«Τα σημερινα προβληματα της τουρκομουσουλμανικης μειονοτητας της Δυτικης Θρακης»
Με αφορμή το 4ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ που θα λάβει χώρα στις 4-7 Μάιου 2006 στην Αθήνα, ο Σύλλογος Επιστημόνων Δυτικής Θράκης και το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ συνδιοργάνωσαν συνέδριο με θέμα «Τα σημερινά προβλήματα της τουρκομουσουλμανικής μειονότητας της Δυτικής Θράκης». Ομιλητές στην εκδήλωση ήταν ο Μουσταφά Μουσταφά, τέως βουλευτής Ροδόπης του ΣΥΝ, ο Άγγελος Μανταδάκης, μέλος του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ, ο Σταμάτης Σακελλίων, εκπρόσωπος από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ στην Κομοτηνή και ο Ορχάν Χατζηιμπράμ, νομικός σύμβουλος του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης.
Στα πλαίσια του συνεδρίου συζητήθηκαν τα προβλήματα της Μειονότητας που υπάρχουν στην περιοχή της Δυτικής Θράκης και η προώθηση τους μέσω του Ελληνικού, του Ευρωπαϊκού και του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ.
Τζεμίλ Καπζά: “Ελπίζω η εκδήλωση να έχει συνέχεια”
Την εκδήλωση προλόγισε ο πρόεδρος του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης Τζεμίλ Καπζά, ο οποίος έκανε λόγο για πρώτη εκδήλωση που συνδιοργάνωσε ο Σύλλογος Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης με το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ. «Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντική για μας αυτή η συνδιοργάνωση και ελπίζω να υπάρχει συνέχεια. Πιστεύω ότι θα είμαστε σε ευχάριστη θέση να βγάλουμε συμπεράσματα με το πέρας των ομιλιών και έπειτα να τα εφαρμόσουμε».
Κώστας Σιαμπανόπουλος: “Το 4ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ κορυφαίος πανευρωπαϊκός σταθμός”
Σύντομο χαιρετισμό απηύθυνε ο Κώστας Σιαμπανόπουλος, μέλος του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ, ο οποίος αναφέρθηκε στο 4ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ, το οποίο θα λάβει χώρα στις 4-7 Μάιου 2006 στην Αθήνα. «Πρόκειται για κορυφαίο πανευρωπαϊκό σταθμό του κινήματος του Σιάτλ και της Γένοβα, του κινήματος που αντιστέκεται στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, τον πόλεμο, το ρατσισμό, την καταστροφή του περιβάλλοντος, το σεξισμό, την κρατική και διεθνή καταστολή. Βρεθήκαμε μαζί στις διεθνείς διαδηλώσεις κατά των G-8, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας, στην Πράγα, στη Γένοβα, στο Εβιάν, στις πολιορκίες των Συνόδων Κορυφής της Ε.Ε. στη Θεσσαλονίκη, στη Νίκαια, στη Σεβίλλη, στις Βρυξέλλες, στα μεγαλειώδη αντιπολεμικά συλλαλητήρια στις 15 Φεβρουάριου 2003, στις μαζικές αντιρατσιστικές διαδηλώσεις, στους πανεργατικούς αγώνες υπεράσπισης της κοινωνικής ασφάλισης, των σταθερών σχέσεων εργασίας, της δημόσιας παιδείας και υγείας, στις κινητοποιήσεις ενάντια στην καταστροφή του περιβάλλοντος, στους αγώνες κατά των τρομονόμων και της καταστολής. Η ελπίδα μας ότι ένας άλλος κόσμος, όπου οι άνθρωποι θα είναι πάνω από τα κέρδη, είναι εφικτός, γίνεται όλο και πιο δυνατή», είπε ενώ απηύθυνε κάλεσμα εκ μέρος του Κινήματος προς κάθε πολίτη για τη συμμετοχή του στο 4ο Κοινωνικό Φόρουμ που θα λάβει χώρα στην Αθήνα: «Ως νέοι και νέες αυτού του πολύχρωμου Κινήματος καλούμε κάθε προοδευτικό πολίτη- ανεξαρτήτου χρώματος, θρησκείας, φυλής -να ενώσει τις φωνές του μαζί μας ώστε να πούμε ένα μεγάλο και δυνατό ΟΧΙ στον πόλεμο, στον ρατσισμό, στην καταστολή, στον εργασιακό μεσαίωνα και πάνω απ’ όλα στον νεοφιλελευθερισμό».
Μουσταφά Μουσταφά: “Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός”
Ο Μουσταφά Μουσταφά, τέως βουλευτής Ροδόπης του ΣΥΝ, ενώ καλωσόρισε τους παραβρισκόμενους εκ μέρους των διοργανωτών και το πάνελ των ομιλητών, μίλησε για τα προβλήματα που υπάρχουν στην περιοχή και την προώθησή τους μέσω του Ελληνικού, του Ευρωπαϊκού και του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ, γιατί «μέρα με τη μέρα το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ και το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ αποκτούν μια ιδιαίτερη θέση στον αγώνα των λαών για έναν καλύτερο κόσμο». Αναφερόμενος στο 4ο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ που θα λάβει χώρα στις 4-7 Μάιου στην Αθήνα, τόνισε ότι «αυτό θα αποτελέσει ένα ακόμα βήμα στον αγώνα των λαών, των κινημάτων, των νέων ανθρώπων για έναν κόσμο καλύτερο, μια ακόμη επιβεβαίωση του πόθου των λαών της Ευρώπης και ολόκληρης της γης ότι ένας άλλος κόσμος, ένας πιο δίκαιος και όμορφος, είναι εφικτός. Είχα την τύχη να είμαι παρόν στη γέννηση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ στη Φλωρεντία τον Οκτώβρη του 2002, είναι μια απ’ τις πιο ωραίες στιγμές της πολιτικής μου δράσης και εν γένει της δραστηριότητας. Ήταν μια συγκλονιστική εμπειρία και η όλη δραστηριότητα που αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια του Φόρουμ και η μεγαλειώδης αντιπολεμική πορεία που διήρκεσε όλη την ημέρα. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι διαφόρων χρωμάτων, γλωσσών, πολιτικών αποχρώσεων, θρησκειών, μ’ ένα κοινό στόχο, «ΟΧΙ στον πόλεμο», «ΟΧΙ στη φτώχεια», «ΟΧΙ στον ρατσισμό», «ΟΧΙ στην καταστροφή του περιβάλλοντος», «ΝΑΙ σ’ έναν καλύτερο, δικαιότερο κόσμο», πορεύθηκαν όλη την ημέρα».
Επίσης, ο κ. Μουσταφά αναφέρθηκε στο θέμα του καπνού και συγκεκριμένα, για τα προβλήματα που θα προκύψουν στο μέλλον από την διακοπή των επιδοτήσεων, την ανεργία στη Βιομηχανική Περιοχή Κομοτηνής, ενώ ζήτησε «να πλαισιώσουν το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ όλοι για να βρουν λύσεις μαζί με τους υπόλοιπους από την Ευρώπη, την Τουρκία και από την Μέση Ανατολή και να αδελφωθούν και να συζητήσουν όλοι μαζί τα προβλήματά τους».
Άγγελος Μανταδάκης: “Το εκπαιδευτικό σύστημα πρέπει να απασχολεί τη μειονότητα”
Ο Άγγελος Μανταδάκης, μέλος του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ με τη σειρά του, μίλησε για την περιοχή της Θράκης, λέγοντας ότι «εδώ λειτουργεί, ζει, δημιουργεί ένα ζωντανό κομμάτι της νεολαίας του τόπου μας και αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό», ενώ αναφέρθηκε στα χρόνια της διδασκαλίας του στο μειονοτικό σχολείο Ιάσμου ως μαθηματικού καθώς και στις εντυπώσεις του από την μαθησιακή ικανότητα των παιδιών που όμως είχαν γλωσσικό πρόβλημα. Το εκπαιδευτικό σύστημα είναι ένα από τα θέματα που απασχολούν την μειονότητα».
Σταμάτης Σακελλίων: “Από την προβληματική του Φόρουμ δεν μπορεί να απουσιάζουν οι μειονότητες”
Στη συνέχεια, μίλησαν ο Σταμάτης Σακελλίων, εκπρόσωπος από το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ στην Κομοτηνή και ο Ορχάν Χατζηιμπράμ, νομικός σύμβουλος του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης.
Ο κ. Σακελλίων αναφερόμενος στη διοργάνωση αυτής της συζήτησης στην αίθουσα του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης, είπε: «Πιστεύουμε ότι δεν είναι ένοχες οι εθνικές ονομασίες, αλλά ένοχες συμβαίνει να είναι οι πολιτικές των κρατών. Γιατί το Κοινωνικό Φόρουμ συμμετέχει σε μια συζήτηση για την μειονότητα; Μα είναι πάλι απλό. Δεν θα μπορούσαν να απουσιάσουν από την προβληματική του Φόρουμ οι μειονότητες όπου γης. Γιατί αυτό το πολύχρωμο ποτάμι ανθρώπων, από το Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας μέχρις εδώ, δεν θα μπορούσε ποτέ να αγνοήσει όλους εκείνους που επειδή είναι διαφορετικής εθνοτικής ταυτότητας, ή θρησκευτικής πίστης, γνώρισαν διώξεις ή αποκλεισμούς. Γιατί τελικά πιστεύουμε ότι η Κομοτηνή, είναι η πόλη που τραυματίστηκε από πολιτικές του ελληνικού κράτους. Γιατί πιστεύουμε επίσης πως οι διαφορετικοί πληθυσμοί αυτής της πόλης, αλλά και της περιοχής, αποτελούν τον πλούτο της, είναι το μεγάλο της πλεονέκτημα και δεν είναι μειονέκτημα. Γιατί τελικά πιστεύουμε ότι ο μειονοτικός δεν είναι μειονεκτικός.
Το φαινόμενο του εθνικισμού, δεν ήταν απόν από τη Κομοτηνή. Υπήρξε και έδρασε καταλυτικά. Θα έλεγα ότι εξουθένωσε τις τοπικές κοινωνίες. Και τα γεγονότα του 1990 το καταδεικνύουν.
Μπορούμε να τα αφήσουμε όλα πίσω μας. Να σταματήσουμε την αναμόχλευση του θλιβερού παρελθόντος. Γιατί όχι; Αλλά πρέπει να είμαστε σαφείς και ειλικρινείς. Στις νέες συνθήκες ποιες είναι οι απαντήσεις της ελληνικής διοίκησης για τα ζητήματα που απασχολούν την τουρκομουσουλμανική μειονότητα της Δυτικής Θράκης;
Επιτρέψτε μου να τα βάλω σε μια σειρά. Εκπαίδευση, οικονομία, παραγωγή, αλλά και ανιθαγενείς, και μουφτήδες, και βακούφια και ονοματοδοσία συλλόγων. Ζητούμε μια εκπαίδευση που θα απαντά στα σημερινά προβλήματα και όχι στις φοβίες και στους μύθους τους παρελθόντος. Ζητούμε ισχυρά μειονοτικά σχολεία, πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Και αυτό σημαίνει ότι η ίδια η μειονότητα πρέπει να πει ότι από τα 90 περίπου μειονοτικά δημοτικά του νομού Ροδόπης που εν πολλοίς είναι ανίσχυρα γιατί απουσιάζει η κρίσιμη μάζα μαθητών, θέλουμε 40 π.χ. δωδεκαθέσια, που θα μπορούν να προσφέρουν υψηλού επιπέδου εκπαίδευση και τα παιδιά της μειονότητας θα μαθαίνουν και καλά τουρκικά και καλά ελληνικά. Όχι περίπου τουρκικά, και περίπου ελληνικά. Και μια τέτοια πρόταση της μειονότητας οφείλει να την κάνει άμεσα αποδεκτή η ελληνική διοίκηση. Λέμε επίσης ότι στα δημόσια γυμνάσια της Θράκης πρέπει να μπει σταθερά η τουρκική γλώσσα και λογοτεχνία ως μάθημα επιλογής. Το ερώτημα; Ποιοι θα διδάσκουν; Ας το πούμε καθαρά. Η ΕΠΑΘ πρέπει να καταργηθεί. Και τη θέση της να πάρει ένα τμήμα πανεπιστημιακό, τουρκικής γλώσσας το οποίο να ενταχθεί στο Δημοκρίτειο, ή σε όποιο άλλο πανεπιστήμιο. Οι απόφοιτοί του να εκπαιδεύονται ταυτόχρονα και στα παιδαγωγικά ώστε να μπορούν να διδάξουν ως μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό».
Η κατάργηση των επιδοτήσεων του καπνού κρίσιμο ζήτημα για τη Ροδόπη
Κρίσιμο έτος για την Ροδόπη χαρακτήρισε ο κ. Σακελλίων το 2013 αναφερόμενος στο θέμα του καπνού. «8.500 οικογένειες, σχεδόν όλες οικογένειες της μειονότητας ζουν από τον καπνό. Αλλά όταν οι επιδοτήσεις μειωθούν, τι θα γίνει; Εμείς λέμε πως η ελληνική πολιτεία πρέπει από τώρα να πει στους ανθρώπους που καλλιεργούν τον καπνό τι πρέπει να κάνουν. Θα στηρίξει το προϊόν; Θα στρέψει τους ανθρώπους σε άλλη καλλιέργεια; Δεν έχει πει τίποτε. Πως με λίγα λόγια θα διασφαλίσει το εισόδημα 8.500 οικογενειών; Σε μια περιοχή όπως η Ροδόπη, που οι καπνοκαλλιεργητές δεν πηγαίνουν καλά, οι αγρότες γενικά δεν πηγαίνουν καλά, οι απολύσεις στη βιομηχανική ζώνη αυξάνονται, το λιανεμπόριο έχει πρόβλημα, αλήθεια τι θα γίνει; Σ’ αυτό κανείς δεν μας απαντά. Και εμείς λέμε ότι εκείνο που έχουμε να κάνουμε είναι να ενισχύσουμε την ενότητα των ανθρώπων αυτού του τόπου, γιατί κοινά τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Εμείς λέμε με τρόπο σαφή, πως ο σημερινός νεοφιλελευθερισμός είναι ο αγριότερος των τελευταίων δεκαετιών. Και πως στο οικονομικό επίπεδο, τα πρώτα θύματα είναι οι νέοι, οι γυναίκες και οι μειονότητες. Και λέμε επίσης πως γίνεται κάτι σημαντικό σε πλανητικό επίπεδο. Εκατομμύρια άνθρωποι, σε όλον τον κόσμο ζητούν τιμή και αξιοπρέπεια. Ζητούν να μην υποθηκεύεται το μέλλον τους και το μέλλον των παιδιών τους. Λέμε ξεκάθαρα πως ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός».
Ακόμη άνθρωποι-“φαντάσματα”;
Επίσης, έκανε λόγο για ανθρώπους που ζουν σήμερα στην Ελλάδα χωρίς ιθαγένεια. «Φίλοι και φίλες, και επιτρέψτε μου να πω σύντροφοι και συντρόφισσες, όχι σε κάποιο κόμμα, αλλά στον κοινό αγώνα για περισσότερη δημοκρατία μου φαίνεται παράδοξο ότι υπάρχουν ακόμη στην Ελλάδα άνθρωποι χωρίς ιθαγένεια. Θύματα ενός ακήρυκτου ψυχρού πολέμου ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Και λέμε στον Υπουργό των Εσωτερικών, πως αν δεν έχετε τίποτε απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους, που δεν έχετε, τότε αύριο κιόλας προχωρήστε στην έκδοση ενός προεδρικού διατάγματος, και αποδώστε ιθαγένεια σε αυτούς που άδικα πριν από χρόνια την πήρατε και τους οδηγήσατε να είναι άνθρωποι σκιές- άνθρωποι φαντάσματα. Δεν είναι δύσκολο κύριε Υπουργέ να το κάνετε. Άλλωστε όταν θέλει η πολιτεία δίνει ιθαγένειες και γρήγορα. Όχι ταπεινωτικές διαδικασίες για ανθρώπους που γεννήθηκαν εδώ, έζησαν εδώ, και το μόνο «αδίκημα» τους ήταν η διαφορετική εθνοτική καταγωγή.”
Η μειονότητα να επιλέγει θρησκευτικό ηγέτη
“Με καθαρότητα η Αριστερά έχει θέσει εδώ και χρόνια το ζήτημα του χωρισμού της Εκκλησίας και της Πολιτείας. Όχι εξαιτίας μιας ιδεοληψίας. Αλλά επειδή πραγματικά πιστεύει ότι είναι βήμα δημοκρατικού εκσυγχρονισμού της κοινωνίας. Σε μια τέτοια προοπτική θα ήταν ασυνεπές εκ μέρους μας αν δεν λέγαμε το προφανές. Πως η μειονότητα έχει δικαίωμα να εκλέγει τον θρησκευτικό της ηγέτη, αλλά αυτός να μην έχει κοσμικές, αστικές αρμοδιότητες. Και αυτή η πρόταση δεν έχει να κάνει με κάποια υποτίμηση. Έχει να κάνει με τη βεβαιότητα πως οι πνευματικές δικαιοδοσίες είναι μια σοβαρή υπόθεση για να νοθεύονται από κρατικές υποθέσεις. Και από την άλλη όμως είναι επίσης αναφαίρετο δικαίωμα της μειονότητας να διαχειρίζεται εκείνη όπως κρίνει την περιουσία της”.
Η πραγματικότητα δε σβήνεται με νομικές αποφάσεις
Ένα θέμα που ταλάνισε τις σχέσεις της μειονότητας με την ελληνική διοίκηση είναι και το ζήτημα της ονοματοδοσίας των συλλόγων, σύμφωνα με τον κ. Σακελλίων. “Νομίζω ότι είναι περιττό να πούμε πως διαφωνούμε με την πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου σχετικά με την Τουρκική Ένωση Ξάνθης. Γιατί η άρνηση της διοίκησης να δεχτεί το προφανές είναι μια αμυντική κίνηση έναντι ενός συλλόγου που ποτέ δεν έθιξε το ελληνικό κράτος, και που σε τελική ανάλυση, να το πούμε και αυτό, πως δεν σβήνεται με νομικές αποφάσεις η πραγματικότητα.”
Η Κομοτηνή, πόλη-πρότυπο
“Στους σημερινούς δύσκολους καιρούς πιστεύουμε ότι αυτή η πόλη, η Κομοτηνή, μπορεί να γίνει μια πόλη πρότυπο. Μια πόλη που οι άνθρωποι της μειονοτικοί και πλειονοτικοί θα αγωνίζονται μαζί γιατί τα μεγάλα προβλήματα είναι κοινά. Είναι τα προβλήματα που οδηγούν όλο και περισσότερους ανθρώπους στο περιθώριο. Και ειλικρινά στα δύσκολα και πέτρινα χρόνια της Θράκης πρέπει να αντιτάξουμε μιαν ελπίδα ότι ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, ένας κόσμος που ο άνθρωπος θα είναι πάνω από τα κέρδη. Σε λίγο καιρό, θα μαζευτούν στην Αθήνα χιλιάδες άνθρωποι από όλον τον κόσμο για να διεκδικήσουν το αυτονόητο, τιμή και αξιοπρέπεια. Θα είναι χιλιάδες άνθρωποι που θα λένε πως η ιστορία δεν μπορεί να γραφτεί χωρίς αυτούς. Είμαστε μαζί τους, είμαστε ένα κομμάτι από αυτό το πολύχρωμο και δυνατό κίνημα…”
Μαρία Παπαδοπούλου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
