«Πολιτιστικη παραδοση ειναι αυτο που εχεις μεσα σου να το δινεις σε αλλους»

Θεμελιώνεται σήμερα από τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο ο Ιερός Ναός της Αγίας Τριάδος του Ιερού Ιδρύματος Ανατολικορωμυλιωτών στην περιοχή Κουφαλίων της Θεσσαλονίκης. Με αφορμή αυτή την εκδήλωση βρέθηκε στην περιοχή μας την προηγούμενη Παρασκευή ο Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων Ανατολικορωμυλιωτών, Γιάννης Μηνούδης με τον οποίο είχαμε μία άκρως ενδιαφέρουσα συζήτηση.

Αρχίζοντας από τη μετανάστευσή του στη Σουηδία και τις αιτίες της, συνεχίζοντας με το πλήθος των δραστηριοτήτων του και καταλήγοντας στην Ομοσπονδία και στα οράματά του.

Γιάννης Μηνούδης όμως…

ΠτΘ: κ. Μηνούδη ποιοι ήταν οι λόγοι που σας οδήγησαν στη μετανάστευση;

Μ.Ι.: Από την Ελλάδα έφυγα το Δεκέμβρη του 1967 και έφτασα στη Σουηδία τον Ιανουάριο του 1968. Η 1η Ιανουαρίου με βρήκε στη Σουηδία. Όσον αφορά στις αιτίες της αναχώρησής μου από την Ελλάδα θα έλεγα ότι ήταν θέμα πολιτικής σκέψης, λόγω του ότι συνέπεσε εκείνη η μεστή εφηβεία μου, ας την πούμε έτσι, με ένα παρελθόν πολιτικής δράσης. Δυστυχώς, ένοιωθα ότι στα σιδηρά δεσμά εκείνης της εποχής δε θα μπορούσα ούτε να αναπτυχθώ, αλλά ούτε να αναπτύξω το πνεύμα μου σε ελεύθερο χώρο και προτίμησα να εγκαταλείψω την Ελλάδα μετά από μια ταλαιπωρία που είχα προσωπική με τις αρχές. Βέβαια δεν παινεύομαι γι’ αυτό. Έπρεπε να κάτσω όπως οι συνομήλικοί μου και όλοι οι άλλοι να αγωνιστούμε όπως αγωνίστηκαν πάρα πολλοί έλληνες και κατάφεραν να διώξουν τη δικτατορία.

ΠτΘ: Κανείς όμως δεν αμφισβητεί τον αγώνα και των ελλήνων του εξωτερικού κατά της δικτατορίας…

Μ.Ι.: Βεβαίως. Στη Σουηδία δεν παρέμεινα με χέρια δεμένα, αμέσως οργανώθηκα. Στην αρχή ήμουν μέλος του ΠΑΚ κάποια στιγμή διεφώνησα με κάποια τακτική και απεχώρησα. Στη συνέχεια έγινα μέλος της Δημοκρατική Άμυνας, μετά επανήλθα στο ΠΑΣΟΚ . Διετέλεσα για πολλά χρόνια γραμματέας της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ της Σκανδιναβίας.

ΠτΘ: Τώρα που μένετε;

Μ.Ι.: Μένω στο Λιτόχωρο, στη θάλασσα, έχω φτιάξει ένα σπίτι και απολαμβάνω τις ελεύθερές μου ώρες.

ΠτΘ: Πώς προέκυψε η ενασχόλησή σας με την Ομοσπονδία;

Μ.Ι.: Στην Ελλάδα επέστρεψα το 2000. Την περίοδο αυτή είχε προγραμματισθεί η Γενική Συνέλευση της Ομοσπονδίας και ο αείμνηστος αδελφός μου, Αντώνης Μηνούδης, τότε πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού μου, φανατικός υπερασπιστής της συνέχισης της παράδοσης με προέτρεψε να θέσω υποψηφιότητα για αντιπρόσωπος στη Γενική Συνέλευση της Ομοσπονδίας. Πράγματι με ψήφισαν οι χωριανοί μου. Φαίνεται ότι σηματοδότησα με την πρώτη μου παρουσίαση και με την πρώτη μου παρέμβαση στα θέματα τα οποία τέθηκαν κατά τη διάρκεια της συνέλευσης και όταν έθεσα υποψηφιότητα πήρα 21 ψήφους. Στην κατανομή αρμοδιοτήτων τοποθετήθηκα ειδικός Γραμματέας του τότε Προέδρου του κ. Παπάζογλου, καταπληκτικός πρόεδρος που κουβάλησε το σάκο της ευθύνης αρκετά χιλιόμετρα και ο οποίος επενεξελέγη στις επόμενες εκλογές και μου ζήτησε να γίνω γραμματέας του. Με την παραίτηση του κ. Παπάζογλου από τη θέση του Προέδρου τα μέλη του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας πρότειναν σε εμένα να αναλάβω. Είχα τις αντιρρήσεις μου γιατί θεωρούσα ως καταλληλότερο τον κ. Γιάννη Πραντσίδη ο οποίος πέρα από το γεγονός ότι ζει στον ελλαδικό χώρο συνεχώς, εργάζεται στον πανεπιστημιακό χώρο διδάσκοντας την παράδοση του τόπου και επίσης προσφέρει τις υπηρεσίες του σε Λύκεια Ελληνίδων. Ο κ. Πραντσίδης δε δέχτηκε και ανέλαβα εγώ πρόεδρος. Μέχρι σήμερα εκπλήρωσα ένα κομμάτι από το όνειρο που έχω για την Ομοσπονδία, και αφορά στην έκδοση του περιοδικού.

ΠτΘ: Και το περιοδικό πώς προέκυψε;

Μ.Ι.:Όπως είπα η δημιουργία ενός περιοδικού που να αφορά στην παράδοση των Ανατολικορωμυλιωτών ήταν όνειρό μου. Το πρότεινα στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ομοσπονδίας αφού πρώτα ο ίδιος δημιούργησα ένα έντυπο και ζήτησα να το απορρίψουν ή να το εγκρίνουν. Η πρότασή μου έγινε δεκτή και έτσι προέκυψε το περιοδικό « Ανατολική Ρωμυλία». Κατορθώσαμε να καλύψουμε τα έξοδα της πρώτης έκδοσης και με τα χρήματα που συγκεντρώσαμε προχωρήσαμε στη δεύτερη.

Πιστεύω ότι πρέπει να κοιτάξουμε μόνοι μας να βρούμε τον τρόπο της αυτοχρηματοδότησης, να κοιτάξουμε οι ίδιοι να εμπνευστούμε σκαρφίσματα τέτοια τα οποία πέρα από το ότι θα μας δώσουν την οικονομική ευχέρεια να κινούμαστε, θα μας δώσουν και τη δυνατότητα να εμπνεόμαστε και να βρίσκουμε τον τρόπο να συνεχίσουμε την παράδοσή μας γιατί η ζωή μας κυλάει. Εμείς πρέπει να παίρνουμε μαζί μας όλο αυτό το σάκο, την πραμάτεια μας, και να τη φορτώνουμε πάνω μας για να μπορέσουμε μετά να τη μοιράζουμε. Διότι τι είναι η πολιτιστική κληρονομιά, τι είναι η πολιτιστική παράδοση; Είναι κάτι που το έχω μέσα μου και θέλω να το δώσω. Δίνοντάς το όμως είμαι ευτυχής. Άρα λοιπόν, κάνοντας μια πολιτιστική δραστηριότητα δεν κάνεις τίποτα άλλο παρά να ωφελείσαι άμεσα ο ίδιος και ωφελείς και τους άλλους. Με άλλα λόγια δίνεις και παίρνεις. Τι δίνεις και παίρνεις; Κομμάτια του είναι σου, κομμάτια της ζωής των άλλων και τα κάνεις ένα, τα δένεις και προχωράς.

ΠτΘ: Σεβόμενος βέβαια και την πολιτιστική παράδοση των άλλων..

Μ.Γ: Δεν μπορείς να παραβλέψεις και τα άλλα προχωρήματα διότι μέσα στην κοινωνία μας έχουμε και τα άλλα ρεύματα. Είναι οι Σαρακατσαναίοι, είναι οι Πόντιοι… Όλοι μαζί πρέπει να προχωρήσουμε. Ο πολιτισμός της Ελλάδας δεν είναι μονόχνοτος, είναι μοναδικός. Είναι πολύχρωμος και έτσι πρέπει να τον δούμε και να μην την αφήσουμε να χαθεί. Πρέπει να τον προωθήσουμε και όσο περισσότερο χρώμα πάρει για την κάθε δραστηριότητα των Σαρακατσαναίων, των Ποντίων, των Ανατολικορωμυλιωτών, τόσο καλύτερα είναι για την Ελλάδα. Μακάρι να είναι ένας κήπος με πάρα πολλά λουλούδια και με πάρα πολλές ζωγραφιές. Αυτό θέλουμε κι αυτός είναι στόχος μας.

ΠτΘ: Ποιο στόχο είχατε με τη δημιουργία του περιοδικού;

Μ.Γ: Στόχος του είναι να μπορέσει να ανασύρει από τη λησμονιά πολλούς δικούς μας. Υπάρχουν ολόκληρα χωριά που δεν γνωρίζαμε ότι υπήρχαν Ανατολικορωμυλιώτες. Για παράδειγμα στα Τρίκαλα Θεσσαλίας υπάρχει χωριό Ανάγρα του οποίου οι κάτοικοι στην καταγωγή είναι Καβακλιώτες, όπως και τα χωριά Κοιλάδα, Λεύκη. Το περιοδικό πήρε το δρόμο του και πιστεύω ότι θα μας βοηθήσει να γνωριστούμε μεταξύ μας, να γνωρίσουμε τις ρίζες μας να δούμε ότι το δένδρο των οικογενειών μας είναι βαθιά ριζωμένο, δεν είναι μόνο οι μικρές ρίζες και τα ριζίδια, αυτά που ξέρω εγώ, αλλά ένας τεράστιος κορμός με πολύ βαθιές και πολλές ρίζες.

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι το περιοδικό θα λειτουργήσει ως μέσο επικοινωνίας μεταξύ των ατόμων με κοινή καταγωγή;

Μ.Γ.: Βέβαια, θα φέρει σε επαφή ανθρώπους που αγνοούν την κοινή καταγωγή τους. Το φαινόμενο αυτό συμβαίνει γιατί δεν υπήρξε δέκτης αποδοχής της καταγωγής και ένας πομπός ότι κι εμείς εδώ είμαστε, ελάτε. Πιστεύω ότι το περιοδικό στο θέμα αυτό θα παίξει το ρόλο του και θα ανοίξει τις σελίδες του ώστε να μπορέσουμε να βρούμε ο ένας τον άλλο, να επικοινωνήσουμε ο ένας με τον άλλο. Έτσι θα μου είναι ευκολότερο πηγαίνοντας για Βουλγαρία να σταματήσω να πιω ένα καφέ στο σπίτι σας, γιατί γνωρίζω ότι είστε εδώ.. Αυτό είναι ασφάλεια για τον άνθρωπο, ο οποίος δημιουργεί τις ανασφάλειές όταν αρχίζει να απομακρύνεται από το πλήθος και να απομονώνεται. Όσο όμως απλώνει τα φτερά του μπορεί να επικοινωνήσει με το πλήθος, το οποίο είναι όμοιό του, γιατί φεύγοντας από τη ράτσα σου φεύγεις από το «είναι» σου. Αν δεν επικοινωνήσεις με τον εαυτό σου, που είναι το είναι σου, το είναι σου επικοινωνεί μόνο όταν έχεις όλους τους άλλους οι οποίοι είναι όμοιοι. Ο άνθρωπος θέλει πάντοτε να μοιάζει με τους άλλους. Γι’ αυτό και ντύνουμε και τους στρατιώτες πάντοτε το ίδιο. Για να μπορούν να αγωνίζονται με τον ίδιο τρόπο.

ΠτΘ: Το πρώτο όνειρό σας που αφορά στην έκδοση του περιοδικού το πετύχατε. Ο δεύτερος στόχος σας ποιος είναι;

Μ.Ι.: Ο δεύτερος στόχος είναι να επιτύχει η μεγάλη εκδήλωση της θεμελίωσης του Ιερού Ναού της Αγ. Τριάδας, στις15 Σεπτεμβρίου από τον Παναγιότατο Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίο, γιατί μας ταλαιπώρησε αρκετά η διοργάνωσή της, όπως η καθυστέρηση από την πολεοδομία της έκδοσης άδειας οικοδόμησης.

ΠτΘ: Πώς οραματίζεστε τη λειτουργία του; Θα είναι απλά άλλη μία εκκλησία όπου θα γίνεται μία λειτουργία;

Μ.Ι.: Θα ήθελα στο μέλλον να χρησιμοποιηθεί ως πνευματικό κέντρο των απανταχού Ανατολικορωμυλιωτών. Πιστεύω, και θα προσπαθήσω στην κατεύθυνση αυτή, να γίνει ένα πνευματικό κέντρο με τη δημιουργία βιβλιοθήκης, μουσείου και υλοποιώντας μέσα από αυτά την πιθανότητα τη δυνατότητα συνέχειας της παράδοσης, και της συνέχειας της παραγωγής του πολιτισμού μας που επηρεάζεται από το περιβάλλον, αλλά παραμένει σταθερός. Πολλά μας είναι άγνωστα για την Ανατολική Ρουμελία. Πόσοι γνωρίζουν ότι ο Δοξιάδης, ο Βάρναλης έλκουν την καταγωγή από εκεί. Πόσοι γνωρίζουν τον αείμνηστο Αποστολίδη, καθηγητή γλώσσας, φιλολογίας και ιστορίας στη Φιλιππούπολη, ο οποίος έχει συγγράψει πάρα πολλά βιβλία, αλλά κανένας από μας δεν έχει ιδέα.

Επίσης θέλουμε ο συγκεκριμένος χώρος να λειτουργήσει και ως χώρος του ετήσιου ανταμώματος των Ανατολικορωμυλιωτών, το οποίο θα προτείνουμε να γίνεται το Σεπτέμβρη.

Τρίτος στόχος είναι στη γενική συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί προς το τέλος του Νοέμβρη να πραγματοποιηθεί ένα συνέδριο, ώστε ο απολογισμός του απερχόμενου συμβουλίου να μην έχει το χαρακτήρα μιας ξερής ανακοίνωσης, την οποία θα ακολουθήσει η ψηφοφορία και οι αντιπρόσωποι θα αποχαιρετισθούν. Στόχος μου είναι να υπάρξουν ομιλίες και τοποθετήσεις ώστε να έχουμε την τόλμη να παρέμβουμε, να εξάγουμε συμπεράσματα που θα μας βοηθήσουν στην καλύτερη οργάνωση και λειτουργία μας. Αν γίνει αυτό πιστεύω ότι ο ρόλος της Ομοσπονδίας θα είναι ουσιαστικότερος, γιατί μπορεί ο καθένας από εμάς να έχει θέσει του στόχους του για την Ομοσπονδία, ακόμη όμως δεν τους έχουμε συστηματικά ομαδοποιήσει.

ΠτΘ: κ. Μηνούδη σας ευχαριστούμε πολύ.

Μ.Ι.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ποιος είναι ο Ιωάννης Μηνούδης

Ο Γιάννης Μηνούδης γεννήθηκε το 1939 στα Τρίκαλα Ημαθίας. Για πολιτικούς λόγους το 1967 φεύγει από την Ελλάδα και εγκαθίσταται στη Σουηδία, όπου και παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του. Σπούδασε στη Σουηδία στο αντικείμενο «Παιδαγωγός Κυκλοφορίας» και ακολούθως έκανε πανεπιστημιακές σπουδές ως Συγκοινωνιολόγος και όπως ο ίδιος χαρακτηριστικά τονίζει «μόνον συγκοινωνιολόγους όχι και Πολιτικός Μηχανικός, για να μπορέσω να κατανοήσω την έννοια του κυκλοφοριακού –μεταφορικού συστήματος της χώρας». Στη Σουηδία εργάστηκε ως παιδαγωγός κυκλοφορίας, στην Ελλάδα θα τον χαρακτηρίζαμε καθηγητή κυκλοφοριακής αγωγής, σε γυμνάσιο. Υπήρξε ο ιδρυτής μεγάλης σχολής αγωγής κυκλοφορίας στην οποία διετέλεσε προϊστάμενος εκπαίδευσης και η γυναίκα του προϊσταμένη. Πτυχιούχος πανεπιστημιακού τμήματος «Ψυχολογίας Συμπεριφοράς» κρίνεται κατάλληλος για διδασκαλία στην Ακαδημία της Στοκχόλμης και αναλαμβάνει την εκπαίδευση εκπαιδευτών των σχολών οδηγών. Όπως λέει υπήρξε εκπαιδευτής στο στρατό, στην αστυνομία, όχι μόνο στην Σουηδία, αλλά και για δύο εξάμηνα στην Ισπανία. «Η εμπειρία μου πάνω στην οδική ασφάλεια είναι μεγάλη, και το αντικείμενό μου είναι να μπορώ να βρω στοιχεία, περισσότερο εκπαιδευτικά, ώστε να προληφθεί ένα ατύχημα.

Μέλος ανταποκριτών ξένου τύπου

Οι πρώτες σπουδές του Γιάννη Μηνούδη αφορούσαν τη δημοσιογραφία, επειδή όμως οι ανάγκες της ζωής ήταν πολλές και δεν μπορούσε να ανταποκριθεί οικονομικά αναγκάσθηκε να τις διακόψει και να συνεχίσει αργότερα. Δούλεψε σε σουηδικό ραδιοφωνικό σταθμό κάνοντας ελληνόφωνο πρόγραμμα. Είναι μέλος της Ομοσπονδίας Ανταποκριτών Ξένου Τύπου και μέχρι σήμερα έχει στήσει τρία περιοδικά Έχει συγγράψει βιβλία και συγκεκριμένα το ένα τιτλοφορείται «Οδήγηση, οι κανόνες του παιχνιδιού», το οποίο κυκλοφορεί στα ελληνικά από το 1999 και το άλλο είναι «Το επόμενο μάθημα» που κυκλοφορεί από το 2000 στην Ελλάδα, καθώς επίσης και το δοκίμιο «Εγχειρίδιο του καλού δασκάλου», που αφορά «στη νέα προσανατολιστική κατεύθυνση που προσπαθεί να δώσει το υπουργείο συγκοινωνιών στην Ελλάδα για να μπορέσουν οι εκπαιδευτές μας στις σχολές οδηγών να αλλάξουν νοοτροπία ώστε οι ίδιοι να αποτελούν παράδειγμα για τους μαθητές τους». Συνεργάστηκε τέσσερα χρόνια με τον Τέλη Νενιόπουλο, καθηγητής στο τμήμα Συγκοινωνιολογίας του Α.Π.Θ και δημιούργησαν προσομειωτή οδήγησης, ο οποίος χρησιμοποιείται από τις σχολές οδηγών στην Ευρώπη ευρέως από τις σχολές οδηγών, εν αντιθέσει με την Ελλάδα, όπου οι εκπαιδευτές σχολών οδηγών τον θεωρούν πανάκριβο για την πρακτική εξάσκηση των μαθητών τους. «Συμφωνώ μαζί τους, ότι είναι ακριβό να διαθέσεις 40.000 € για την αγορά προσομειωτή που θα αντικαταστήσει το δάσκαλο. Μοιραίως όμως στο μέλλον θα τον αγοράσουν, -ίσως όχι τόσο ακριβά, γιατί θα γίνει μαζική παραγωγή,- για να τον χρησιμοποιήσουν, διότι πράγματι ο άνθρωπος πρέπει να βρεθεί πολλές φορές κοντά στις αποτυχίες του για να μπορέσει να συμμορφωθεί, έστω κι αν αυτές οι αποτυχίες είναι κατασκευασμένες αποτυχίες από ένα ηλεκτρονικό μηχάνημα όπως είναι ο προσομειωτής».

Τηλεοπτική εκπομπή

Κάθε Τρίτη βράδυ στο κανάλι 4Ε ο Γιάννης Μηνούδης έχει τη δική του εκπομπή που ονομάζεται «Καθ’ οδόν» με προσκεκλημένους που έχουν άμεση σχέση με την οδική ασφάλεια και κυρίως με την οδική συμπεριφορά των οδηγών. «Στόχος μου είναι η πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων. Όλα τα άλλα έπονται. Πρέπει να καταλάβουμε ότι το οδικό μεταφορικό σύστημα είναι τιμωρός για όλους εκείνους οι οποίοι είτε δεν ακολουθούν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας είτε γίνονται επιπόλαιοι στο οδήγημα.

google-news Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.