Καποιοι θεωρουν τις μειονοτητες «φυτα» που δεν εχουν αποψη για τη ζωη τους

Με τη συνέντευξη του κ. Ηρακλή Μήλλα, πολιτικού επιστήμονα ο οποίος πήρε μέρος στην ημερίδα του ΚΕΜΟ για τη μειονοτική εκπαίδευση κλείνει σήμερα ο κύκλος της παρουσίασης από τον ΠτΘ απόψεων για ζητήματα που αφορούν το διάλογο ανάμεσα στις μειονότητες με έμφαση στα προβλήματα της μειονοτικής εκπαίδευσης.

Ο κ. Μήλλας υποστηρίζει ότι οι μειονότητες δικαιολογημένα έχουν παράπονα από τον τρόπο με τον οποίο τις συμπεριφέρονται τα εθνικά κράτη και μιλά για «εθνικισμό με δύο παίκτες», εννοώντας την Ελλάδα και την Τουρκία. Κάνει ιδιαίτερη μνεία στο γεγονός ότι πολλοί φερόμενοι ως ειδικοί εννοούν να μιλούν για τις μειονότητες χωρίς «ενσυναίσθηση και ευαισθησία», ενώ ερωτώμενος για την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας μια που ο ίδιος είναι Κωνσταντινουπολίτης στην καταγωγή και αρθρογραφεί σε τουρκική εφημερίδα, τονίζει ότι η πορεία αυτή θα βοηθήσει κατά πρώτον τον λαό της Τουρκίας και εν συνεχεία τους γείτονές της και τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς.­­

ΠτΘ: Ποια ήταν η εντύπωση που αποκομίσατε από την ημερίδα για τη μειονοτική εκπαίδευση;

Η.Μ.: Θεωρώ ότι ήταν σημαντική η συνάντηση γιατί για πρώτη φορά στην ιστορία των μειονοτήτων οι δύο μειονότητες κάθισαν γύρω από το ίδιο τραπέζι να μιλήσουν για τα προβλήματα και τα παράπονά τους. Οι μειονότητες συνήθως έχουν μόνο παράπονα και αυτό είναι απολύτως δικαιολογημένο. Αυτή η συνάντηση μπορεί να γίνει ένας σταθμός που θα σηματοδοτήσει ένα νέο ξεκίνημα ώστε οι μειονότητες να μη χρησιμοποιούνται η μία κατά της άλλης σαν πρόφαση για να ασκούνται πολιτικές πιέσεις εκατέρωθεν.

Τώρα που καθίσαμε μαζί και βρήκαμε μια κοινή γλώσσα και έκφραση, είδαμε ότι τα παράπονα είναι σχεδόν κοινά αν και τα προβλήματα είναι τελείως διαφορετικά. Τα προβλήματα πηγάζουν από μια κοινή πηγή, από δύο εθνικισμούς που συγκρούονται, αν και θα έλεγα ότι πρόκειται για έναν εθνικισμό με δύο παίκτες.

ΠτΘ: Τονίσατε στην ομιλία σας ότι συνήθως για λογαριασμό των μειονοτήτων μιλούν άνθρωποι που δεν τις γνωρίζουν και δεν μπορούν να τις αντιληφθούν. Σε ποιους αναφερόσασταν;

Η.Μ.: Πρόσφατα έγραψα σε μια τουρκική εφημερίδα όπου αρθρογραφώ ότι έχω το αίσθημα όταν βλέπω ανθρώπους να μιλούν για τη μειονότητα πως μιλούν για ένα είδος φυτών ή ψαριών που δεν έχουν καμιά προσωπική άποψη για τη ζωή τους. Εγώ πιστεύω ότι πρώτα πρέπει να εκφράζονται οι ενδιαφερόμενοι, και αυτό το βιώνω πολλές φορές, γιατί το να μιλάς για λογαριασμό άλλων σαν «ειδικός» χωρίς να σου το ζητούν, είναι αυταρχισμός και εμπεριέχει έλλειψη ενσυναίσθησης, συμπάθειας και ταύτισης.

ΠτΘ: Ποια είναι η άποψή σας για το εκπαιδευτικό σύστημα της μειονότητας;

Η.Μ.: Το εκπαιδευτικό σύστημα χωλαίνει από πολλές απόψεις. Από την πλευρά της Πολιτείας, ούτε το νομικό πλαίσιο είναι ξεκάθαρο, ούτε ο σκοπός και οι στόχοι είναι ξεκάθαροι. Όλοι μας έχουμε την αμφιβολία και την υποψία ότι πίσω από αυτό κρύβεται και κακή διάθεση. Τελικά το εκπαιδευτικό σύστημα μετατρέπεται σ’ έναν αγώνα ιδεολογικό, σε έναν αγώνα «εθνικό» με διαστάσεις και ρατσισμού και ξενοφοβίας.

ΠτΘ: Ποια θα μπορούσε να είναι η λύση γι΄ αυτό το πρόβλημα;

Η.Μ.: Η λύση νομίζω ξεπερνάει τις μειονότητες, δηλαδή αυτό το φαινόμενο είναι επακόλουθο μιας γενικής κατάστασης. Μια διάσταση είναι το μειονοτικό, μια άλλη διάσταση η εξωτερική μας πολιτική, μια άλλη διάσταση είναι οι σχέσεις του πολίτη με το κράτος, η ξενοφοβία, ο ακραίος εθνικισμός. Είναι ένα γενικό φαινόμενο, δεν είναι χαρακτηριστικό της Ελλάδας, των Βαλκανίων, της Ευρώπης και όλου του κόσμου. Στο βαθμό που το ξεπερνούμε βελτιώνονται τα πράγματα. Εγώ πιστεύω ότι δεν μπορούμε να δούμε τα θέματα της μειονότητας αποκομμένα από γενικές λειτουργίες του κράτους και τις σχέσεις του πολίτη με αυτό.

ΠτΘ: Τι εκτιμάτε ότι θα αποκομίσει πρακτικά η Τουρκία από μια μακρόχρονη και επίπονη διαδικασία προσέγγισης με την Ε.Ε., εφόσον πάρει τελικά ημερομηνία στις 17 Δεκεμβρίου; Η Ευρώπη τελικά θα αποτελέσει πανάκεια για την Τουρκία;

Η.Μ.: Οι ψύχραιμα σκεπτόμενοι Τούρκοι λένε ότι η προσπάθεια ένταξης της Τουρκίας στην Ευρώπη, με τον τρόπο που γίνεται είναι υπέρ της Τουρκίας. Ήδη οι προσπάθειες που έγιναν τα τελευταία 5-10 χρόνια ήταν υπέρ της Τουρκίας και του λαού της.

Το πως εκλαμβάνει ο καθείς βέβαια την Τουρκία είναι διαφορετικό πράγμα. Άλλο είναι οι «γκρίζοι λύκοι», άλλο οι σκεπτόμενοι Τούρκοι. Θέλω να πω ότι για ορισμένους στο εσωτερικό της Τουρκίας όταν συμβιβάζεται η χώρα τους και λύνει προβλήματα, αυτό συνιστά παραχώρηση δικαιωμάτων. Εγώ δεν το βλέπω έτσι γιατί πιστεύω ότι η Τουρκία έχει μόνο να κερδίσει από την ευρωπαϊκή της πορεία και όλες οι δήθεν παραχωρήσεις που λένε οι ακροδεξιοί ότι θα κάνει και είναι εις βάρος της, μάλλον είναι κινήματα που απελευθερώνουν την κοινωνία για να φθάσει σε ένα καλύτερο επίπεδο ζωής.

Εντέλει, νομίζω ότι το θέμα δεν είναι αν η Τουρκία μπορεί ή δικαιούται να ενταχθεί στην Ε.Ε. Το ζήτημα είναι τι είδους Τουρκία θέλουμε. Αν θέλουμε η Τουρκία να κάνει βήματα προς τα εμπρός -και αυτό θα είναι για το καλό πρώτα των Τούρκων- θα πρέπει να βοηθηθεί. Εάν είμαστε αυστηροί και θελήσουμε με κριτήρια κοινωνιολογικά και ιστορικά να εξακριβώσουμε εάν όντως είναι η Τουρκία ευρωπαϊκή, τότε θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι πολλές χώρες μπορεί να μην μοιάζουν στη σημερινή Ε.Ε. με την Ολλανδία, το Βέλγιο και την Αγγλία. Η Πολωνία είχε προβλήματα για παράδειγμα όπως και η Κύπρος έχει προβλήματα. Το θέμα είναι πόσο και σε πιο βαθμό θέλουμε να βοηθήσουμε και χώρες που δεν είναι ακριβώς ο πυρήνας της Ευρώπης.

Που θέλουμε κατ΄ ουσίαν τελικά να τραβήξουμε διαχωριστικές γραμμές στην Ευρώπη που θα χτίσουμε.

ΠτΘ: Σας ευχαριστώ πολύ

Η.Μ.: Και εγώ σας ευχαριστώ

Δ.Δ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.