπαγάνδιζαν ότι είναι μονόδρομος η Κοινή Αγροτική Πολιτική και θέλουμε δε θέλουμε πρέπει να την εφαρμόσουμε, τότε η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση λειτουργεί ως μηχανισμός στήριξης αυτής της επιλογής, ενώ θα έπρεπε με βάση τα συμφέροντα των αγροτών του νομού μας και τις καλλιέργειες τις παραδοσιακές να αντισταθεί σ’ αυτήν και να καλέσει και τον αγροτικό κόσμο να αντισταθεί. Να αναφερθούμε στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Έβρος εδώ και σαράντα χρόνια εξαιτίας των πλημμύρων. Δεν διεκδίκησε ποτέ μέχρι σήμερα η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, ώστε να υπάρξει μία ολοκληρωμένη μελέτη διαχείρισης των υδάτινων πόρων με τα αντίστοιχα αντιπλημμυρικά, αποστραγγιστικά και τα μεγάλα αρδευτικά έργα που πρέπει να γίνουν στο νομό μας, όπως το μεγάλο φράγμα του Δερείου, του Ασπρονερίου, ώστε να αντιμετωπίσουμε για τα επόμενα πενήντα χρόνια και τα προβλήματα της άρδευσης και της ύδρευσης, γνωρίζοντας ότι την επόμενη εικοσαετία το νερό θα αποτελεί την αιτία για ξέσπασμα τοπικών ή και γενικότερων πολέμων με τα προβλήματα λειψυδρίας που υπάρχουν. Και ενώ υπάρχει λειψυδρία, εμείς το χειμώνα πλημμυρίζουμε και το νερό φεύγει ανεκμετάλλευτο. Δεν διεκδίκησαν και αυτή η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και η προηγούμενη ακολουθώντας την πεπατημένη. Μικρά έργα, να ξαναμπαλώσουμε τα μπαλώματα και βέβαια να μείνουν ευχαριστημένοι οι ημέτεροι εργολάβοι της περιοχής και τα προβλήματα που αφορούν στη διαχείριση των νερών να παραμένουν. Όταν συζητιόταν το Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης σαν Νομαρχιακή παράταξη καταθέσαμε στο νομαρχιακό συμβούλιο σαν πρώτης προτεραιότητας έργο τη διαχείρισ των υδάτινων πόρων, στην εκπόνηση μελέτης και να προχωρήσουμε στην κατασκευή ενός μεγάλου έργου για την περιοχή μας. Δυστυχώς και ο τότε νομάρχης Γιώργος Ντόλιος και η μείζον αντιπολίτευση καταψήφισαν αυτή την πρότασή μας που δείχνει ακριβώς αυτό που τόνισα προηγουμένως, ότι αυτές οι παρατάξεις δεν λειτουργούν με τη λογική του λαϊκού συμφέροντος και των προτεραιοτήτων που πρέπει να δοθούν στο νομό και γενικότερα στην περιοχή, αλλά με βάση τις εντολές και τις κατευθύνσεις. Το επιχείρημά τους ήταν ότι τέτοιου είδους έργα δεν είναι επιλέξημα. Δεν μπορούμε να ανεχόμαστε τη λογική της επιλεξιμότητας των έργων, όταν εμείς έχουμε άλλες ανάγκες εδώ.

ΠτΘ: Η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση βρίσκεται κοντά στον πολίτη;

Π.Τ.: Η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση είναι πολύ μακριά από τον πολίτη. Η πολιτική που ακολουθείται με την εκπόνηση στρατηγικών αναπτυξιακών έργων, μετατρέπει τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση σε επιχείρηση και το λαό σε πελάτη, και ανάλογο από το βαθμό του συμφέροντος υπάρχει και ο βαθμός της υπηρέτησης ή εξυπηρέτησης. Όταν λέω υπηρετώ, εννοώ τη γενικότερη δράση που θα έχει η νομαρχία, ώστε να εξυπηρετεί πάντα με βάση τα προβλήματα του λαού. Επειδή όμως έχουν αντιστραφεί οι όροι, όπως καταλαβαίνετε, υπηρετούν τα άμεσα συμφέροντα και όσους έχουν πρόσβαση στους μηχανισμούς της αυτοδιοίκησης, και βέβαια αυτοί είναι οι ντόπιοι επιχειρηματίες, οι οποίοι μπορούν να εισέρχονται σε τέτοιου είδους μηχανισμούς και να τους επηρεάζουν. Όσον αφορά στα καθημερινά προβλήματα αυτά είναι πολλά με κυριότερα αυτά που αναφέρονται στην εργασία, στην παιδεία. Άνοιξαν τα σχολεία και η κάθε λαϊκή οικογένεια έπρεπε να διαθέσει 100 ευρώ για να πάει το παιδί της σχολείο. Σκεφτείτε πόσα δίνει στο λύκειο, στο γυμνάσιο για φροντιστήρια, για ξένες γλώσσες, για τον αθλητισμό ή για να ασχοληθεί το παιδί εφόσον έχει κλίση με τη μουσική. Πού θα τα βρει αυτά η λαϊκή οικογένεια; Δεν θα πρέπει να ενδιαφερθεί η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση για αυτά τα ζητήματα;

ΠτΘ: Πόσο όμως κύριε Τρέλη μπορεί η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση να παρέμβει σε τέτοια θέματα;

Π.Τ.: Μπορεί να παρέμβη. Αντί να παρέμβη στην κατεύθυνση να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα που είπα, να παρέμβη προς άλλη κατεύθυνση. Ψήφισε η κυβέρνηση τις περίφημες συμπράξεις ιδιωτικού και δημοσίου και αντί η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση να σκύψει με προσοχή, ώστε όλα τα έργα που θα αφορούν σε σχολικές μονάδες, σε γυμναστήρια, σε αίθουσες πολλαπλής χρήσης να προέρχονται από τις δημόσιες επενδύσεις και τα έξοδα να προέρχονται από τον κρατικό προϋπολογισμό, τα δίνουν στους ιδιώτες επιχειρηματίες, οι οποίοι τα εκμεταλλεύονται για κάποια χρόνια ανάλογα με τη σύμπραξη και επιβαρύνεται η λαϊκή οικογένεια. Από την άλλη η κυβέρνηση έχει δώσει το πράσινο φως στην αυτοδιοίκηση να λειτουργήσουν εκπαιδευτικά ιδρύματα, είτε μέσης εκπαίδευσης είτε ανωτέρου επιπέδου. Έρχεται τώρα η αυτοδιοίκηση να αποτελέσει το δούρειο ίππο, να σπάσει τον ενιαίο δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης, ώστε να περπατήσει πιο εύκολα η δυνατότητα σε επιχειρηματικούς μεγάλους οίκους να δημιουργήσουν σχολικά συγκροτήματα σ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Δεν αντιστέκονται οι νομάρχες σ’ αυτή την πολιτική, όπως και σε αυτή που δίνει κάθε χρόνο και λιγότερα χρήματα από τον κρατικό προϋπολογισμό στην επισκευή των κτιρίων, στον καθαρισμό, στην καθαριότητα και αναγκάζονται οι γονείς από το εισόδημά τους να πληρώνουν στο Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων, που για πολλές οικογένειες αυτό προέρχεται από το υστέρημά τους, γιατί σήμερα πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι το βασικό μεροκάματο ενός εργαζόμενου είναι 550 ευρώ. Άρα δεν πρέπει να σκεφτόμαστε με τη λογική του 1/3 των Ελλήνων που βρίσκεται στην κλίμακα της ευημερίας ή του 1/10 που βρίσκεται στην κλίματα της σπατάλης, της χλιδής και της υπερευημερίας Πρέπει να σκεφτόμαστε το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας. Αυτό πρέπει να έχει σαν κριτήριο ένας νομάρχης, πως θα υπερασπισθεί,, πως θα διεκδικήσει πως θα αγωνιστεί, για να υπηρετηθούν τα συμφέροντα των λαϊκών οικογενειών και όχι της πλουτοκρατίας, που θέλει να διεισδύσει παντού.

ΠτΘ: Αυτός ο λόγος που αρθρώνεται πόσο εύκολα μπορεί να περάσει στο λαό;

Π.Τ.: Αν ήταν εύκολο θα είχαν λυθεί πολλά. Εμείς αυτή τη στιγμή είμαστε οι λαμπαδοφόροι αυτής της αντίστασης, αυτής της ανάγκης που υπάρχει στην κοινωνία. Και γι’ αυτό καλούμε το λαό και του Έβρου και της Ροδόπης να κατανοήσουν ότι δεν μπορεί να βολεύονται με την καθημερινότητα, χωρίς οι ίδιοι να κάνουν δική τους υπόθεση τα δικά τους προβλήματα. Εμείς σαν Ανεξάρτητη Αγωνιστική Συνεργασία θα είμαστε δίπλα τους, θα είμαστε μπροστά, θα οργανώσουμε κινητοποιήσεις να διεκδικήσουμε από την κεντρική εξουσία που μπορούμε. Δεν πρέπει να δημιουργείται στο λαό η αυταπάτη όταν υπάρχει αντιλαϊκή πολιτική ότι μπορεί να στηθεί σε επίπεδο νομαρχίας ή περιφέρειας το όραμα που ευαγγελίζονται, αύτό της αποκέντρωσης. Να περάσουμε στο λαό ότι πρέπει να ασκηθεί φιλολαϊκή πολιτική αναπτυξιακή. Δεν πρέπει να δημιουργηθεί καμιά τέτοια ψευδαίσθηση στο λαό και της Ροδόπης και του Έβρου. Πρέπει να κατανοήσουν ότι πρέπει να αγωνιστούν να δημιουργηθούν θεσμοί στην αυτοδιοίκηση, ώστε να αναπτυχθεί το κίνημα της αντίστασης της αντεπίθεσης και αύριο να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για συνολικότερη αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών, ώστε να ασκηθεί στη χώρα μας σε επίπεδο πλέον κεντρικής εξουσίας μια άλλη φιλολαϊκή πολιτική.

ΠτΘ:κ. Τρέλη σας ευχαριστούμε πολύ.

Π.Τ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.