«Δεν ειμαι ουρανοκατεβατη υποψηφια υπερνομαρχης»

«Πραγματικά, ποτέ δεν φανταζόμουν στην εποχή του 2006, σ΄ αυτή τη δημοκρατική κοινωνία που ζούμε, ότι θα καλούμουν από οποιονδήποτε, και μάλιστα από έναν Υπουργό, να δηλώσω αν είμαι Ελληνίδα», δηλώνει η Γκιουλμπεγιάζ Καραχασάν και σημειώνει: «Υποτίθεται ότι ως Υπουργός Μακεδονίας Θράκης ξέρει πολύ καλά την περιοχή και τους κατοίκους της. Θα έπρεπε να ήξερε ποιοι είμαστε και ποιοι δεν είμαστε στην περιοχή». Μιλά για τα παιδικά της χρόνια στην ορεινή Ξάνθη, αναφέρεται στις επιδόσεις της στο σχολείο, στα σχόλια των συγχωριανών της επειδή δεν φορούσε μαντίλα και στις αντιδράσεις του πατέρας της για τον αρραβώνα της σε ηλικία μόλις 15 ετών. «Είμαι Ελληνίδα υπήκοος και στο θρήσκευμα μουσουλμάνα. Τηρώ και σέβομαι το Σύνταγμα, σέβομαι τη συνθήκη της Λοζάννης και τις διεθνείς συνθήκες που έχει επικυρώσει η χώρα μου και εφαρμόζει» δηλώνει και τονίζει ότι είναι αισιόδοξη για το αποτέλεσμα των Νομαρχιακών Εκλογών του Οκτωβρίου.

Τι θυμάστε από τα παιδικά χρόνια, από τη ζωή στη Γλαύκη;

Ήταν όμορφα χρόνια, παρά τις δυσκολίες. Εγώ γεννήθηκα στην Γλαύκη το 1978. Οι γονείς μου είναι καλλιεργητές καπνού. Μονοκαλλιέργεια, όπως ξέρετε, με μετρημένα έσοδα και επίπονη δουλειά. Ο πατέρας μου για να καλύπτει τα έξοδα της οικογένειας χρειάστηκε να δουλέψει και ως μαραγκός, να βρει δηλαδή μια δεύτερη δουλειά για να τα βγάλει πέρα, όπως λένε. Αργότερα, έκανε δικό του μαγαζί στο χωριό μας.

Παρά τις δυσκολίες πάντως, σας έστειλε κανονικά στο Σχολείο. Αυτό ακόμη και σήμερα είναι ζητούμενο για πολλά παιδιά της μουσουλμανικής μειονότητας…

Ναι, ευτυχώς λέω τώρα. Πήγα κανονικά στο Δημοτικό και μετά στο Γυμνάσιο της Γλαύκης. Το Γυμνάσιο είναι δίπλα στο χωριό. Να φανταστείτε είχα ως συμμαθήτριες τρεις – τέσσερις κοπέλες, η μια τα παράτησε στην Α΄ Γυμνασίου, η άλλη στην Β΄. Στο τέλος με δυο άλλες κοπέλες πήραμε απολυτήριο Γυμνασίου. Πράγμα πολύ σπάνιο για την εποχή. Ήμασταν από τις πρώτες κοπέλες.

Εσείς δεν αντιμετωπίσατε προβλήματα, όμοια μ΄ αυτά των άλλων παιδιών;

Στην Γ΄ Γυμνασίου κόντεψα να μην πάρω απολυτήριο. Η μητέρα μου, επηρεασμένη απ’ αυτά που τις έλεγαν οι άλλες γυναίκες, η γιαγιά μου, η θεία μου, ήταν αναστατωμένη. Ήμουν αναπτυγμένη βλέπετε, δεν φορούσα φερετζέ όταν πήγαινα Γυμνάσιο κάτι που σχολιαζόταν έντονα στο χωριό. Ήταν δική μου επιλογή. Δεν μπορούσα να πάω με φερετζέ στο Γυμνάσιο. Φορούσα όλες τις άλλες ώρες, όταν έβγαινα στο χωριό για να πάω κάπου. Αυτό το σχολίαζαν. Έτσι η μητέρα μου, επηρεασμένη, με κράτησε κρυφά από τον πατέρα μου για δυο μήνες. Ο διευθυντής κάλεσε τον πατέρα μου για να τον ρωτήσει γιατί σταμάτησα. Ο πατέρας μου δεν το ήξερε και στο σπίτι μετά υπήρξαν προβλήματα, έντονοι διαξιφισμοί. Στο τέλος συνέχισα κανονικά τα μαθήματα. Έδωσα εξετάσεις. Πήρα και απολυτήριο με 18,5 και το 1996- 97 πέρασα στην Νομική Αθηνών από όπου πήρα πτυχίο το 2001.

Σας δυσκόλευε κάποιο μάθημα;

Ήμουν πολύ καλή στα Αρχαία και στην Έκθεση, μου άρεσαν πάρα πολύ. Η Χημεία με δυσκόλευε, δεν μπορούσα με τίποτε να την καταλάβω, όσο κι αν προσπαθούσα. Διάβαζα, πήγαινα καλά, έγραφα καλά, αλλά δεν μου άρεσε με τίποτα. Όσο καλό βαθμό κι αν έπαιρνα, δεν έμενε τίποτα στο κεφάλι μου, όλα ήταν παπαγαλία.

Στα χρόνια σας πάντως, όταν εσείς παλεύατε με τη χημεία, άλλες συνομήλικές σας παντρεύονταν και έκαναν οικογένειες, ως είθισται με τα κορίτσια της μουσουλμανικής μειονότητας.

Κι εγώ δεν «γλίτωσα» το γάμο. Αρραβωνιάστηκα στα 15. Εγώ όμως ήμουν αυτή που επέμενε. Ο μπαμπάς μου δεν ήθελε, αντιδρούσε. Δεν ήθελε να αρραβωνιαστώ, να δεσμευτώ με οποιοδήποτε τρόπο. Εγώ πάλι δεν ήθελα να τον χάσω τον αγαπημένο μου, τον Ριντβάν. «Μην χάσω το κελεπούρι», όπως μου έλεγαν στο σπίτι. Τελικώς, συμφώνησε ο μπαμπάς να αρραβωνιαστώ τον Ριντβάν, αλλά απαγόρεψε στην πεθερά μου να έρχεται σπίτι μας για τα επόμενα τρία χρόνια, μέχρι δηλαδή να πάρω απολυτήριο λυκείου, όπως και έγινε. Ήταν δύσκολη περίοδος, εγώ χωρίς φερετζέ, αρραβωνιασμένη κοπέλα, αλλά ευτυχώς είχα την στήριξη του αρραβωνιαστικού μου και ξεπεράσαμε προβλήματα, σχόλια και δυσκολίες.

Ποια φράση θυμάστε πολύ έντονα από τον πατέρα σας; Το ρωτώ γιατί βλέπω ότι έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην πορεία σας…

Κοιτάτε, η μια η αδερφή μου σπουδάζει στην Αθήνα στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο και η άλλη στη Φλώρινα στο Τμήμα Βαλκανικών Σπουδών. Ο μπαμπάς μας δεν ήλεγχε ποτέ πώς τα πηγαίναμε στο Σχολείο. Έλεγε, όμως, πάντα: «Έχω κάποια χρήματα θα σας αγοράσω πέντε αγελάδες να τις βόσκετε, αν τύχει και χάσετε χρονιά». Με αυτό τον τρόπο μάς έλεγε ότι το διάβασμα ήταν η μόνη μας διέξοδος. Την φράση αυτή την θυμόμαστε μέχρι σήμερα.

Ήταν επιλογή σας να σπουδάσετε σε ελληνικό πανεπιστήμιο, γιατί τα περισσότερα παιδιά της μειονότητας τότε επέλεγαν σπουδές στην Τουρκία;

Ήμουν μοναχοπαίδι μέχρι τα εννέα μου χρόνια. Ήμουν πολύ δεμένη με τη μητέρα μου. Όταν τέλειωσα το δημοτικό σχολείο ο πατέρας μου μου είπε αν θέλω να πάω στην Τουρκία για να συνεχίσω τις σπουδές μου, όπως έκαναν πολλά παιδιά. Όμως δεν μπορούσα ν’ αφήσω τη μητέρα μου. Έτσι συνέχισα στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο. Να ξέρετε ότι η παιδεία θα είναι ένα θέμα που πάντα θα μ΄ απασχολεί. Πώς να ξεχάσει κανείς τα παιδικά του χρόνια και το σχολείο; Θα είναι πάντα πρωταρχικός μου στόχος η καλυτέρευση των πραγμάτων στο χώρο της παιδείας.

Και το ΠΑΣΟΚ πώς μπήκε στη ζωή σας;

Οι γονείς μου ανέκαθεν ήταν ΠΑΣΟΚ. Δεν ήταν άνθρωποι που ασχολιόντουσαν με την πολιτική. Ψήφιζαν στις εκλογές κι αυτό ήταν όλο. Στο Πανεπιστήμιο, στα φοιτητικά χρόνια, είχα την πρώτη ουσιαστική εμπειρία με την πολιτική. Συμμετείχα και σε διαδήλωση, κι αυτό δεν ήταν ευχάριστη εμπειρία γιατί έγιναν βίαια επεισόδια.

Τοπικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ σας παρουσιάζουν ούτε λίγο ούτε πολύ ως άπειρη και όχι ως στέλεχος πρώτης γραμμής, Ποιο είναι το σχόλιο σας;

Πριν τρία χρόνια στην Ξάνθη ασχολήθηκα ενεργά. Δεν είμαι ουρανοκατέβατη υποψήφια υπερνομάρχης. Έχω και μια σταδιοδρομία στο χώρο της πολιτικής, είμαι αναπληρώτρια Γραμματέας στη Δημοτική Οργάνωση ΠΑΣΟΚ του Δήμου Μύκης. Συμμετέχω στο Ινστιτούτο Πολιτικής Επιμόρφωσης, στο Προεδρείο της Νομαρχιακής Επιτροπής Ξάνθης, είμαι υπεύθυνη στον τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης, δεν είναι όλα ουρανοκατέβατα όπως παρουσιάζονται.

Πώς σχολιάζετε την πολιτική που έχει ασκηθεί απέναντι στην μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης όλα αυτά τα χρόνια;

Ο χώρος της Μειονότητας, κακά τα ψέματα, αποτέλεσε χώρο σύγκρουσης εθνικών συμφερόντων κι όλα αυτά εις βάρος της Μειονότητας. Πάντα αποδέκτης ήταν η μειονότητα. Τα τελευταία χρόνια, επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ κυρίως, έγιναν πολλά θετικά βήματα σχετικά με την οικονομική και πολιτική ανάπτυξη της μειονότητας. Ο Γιώργος Παπανδρέου ως Υπουργός Παιδείας κατοχύρωσε το ποσοστό, το 0,5% για την Εισαγωγή των Μουσουλμανοπαίδων στα Ελληνικά Πανεπιστήμια, και έδειξε πάλι ο ίδιος τις καλές τους προθέσεις και διαθέσεις ως Υπουργός Εξωτερικών.

Η πιο συχνή ερώτηση που ακούσατε τις τελευταίες οκτώ μέρες πάντως ήταν το πώς αυτοπροσδιορίζεστε;

Πραγματικά, ποτέ δεν φανταζόμουν στην εποχή του 2006, σ΄ αυτή τη δημοκρατική κοινωνία που ζούμε, ότι θα καλούμουν από οποιονδήποτε και μάλιστα από έναν Υπουργό να δηλώσω αν είμαι Ελληνίδα. Υποτίθεται ότι ο ως Υπουργός Μακεδονίας Θράκης ξέρει πολύ καλά την περιοχή και τους κατοίκους της. Θα έπρεπε να ήξερε ποιοι είμαστε και ποιοι δεν είμαστε στην περιοχή. Είμαι Ελληνίδα υπήκοος και στο θρήσκευμα μουσουλμάνα. Τηρώ και σέβομαι το Σύνταγμα, σέβομαι τη συνθήκη της Λοζάννης και τις διεθνείς συνθήκες που έχει επικυρώσει η χώρα μου και εφαρμόζει.

Για την έκβαση της «μάχης» του Οκτώβρη είστε αισιόδοξη;

Είμαι πάρα πολύ αισιόδοξη, πολύ αισιόδοξη.

Σας ευχαριστώ.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.