«Θα πρεπει να αποσαφηνιστουν οι χρησεις γης»

Ο δήμαρχος Αιγείρου, Βαγγέλης Λίτσος μίλησε στον ΠτΘ για τα σχέδια που αφορούν την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής κι έχουν να κάνουν με την παραλιακή ζώνη, με τη δυνατότητα αξιοποίησης του κάμπινγκ με τη δημιουργία σχολείου περιβαλλοντικής αγωγής για τα σχολεία της Βόρειας Ελλάδας, αλλά και για τα μεγάλα προβλήματα ύδρευσης και άρδευσης που θέλουν ένα κεντρικό σχεδιασμό προκειμένου ν’ αντιμετωπιστούν. Ο κ. Λίτσος ζητάει την επέκταση των οικισμών Φαναρίου, Μέσης και Αρωγής αλλά και την ανάπτυξη μιας επενδυτικής προσπάθειες στη Γλυφάδα, για να αποσυμφορηθεί η κίνηση στο Φανάρι.

“Θα θέλαμε η κεντρική εξουσία να τηρήσει αυτά που έχει υποσχεθεί σχετικά με την τοπική αυτοδιοίκηση, τα οποία θεωρούμε ως υποχρεώσεις. Από κει και πέρα θα θέλαμε να δούμε την εκάστοτε κεντρική εξουσία να στέκεται με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη απέναντι στην αυτοδιοίκηση”. Για το δήμο Αιγείρου εκκρεμεί η υδροδότηση ολοκλήρου του νοτιοδυτικού τμήματος του Ν. Ροδόπης και η αξιοποίηση της παραλιακής ζώνης. «Να υλοποιηθεί ένα σχέδιο που έχει καταρτιστεί εδώ και μια δεκαετία, αλλά ουσιαστικά παραμένει μόνο στα χαρτιά. Θα θέλαμε αυτά τα δύο να προωθηθούν μέσα στο 2005» μεταφέρει ο κ. Λίτσος, εκφράζοντας μια σχετική αισιοδοξία.

Χρήσεις γης

Σ’ ένα βαθμό θα συμβάλλει στην αξιοποίηση της παραλιακής η σύνδεση του Ιμέρου με τη Γλυφάδα, αλλά υπάρχει η εκκρεμότητα με τις αδιευκρίνιστες χρήσεις γης. «Θα πρέπει να αποσαφηνιστούν οι χρήσεις γης και να γίνει ορθολογική χρήση των γαιών της περιοχής, έτσι ώστε να υπάρξει τουριστική ανάπτυξη. Θα μπορούσαν να δημιουργηθούν τουριστικά πάρκα, δηλαδή περιοχές που τις θεωρούμε πρώτης γραμμής για την τουριστική αξιοποίηση. Επιπλέον, στο δήμο, στο ελληνικό δημόσιο (Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα, Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου – Υπουργείο Γεωργίας) και σε ιδιώτες θα δημιουργηθούν σημαντικές ευκαιρίες για αξιοποίηση της περιουσίας τους».

Το Φανάρι συγκεντρώνει διαρκές ενδιαφέρον από ιδιώτες που ενδιαφέρονται ν’ αγοράσουν γη. Ο δήμαρχος Αιγείρου παραδέχεται ότι οι αγοραπωλησίες είναι «δυνατές» τα τελευταία χρόνια, πλην όμως τα εμπόδια παραμένουν. «Όταν έχεις έναν ασφυκτικό κλοιό γύρω από τους οικισμούς που είναι στο θαλάσσιο μέτωπο, ανεβαίνει κατά πολύ η αξία γης και γίνεται πολύ πιο δύσκολη μια επένδυση, ανεβαίνει το κόστος της. Θα μπορούσε ν’ ανοιχτεί το πλαίσιο γύρω από τους οικισμούς, δηλαδή οι εντάξεις στο σχέδιο πόλης να είναι περισσότερες, έτσι ώστε να δημιουργηθούν περισσότερα οικόπεδα και ταυτόχρονα να πέσει η αξία της γης. Σήμερα, μια επένδυση στο Φανάρι και μόνο σαν αγορά οικοπέδου είναι προβληματική για κάποιον που θα ήθελε να επενδύσει σε μια τουριστική μονάδα».

«Άνοιγμα» στη Γλυφάδα

Απέναντι στα υψηλά κόστη ο κ. Λίτσος προτείνει την επέκταση του οικισμού Φαναρίου «αλλά και των άλλων οικισμών, όπως είναι η παραλία της Μέσης, της Αρωγής και γιατί να μη δημιουργηθεί μια καλή επενδυτική προσπάθεια στην παραλία της Γλυφάδας, που είναι μια πολύ σημαντική παραλία. Κακώς έχει οριοθετηθεί μ’ αυτόν τον τρόπο από τη συνθήκη Ραμσάρ. Ο δήμος Αιγείρου και η νομαρχία Ροδόπης έχουν καταθέσει τις προτάσεις τους σχετικά με την αξιοποίηση αυτής της σημαντικής παραλίας. Θέλω να πιστεύω ότι αργά ή γρήγορα θα αξιοποιηθεί και θ’ αποσυμφορηθεί η πίεση που δέχονται άλλες περιοχές».

Στα τέλη Μαρτίου, ο δήμος Αιγείρου ολοκληρώνει τις μελέτες για το κλειστό γυμναστήριο και το αθλητικό κέντρο της Αιγείρου, μέσα από το πρόγραμμα «Ελλάδα 2004». Ο κ. Λίτσος εκτιμά ότι τον Ιούνιο θα προχωρήσουν σε δημοπράτηση.

Υδροδότηση Αιγείρου – άρδευση

Το νερό είναι βάση της επιβίωσης για κάθε ανθρώπινο ον, εν έτει όμως 2004 35 οικισμοί αντιμετωπίζουν ολοένα και πιο έντονο πρόβλημα υδροδότησης. «Χωρίς το νερό δεν υπάρχει δημογραφική ή οικονομική ανάπτυξη σε μια περιοχή» τονίζει ο δήμαρχος Αιγείρου για να εξηγήσει. «Η πολιτεία, ούτως ή άλλως, με τον ένα ή με τον άλλο φορέα, είτε λέγεται δήμος, είτε λέγεται περιφέρεια, είτε λέγεται ΥΠΕΧΩΔΕ, ή υπουργείο Εσωτερικών θα πρέπει να απαντήσει στο πρόβλημα υδροδότησης 35 οικισμών του ΝΔ τμήματος του Ν. Ροδόπης. Οι 35 αυτοί οικισμοί έχουν νερό για τα επόμενα πέντε – έξι, το πολύ δέκα, χρόνια. Από κει και πέρα θα είναι αδύνατον να υδροδοτηθούν.

Η πολιτεία μάς ζήτησε να συντάξουμε μελέτες και το κάναμε. Βγάλαμε την πιο δύσκολη από όλες, την προμελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η οποία μας ταλαιπώρησε σχεδόν ένα χρόνο, λόγω της Συνθήκης Ραμσάρ. Έπρεπε να πάρουμε τέσσερις υπογραφές υπουργών για το αυτονόητο της διέλευσης ενός αγωγού ύδρευσης μέσα από μια περιοχή Ραμσάρ. Στο Φανάρι, στο Γλυκονέρι, στη Μέση δε γίνεται να φτάσει το νερό αν δεν περάσει από ζώνες Ραμσάρ!»

Άρδευση με σταγόνα

Ο κ. Λίτσος εξηγεί την οικολογική διάσταση της επίλυσης υδροδότησης των οικισμών. «Με το ότι θα σταματήσουν 30 – 35 υδρευτικές γεωτρήσεις ν’ αντλούν χιλιάδες κυβικά μέτρα νερού από τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα θα ανασταλεί σ’ ένα αρκετά μεγάλο βαθμό και η υφαλμύρωση των υπόγειων υδάτων. Ταυτόχρονα θα πρέπει να υπάρχει διαχείριση και στο νερό της άρδευσης». Στο θέμα της άρδευσης ο κ. Λίτσος είναι πιο αισιόδοξος λόγω της αλλαγής του τρόπου ποτίσματος, που μπορεί να γίνει με το σύστημα της σταγόνας. «Αν περάσουμε στην άρδευση με σταγόνα αντί του ποτίσματος με πυραύλους θα μειωθεί η κατανάλωση του νερού κατά 40% κι αυτό είναι πολύ σημαντικό για μια περιοχή με 25 – 30 χιλιάδες στρέμματα βαμβάκι.

Εάν υπήρχε ένα γενναιόδωρο πρόγραμμα ενίσχυσης για την αντικατάσταση παραδοσιακών συστημάτων άρδευσης με σύγχρονα συστήματα, όπως είναι αυτό της σταγόνας, θα έφερνε πολύ μεγάλα οφέλη στη δική μας περιοχή. Διακρίνω ότι πολλοί αγρότες συμφωνούν.

Η αλλαγή αυτή θα έχει τεράστια οικολογική σημασία, γιατί μαζί με την κατάργηση των υδρευτικών γεωτρήσεων είναι μια τονωτική ένεση για τα υπόγεια ύδατα της περιοχής. Όταν αντλούμε αλμυρό νερό και το φέρνουμε στην επιφάνεια καταστρέφονται όλα τα θρεπτικά συστατικά της επιφάνειας του εδάφους και από κει και πέρα απαξιώνεται και η γη. Ένα στρέμμα βαμβακοφυτείας πριν πέντε χρόνια ήταν πολύ πιο παραγωγικό και γόνιμο από ό,τι είναι σήμερα. Εάν εξακολουθήσουν να ποτίζουν με υφάλμυρο νερό ένας αγρότης που αγόρασε 300 και 400 χιλιάδες δραχμές το στρέμμα θα αναγκαστεί να το πουλήσει 200 χιλιάδες ή και λιγότερο γιατί δεν θα παράγει τίποτε».

Αμπελουργικό φυτώριο

Η μη αξιοποίηση του αμπελουργικού φυτωρίου Αιγείρου είναι ένα θέμα με μακρές προεκτάσεις που φτάνουν στην Αθήνα. «Εντός του υπουργείου Γεωργίας συνήθως υπάρχουν ευήκοα ώτα, αλλά δεν υπάρχει η αντίστοιχη προθυμία από υπηρεσιακούς παράγοντες που κατοικοεδρεύουν στην Αθήνα και κάνουν τα πάντα προκειμένου να μπλοκάρουν τη διαδικασία.

Έχω πικρές εμπειρίες από τον τρόπο που χειρίζονται τα πράγματα και τις εισηγήσεις που κάνουν προς τα πολιτικά στελέχη, όταν φτάνουν στο τεχνοκρατικό σημείο της παραχώρησης. Υπήρξε διευθυντής που μετέφερε «αν το δώσω σ’ εσάς δεν θα έχω δουλειά, γιατί μόνη μου διευθυντική θέση είναι να ελέγχω το φυτώριο!

Υποτίθεται ότι ελέγχει το φυτώριο από την Αθήνα».

Σχολείο περιβαλλοντικής αγωγής στο κάμπινγκ

Στις καθυστερήσεις και τα εμπόδια που δημιουργεί το κράτος των Αθηνών έχει κωλύσει και η όποια αξιοποίηση του κάμπινγκ Φαναρίου. «Θα υπάρχει μια εξέλιξη για το κάμπινγκ μετά τις 11 Ιανουαρίου. Δείτε όμως τη διαφορά. Στα μπανγκαλόους που δόθηκαν σ’ εμάς έχει γίνει μια επένδυση που ξεπερνάει τα 300.000 ευρώ μέσα σε τρία χρόνια. Έχουν αναβαθμιστεί όλα, αλλάχτηκαν κουφώματα, μπάνια, κουζίνες. Πρόθεσή μας είναι να συνεχίσουμε να επενδύουμε εκεί. Το κάμπινγκ δεν πέρασε στο δήμο Αιγείρου και βλέπετε ποια κατάσταση επικρατεί. Έχει να συντηρηθεί από το 1972. Αφού συντηρηθούν οι υφιστάμενες υποδομές, οι οποίες είναι αξιόλογες, θα πρέπει να δούμε τις πιθανές χρήσεις, πέρα από το θαλάσσιο τουρισμό. Στην οικονομοτεχνική μελέτη που συντάξαμε βάζουμε ένα οχτάμηνο ορίζοντα λειτουργίας κατ’ έτος. Υπάρχουν σκέψεις για πολλές άλλες χρήσεις που έχουν να κάνουν με το ότι το κάμπινγκ βρίσκεται στο κέντρο ενός υγροβιότοπου, άρα θα μπορούσε με μικρές προσθήκες να λειτουργήσει ως σχολείο περιβαλλοντικής αγωγής για τα γυμνάσια και τα λύκεια όλης της Βόρειας Ελλάδος. Θα μπορούσε να είναι επισκέψιμο οχτώ μήνες το χειμώνα για να μένουν μαθητές που θα παρακολουθούν τη ζωή ενός υδροβιότοπου, που είναι χειμερινή. Οι δικές μας λίμνες παρουσιάζουν ενδιαφέρον το χειμώνα, γιατί έρχονται πουλιά το χειμώνα για να ξεχειμωνιάσουν.

Θα μπορούσε βέβαια ν’ απευθύνεται και σε φυσιολάτρες που θέλουν ν’ ασχοληθούν με παρατήρηση πουλιών, μορφή εναλλακτικού τουρισμού διαδεδομένη σε άλλες χώρες».

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.