Αφιερωμενο στις γυναικες του σημερα

Στις Γυναίκες του σήμερα, που ανακαλούν στο νου τους αγώνες και κατακτήσεις του φύλου τους και νιώθουν περηφάνια και ικανοποίηση, αλλά και ευθύνη γιατί ο δρόμος των αγώνων είναι μακρύς ακόμα.

Στις Γυναίκες του παγκοσμιοποιημένου σήμερα, που έχει φαρδιά-πλατιά τη σφραγίδα του νεοφιλελευθερισμού.

Ενός παγκοσμιοποιημένου σήμερα κομμένου και ραμμένου στα μέτρα των λίγων, των πολλά εχόντων, των ισχυρών.

Ενός παγκοσμιοποιημένου σήμερα που διευρύνει τις ανισότητες, βάζοντας ακόμα περισσότερους στο περιθώριο, οικονομικά – εκπαιδευτικά-τεχνολογικά.

Ενός παγκοσμιοποιημένου σήμερα στο οποίο η Ανάπτυξη κάνει θύμα της την Εργασία και τον Εργαζόμενο.

Ενός παγκοσμιοποιημένου σήμερα στο οποίο όλο και περισσότεροι ασφυκτιούν. Και οι Γυναίκες ακόμα πιο πολύ.

Οι Γυναίκες που επιθυμούν το ενδιαφέρον για τις χώρες του Τρίτου κόσμου, για το Περιβάλλον, για την Ειρήνη να μην εξαντλείται στη ρητορική.

Που διεκδικούν την Εργασία ως δικαίωμα και ολοκλήρωση του ανθρώπου, κι όχι ως απλό οικονομικό μέγεθος.

Που θεωρούν την Κοινωνία Αλληλεγγύης ζητούμενο, προτεραιότητα, εργαλείο Ανάπτυξης, στάση ζωής.

Που αντιστέκονται στον εφησυχασμό και στην ιδιώτευση που επιδιώκουν τα οργανωμένα συμφέροντα.

Που πρωτοστατούν στον αγώνα για ένα άλλο πρότυπο κοινωνίας, ένα άλλο πρότυπο εξουσίας, ένα άλλο πρότυπο διακυβέρνησης, δημοκρατικής, ανθρώπινης, δίκαιης.

Σ’ αυτές τις Γυναίκες είναι αφιερωμένες αυτές οι λίγες σκέψεις, ως πρόσκληση για προβληματισμό και δράση.

Στις Γυναίκες «που δεν βολεύονται με λιγότερο ουρανό», κατά πως λέει ο ποιητής μας.

Τιμώντας την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας – 8 του Μάρτη, του 2006.

Χρύσα Μανωλιά

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.