Η εμφανεστατη διαχωριστικη γραμμη…
Την πλατεία Καπνεργάτη της Καβάλας επέλεξε ως φόντο ο υπουργός Μακεδονίας- Θράκης, Γιώργος Καλαντζής, για να επαναλάβει τις εθνικές (;) θέσεις του σχετικά την επιλογή του ΠΑΣΟΚ να ορίσει την Γκιουλμπαέζ Καραχασάν ως υποψήφια υπερνομάρχη Δράμας – Καβάλας – Ξάνθης. Ειρωνεία της τύχης ή απλώς άγνοια του συμβολισμού που συμπυκνώνει το άγαλμα προς τιμή των καπνεργατών που θυσιάστηκαν για δικαιώματα, ισονομία και ισοπολιτεία; Κατά πάσα πιθανότητα και τα δύο, αλλά μικρή σημασία έχει μπροστά στα όσα ισχυρίστηκε δημοσίως ο κύριος υπουργός, ο οποίος φαίνεται να αδιαφορεί για ορισμένες στοιχειώδεις αλήθειες: Πρώτον, η δημοκρατία στην Ελλάδα αποκαταστάθηκε το 1974, οπότε έπαψε να κάνει κουμάντο ο χωροφύλακας και το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι κατοχυρώθηκε για όλους τους Έλληνες πολίτες. Δεύτερον, το Σύνταγμα της χώρας κατοχυρώνει την ανεξιθρησκία. Τρίτον, στη Θράκη κατοικούν Έλληνες πολίτες, διαφορετικής καταγωγής, με διαφορετικά θρησκευτικά πιστεύω. Τέταρτον, τα μέλη της κυβέρνησης οφείλουν τη δέουσα σοβαρότητα, όταν αναφέρονται σε σοβαρά θέματα.
Είναι προφανές ότι ο κύριος υπουργός βρίσκεται σε σύγχυση, διότι απλούστατα δεν αντιλαμβάνεται ότι αμφισβητώντας την ελληνικότητα και την εθνική συνείδηση της υποψήφιας υπερνομάρχη του ΠΑΣΟΚ, πλήττει τη χώρα και όχι τον πολιτικό του αντίπαλο. Δυσκολεύεται να αποδεχθεί ότι παρήλθε ανεπιστρεπτί η εποχή στέρησης του δημοκρατικού οξυγόνου στα «μιάσματα», αλλά και ότι το συμφέρον της χώρας έγκειται στη δημιουργική ενσωμάτωση της μουσουλμανικής μειονότητας στις διαδικασίες κοινωνικής ανάπτυξης, σε πλήρη αντιδιαστολή με την χρεοκοπημένη πολιτική περιχαράκωσης την οποία επί δεκαετίες εφαρμόστηκε -με τραγικά αποτελέσματα… Κατά συνέπεια, το πρόβλημα δεν αφορά τον Καλαντζή αλλά την κυβέρνηση, που επιτρέπει στον Καλαντζή και σε άλλους επιφανείς παράγοντες τους πολιτικού της χώρου να λαϊκίζουν και να ανάγουν τη μισαλλοδοξία σε στοιχείο της πολιτικής αντιπαράθεσης, επαναφέροντας κουτοπόνηρα το ζήτημα αν οι μουσουλμάνοι της Θράκης είναι πολίτες με ίσα δικαιώματα και ίσες υποχρεώσεις.
Η Νέα Δημοκρατία του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη είχε απαντήσει καταφατικά στο ερώτημα. Το ίδιο και οι τελευταίες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. Τα πρόσφατα κρούσματα ετεροχρονισμένης εθνικοφροσύνης επιβάλουν και στη σημερινή ηγεσία της ΝΔ να επαναβεβαιώσει το συλλογικό κεκτημένο. Να αποτρέψει την οπισθοδρόμηση και να μην αφήσει να νεκραναστηθούν οι περιβόητες ψυχροπολεμικές μπάρες, που καταδίκασαν στην απομόνωση τη μειονότητα, ευνούχισαν τη δημοκρατική νομιμότητα στη Θράκη και ανέδειξαν σε παράγοντες του δημόσιου βίου παντός είδους αγράμματους τυχοδιώκτες και πρακτορίσκους. Διότι, εάν ανεχθεί την ακροδεξιάς έμπνευσης αντίληψη ότι είναι δυνατή η ύπαρξη ζωνών «περιορισμένης δημοκρατίας» στην ελληνική επικράτεια, εκτός των άλλων, θα έχει συναινέσει στην ευθεία αμφισβήτηση του περίφημου «ευρωπαϊκού κεκτημένου», προσφέροντας ένα αναπάντεχο άλλοθι στην απροθυμία της Άγκυρας να βαδίσει το δρόμο των δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων, ικανοποιώντας ένα βασικό όρο της προσπάθειας προσέγγισης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ιδού, λοιπόν, το πραγματικό δίλημμα: ανοιχτοί ορίζοντες ή συντηρητική αναδίπλωση με την αναβίωση κλειστοφοβικών συνδρόμων; Πολυχρωμία ή γκρίζα ομοιομορφία; Εντέλει, πρόοδος ή συντήρηση;
Σε πείσμα των διακηρύξεων περί του τέλους των ιδεολογιών, η διαχωριστική γραμμή υφίσταται και γίνεται εμφανέστερη από τις κινδυνολογικές κραυγές των θιασωτών της εθνικής περιχαράκωσης. Αναμένεται η σαφής θέση του κυβερνώντος κόμματος, που -κατά τεκμήριο- οφείλει να πρεσβεύει τις φιλελεύθερες ιδέες και τον κοσμοπολιτισμό στην Ελλάδα. Θα υπερασπιστεί το δικαίωμα των μελών της μουσουλμανικής μειονότητας για ισότιμη συμμετοχή σε όλες τις βαθμίδες της πολιτικής ζωής ή θα υποκύψει στη γοητεία της εθνικιστικής ρητορείας για χάρη του κομματικού κέρδους στις νομαρχιακές εκλογές;
Υ.Γ. Σκοπίμως αποφεύγω κάθε αναφορά σε πατριδοκαπηλικές αθλιότητες που, κατά καιρούς, έλαβαν χώρα στη Θράκη. Ήμουν, άλλωστε, από εκείνους που ομιλούσαν μεγαλοφώνως την εποχή που πολλοί σιωπούσαν ή συνεργούσαν στις διακρίσεις εις βάρος της μειονότητας -κάποιοι λίγοι, μάλιστα, με το αζημίωτο! Αυτά, όμως, ανήκουν στην ιστορία και ενδιαφέρουν το παρόν και το μέλλον μόνον ως παραδείγματα προς αποφυγή.
(Τα κυριότερα σημεία του άρθρου δημοσιεύονται στον «Αγγελιοφόρο», Δευτέρα 8.05.2006)
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
