«Αναγκη να συνδυασθει η καπνικη με την κοινωνικη πολιτικη»

Την ανάγκη συσπείρωσης των καπνοπαραγωγών σε ένα κοινό αγώνα με στόχο να μη φθάσουμε στο θέμα της ελεύθερης αγοράς που προβλέπεται μετά το 2013, γεγονός που θα οδηγήσει στην καταστροφή των καπνοπαραγωγών της χώρας μας, αλλά και τη γενικότερη ανάγκη η κυβέρνηση να προχωρήσει σε ένα συνδυασμό της καπνικής με την κοινωνική πολιτική τονίζει σε συνέντευξή του στον ΠτΘ ο Αϊντίν Ομέρογλου συγγραφέας του βιβλίου «Οι καπνοπαραγωγοί στον αγώνα για μια κοινωνική Ε.Ε.».

Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου μία συζήτηση εφ’ όλης της ύλης…

ΠτΘ: κ. Ομέρογλου το βιβλίο σας τιτλοφορείται «Οι καπνοπαραγωγοί στον αγώνα για μια κοινωνική Ε.Ε.» και αποτελεί τη δεύτερη συγγραφική σας προσπάθεια. Ποιος είναι ο στόχος σας;

Α.Ο.: Κατά τη γνώμη μου το ζήτημα του καπνού έχει την εξής βασική αντίφαση: Από τη μία πλευρά, ισχυρίζονται ότι καταναλώνοντάς τον με τη μορφή τσιγάρου βλάπτει την υγεία του ανθρώπου όμως από την άλλη πλευρά, δημιουργώντας απασχόληση εργατικού δυναμικού και φέρνοντας εισόδημα έχει κοινωνικο-οικονομική σημασία για τον άνθρωπο. Αν επικεντρωθούμε μόνο στη μία πλευρά αυτής της αντίφασης, τότε το ζήτημα το αντιμετωπίζουμε μονόπλευρα. Γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να εξετάσουμε το ζήτημα και από τις δύο πλευρές. Ο σκοπός του βιβλίου μου βασίζεται ακριβώς σε αυτήν την πραγματικότητα. Πρόκειται για μια προσπάθεια προσφοράς στη συζήτηση που έχει δημιουργηθεί στην οποία θέλω να τονίσω ότι σε όλη αυτή την κατάσταση οι μόνοι που αδικούνται είναι οι καπνοπαραγωγοί. Εάν δεν συνδέσουμε την πολιτική που ασκείται στο χώρο του καπνού με την κοινωνική πολιτική η αδικία των καπνοπαραγωγών θα συνεχιστεί. Ο βασικός σκοπός του βιβλίου μου είναι να συνδυασθεί η καπνική με την κοινωνική πολιτική.

ΠτΘ: Αυτήν τη στιγμή ποια είναι η κατάσταση των καπνοπαραγωγών;

Α.Ο.: Η κατάσταση γενικά στην Ελλάδα, στην περιοχή μας και ειδικότερα στο νομό μας αποδεικνύει ότι δεν έχουμε εθνική πολιτική που να συνδυάζεται με κοινωνική πολιτική για το ζήτημα του καπνού από τη στιγμή που γίναμε μέλη της Ε.Ε. και μετά. Για τις αγορές που έχουν γίνει δόθηκε ένας μήνας προθεσμία περίπου στα τέλη Απριλίου και δεν είχε αγοραστεί ακόμη το 60%. Πέρασε ένας μήνας και το Μάιο η επιτροπή μας έδωσε παράταση, η οποία δεν μας βοήθησε πολύ. Στις άλλες περιοχές της Ελλάδας δεν ξέρω πώς είναι τα πράγματα αλλά ειδικότερα στο νομό μας περίπου 2.000.000 κιλά (2,000 τόνοι) χάνουν την πριμοδότηση. Η εταιρεία «Πετρίδης» δεν έχει αγοράσει ακόμη, όπως έμαθα σε συζήτηση που είχα προχθές, τελευταία μέρα της παράτασης, με τον κ. Μαρουφίδη. Από εδώ και πέρα οι καπνοπαραγωγοί θα είναι ελεύθεροι να πουλάνε όπου βρούνε.

ΠτΘ: Πριν λίγο καιρό ανακοινώθηκε η Εθνική Στρατηγική για τον καπνό από το Υπουργείο Γεωργικής Ανάπτυξης. Ποια είναι η άποψή σας;

Α.Ο.: Στην εθνική στρατηγική που έχει ανακοινωθεί από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για τον καπνό σε κάποιο σημείο λέει ότι η κατάργηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση των καθεστώτων των ατομικών ποσοστώσεων και των ευρωπαϊκών συμβολαίων καλλιέργειας οδηγεί στην πλήρη απελευθέρωση της παραγωγής του καπνού που σημαίνει ότι διέπεται πλέον σε μεγάλο ποσοστό από τους κανόνες της ελεύθερης αγοράς. Αυτό αποδεικνύει ότι θα πρέπει να υπάρχει μία κοινωνική πολιτική για τον καπνό. Δεν μπορούμε να βασιστούμε στους κανόνες ελεύθερης αγοράς, γιατί στην ελεύθερη αγορά οι καπνοπαραγωγοί είναι πολύ αδύνατοι, ενώ οι μεταποιητές είναι περισσότερο οργανωμένοι. Εγώ βέβαια δεν μένω εκεί. Υπάρχει βέβαια μία αντίθεση μεταξύ καπνοπαραγωγών και μεταποιητών, οι οποίοι είναι οι ίδιοι μεσίτες της μεγάλης εταιρείας της Philip Morris. Αν οι καπνοπαραγωγοί ξεχάσουμε αυτήν την πραγματικότητα, ότι στις καπιταλιστικέs χώρες, δηλαδή στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Αμερική, κυριαρχούν η Philip Moris και η British-American, στις οποίες μεσίτες είναι οι δικοί μας έμποροι τότε θα φαγωθούμε μεταξύ μας. Γι’ αυτόν τον λόγο χρειάζεται εθνική πολιτική αλλά και κοινωνική πολιτική.

ΠτΘ: Δε θα έπρεπε ήδη να ληφθούν κάποια μέτρα για αυτό;

Α.Ο.: Η κυβέρνηση δεν πήρε τα πράγματα σοβαρά. Έχει ευθύνη για όλα όσα είχαν αποτέλεσμα αυτήν την κατάσταση γιατί σε τελευταία ανάλυση το ζήτημα είναι πολιτικό. Μιλάμε για ελεύθερη αγορά. Είναι σαν δύο ομάδες που παίζουν σε ένα στάδιο και ο διαιτητής είναι η κυβέρνηση. Σκεφθείτε ο διαιτητής να πάει εκεί που κάθεται ο κόσμος στις κερκίδες και να πει παίξτε όπως θέλετε. Η κυβέρνηση πρέπει να πάρει την ευθύνη γιατί ο Πετρίδης είναι μία ελληνική εταιρία, ο Μιχαϊλίδης είναι μία ελληνική εταιρία, οι καπνοπαραγωγοί είναι Έλληνες, ο καπνός είναι ελληνικό προϊόν. Η κυβέρνηση δεν μπορεί να πει ότι δεν την ενδιαφέρει, γιατί είναι ξένο προϊόν. Αυτό δεν μπορούμε να το πούμε. Είναι λάθος.

ΠτΘ: Την Παρασκευή ο κ. Κοντός σε επίσκεψή του στην ΕΑΣ δήλωσε αισιόδοξος όσον αφορά στο θέμα του καπνού…

Α.Ο.: Ο κ. Κοντός δήλωσε αισιόδοξος για την πορεία της καλλιέργειας του καπνού γιατί η κατανάλωση τσιγάρων αυξάνεται και όταν αυξάνεται η κατανάλωση αυξάνεται και η παραγωγή. Ποιος όμως παράγει; Η Philip Moris παράγει. Πού παράγει; Στη Γερμανία, στην Αγγλία, στη Γαλλία, στην Ολλανδία. Εδώ στην Ελλάδα παράγει βέβαια, αλλά βασικά η παραγωγή γίνεται σ’ αυτές τις χώρες. Αν αυξηθεί η παραγωγή τσιγάρων, η Philip Moris παράγει και σε άλλες χώρες. Γενικά όταν αυξάνεται η κατανάλωση τσιγάρων αυξάνεται και η ζήτηση της πρώτης ύλης, δηλαδή του καπνού. Ας μας εξηγήσουν όμως γιατί σύμφωνα με την εθνική στρατηγική για τον καπνό μειώνεται η παραγωγή από 110,000 τόνους σε 50,000 τόνους; Αυτή η αντίθεση των λόγων του κ. Κοντού δείχνει και πάλι ότι η κυβέρνηση δεν έχει πάρει σοβαρά το ζήτημα του καπνού. Δεν υπάρχει εθνική στρατηγική ούτε για το προϊόν, ούτε για τις ομάδες. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, η πλειοψηφία των ομάδων καθοδηγείται από το ΠΑΣΟΚ. Και είναι λογικό αυτό, γιατί οι καπνοπαραγωγοί είναι δεδομένο ότι ανήκουν στον αριστερό χώρο και το ΠΑΣΟΚ ως μία αριστερή παράταξη να τους αντιπροσωπεύει περισσότερο. Η ΝΔ με την εθνική στρατηγική του καπνού πάει να διευρύνει τις ομάδες, οι οποίες θα γίνουν πρωτοβάθμιοι συνεταιρισμοί. Και κάθε νομός θα έχει ένα συνεταιρισμό. Το ερώτημα είναι πώς θα εδραιωθούν. Από πείρα θα σας δώσω ένα σοβαρό παράδειγμα: Εμείς εδώ αγωνιστήκαμε και έγιναν εκλογές στις ομάδες ενώ στην Ξάνθη ποτέ δεν υπήρξε μαζική συμμετοχή των καπνοπαραγωγών στις εκλογές. Πάνω σε αυτό μεγάλη υπήρξε η συμβολή του κ. Μαρουφίδη. Η δημιουργία συνεταιρισμού σε κάθε νομό δείχνει ότι η κυβέρνηση δεν έχει πολιτική επί του θέματος. Είναι καλό να δημιουργήσεις επιτροπή στο Υπουργείο Εξωτερικών για την προώθηση του ελληνικού καπνού στο εξωτερικό, να γίνει επιστημονική έρευνα, αλλά αν δεν έχεις πολιτική για τον καπνοπαραγωγό, για τον άνθρωπο που κάνει όλο τον κόπο, αν δεν έχεις μία σωστή πολιτική, αν δεν μιλάς ξεκάθαρα για τα συμβόλαια δεν γίνεται τίποτα. Εδώ γίνονται συμβόλαια χωρίς τιμή, ή άλλοι βάζουν τιμή, από την άλλη πλευρά η κυβέρνηση δεν έχει εξηγήσει ακόμα τι μέτρα θα υπάρχουν για τα συμβόλαια, δηλαδή έχει αφήσει την αγορά του καπνού τελείως απροστάτευτη.

Για 2.000.000 κιλά έχουμε χάσει την πριμοδότηση. Αν τα πληρώσει η κυβέρνηση από το εθνικό ταμείο τότε θα τιμωρηθούμε με 80.000.000 ευρώ. Για το θέμα δεν έχει γίνει καμία συζήτηση σε κανένα νομό. Ιδιαίτερα σε αυτούς που υπάρχει πιο έντονο πρόβλημα. Εγώ έκανα μία πρόταση στο Νομάρχη, στην αντιπολίτευση, σε όλους του φορείς να γίνει μία ημερίδα αλλά κανένας δεν ενδιαφέρθηκε. Η καπνοπαραγωγή είναι στα χέρια της μειονότητας και είναι ένα πολύ σοβαρό χτύπημα για την οικονομία των καπνοπαραγωγών της μειονότητας αλλά και γενικότερο της κοινωνίας.

ΠτΘ: Τι πρέπει να γίνει κατά τη γνώμη σας;

Α.Ο.: Στην όλη συζήτηση που αφορά, το χτες, το σήμερα, το αύριο της πολιτικής της Ε.Ε. στο θέμα του καπνού το σημείο που δεν πρέπει να μας διαφύγει είναι το εξής: Από την ημέρα που άρχισε η παραγωγή τσιγάρων με μηχανές εκείνο που προσδιόρισε την πολιτική καπνού ήταν οι ανάγκες της καπνοβιομηχανίας σε φύλλα καπνού. Συνεχίζει να την προσδιορίζει και θα συνεχίζει να την προσδιορίζει κατά πάσα πιθανότητα. Το 1970 στην Ιταλία συμφωνήθηκε να ενισχυθούν οι Ιταλοί καπνοπαραγωγοί και να δοθεί ο καπνός μέσω εμπόρων. Αυτή η πολιτική συνέχισε μέχρι το 1992. Εκεί έγινε μία σοβαρή αλλαγή γιατί μετά το 1980 άρχισε μία συζήτηση στην Ε.Ε. για τη φιλελεύθερη και κοινωνική πολιτική. Εάν εξετάσουμε τη μεταρρύθμιση του 1992 βλέπουμε την κοινωνική πολιτική για τους καπνοπαραγωγούς. Δηλαδή αντί να δοθεί πριμοδότηση στους εμπόρους δόθηκε στους καπνοπαραγωγούς. Τα θέματα του καπνού που ρυθμίστηκαν σύμφωνα με την κοινή Αγροτική πολιτική τροποποιήθηκαν άρδην με τις οδηγίες 2075/92 και 2848/98. Οι δύο σημαντικότερες, παρ’ όλες τις κάποιες αδυναμίες που παρουσιάζουν, είναι ότι οι πριμοδοτήσεις άρχισαν να δίνονται απ’ ευθείας στους παραγωγούς και δεύτερον υποχρεώθηκαν οι καπνοπαραγωγοί να οργανωθούν σε συνεταιρισμούς. Τώρα αυτή η πολιτική με τη μεταρρύθμιση του 2003 και 2004 που επηρεάστηκε από τον νεοφιλελευθερισμό αναφέρεται σε πριμοδότηση μέχρι το 2013, μεταβατικό στάδιο, αλλά μετά το 2013 δεν θα υπάρχει ούτε πριμοδότηση, ούτε ομάδες. Θα υπάρχουν κανόνες ελεύθερης αγοράς, τους οποίους έχουμε ήδη δει. Σκεφτείτε τι θα γίνει μετά το 2013. Πρέπει να αγωνιστούμε από τώρα ενάντια στα σχέδια της φιλελεύθερης πολιτικής, πρέπει να συνεχίσει να λειτουργεί η δημοκρατία μέσα στις ομάδες. Κάθε καπνοπαραγωγός πρέπει να πάει να ψηφίσει. Να μην αντιπροσωπεύεται μόνο από τους προέδρους της Ε.Α.Σ. και τα κόμματα αλλά οι καπνοπαραγωγοί να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, να έχουν την ταξική συνείδηση να ψηφίσουν κάποιο αριστερό ή δεξιό κόμμα αλλά πρώτα να σκεφτούν ότι είναι καπνοπαραγωγοί.

Επιπλέον είχαν ληφθεί υπ’ όψιν και οι ακόλουθες βασικές αρχές της Κοινής Αγροτικής πολιτικής. Οι αρχές αυτές ακόμα ισχύουν και μπήκαν και στο σύνταγμα. Μία από αυτές τις αρχές είναι: να επιδιωχθεί ένα αποδεκτό βιοτικό επίπεδο για τους αγρότες. Στο βιβλίο μου συνέδεσα την Ε.Ε. με την κοινωνική πολιτική. Στην Ε.Ε., σε μία καπιταλιστική γεωγραφία θα πρέπει να υπάρχει κοινωνική πολιτική, αλλιώς είναι μισή. Για να έχει, όμως, ο καπιταλισμός κοινωνική πολιτική, θα πρέπει οι εργαζόμενοι να είναι οργανωμένοι και να αναζητούν τα δικαιώματά τους. Αλλιώς κανένας δεν θα τους χαρίσει τίποτα.

ΠτΘ: Αυτός ήταν και ο λόγος που σας έσπρωξε να ξεκινήσετε εκστρατεία διαμαρτυρίας συγκεντρώνοντας υπογραφές;

Α.Ο.: Αρχίσαμε έναν αγώνα, μία διαμαρτυρία και την προωθούμε μαζεύοντας υπογραφές. Η ενημέρωση των καπνοπαραγωγών και της κοινής γνώμης είναι σημαντική. Κρίνοντας το θέμα από ταξικής πλευράς βλέπουμε ότι οι καπνοπαραγωγοί επωμίζονται όλο το βάρος αλλά από την άλλη πλευρά και οι μεταποιητές και σαν χώρα εξαρτημένη από τις μεγάλες εταιρίες πρέπει όλοι να είμαστε ενωμένοι και να έχουμε μία κοινή στάση. Ένα βήμα μπροστά πιστεύω ότι πάνε τα αριστερά κόμματα. Στόχος μας είναι να μαζέψουμε δεκάδες χιλιάδες υπογραφές και από τώρα να αρχίσει μία συζήτηση, ώστε να εμποδίσουμε από τώρα αυτό που πρόκειται να γίνει μετά το 2013. Μετά το 2009 το δικαίωμα της πριμοδότησης των καπνοπαραγωγών θα πάει στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης. Εδώ πάλι αδικούνται οι καπνοπαραγωγοί. Γι’ αυτό το θέμα πρέπει οι ομάδες να πάνε στο δικαστήριο και να αγωνιστούν στη Βουλή της Ελλάδας, αλλά και της Ευρώπης. Η τιμή του καπνού πρέπει να προκύπτει κατά μέσο όρο από τα έξοδα που κάνεις. Δηλαδή, αν κάνεις 2 ευρώ έξοδα η τιμή να είναι τουλάχιστον 2 ευρώ.

ΠτΘ: κ. Ομέρογλου σας ευχαριστούμε πολύ

Α.Ο: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.