«Ελληνοκυπριοι, Τουρκοκυπριοι ειμαστε Κυπριοι πολιτες. Η χωρα μας, η μανα γη μας ειναι η Κυπρος»

Σήμερα σε μια εποχή που οι πολιτικές αντοχές της κοινωνίας μοιάζουν εξαντλημένες και ο κυρίαρχος δημόσιος λόγος αρθρώνεται κουρασμένος και μπερδεμένος ευτυχώς που υπάρχουν κάποιοι νέοι άνθρωποι να μας θυμίζουν ότι ο πολιτικός λόγος δεν έχει χαθεί. Έτσι όπως τον ζήσαμε ως νέοι στην εποχή της μεταπολίτευσης. Σαν λόγο αριστερό, τολμηρό, αποκαλυπτικό και αυτοκριτικό. Τέτοιος θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ο λόγος των δύο φοιτητών του Χαράλαμπου Αυγουστή και του Κλέαρχου Χριστοφή φοιτητών Νομικής, μελών της νεολαίας του ΑΚΕΛ, της Ενιαίας Δημοκρατικής Οργάνωσης Νεολαίας, (ΕΔΟΝ), που με αφορμή μία εκδήλωση που οργάνωσε η Ένωση Κυπρίων Φοιτητών Κομοτηνής για τις εξελίξεις στο Κυπριακό μιλούν στον ΠτΘ, για την σημερινή κατάσταση στην Κύπρο, για την ελπίδα του αύριο, καταδικάζοντας τον εθνικισμό απ’ όπου κι αν προέρχεται, δίνοντας τα δικά τους πολιτικά μηνύματα και τις ιδεολογικές τους αναφορές.

ΠτΘ: Τελευταίως η ενημέρωση ως προς το Κυπριακό αφορά στον κ. Ταλάτ. Πώς το εξηγείτε αυτό;

Χ.Α.: Πιστεύουμε ότι μετά τις λεγόμενες προεδρικές εκλογές στα κατεχόμενα σίγουρα θα υπάρξουν κάποιες εξελίξεις. Αν και τον τελευταίο χρόνο δεν έχουμε και τις καλύτερες επαφές με τον κ. Ταλάτ είναι όμως ο μόνος πόλος έλξης για να μπορέσει να βρεθεί κοινή τομή μεταξύ ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων στο Κυπριακό για να βαδίσουμε σ’ ένα κοινό άξονα. Πριν μια εβδομάδα περίπου συναντήθηκαν ο κ. Ταλάτ με τον κ. Χριστόφια και προσπάθησαν να ηρεμίσουν λίγο το κλίμα της έντασης που υπήρχε τον τελευταίο καιρό στις σχέσεις μεταξύ των δυο κομμάτων. Ελπίζουμε ότι η συνάντηση θα είναι η αρχή μιας συνεργασίας που θα επιφέρει μετέπειτα κάποιους καρπούς.

ΠτΘ:Δημιουργήθηκε η εντύπωση στους Ελλαδίτες ότι μετά το δημοψήφισμα ουσιαστικά το κυπριακό χάθηκε, και στην ΕΕ υπάρχει μία δυσαρέσκεια, κατ’ επέκταση και στην Αμερική, για τη στάση των Ελληνοκυπρίων στο δημοψήφισμα, και από πλευρά κυπριακής το σημαντικότερο δεν υπάρχει αντίδραση Υπάρχει δηλαδή μία δυσαρέσκεια για τη στάση εφησυχασμού του προέδρου του κ. Παπαδόπουλου. Ποια είναι η προσωπική σας άποψη;

Χ.Α.: Κατ’ αρχήν από τη στιγμή που η Κύπρος είναι ανεξάρτητο κράτος κανείς δεν μπορεί να καταδικάσει την απόφαση που πήρε ο κυπριακός λαός,. Είτε υπέρ του ΝΑΙ είτε υπέρ του ΟΧΙ ήταν η απόφασή του όφειλε ο καθένας και από τον ξένο παράγοντα, είτε λέγετε Ε.Ε. είτε Αγγλοαμερικάνος, να τη σεβαστεί,. Όντως υπήρξε δυσφορία από αυτούς Σήμερα στην Κύπρο επικρατούν τρεις τάσεις όσον αφορά την επίλυση του κυπριακού ζητήματος. Η πρώτη είναι οι ενδοτικοί, αυτοί που λένε το ΝΑΙ όπως έχει το σχέδιο. Είναι αυτοί που πήραν το μικρό κομμάτι της πίτας στις εκλογές, χωρίς να πανηγυρίζουμε ή να τους καταδικάζουμε για τη στάση που κράτησαν. Αυτοί σήμερα υποστηρίζουν ότι, αν επανέλθει το σχέδιο έτσι ακριβώς όπως είναι, είναι έτοιμοι να το ξαναδεχτούν. Η άλλη τάση που υπάρχει αναπτύχθηκε δυστυχώς από τους Εθνικιστές που πρόβαλαν το σχέδιο Ανάν με τις αδυναμίες και τις ελλείψεις του ως μια καλοφτιαγμένη παγίδα στον κόσμο για να προβάλουν το όχι σε κάθε λύση. Σήμερα προβάλουν μια ευρωπαϊκή αόριστη λύση που όταν τους ζητήσουμε να προσδιορίσουν ποια είναι αυτή αρνούνται να μιλήσουν γιατί στόχος τους είναι να μη λυθεί το κυπριακό. Δεν πιστεύουν στη συμβίωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και σίγουρα δεν αντιπροσωπεύουν το 76% που ψήφισε όχι. Αυτοί αντιπροσωπεύουν ένα ελάχιστο ποσοστό του κυπριακού λαού και συγκεκριμένα αντιπροσωπεύονται από το κόμμα του κ. Κουτσούκου που κατά την άποψή μου δεν είναι περισσότερο από το 3% του λαού στο οποίο να προσθέσουμε ότι υπάρχει άλλο τόσο ποσοστό που εκφράζει αυτήν την άποψη. Η τρίτη τάση που επικρατεί και είναι η πιο ισχυρή αυτή τη στιγμή στην Κύπρο, και αυτό φαίνεται και μέσα από τις δημοσκοπήσεις, ακόμα και την επόμενη των εκλογών, είναι αυτή που υποστηρίζει το σχέδιο εφόσον όμως δοθούν εγγυήσεις για την ασφάλεια και την υλοποίησή του. Το ποσοστό που αντιπροσωπεύει αυτή την άποψη είναι περίπου 75%. Εμείς σαν νεολαία της αριστεράς κρατάμε τις αποφάσεις που το κόμμα μας έθεσε πριν από το δημοψήφισμα ότι για να δεχτούμε αυτό το σχέδιο πρέπει κατ’ αρχήν να υπάρξουν οι απαραίτητες δεσμεύσεις από τον ΟΗΕ που θα εγγυηθούν την ασφάλεια, ότι η Τουρκία με το πέρας 2-3 μηνών ή και χρόνων ίσως δε θα τουμπάρει το σχέδιο ώστε να βρεθούμε σε προηγούμενες καταστάσεις προηγουμένων χρόνων που ίσως να οδηγήσουν και στην οριστική διχοτόμηση της Κύπρου. Ζητάμε κάποιες ελλείψεις που είχε το σχέδιο να διορθωθούν και να προστεθούν κάποια σημεία και αυτός είναι ο στόχος μας. Εμείς δε θεωρούμε ότι το σχέδιο Ανάν δεν αποτελεί μια προοπτική λύσης του Κυπριακού. Η διζωνική δικοινοτική Ομοσπονδία για την αριστερά και για τη συντριπτική πλειοψηφία του Κυπριακού λαού αποτελεί τρόπο λύσης του κυπριακού προβλήματος και αυτό θεωρούμε ότι είναι καθήκον. Και τα διαγγέλματα του Προέδρου Παπαδοπούλου σ’ αυτόν τον άξονα κινούνται.

ΠτΘ: Η θέση σας είναι καθαρή. Εκείνο όμως τον καιρό με το φορτισμένο συγκινησιακά κλίμα πιστεύετε ότι φάνηκε καθαρά η άποψή σας για συμβίωση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων; Έχει γίνει διάλογος, έχει διατυπωθεί κριτική στον προοδευτικό χώρο της Κύπρου γι’ αυτή την αίσθηση που δημιουργήθηκε;

Χ.Α.: Κατ’ αρχήν μαθήματα επαναπροσέγγισης σαν αριστερά δεν μπορούμε να δεχτούμε από κανέναν. Εμείς σχέσεις με τους Τουρκοκύπριους έχουμε ανέκαθεν. Από την πρώτη μέρα που δημιουργήθηκε το Κυπριακό πρόβλημα οι σχέσεις μας στηρίζονται στον αλληλοσεβασμό και στην κοινή θέληση για συμβίωση. Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια που αυτοί που σήμερα ψήφισαν ΝΑΙ στο δημοψήφισμα μας φώναζαν τουρκόσπορους και αντιδρούσαν σε κάθε προσπάθεια προσέγγισης ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων.

Κ. Χ.: Ο Δημοκρατικός Συναγερμός φέρει το μεγαλύτερο βάρος ευθύνης όσον αφορά ειδικά στο όχι στο δημοψήφισμα, χωρίς να θέλουμε να κρίνουμε ή το ΟΧΙ ή το ΝΑΙ. Απλώς στις συνειδήσεις των Ελληνοκυπρίων έχει καλλιεργηθεί ένα κλίμα εθνικισμού, σοβινισμού από το Δημοκρατικό Συναγερμό και μέσω της Εκπαίδευσης ειδικά στα 10 χρόνια διακυβέρνησής του. Δεν μπορείς από τη μια στιγμή στην άλλη ένα νέο παιδί στην ηλικία τη δική μας, -το οποίο σαν μαθητή δεν του μάθαινες την Κυπριακή Ιστορία όπως πρέπει, γιατί δε σε συνέφερε σαν Κυβέρνηση εφόσον στην κυβέρνηση συμμετείχαν οι άνθρωποι που είχαν κάνει το πραξικόπημα και τότε είχανε συνεργαστεί με τη Χούντα, το οποίο σαν νέο φαντάρο τον φανάτιζες με τέτοιο τρόπο ώστε όταν ακούει Τούρκο και Τουρκοκύπριο να τον μισεί θανάσιμα,- να του ζητήσεις και να έχεις την απαίτηση να αλλάξει όλα αυτά τα οποία του έχεις μεταδώσει σαν νοοτροπία. Φυσικά υπάρχει και το ΑΚΕΛ και η ΕΔΟΝ, μέσα από την οποία υπήρχε η διαπαιδαγώγηση πάντα για επαναπροσέγγιση και ειρηνική συμβίωση, γι’ αυτό και υπάρχουμε εμείς σαν νέοι άνθρωποι αυτή τη στιγμή και μιλάμε με τόσο σθένος και με τόση αγάπη για τους συμπατριώτες μας τουρκοκυπρίους. Αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι πρέπει να φέρουμε το βάρος των ευθυνών και ότι κάποιοι δεν είναι άμοιροι ευθυνών. Απλώς υπάρχει ένα μεγαλύτερο βάρος ευθυνών ειδικά σ’ αυτούς που αυτή τη στιγμή στην Κύπρο παρουσιάζονται σαν οι μεγάλοι επαναπροσεγγιστές, και ερωτευμένοι με τους Τουρκοκυπρίους. Είναι ο Δημοκρατικός Συναγερμός που έχει φέρει το σχέδιο Ανάν με τις εκτροπές του από τα δημοψηφίσματα του ΟΗΕ, με τη διακυβέρνηση Κληρίδη η οποία τα έκανε όλα, τη φούσκα του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος, τη φούσκα των S300, την αποδοχή από τη G8.

Ο ίδιος ο πρόεδρος του Δημοκρατικού συναγερμού ο κ. Αναστασιάδης έβγαινε και έλεγε συνθήματα σε συνέδρια «καλός Τούρκος είναι μόνο ο νεκρός Τούρκος».

ΠτΘ: Είναι εντυπωσιακή η καλλιέργεια του εθνικισμού στην Κύπρο και δεν είναι αυτή τυχαία εντύπωσή μας …

Χ.Α.: Ο εθνικισμός τα προηγούμενα χρόνια σίγουρα καλλιεργήθηκε από τη δεξιά στην Κύπρο και αυτό ήταν και λογικό γιατί εκτός του ότι βιολογικά της ταιριάζει, η δεξιά όταν δεν έχει να προσφέρει στους κοινωνικούς αγώνες, το μόνο πράγμα που μπορεί να κάνει είναι να προσφέρει στον κόσμο το εθνικό ζήτημα. Στις εκλογές που έχασε ο Γ. Βασιλείου είχαν σαν σύνθημα ότι δεν είχε πεθάνει η ιδέα της ένωσης με την Ελλάδα, ότι η ομοσπονδία δεν μπορεί να εφαρμοστεί στην Κύπρο και ότι το σχέδιο Γκάλι θα διχοτομήσει την Κύπρο. Το ’98 στις εκλογές ο Δημοκρατικός Συναγερμός είχε δημιουργήσει ένταση με το ενιαίο αμυντικό δόγμα, είχε εξοπλίσει την Κύπρο σαν αστακό, νόμιζε ότι θα εμποδίσει ή θα αναγκάσει την Τουρκία να έρθει σε διάλογο μέσα από τη δύναμη και την ισχύ των όπλων, γεγονός που κατέληξε μπούμερανγκ για τον Κυπριακό λαό και αναγκάστηκε το ’99 πάλι η κυβέρνηση Κληρίδη να τα θέσει όλα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Η αριστερά είχε αντίθετη άποψη από την πρώτη στιγμή γιατί είχε βάλει τα ψηφίσματα των Η.Ε. σε δεύτερη μοίρα και επαναδιαπραγματευόταν την τύχη του κυπριακού από την αρχή, Το σχέδιο Ανάν, είναι προϊόν αυτής της κατάστασης γιατί μέχρι το 2002 έγιναν πολλές διαδικασίες και διεργασίες πίσω από την πλάτη του κυπριακού λαού, με τον παραγκωνισμό του εθνικού συμβουλίου και με ομάδες που βγήκαν μετά στην επιφάνεια με τον πρώην γενικό εισαγγελέα, τον κ. Κληρίδη, και δημιούργησαν αυτό το σχέδιο. Για πολλά από τα λάθη του σχεδίου Ανάν φταίει καθαρά η δική μας πλευρά γιατί είχε συμφωνήσει κάποια χρόνια πριν να μπουν στο σχέδιο αυτό. Γι’ αυτό και ο κυπριακός λαός έμεινε προ εκπλήξεως όταν είδε την πρώτη εκδοχή του σχεδίου Ανάν, και γι’ αυτό και εμείς συνεχίζουμε μέχρι και σήμερα να ρίχνουμε το γάντι στο Δημοκρατικό Συναγερμό και να του λέμε ότι για αυτό το σχέδιο οφείλει να ζητήσει συγνώμη από τον κυπριακό λαό, γιατί προοπτικές λύσης μπορούσαν να έρθουν πολύ καλύτερες, γιατί θέληση υπήρχε. Αυτό μπορεί να χαρακτηριστεί και ως τρόπος παραγκωνισμού της δικής μας πλευράς που ήταν η μόνη που είχε σχέσεις με τον Τουρκοκυπριακό Λαό, η μόνη που διατηρούσε στενές επαφές, και να μην ξεχνάμε πότε θυμήθηκε η δεξιά τους Τουρκοκυπρίους. Ένα χρόνο πριν τις τελευταίες εκλογές.

ΠτΘ: Με την ευκαιρία της εκδήλωσης στην Κομοτηνή, μήπως τίθεται ξανά προοπτική επίλυσης του Κυπριακού; Προσδοκάτε κάτι τέτοιο;

Χ.Α.: Προοπτική για λύση σίγουρα υπάρχει από τη στιγμή που υπάρχει η θέληση της Τουρκίας να μπει στην Ε.Ε. Απλά δεν ξέρουμε αν θα είναι στις 3 Οκτώβρη, όταν θα αναγκαστεί να υπογράψει την πρώτη συμφωνία η Τουρκία με την Ε.Ε. και άρα θα αναγκαστεί σε τελωνιακή ένωση με την Κυπριακή Δημοκρατία που σημαίνει άμεση αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αν θα το πράξει αυτό πριν την υπογραφή ή μετά την υπογραφή ή για να πάρει ημερομηνία δεν είναι γνωστό. Σίγουρα όμως θα αναγκαστεί να ξαναφέρει τις διαπραγματεύσεις. Το καθήκον μας σαν ελληνοκύπριοι είναι να είμαστε έτοιμοι ανά πάρα στιγμή να δράξουμε την ευκαιρία και να συζητήσουμε το θέμα μακριά από τις επιδιαιτησίες και τα στενά χρονοδιαγράμματα.

Θεωρούμε ότι η λύση για να είναι βιώσιμη και λειτουργική, πρέπει να προέλθει από τους ελληνοκυπρίους και τους τουρκοκυπρίους, οι οποίοι θα πρέπει να συζητήσουν τα σημεία που υπάρχει αμφισβήτηση, ώστε να υπάρξει ο κοινός άξονας. Εμείς σαν αριστερά δε θεωρούμε ότι για να πούμε ναι στο δημοψήφισμα πρέπει τα προνόμια και κάποια θετικά που έχουν οι τουρκοκύπριοι από το σχέδιο Ανάν να καταργηθούν. Τα σημεία που προωθούμε για διόρθωση και συμπλήρωση στο σχέδιο είναι στοιχεία που θα βελτιώσουν την κοινή συμβίωση και όχι θα μειώσουν προνόμια υπέρ των ελληνοκυπρίων και έναντι των Τουρκοκυπρίων. Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν έχουμε καμία διαφορά σαν αριστερά με τους τουρκοκυπρίους και τα όποια προνόμια μπορεί να παίρνουν.

ΠτΘ: Στην Ελλάδα όλοι ανέμεναν την απόφαση Χριστόφια για το δημοψήφισμα και σήμερα ακόμη, καιρό ύφεσης του κυπριακού, η κοινή γνώμη στο ΑΚΕΛ προσβλέπει μήπως το θέμα ξανατεθεί διεθνώς προς επίλυση…

Χ.Α.: Ακόμα και σήμερα ο Αγγλοαμερικανικός παράγοντας θεωρεί ότι χωρίς αποδοχή του ΑΚΕΛ οποιασδήποτε λύση δεν μπορεί να υπάρξει στο κυπριακό.

ΠτΘ:Υπάρχει περίπτωση επαναδιαπραγμάτευσης του Σχεδίου Ανάν;

Χ.Α.: Το μόνο δεδομένο είναι ότι δε θα υπάρξει καινούργιο σχέδιο, θα υπάρξει επαναδιαπραγμάτευση του ίδιου σχεδίου. Το σχέδιο Ανάν παραμένει προοπτική λύσης του Κυπριακού. Ο γενικός άξονας του σχεδίου είναι η προοπτική λύσης του Κυπριακού.

ΠτΘ: Ποια είναι η πρώτη έννοια που νοιώθετε ότι πρέπει να υπερασπιστείτε; Κυπριακότητα ή ελληνικότητα;

Κ.Χ: Ελληνικότητα, τουρκικότητα είναι δύο έννοιες δυστυχώς αρκετά παρεξηγημένες τον τελευταίο καιρό με τα εθνικιστικά στοιχεία που υπάρχουν τόσο στην Τουρκοκυπριακή όσο και στην ελληνοκυπριακή πλευρά . Εφ’ όσον λοιπόν αυτές οι δύο έννοιες έχουν τόσο παρεξηγηθεί πρέπει να στηριχθούμε σε μια κυπριακή συνείδηση. Πρέπει ελληνοκύπριοι, τουρκοκύπριοι να καλλιεργήσουμε ένα πράγμα μέσα μας. Είμαστε Κύπριοι πολίτες. Η χώρα μας, η μάνα γη μας είναι η Κύπρος.

ΠτΘ:Είσθε έτοιμοι για αυτό;

Κ.Χ.: Όταν ακούς δύο νέους ανθρώπους 22-23 ετών να σου μιλάνε και να το υποστηρίζουν με θέρμη αυτό, πιστεύω ότι τα λόγια τους σε γεμίζουν με αισιοδοξία ότι δεν είναι μόνοι. Και δεν είμαστε μόνοι εμείς στην Κύπρο που έχουμε αυτές τις αντιλήψεις. Υπάρχουν και Τουρκοκύπριοι με τις ίδιες. Και όπως λέει και το τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη «είμαστε δυο, είμαστε τρεις, είμαστε χίλιοι δεκατρείς»και θα γίνουμε και περισσότεροι.

ΠτΘ: Σας ευχαριστούμε πολύ.

Κ.Χ.-Π.: Κι εμείς σας ευχαριστούμε.

Για τη λειτουργία του ΑΚΕΛ

ΠτΘ: Όλη αυτή την παιδεία την αποκτήσατε λόγω κομματικών διαδικασιών;

Κ.Χ.: Όταν αρχικά κομματικοποιήθηκα είχα στιγματιστεί από πολλούς φίλους και όχι μόνο, αλλά και από μεγαλύτερους, και από συγγενείς που μου τόνιζαν ότι η ενασχόλησή μου με το κόμμα δεν είναι καθόλου καλή και ότι θα με φανατίσουν. Όταν έγινα μέλος της ΕΔΟΝ και μετά μέλος του ΑΚΕΛ έμαθα πολλά πράγματα μέσα από μορφωτικά σεμινάρια, μέσα από συζητήσεις. Θυμάμαι στην ΕΔΟΝ στη Λεμεσό μας φέρανε την Εσχίν Γιασίν, Τουρκοκύπρια να μιλήσουμε για την κατάσταση που επικρατεί. Αυτό δε θα το συναντήσεις σε άλλα κόμματα. Τα συνέδρια, οι συζητήσεις μου έδιναν την ευκαιρία σαν απλό μαθητή, μετά σαν απλό φοιτητή, σαν απλό άνθρωπο να εκθέσω τις απόψεις μου, αυτά που πιστεύω στο τραπέζι και να τα συζητήσω. Δεν έρχονταν να μου φέρουν μία μπροσούρα και να μου πουν αυτό ισχύει. Μέσα από αυτή τη συζήτηση, μέσα από αυτή τη διαπαιδαγώγηση καλλιεργήθηκε η συνείδηση του κάθε αριστερού.

Π: Το πιο σημαντικό πράγμα που έμαθα στις τάξεις, είτε της ΕΔΟΝ, είτε του ΑΚΕΛ είναι ότι η αριστερά έχει άποψη για κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος κόσμος, είτε αυτό ονομάζεται περιβάλλον, είτε υγεία, είτε παιδεία. Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα για το οποίο να αποταθείς στην αριστερά και να μην έχει τεκμηριωμένη και ολοκληρωμένη μελέτη ως προς τη βελτίωσή του ή θέση για το συγκεκριμένο θέμα Και αυτό θεωρώ ότι είναι το μεγαλύτερο όπλο. Γιατί το να μπορείς να απαντάς σε οποιονδήποτε συνομιλητή σε οποιοδήποτε θέμα για το οποιοδήποτε πράγμα είναι πολύ σημαντικό.

Τ.Β. – Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.