Η διολισθηση της κυβερνησης στη νεοδεξια πραγματικοτητα

Καθολική διαπίστωση και αδιαμφισβήτητη πλέον αλήθεια αποτελεί ότι καθημερινά στην πολιτική ζωή της χώρας μας χάνεται κρίσιμος πολιτικός χρόνος καθώς η κυβέρνηση εξαντλεί την ενεργητικότητά της στην απλή χρηστική διαχείριση της εξουσίας, που πολλές φορές ταυτίζεται απόλυτα με την έννοια της κακοδιαχείρισης.

Δικαιώματα και κατακτήσεις κατοχυρωμένα με αγώνες δεν αμφισβητούνται απλά ως επιτεύγματα μιας προοδευτικής κοινωνικής εξέλιξης αλλά κατατάσσονται στη χορεία των αντιδραστικών και αντικοινωνικών δεδομένων που πρέπει να καταργηθούν. Το επικίνδυνο στην περίπτωση αυτή είναι ότι οι συντηρητικές αυτές επιλογές λανσάρονται με τον μανδύα της «μεταρρύθμισης»!

Αρχές και αξίες υποτάσσονται στη λογική και τις ανάγκες της αγοράς κατά τρόπο απροκάλυπτο, μέσα από τον οποίο εκπέμπονται μηνύματα αγοραίας συμπεριφοράς. Οι επιλογές αυτές είναι εκείνες που υποθάλπουν, εκτρέφουν και τελικά αναδεικνύουν ως μέσο πολιτικού διαλόγου την προκλητική συμπεριφορά και τον εκχυδαϊσμένο πολιτικό λόγο ως εργαλεία άσκησης της πολιτικής.

Ο λόγος αυτός, όταν στην πολιτική σκηνή συναντάται με τη ηθικολογία και τις συναφείς απολήξεις της, καταλήγει να διαμορφώνει ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο αποτέλεσμα για την πολιτική μας ζωή. Υπονομεύει συθέμελα και απαξιώνει στο σύνολό του τον πολιτικό μας πολιτισμό. Και αυτό γιατί ο πολίτης εθίζεται σταδιακά και σταθερά στην ιδέα ότι η πολιτική δε συμπορεύεται παρά μόνο με την ιδιοτέλεια, την ανηθικότητα και την «αρπαχτή». Ο πολίτης εξοικειώνεται τελικά με τον τρόπο αυτό με την ιδέα της υποβάθμισης της πολιτικής και οδηγείται νομοτελειακά στην πλήρη απαξίωσή της.

Είναι χαρακτηριστικά τα παραδείγματα της σύγχρονης νεοδημοκρατικής πολιτικής κουλτούρας που ζήσαμε όλοι μας τα τελευταία χρόνια. Η Νέα Δημοκρατία ως αντιπολίτευση στήριξε τον πολιτικό της λόγο σε μια ιδιότυπη ηθικολογία, μέσα από την οποία επιχείρησε να πλήξει το κύρος των κυβερνήσεων και των στελεχών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. με στόχο να αμφισβητήσει την πολιτική επικυριαρχία του.

Ως κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία σε ολόκληρη τη διάρκεια της τριετούς διακυβέρνησης της χώρας συνεχίζει την ίδια πρακτική. Αντί να κοιτάζει το μέλλον, παρελθοντολογεί, ηθικολογώντας και πάλι συστηματικά.

Μόνιμη επωδός στην επιχειρηματολογία της εξακολουθεί να παραμένει η περιβόητη «διαπλοκή», ο «αμαρτωλός μαθηματικός τύπος», οι «κλέφτες του ΠΑ.ΣΟ.Κ.», το «σπάταλο κράτος του ΠΑ.ΣΟ.Κ.» και μια σειρά από άλλες στερεότυπες συνθηματικές εκφράσεις που δεν έχουν πλέον κανένα νόημα.

Συνδυαστικά με αυτήν την πρακτική της ηθικολογίας, βιώσαμε και την προσφυγή στο χυδαίο πολιτικό λόγο. Στο πρόσφατο παρελθόν ακούσαμε από τα ίδια τα χείλη του σημερινού πρωθυπουργού την προσαγόρευση των «νταβατζήδων». Αυτές τις ημέρες ηχεί ακόμη στα αυτιά μας ο χαρακτηρισμός επίλεκτου κυβερνητικού στελέχους για το σύνολο της κυβέρνησης και του πολιτικού κόσμου ως «καραγκιόζηδες»!

Οι πρακτικές αυτές είναι προφανές ότι συνθέτουν μια κακόγουστη προσπάθεια να φανούν κάποιοι ότι τα λένε «έξω από τα δόντια», ότι «δε μασάνε τα λόγια τους» και ότι δήθεν δε φοβούνται τη σύγκρουση με οποιονδήποτε στο όνομα της υποτιθέμενης αλήθειας. Όταν όμως στη συνέχεια συνοδεύονται από αναδιπλώσεις, και «διορθωτικές δηλώσεις» του τύπου ότι δήθεν ¨παρερμηνεύθηκαν τα λεχθέντα» κλπ, τότε οι αρνητικές συνέπειες αυτής της μεθοδολογίας γίνονται πολλαπλάσιες.

Εδώ αξίζει επίσης να επισημανθεί ότι η προσφυγή στον σκληρό και βίαιο λόγο θεωρείται ότι αναδεικνύει πολλές φορές αδρά και έντονα το μέγεθος της αλήθειας και της πραγματικότητας. Επίσης η προσφυγή στη χρήση λαϊκών εκφραστικών τρόπων και μεθόδων ότι αποτελεί μέσο για την παραστατική καταγραφή γεγονότων και καταστάσεων, που με τον τρόπο αυτό γίνονται πιο εύληπτα και αφομοιώνονται καλύτερα από τον περισσότερο κόσμο. Οι πρακτικές όμως αυτές γίνονται ιδιαίτερα επικίνδυνες όταν δεν συνοδεύονται από καλοπροαίρετη διάθεση, από ειλικρίνεια και ντομπροσύνη. Όταν στην ουσία επιδιώκουν τον εντυπωσιασμό και την παραπλάνηση. Όταν δεν αποτελούν ολόκληρες αλλά μισές αλήθειες, που αποσκοπούν να μεταθέσουν τις ευθύνες στις πλάτες άλλων και να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από τα κρίσιμα προβλήματα που απασχολούν την κοινωνία.

Δυστυχώς τόσο η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας όσο και τα στελέχη της στα διάφορα επίπεδα δεν μπόρεσαν να ξεφύγουν από αυτόν τον ιδιαίτερα αρνητικό κανόνα στη χρήση του πολιτικού λόγου. Δεν είναι όμως τόσο η κακοποίηση που υφίσταται ο πολιτικός λόγος από αδέξιες επιλογές εκφραστών της δεξιάς πολιτικής ηθικής όσο κυρίως η συνακόλουθη απαξίωση της πολιτικής μας ζωής στο σύνολό της. Είναι μία ακόμα δυστυχώς αρνητική συνεισφορά της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας στο σημερινό πολιτικό μας σύστημα.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.