Ασυμβατος με το ευρωπαικο δικαιο ο «βασικος μετοχος»

Το μέλος του Δ.Σ της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων, Επίκουρος καθηγητής του ΔΠΘ κ. Αλκης Δερβιτσιώτης μιλά στον «ΠτΘ» για τις ρυθμίσεις του επίμαχου σχεδίου νόμου που έρχονται σε αντίθεση με την κοινοτική έννομη τάξη.

Στο ζήτημα της συμβατότητας του «βασικού μετόχου», με το κοινοτικό δίκαιο επικεντρώθηκε η πρώτη μέρα συζήτησης του νομοσχεδίου στην αρμόδια επιτροπή του Κοινοβουλίου.

Το επίμαχο νομοσχέδιο προβλέπει μεταξύ των άλλων:

•Το ποσοστό για να θεωρηθεί κάποιος βασικός μέτοχος σε μέσο ενημέρωσης μειώνεται από το 5% στο 1%

•Ονομαστικοποιούνται οι μετοχές εταιρειών ΜΜΕ και προμηθευτών του Δημοσίου μέχρι τελευταίου φυσικού προσώπου

•Αποκλείονται από το μετοχικό κεφάλαιο των εταιρειών ΜΜΕ οι εταιρείες off-shore

•Απαγορεύεται η συμμετοχή σε ΜΜΕ προσώπου που έχει μέχρι τρίτου βαθμού συγγένεια με προμηθευτή του Δημοσίου, ακόμη κι αν αποδεικνύεται η οικονομική του αυτοτέλεια. Η απαγόρευση επεκτείνεται και σε άλλα παρένθετα πρόσωπα και διευθυντικά στελέχη.

Για τα θέματα παραβίασης της κοινοτικής έννομης τάξης που προκύπτουν, σε ρυθμίσεις οι οποίες περιλαμβάνονται στο σχετικό σχέδιο νόμου, μίλησε στον «ΠτΘ» το μέλος της Διοίκησης της Ένωσης Ελλήνων Συνταγματολόγων και επίκουρος καθηγητής του ΔΠΘ κ. Άλκης Δερβιτσιώτης.

Όπως ο ίδιος σημειώνει οι ρυθμίσεις των παρένθετων προσώπων και της οικονομικής αυτοδυναμίας, έρχονται σε αντίθεση με το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Παρατηρητής της Θράκης: Τέθηκαν ευρέως και αναδείχθηκαν μέσα από τις παρεμβάσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, κατά την συζήτηση του νομοσχεδίου για το «βασικό μέτοχο»θέματα παραβίασης του ευρωπαϊκού δικαίου. Ποιες ρυθμίσεις του υπό συζήτηση νομοσχεδίου, έρχονται σε αντίθεση με την κοινοτική έννομη τάξη;

Άλκης Δερβιτσιώτης: Πρόκειται για τις σχετικές ρυθμίσεις των παρένθετων προσώπων και της οικονομικής αυτοδυναμίας. Στα παρένθετα πρόσωπα, συμπεριλαμβάνονται συγγενείς και άνθρωποι οι οποίοι έχουν εργασιακή εξάρτηση από τον κυρίως επιχειρηματία. Το ζητούμενο είναι ότι θα πρέπει κάθε μέτοχος, ο οποίος έχει το κρίσιμο ποσοστό που τον καθιστά βασικό μέτοχο, να αποδεικνύει οικονομική ανεξαρτησία έναντι ενός επιχειρηματία.

Ο ισχύον νόμος ο 3001 του 2002 «περί βασικού μετόχου» προβλέπει και τέταρτου βαθμού συγγένειας, που σημαίνει δηλαδή ότι είναι και τα πρώτα ξαδέρφια, ενώ με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο ο βαθμός συγγένειας περιορίζεται μόνο στα τέκνα. Αυτό είναι κάτι το οποίο όπως και να το κάνουμε από μόνο του, αξίζει σχολιασμού αυτοτελώς κι είναι άξιο παρατήρησης, γιατί συρρικνώνονται τα παρένθετα πρόσωπα.

Δεν μπορεί το παιδί ενός πολύ επιτυχημένου επιχειρηματία πατέρα, να έχει τη δική του αυτοτελή επιχείρηση αν υποβάλλει ξεχωριστή φορολογική δήλωση, αν έχει δική του οικονομική ανεξαρτησία; Αυτό θα είναι κώλυμα για την ανάληψη δημόσιου έργου ή θα είναι κώλυμα για την κτήση μετοχών μέχρι το κρίσιμο ποσοστό σε μέσο μαζικής επικοινωνίας;

Αν υποθέσουμε ότι υπάρχει μια κοινοπραξία, με μια επιχείρηση η οποία έχει έδρα άλλο κράτος-μέλος της Ε.Ε κι είναι σε κοινοπραξία με ελληνική επιχείρηση θα αναγκάσουμε την αλλοδαπή, πλην όμως ευρωπαϊκή επιχείρηση, να ονομαστικοποιήσει τις μετοχές της μέχρι φυσικού προσώπου όταν το δίκαιο του κράτους- μέλους το οποίο έχει έδρα και διέπει τη λειτουργία της επιχείρησης αυτής, δεν προβλέπει κάτι τέτοιο, θα το εξαναγκάσουμε εμείς στην Ελλάδα, μόνο και μόνο για να της επιτρέψουμε να είναι παραδεκτά υποψήφιος ανάδοχος σε δημόσιο έργο; Αμέσως-αμέσως βλέπουμε θεμελιώδη αντίφαση με το ευρωπαϊκό δίκαιο. Το ευρωπαϊκό δίκαιο προβλέπει βασικά την ελεύθερη εγκατάσταση και την απόλυτη προσφορά υπηρεσιών. Οποιαδήποτε επιχείρηση που έχει έδρα σε κράτος- μέλος μπορεί να δραστηριοποιηθεί σε οποιοδήποτε άλλο κράτος- μέλος, ισότιμα με άλλες επιχειρήσεις που έχουν έδρα στο ίδιο κράτος-μέλος. Θα επιβάλλουμε αυτή μας τη νομοθεσία, σε ευρωπαϊκή εταιρεία η οποία έρχεται κοινοπρακτικά εδώ; Είναι ένα πρόβλημα..

ΠτΘ: Υπερισχύει το ευρωπαϊκό δίκαιο του ελληνικού;

Α.Δ: Οι τελευταίοι οι οποίοι διαμαρτυρήθηκαν κι εξέδωσαν απόφαση για το ότι το σύνταγμα του κράτους –μέλους υπερισχύει του ευρωπαϊκού δικαίου, παραγώγου δηλαδή του ευρωπαϊκού δικαίου κι όχι του πρωτογενούς , δηλαδή των ιδρυτικών συνθηκών στην συγκεκριμένη περίπτωση των συνθηκών Μάαστριχ, Άμστερνταμ και του ευρωπαϊκού συντάγματος όποτε αυτό τεθεί σε ισχύ, αυτοί που είπαν λοιπόν πως το σύνταγμα κράτους-μέλους υπερισχύει του παραγώγου ευρωπαϊκού δικαίου, είναι οι Γερμανοί με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου, το οποίο όμως λίγο μετά άλλαξε και τη νομολογία του.

Οδηγούμαστε σε ένα κρίσιμο ερώτημα. Αν η χώρα μας, δεχθεί καταγγελία είτε από την Επιτροπή, είτε προσφύγει σε βάρος της το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο από εταιρεία ή οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο, θα βρεθεί κατηγορούμενη σε ένα δικαστήριο το οποίο εξετάζει τη συμβατότητα των πράξεων της κυβέρνησης, οι οποίες θα βασίζονται και στο ελληνικό σύνταγμα και στην ισχύουσα ελληνική νομοθεσία, πλην όμως αυτές οι πράξεις θα έρχονται σε αντίθεση με το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δικάζουν με βάση το ευρωπαϊκό δίκαιο οπότε δεν τίθεται καν θέμα υπεροχής του εσωτερικού κανόνα δικαίου, είτε αυτός είναι συνταγματικός, είτε είναι αυτός είναι τυπικός νόμος.

Ν.Δ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.