Συμβολη στον προσυνεδριακο διαλογο για το Συνεδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Με στόχο την ουσιαστική συνεισφορά για έναν εποικοδομητικό και δημιουργικό διάλογο στα πλαίσια της παροσυνεδρίασης διαδικασίας του ΠΑ.ΣΟ.Κ., η Βουλευτής Ν. Ροδόπης κ. Χρύσα Μανωλιά κατέθεσε στα όργανα του Κινήματος τις προσωπικές της θέσεις για το παρόν και το μέλλον του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Προσβλέποντας στη ριζική ανασυγκρότηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. ως κόμματος και κοινωνικού κινήματος, η κ. Μανωλιά περιγράφει τις αρχές, τις αξίες και τη νέα οργανωτική δομή του κόμματος, στοιχεία που μπορούν να εγγυηθούν τον πρωταγωνιστικό ρόλο που καλείται να διαδραματίσει το ΠΑ.ΣΟ.Κ ως λαϊκό κίνημα στα σύγχρονα κοινωνικοπολιτικά δεδομένα της χώρας μας.

Το κείμενο των θέσεων της κ. Μανωλιά διαρθρώνεται σε 7 επιμέρους ενότητες στις οποίες αναλύονται τα γενικότερα ζητήματα στα οποία εκ των πραγμάτων επικεντρώνεται ο διάλογος για το 7ο Συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Συνέδριο με όρους κοινωνίας

Αναδεικνύοντας την ιστορική σημασία του 7ου Συνεδρίου η κ. Μανωλιά επισημαίνει ότι «το ΠΑ.ΣΟ.Κ. επωμίζεται την ιστορική ευθύνη να οδηγήσει σε ένα συνέδριο με όρους κοινωνίας και όχι στενά κομματικού χαρακτήρα. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει λόγο ύπαρξης μόνο ως ένα δυναμικό κοινωνικό κίνημα μιας συνεχούς αλλαγής και ενός διαρκούς εκσυγχρονισμού των δομών του κοινωνικού μας συστήματος, που θα αντιμάχονται της στασιμότητα και την οπισθοδρόμηση που υποστηρίζουν στην πράξη οι πολιτικές δυνάμεις της συντήρησης».

Τονίζει επίσης ότι «το ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα ανταποκριθεί στον ιστορικό του ρόλο μόνο αν μέσα από το 7ο συνέδριό του κατορθώσει να δώσει όραμα και προοπτική στις νέες γενιές που έρχονται. Αν κατορθώσει να συνεγείρει και να εμπνεύσει και πάλι τον έλληνα πολίτη για μια σύγχρονη κοινωνία που θα υπηρετεί τον άνθρωπο και τις αξίες του. Αν καταφέρει να επαναφέρει τις λαϊκές δυνάμεις, στο πολιτικό προσκήνιο και αν αποφασίσει να ξαναβρεθεί δίπλα στον αγώνα των ανθρώπων του μόχθου και της εργασίας για μια καλύτερη ζωή, για μια πιο δίκαιη και πιο ανθρώπινη κοινωνία».

Ιστορικός απολογισμός

Ανατρέχοντας στην ιστορία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. η κ. Μανωλιά επισημαίνει ότι «το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει ημερομηνία έναρξης την 3η του Σεπτέμβρη του 1974. Είναι η ημέρα κατά την οποία ο ιδρυτής μας, ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου, σήμανε με την ιστορική εκείνη διακήρυξη το εγερτήριο σάλπισμα που ξεσήκωσε το δημοκρατικό κόσμο της χώρας και τον έβγαλε στο προσκήνιο για τη μεγάλη αλλαγή της κοινωνίας μας με δημοκρατία, πρόοδο και κοινωνική δικαιοσύνη.

Τριάντα ολόκληρα χρόνια μετά την ίδρυσή του το ΠΑ.ΣΟ.Κ. έχει να καταθέσει στον ιστορικό του απολογισμό ένα τεράστιο έργο που ανέτρεψε κατεστημένα και άλλαξε συθέμελα την Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι επί 20 χρόνια από τα 30 της ιστορίας του αλλά και της Μεταπολίτευσης γενικότερα ο ελληνικός λαός εμπιστεύτηκε τη διακυβέρνηση της χώρας στις δυνάμεις του ΠΑ.ΣΟ.Κ.»

Η κ. Μανωλιά κάνει αναφορά σε κατακτήσεις και σε λάθη αναφέροντας μεταξύ άλλων: «Η πολιτική ιστορία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. σηματοδοτείται κατά γενική ομολογία από το μεγάλο έργο και τη μοναδική συμβολή και προσφορά στη δημιουργία της σύγχρονης Ελλάδας. Διακρίνεται όμως και από μια σειρά λαθών και παραλείψεων…

Εκείνο που πρέπει να γίνει κοινή συνείδηση για όλα τα στελέχη, τα μέλη και τους φίλους του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι ότι δεν απαρνούμαστε κανένα κομμάτι της ιστορίας μας στην πολιτική μας, δράση των 30 χρόνων που πέρασαν. Υπερασπιζόμαστε με σθένος το έργο μας. Αναγνωρίζουμε ιδεολογικές μας παλινδρομήσεις και αναδιπλώσεις, κυβερνητικές μας αστοχίες, αλαζονικές μας συμπεριφορές, εσωκομματικές και προσωπικές μας διαμάχες, τις άκαιρες πολλές φορές επιλογές μας, τις όποιες ανακολουθίες και αναντιστοιχίες ανάμεσα στα λόγια και στα έργα μας».

Τα αίτια της ήττας

Αναλύοντας τα αίτια της ήττας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στις εκλογές του 2004, η κ. Μανωλιά υπογραμμίζει ότι «η πολύχρονη παραμονή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην εξουσία είναι το πρίσμα μέσα στο οποίο οφείλουμε να προσεγγίζουμε όλες τις εξελίξεις, θετικές και αρνητικές». Και συμπληρώνει μεταξύ άλλων: «Η μακρόχρονη άσκηση της εξουσίας από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η συνακόλουθη κόπωση του εκλογικού σώματος συνδυάσθηκαν και με μία σειρά σοβαρών αδυναμιών στις προσεγγίσεις των προβλημάτων και των αναγκών της σύγχρονης κοινωνίας, γεγονός που δυσχέρανε ιδιαίτερα τη διατήρηση των δεσμών του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κυρίως με τα ευμετάβλητα ως προς την ψήφο τους κοινωνικά στρώματα, που η ψήφος τους όμως διαμορφώνει κάθε φορά το όποιο εκλογικό αποτέλεσμα.

Η ήττα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. περνάει μέσα από συμβιβασμούς και υποχωρήσεις σε θέματα ιδεολογικών αρχών στο όνομα επιλογών που επιβλήθηκαν είτε από την ευρύτερη πολιτική της διεθνούς συγκυρίας και της Ε.Ε είτε από κυβερνητικές επιλογές είτε από συμπεριφορές και επιλογές στελεχών σε θέσεις της Δημόσιας Διοίκησης.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κέρδισε στα μεγάλα, έχασε όμως έδαφος στα καθημερινά θέματα της επιβίωσης. Από λανθασμένη ίσως εκτίμηση προτεραιοτήτων δεν μπόρεσε να δώσει λύση σε διάφορα χρόνια προβλήματα της καθημερινότητας που όμως ήταν και είναι καθοριστικής σημασίας για τον πολίτη. Αυτό το κενό το εκμεταλλεύτηκε επιδέξια η Ν.Δ.

Σήμερα που επιχειρούμε να γυρίσουμε σελίδα, αξίζει να δούμε περισσότερο υπεύθυνα τα λάθη μας για να μπορέσουμε, αφού αναλάβουμε τις ευθύνες μας, να αφήσουμε πίσω μας το παρελθόν και αν ανοίξουμε μία νέα σύγχρονη πορεία όπως επιτάσσει η ιστορία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και απαιτούν οι περιστάσεις».

Εσωτερική και διεθνής συγκυρία

Κάνοντας αναφορά στη διεθνή συγκυρία η κ. Μανωλιά υποστηρίζει ότι «η πορεία προς το Συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. για να είναι ουσιαστική και εποικοδομητική στην προσπάθεια ανασυγκρότησης του κόμματος και ιδεολογικής αποκρυστάλλωσης της

(συνέχεια στη σελ. 17)

(συνέχεια από τη σελ. 12)

φυσιογνωμίας του, οφείλει πρώτα και κύρια να συνεκτιμήσει τα δεδομένα τόσο της εσωτερικής όσο και της διεθνούς συγκυρίας».

«Μελετούμε και αναλύουμε» συμπληρώνει «τις παγκόσμιες εξελίξεις και τους προσανατολισμούς. Ανάλογα διαμορφώνουμε την πολιτική μας πρακτική, διασφαλίζοντας τα εθνικά μας συμφέροντα μέσα από την υπεράσπιση της διεθνούς νομιμότητας και των αρχών τους διεθνούς δικαίου».

Επιχειρώντας επίσης μια προσέγγιση της σημερινής κοινωνικοπολιτικής συγκυρίας η κ. Μανωλιά σημειώνει: «Ζούμε σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από αντιθέσεις και αντιφάσεις. Πόλεμος και ειρήνη, πρόοδος και στασιμότητα, ευημερία και δυστυχία, πλούτος και φτώχεια συνθέτουν την εικόνα της σύγχρονης ανθρωπότητας.

Δυστυχώς σε όλα αυτά πρωτοστατεί κυριαρχικά ο λεγόμενος πολιτισμένος δυτικός κόσμος. Παρά τις μεγαλόστομες διακηρύξεις για τις πανανθρώπινες αξίες, για διεθνείς παρεμβατικούς οργανισμούς κλπ, η Δύση πρωταγωνιστεί στον πόλεμο και την εκμετάλλευση του αναπτυσσόμενου και υποανάπτυκτου κόσμου.

Οι εξελίξεις αυτές δεν είναι άσχετες με την ιδεολογική επικυριαρχία συντηρητικών αρχών και αξιών στο παγκόσμιο σύστημα. Η παγκοσμιοποίηση, το μονοπολικό σύστημα επικράτησης των ΗΠΑ, η αποδυναμωμένη λόγω των αντιθετικών τάσεων στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο εκχρηματισμός της οικονομίας, η αρνητική αξιοποίηση της τεχνολογίας κλπ είναι στοιχεία μιας νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων που δυσχεραίνουν και καθιστούν δυσδιάκριτη την οριοθέτηση μεταξύ των κλασικών δογμάτων της συντήρησης και της προόδου. Ενδεικτικό το παράδειγμα χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου στις πρόσφατες ευρωεκλογές αποδοκιμάστηκαν τόσο δεξιές όσο και σοσιαλιστικές – αριστερές κυβερνήσεις.

Η αναστροφή αυτών των αρνητικών δεδομένων περνά αναγκαστικά μέσα από την ανάσχεση και την ανατροπή, εάν είναι δυνατόν, αυτής της αρνητικής ιστορικής πραγματικότητας. Δύναμη που μπορεί να εργαστεί προς την κατεύθυνση αυτή είναι και η Ε.Ε. Για να μπορέσει όμως η Ε.Ε. να ανταποκριθεί σε αυτή την ιστορική πρόκληση, οφείλει να επαναπροσδιορίσει την πολιτική της. Οφείλει να μην αποτελεί το «μεγάλο βραχίονα» των Η.Π.Α. στην γηραιά ήπειρο και στην ευρύτερη περιοχή. Να αναπροσαρμόσει την πολιτική της μέσα από την υπεράσπιση των αρχών του διεθνούς δικαίου και την ενίσχυση του κύρους των διεθνών οργανισμών σε μία κατεύθυνση υπεράσπισης της νομιμότητας στον πλανήτη μας και εξασφάλισης της ειρήνης στον κόσμο.

Σε μια ανάλογη πορεία της Ε.Ε. ο ρόλος των σοσιαλιστικών δυνάμεων αναδεικνύεται βασικός και κυρίαρχος. Οι αιώνιες πανανθρώπινες αξίες της ειρήνης, της δημοκρατίας, της προόδου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της κοινωνικής ευημερίας και της προστασίας του περιβάλλοντος είναι η πεμπτουσία της σοσιαλιστικής ιδεολογίας. Η Ευρώπη με την ιστορική της παράδοσης και δικαιούται αλλά και υποχρεούται να αναλάβει ανάλογες πρωτοβουλίες.

Επομένως και για το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αυτή η πορεία αποτελεί μονόδρομο. Πολλοί μπορεί να το αμφισβητούν ή να αδυνατούν να πιστέψουν στις δυνατότητες ενός κόμματος μιας μικρής χώρας όπως η Ελλάδα. Όμως η τελευταία θητεία της κυβέρνησης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην Προεδρία της Ε.Ε. επιβεβαίωσε το αντίθετο. Η Ελλάδα με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη και Υπουργό Εξωτερικών τον Γιώργο Παπανδρέου πρωταγωνίστησε στο παγκόσμιο προσκήνιο με τον πόλεμο του Ιράκ και έδειξε τι μπορεί να πετύχει κανείς όταν είναι αποφασισμένος να υπηρετήσει το σωστό και το δίκαιο».

Ανάπτυξη για όλους

Στην πρότασή της κ. Μανωλιά για τη νέα πολιτική φυσιογνωμία και το ιδεολογικό της περιεχόμενο επισημαίνεται ότι «η ιδεολογική συζήτηση, ο πολιτικός διάλογος, οι διαφωνίες και οι αντιπαραθέσεις μπορούν και πρέπει να αποτελέσουν το συνεκτικό ιστό στον οποίο θα οικοδομηθεί η νέα αρραγής ενότητα του ΠΑ.ΣΟ.Κ.».

Υποστηρίζεται επίσης ότι «το νέο ΠΑ.ΣΟ.Κ. χρειάζεται αποκρυστάλλωση του πολιτικού του στίγματος στα πλαίσια των βασικών αρχών του σοσιαλισμού: «Αγωνιζόμαστε για ένα ανθρωποκεντρικό κοινωνικό σύστημα. Στηρίζουμε τον άνθρωπο – ενεργό πολίτη και παλεύουμε για συμμετοχή με ισοτιμία στα κοινά αγαθά, για ίσες ευκαιρίες, για ίσα δικαιώματα. Αγωνιζόμαστε για ένα κράτος που να υπηρετεί την κοινωνία και τους πολίτες και αναγορεύουμε σε αυτοσκοπό της πολιτικής την πάλη κατά των διακρίσεων και της κοινωνικής αδικίας…

Στα πλαίσια μιας ανάπτυξης για όλους, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. αναγνωρίζει τον ουσιαστικό ρόλο του κεφαλαίου και στηρίζει την ιδιωτική πρωτοβουλία. Υπερασπίζεται όμως δυναμικά και τα συμφέροντα των δυνάμεων της εργασίας στα πλαίσια μιας δίκαιης ανακατανομής του παραγόμενου εθνικού πλούτου. Το κράτος μπορεί να αναπτύσσει παραγωγικές δραστηριότητες εκεί όπου επιβάλλει το ευρύτερο κοινωνικό συμφέρον…

Η εργασία δεν αποτελεί ένα απλό οικονομικό μέγεθος. Αναγνωρίζεται ως κυρίαρχο ατομικό δικαίωμα και ως στοιχείο δημιουργικής καταξίωσης του ανθρώπου στην κοινωνία. Η αντιμετώπιση επομένως της ανεργίας και η εξασφάλιση δουλειάς σε όλους είναι από τα βασικά στοιχεία της πολιτικής του ΠΑ.ΣΟ.Κ…

Από τους βασικούς στόχους η στήριξη της περιφέρειας και της υπαίθρου με ενίσχυση του αγροτικού κόσμου και του εισοδήματός του, με αναβάθμιση γενικότερα της ποιότητας ζωής».

Ο πολίτης ρυθμιστής των εξελίξεων

Για τη νέα δομή της οργάνωσης του ΠΑ.ΣΟ.Κ., που είναι ένα από τα κυρίαρχα στοιχεία ανασυγκρότησης του κόμματος, η κ. Μανωλιά αναφέρει ότι «είναι γνωστό και ευρύτερα αποδεκτό ότι η 30χρονη δυναμική πορεία του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στηρίχθηκε κατά βάση στη δημοκρατία οργάνωση του κόμματος. Μία οργάνωση που αποτέλεσε την αγωνιστική πρωτοπορία για την κατάκτηση της εξουσίας και τη σύνδεση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. με τα πλατιά λαϊκά στρώματα της κοινωνίας.

Το κόμμα, μέσα από τη διαδικασία της αυτοοργάνωσης, απλώθηκε και διαστρωματώθηκε σε όλα τα επίπεδα της ελληνικής κοινωνίας, λειτουργώντας ανατροφοδοτικά ανάμεσα στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. και την κοινωνία.

Η μακρόχρονη όμως παραμονή στην εξουσία και η συνακόλουθη φθορά αποδυνάμωσε και τη λειτουργία της οργάνωσης.

Το 7ο Συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. θα επιτελέσει τον ιστορικό του ρόλο αν, παράλληλα με την ιδεολογική του ανασυγκρότηση, καταφέρει να βάλει τις σωστές βάσεις λειτουργίας ενός σύγχρονου δημοκρατικού κόμματος. Σε μια σύγχρονη ανοιχτή δημοκρατική κοινωνία δεν ταιριάζει παρά μόνο μια σύγχρονη ανοιχτή κομματική οργάνωση.

«Στο 7ο συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. « υποστηρίζει η κ. Μανωλιά «αναδιοργανώνουμε το σύστημα λειτουργίας της οργάνωσης του κόμματος με πρωταγωνιστή τον πολίτη που γίνεται ρυθμιστής των εξελίξεων. Βγάζουμε στο προσκήνιο τις λαϊκές δυνάμεις, για να μπορέσουμε να αποκαταστήσουμε τη σχέση μας με την κοινωνία».

Συνεργασία με άλλες πολιτικές δυνάμεις

Στο τελευταίο κεφάλαιο η κ. Μανωλιά αναδεικνύει ιδιαίτερα τη σημασία της πολιτικής δράσης και των συνεργασιών με τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και τα διάφορα κοινωνικά κινήματα. Αναφέρει μεταξύ άλλων: «Το ΠΑ.ΣΟ.Κ., ως γνήσιο Σοσιαλιστικό Κίνημα, κινείται στο χώρο της ευρύτερης προοδευτικής και δημοκρατικής αριστεράς. Διατηρεί σε κάθε περίπτωση την ιδεολογική του αυτονομία και είναι πάντοτε ανοιχτό σε συνεργασίες σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.

Μοναδικός αντίπαλος στην πολιτική δράση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι οι δυνάμεις της συντήρησης και της στασιμότητας, οι οποίες υπηρετούν τα κατεστημένα μεγάλα συμφέροντα, ευνοούν τις κοινωνικές ανισότητες και διακρίσεις και αντιμάχονται τις κοινωνικές αλλαγές και μετεξελίξεις.

Σε κοινωνικό επίπεδο το ΠΑ.ΣΟ.Κ. συμπορεύεται με όλα τα κινήματα και τις οργανώσεις που εναρμονίζουν και κατευθύνουν τη δράση τους στην υπηρεσία των συμφερόντων του λαού μας και διαπνέονται από τις γνωστές πανανθρώπινες αρχές και αξίες».

Η κ. Μανωλιά κλείνει το κείμενο των θέσεών της υποστηρίζοντας: «Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. γεννήθηκε για να υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού και του τύπου. Για να υπηρετεί και να αγωνίζεται για την πρόοδο και την ευημερία του κοινωνικού συνόλου. Το 7ο Συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι βέβαιο ότι θα σημάνει ένα νέο ξεκίνημα χρήσιμο τόσο για την πολιτική ζωή της πατρίδας μας όσο και για την πρόοδο και την ευημερία του λαού μας».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.