«Δεν υπαρχουν πλεον παγιοι πολιτικοι χαρτες…»

ΑΘΗΝΑ:

Για τις εξελίξεις στο Παλαιστινιακό μετά τον θάνατο του Γιασέρ Αραφάτ, την ακολουθούμενη πολιτική της ελληνικής κυβέρνησης στο Κυπριακό, τις σχέσεις μας με την Τουρκία, τον αντίτκυπο των τελευταίων εξελίξεων στο Σκοπιανό και τις ευαίσθητες ισορροπίες της Ευρώπης με τις ΗΠΑ μίλησε χθες με συνέντευξή του στον «ΣΚΑΪ 100,3» (το πρόγραμμα του οποίου αναμεταδίδεται στην Κομοτηνή από το «Ράδιο Παρατηρητής 94 FM») ο υφυπουργός Εξωτερικών κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης.

Ο βουλευτής Ροδόπης υποστήριξε ότι «η κυβέρνηση Καραμανλή ακολούθησε την εξυπνότερη και αποτελεσματικότερη πολιτική στο Κυπριακό ζήτημα», προσθέτοντας ότι λειτούργησε ως δίχτυ των επιπτώσεων του «όχι» στη διεθνή κοινότητα και διατηρώντας αλώβητη την πολύ καλή σχέση Ελλάδας – Κύπρου. Ακόμα, χαρακτήρισε «έξυπνους» τους χειρισμούς της Ελλάδας και σε ό,τι αφορά στις σχέσεις μας με την Τουρκία, σχολιάζοντας ότι «από τη στιγμή που σταματήσαμε να είμαστε το ΄κακό παιδί’ της παρέας, αποκαλύφθηκαν οι πραγματικές προθέσεις των ευρωπαίων φίλων και συμμάχων μας». Παράλληλα, εκτίμησε ότι ναι μεν η Ευρώπη μισο-άνοιξε την πόρτα στην Τουρκία, έβαλε ωστόσο σκληρούς όρους και έδειξε ότι δεν είναι διατεθειμένη να κάνει εκπτώσεις. «Όλα αυτά μεταβιβάζουν την ευθύνη στην τουρκική πλευρά να αποδείξει με πράξεις και όχι με λόγια ότι εναρμονίζεται με το ευρωπαϊκό κεκτημένο και ότι έχει πραγματική διάθεση να γίνει ευρωπαϊκό κράτος» πρόσθεσε ο κ. Στυλιανίδης.

Αναφορικά με τις εξελίξεις στα Βαλκάνια, ο υφυπουργός Εξωτερικών έκανε λόγο για μία περίοδο «κινητικότητας» χωρίς πάγιους πολιτικούς χάρτες που υπήρχαν στο παρελθόν, ενώ αναφερόμενος στην Ευρωατλανική σχέση είπε: «Θέλει έξυπνο χειρισμό και κυρίως να σέβεται ο ένας τον άλλο, όσο ισχυρός και αν είναι ο άλλος. Νομίζω ότι η ισορροπία θα βρεθεί (και παγκοσμίως και περιφερειακά) μόνο αν η Ευρώπη σταθεί στα πόδια της, μόνο αν η Ευρώπη γίνει ισοδύναμος συνομιλητής. Μια ήρεμη δύναμη η οποία θα αναπτύσσει πρωτοβουλίες, οι οποίες δεν θα βασίζονται κυρίως στο στοιχείο της στρατιωτικής υπεροχής, αλλά θα βασίζονται κυρίως στους κανόνες, στις αρχές και στις αξίες», κατέληξε ο κ. Στυλιανίδης. Η συνέντευξη δόθηκε στον διευθυντή του «ΣΚΑΪ» κ. Μπάμπη Παπαδημητρίου χθες το πρωί και σε αυτήν ο κομοτηναίος πολιτικός κλήθηκε να δώσει απαντήσεις για όλα τα θέματα που απασχολούν αυτήν την περίοδο την ελληνική (και όχι μόνο) εξωτερική πολιτική.

Γιάννης Γιαγκίνης

Η Συνέντευξη Στυλιανίδη στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ

– Τι λύσεις εκτιμάτε ότι θα υπάρξουν στο Παλαιστινιακό ζήτημα μετά το θάνατο του Αραφάτ;

Καταρχήν ο Γιάσερ Αραφάτ ήταν μια ξεχωριστή φυσιογνωμία για το λαό του που συνέβαλε σημαντικά στην ανάδειξη του Παλαιστινιακού ζητήματος, στη διεθνοποίησή του. Εμείς επιλέγουμε να θυμόμαστε τον ειρηνοποιό Αραφάτ ο οποίος είχε επιχειρήσει να συμβιβάσει τις δύο πλευρές και να οδηγήσει στη δημιουργία δύο ανεξαρτήτων κρατών που θα μπορούν να συμβιώνουν ειρηνικά στην περιοχή.

Η άλλη πλευρά του, αυτή που κατακρίθηκε από τη Δύση, εκλείπει με την φυσική του παρουσία. Δεν υπάρχουν επομένως ούτε προφάσεις, ούτε δικαιολογίες. Αυτή τη στιγμή λοιπόν πιστεύω ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια πρόκληση-προς όλες τις πλευρές απευθύνεται αυτή- να εγκαταλείψουν τις διάφορες πολεμικές και συγκρουσιακές ενέργειες και να αναζητήσουν επιτέλους μια λύση η οποία θα επιτρέψει στους κατοίκους της περιοχής, Ισραηλινούς αλλά και Παλαιστινίους να ζήσουν στο μέλλον ειρηνικά.

– Πιστεύετε ότι προκαλούν ανησυχίες στην περιοχή μας και στα Βαλκάνια τα γεγονότα που διαδραματίζονται στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, καθώς και η απόφαση των ΗΠΑ να αναγνωρίσουν την ΠΓΔΜ;

Αναμφισβήτητα η περίοδος η οποία ζούμε είναι μια περίοδος κινητικότητας. Δε χαρακτηρίζεται από τους πάγιους πολιτικούς χάρτες που υπήρχαν στο παρελθόν. Η κατάρρευση των δύο μεγάλων μπλοκ δημιούργησε νέες εξελίξεις. Νομίζω όμως ότι ως πολιτικοί, αλλά και ως κάτοικοι αυτής της περιοχής, θα πρέπει να αναζητήσουμε και την αισιόδοξη πλευρά των εξελίξεων. Δηλαδή, γιατί να μην επιδιώξουμε ούτως ώστε αυτή η κινητικότητα να μας οδηγήσει σε λύσεις και σε μια νέα περίοδο σταθερότητας αλλά και ποιοτικής ανάπτυξης για όλους; Θέλει έξυπνο χειρισμό και κυρίως αυτό το οποίο θέλει είναι να σέβεται ο ένας τον άλλο, όσο ισχυρός και αν είναι ο άλλος. Ό,τι μέσα και αν διαθέτει, θα πρέπει να μάθει να σέβεται και να τιμά τους συνομιλητές του.

– Αναφέρεστε στην στάση των ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι στα Σκόπια για παράδειγμα;

Και σε αυτό. Κυρίως αναφέρομαι στην ευρωατλαντική σχέση. Πιστεύω ότι μια ειλικρινή σχέση φίλων και συμμάχων θα πρέπει να χαρακτηρίζεται από αλληλοσεβασμό και αλληλοεκτίμηση και θα πρέπει να δίνει την άνεση στο λιγότερο ισχυρό να λέει την άποψή του, ακόμα και αν αυτή είναι διαφορετική από τον περισσότερο ισχυρό. Αυτό είναι μια αντίληψη την οποία εμείς ως κυβέρνηση υπηρετούμε. Δηλαδή ήμασταν πάντοτε σύμμαχοι και φίλοι των ΗΠΑ, διατηρήσαμε όμως για τον εαυτό μας πάντα το δικαίωμα, με φιλικό πνεύμα, με πνεύμα συνεργασίας να επισημάνουμε τα λάθη ή τις παραλήψεις που έκαναν σε μια συγκεκριμένη περιοχή την οποία εμείς νομίζουμε ότι την ξέρουμε καλύτερα γιατί κατοικούμε εδώ χιλιετηρίδες.

– Όμως οι Αμερικανοί φαίνεται να έχουν μια νέα αντίληψη για το καινούργιο ΝΑΤΟ και την ευρωατλαντική συμμαχία. Οι νέοι σύμμαχοι των Αμερικανών (αυτοί που προέκυψαν από την πτώση του τείχους του Βερολίνου), νομίζω ότι έχουν ισχυρότερη θέση πλέον από αυτή που είχε η Ελλάδα όταν ήταν το τελευταίο σύνορο πριν την επιρροή της Σοβιετικής Ένωσης…

Εγώ δεν έχω καταλήξει ακόμα … σίγουρα τους είναι πιο ευχάριστο το γεγονός ότι νεόκοποι σύμμαχοι επιδιώκουν να φανούν και περισσότερο καλοί. Ίσως για να πετάξουν από πάνω τους την προηγούμενή τους κατάσταση. Αυτό είναι φυσιολογικό. Kαι εμείς περάσαμε κάποια εποχή από τέτοιες φάσεις. Το θέμα είναι που θα πάμε, που θα καταλήξουμε και νομίζω ότι η ισορροπία θα βρεθεί (και παγκοσμίως και περιφερειακά) μόνο αν η Ευρώπη σταθεί στα πόδια της, μόνο αν η Ευρώπη γίνει ισοδύναμος συνομιλητής. Μια ήρεμη δύναμη η οποία θα αναπτύσσει πρωτοβουλίες, οι οποίες δεν θα βασίζονται κυρίως στο στοιχείο της στρατιωτικής υπεροχής, αλλά θα βασίζονται κυρίως στους κανόνες, στις αρχές και στις αξίες.

Υπάρχει μια κοινότητα αρχών και αξιών μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε. Είναι αυτή η οποία λειτούργησε όταν ισορροπήθηκε η παγκόσμια τάξη μεταξύ των δύο μπλοκ. Νομίζω ότι τώρα θα πρέπει οι μεν Αμερικανοί να κατανοήσουν ότι τους αναγνωρίζεται βεβαίως το προβάδισμα της υπεροχής, αλλά θα πρέπει να αναγνωρίσουν και αυτοί ότι και οι Ευρωπαίοι πρέπει να έχουν άποψη, πρέπει να γίνονται σεβαστοί, πρέπει οι απόψεις τους να λαμβάνονται υπόψη τους ως γνησίων συμμάχων και δεν πρέπει να γίνονται κυρίως ενέργειες οι οποίες διχάζουν την Ευρώπη σε παλιά και νέα. Διότι η Ευρώπη είναι μια και ενιαία. Από την άλλη πλευρά, όμως, θα πρέπει να ωριμάσει και η Ευρώπη…

– Θα ήθελα να μου σχολιάσετε την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε και την θετική γνώμη της Ελλάδας

Ήταν έξυπνη πολιτική από την ελληνική πλευρά να σταματήσουμε να είμαστε το «κακό παιδί» της παρέας, διότι έτσι αποκαλύφτηκαν οι πραγματικές προθέσεις των φίλων και συμμάχων μας ευρωπαίων. Εκτιμώ ότι ορθώς από την άλλη πλευρά η ευρωπαϊκή επιτροπή μισο-άνοιξε την πόρτα της Ευρώπης στην Τουρκία, βάζοντας όμως όρους σκληρούς και δηλώνοντας ότι δεν έχει την διάθεση να κάνει εκπτώσεις σε αυτούς τους όρους. … Όλα αυτά μεταβιβάζουν την ευθύνη στην τουρκική πλευρά να αποδείξει με πράξεις και όχι με λόγια ότι εναρμονίζεται με το ευρωπαϊκό κεκτημένο και ότι έχει πραγματική διάθεση να γίνει ευρωπαϊκό κράτος. Η ευθύνη τώρα είναι στα χέρια της τουρκικής πολιτικής ηγεσίας. Αν το αποδείξει με πράξεις, διασφαλίζει την προοπτική της χώρας της. Αν δεν το κάνει, υπάρχει ένας αυτοματισμός στην έκθεση της επιτροπής, μπορεί να επιστρέψει από εκεί που ξεκίνησε.

– Πιστεύετε ότι θα προχωρήσουν τα πράγματα όπως είναι σχεδιασμένα ή θα υπάρξουν εκπλήξεις;

Εγώ εκτιμώ ότι ο Δεκέμβρης είναι η έναρξη μιας διαδικασίας και όχι το τέλος της και είναι λάθος στην Ελλάδα ένα τμήμα του πολιτικού κόσμου να προσπαθεί και να επιχειρεί να περάσει το μήνυμα ότι ο Δεκέμβριος είναι το τέλος της διαδικασίας. Είναι η αρχή, έτσι το ερμηνεύει η Ευρώπη και έτσι είναι και έτσι μας συμφέρει να είναι.

– Από την στιγμή που θα γίνει η αρχή τι θα μπορούσε να το ανατρέψει;

Η ασφαλιστική δικλείδα εμπεριέχεται μέσα στην έκθεση της ευρωπαϊκής επιτροπής και είναι μια δικλείδα που δεν υπήρχε ποτέ στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ευρώπης με τρίτο κράτος. Είναι η δυνατότητα να επιστρέψει στην αφετηρία της προσπάθειας της η Τουρκία αν διαρκώς και εμπράκτως δεν αποδεικνύει ότι εναρμονίζεται με τις κατευθύνσεις που έχει δώσει η Ε.Ε. Αυτή είναι η ισχυρότερη ασφαλιστική δικλείδα.

– Τι περιμένουμε από την επίσκεψη του πρωθυπουργού στην Κύπρο;

Η κυβέρνηση Καραμανλή απέδειξε ότι ακολούθησε την εξυπνότερη και αποτελεσματικότερη πολιτική στο Κυπριακό ζήτημα. Τι πέτυχε; Χωρίς να υποδεικνύει (γιατί δεν είχε το δικαίωμα να το κάνει στον κυπριακό λαό τι να αποφασίσει) η κυβέρνηση Καραμανλή ουσιαστικά διατήρησε αλώβητη την πολύ καλή σχέση Ελλάδος και Κύπρου. Παράλληλα λειτούργησε ως δίχτυ των επιπτώσεων του «όχι» στη διεθνή κοινότητα. Διατήρησε την αξιοπιστία της Ελλάδος στη διεθνή κοινότητα και τώρα μπορεί να παίξει ένα καθοριστικό ρόλο τόσο στην κατεύθυνση της αποτροπής της de jure αναγνώρισης του ψευδοκράτους όσο και στην κατεύθυνση της «επανασύνδεσης» της Κύπρου με τη διεθνή κοινότητα. Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό και νομίζω ότι τώρα ήρθε η ώρα να κεφαλαιοποιήσει η κυβέρνηση Καραμανλή την έξυπνη στάση που κράτησε το προηγούμενο διάστημα, μειώνοντας το κόστος από την αρνητική εξέλιξη του «όχι» και ενισχύοντας την προοπτική παράλληλα να παραμείνει το θέμα ζωντανό και να προχωρήσουμε σε μια επανένωση του νησιού επί τη βάσει του σχεδίου Ανάν με χαρακτηριστικά όμως τέτοια στη λύση που να εφαρμόζεται απόλυτα το ευρωπαϊκό κεκτημένο και βεβαίως να δημιουργείται ισοδύναμο αίσθημα ασφάλειας στους ελληνοκυπρίους, όπως και στους άλλους ευρωπαίους.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.