Πενθηφορουσα Λαμπρη

Υπό τη βαριά σκιά του άδικου θανάτου που παραμονές Ανάστασης «λήστεψε» τη ζωή των πέντε στρατιωτών στο φυλάκιο του Έβρου, πραγματοποιήθηκε φέτος ο εορτασμός της Λαμπρής στις μονάδες του Δ΄ Σώματος Στρατού με επίσημο προσκεκλημένο στην έδρα του τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Τον κ. Στεφανόπουλο υποδέχθηκαν οι εκπρόσωποι των τοπικών Αρχών στο φυλάκιο της ορεινής Γλαύκης όπου κατέφθασε αργά το μεσημέρι μετά από την επίσκεψή του νωρίτερα στη Σάμο και στο κλιμάκιο Αεροπορίας του αεροδρομίου «Μέγας Αλέξανδρος». Ιδιαίτερα ευχάριστη νότα προσέδωσε κατά την επίσκεψή του στο φυλάκιο, η παρουσία μαθητών του ομώνυμου χωριού οι οποίοι προσέφεραν στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας λουλούδια και συνομίλησαν επί συντόμω μαζί του. Εν συνεχεία, ο κ. Στεφανόπουλος αφού χαιρέτησε τους παρευρισκόμενους στο πασχαλινό τραπέζι συγγενείς των στρατευμένων, αναχώρησε για την έδρα του Σώματος, το στρατόπεδο «Αποστολίδη» στην Ξάνθη, όπου και τον ανέμενε το στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό του Δ΄ Σ. Σ καθώς και οι εκπρόσωποι των Αρχών με τις οικογένειές τους. Νωπή η μνήμη των πέντε αδικοχαμένων στρατιωτών, επέβαλε σεμνότητα στην εκδήλωση με τους συνδαιτυμόνες να μοιράζονται στιγμές ήρεμης «οικογενειακής ατμόσφαιρας» απουσία μουσικής και χορευτικών. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αφού χαιρέτησε με χειραψία όλους τους παρευρισκόμενους αξιωματικούς και οπλίτες ανταποκρινόμενος σε κάθε κάλεσμα για τσούγκρισμα αυγών, παρακάθισε στο επίσημο γεύμα δίπλα από τον Μητροπολίτη Ξάνθης και τον Διοικητή του Δ΄ Σ. Σ Στυλιανό Παναγόπουλο. Ο τελευταίος, με εμφανή τη θλίψη και την αμηχανία από το τραγικό γεγονός που σημάδεψε την ανάληψη των καθηκόντων του στο Σώμα, απηύθυνε λιτό χαιρετισμό ευχαριστώντας τον κ.Στεφανόπουλο για την τιμητική παρουσία του προκειμένου…: «να συνεορτάσετε μαζί μας το ιδιαίτερο μήνυμα της Ανάστασης το οποίο μας δίνει δύναμη να ξεπερνάμε θλίψεις και να βλέπουμε με καλύτερο όραμα το «αύριο». Ο σημερινός εορτασμός μας σκιάζεται από μία μεγάλη απώλεια. Οπλιτών που χάθηκαν άδικα αλλά που για μας είναι παρόντες και το πνεύμα μας, η ψυχή μας στρέφεται προς αυτούς και τις οικογένειές τους. Δεν θα τους ξεχάσουμε. Δεν θέλω να καταχραστώ την ώρα και ούτε να μιλήσω για πράγματα αυτονόητα για τα οποία έχετε δώσει πολλές κατευθύνσεις. Κοιτάμε να τα τηρούμε». Ακολούθως, «σε ένδειξη τιμής κι αγάπης» στο πρόσωπό του και την προσφορά του, ο κ. Παναγόπουλος χάρισε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τις δύο τελευταίες εκδόσεις του Δ΄ Σ. Σ για την ορεινή Θράκη και τους υγροβιότοπους της περιοχής καθώς και έναν πίνακα με την Παλιά Πόλη της Ξάνθης.

Στο δικό του χαιρετισμό, ο κ.Στεφανόπουλος έκανε με αυστηρό ύφος μνεία στο θάνατο των πέντε στρατιωτών τονίζοντας με έμφαση και απευθυνόμενος στον στρατιωτικό Διοικητή δίπλα του τη φράση «…αλλά να σκοτωθεί εν καιρώ ειρήνης τόσο άδικα τόσο απρόσμενα!» Αυτό η καρδιά της δεν το άντεξε και δεν το αντέχει ούτε η δική μας η καρδιά». Το μήνυμά του έκλεισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μ’ έναν αισιόδοξο τόνο παραπέμποντας στο νόημα της Λαμπρής. Αυτούσιος ο χαιρετισμός του, έχει ως εξής:

«Ούτε εγώ Στρατηγέ, Σεβασμιότατε, κύριε Υφυπουργέ, κύριοι Βουλευτές, κυρίες και κύριοι, θέλω να καταχραστώ την ώρα σας – πολύ περισσότερο που ’χατε την καλοσύνη, αυτή την προχωρημένη ώρα να με περιμένετε και να μην τρώτε ενδεχομένως, διότι θα έπρεπε να τρώτε και χωρίς εμένα κι εγώ θα έτρωγα με τη σειρά μου. Θέλω να σας ευχηθώ από το βάθος της καρδιάς μου, κι αυτές οι ευχές δεν είναι συνηθισμένες είναι πραγματικά ειλικρινείς όπως είμαι βέβαιος ότι είναι ειλικρινείς και οι δικές σας ευχές είτε δίδονται, είτε ανταποδίδονται.

Το μόνο που θέλω να συμπληρώσω στα λόγια του κυρίου Διοικητού και Στρατηγού μας είναι ότι αυτή η απώλεια των πέντε στρατιωτών εστοίχισε σε όλους μας πάρα πολύ ακριβά. Εστοίχισε σε όλον τον ελληνικό λαό ο οποίος κατάλαβε το άδικον του θανάτου των – διότι όπως πολύ σωστά έλεγε μία δυστυχισμένη μητέρα ενός εξ αυτών, «αν ο γιος μου σκοτωνόταν στον πόλεμο δεν θα ’χα κανένα παράπονο, στον πόλεμο πάν οι στρατιώτες, κάποιοι απ’ αυτούς θα σκοτωθούν! Αλλά να σκοτωθεί εν καιρώ ειρήνης τόσο άδικα τόσο απρόσμενα!» Αυτό η καρδιά της δεν το άντεξε και δεν το αντέχει ούτε η δική μας η καρδιά. Κι αυτός ο πόνος είναι γενικός και σκιάζει αυτή την ημέρα την τόσο λαμπερή, την τόσο «λαμπρή» κατά την ονομασία της, η οποία δίδει σε όλους ένα αίσθημα αγάπης μεταξύ μας.

Γιορτή της Αγάπης είν’ το Πάσχα – η Αγάπη είναι το μεγαλύτερο μήνυμα του Χριστιανισμού, αυτό είναι που έφερε ο Χριστιανισμός και διέδωσε σ’ όλο τον κόσμο και αυτό είναι που άλλαξε όλο τον κόσμο. Και δεν ξέρω αν τον άλλαξε όσο θα ήθελε ο Χριστός κι όσο θα ήθελαν οι Απόστολοι αλλά πάντως και αυτή η αλλαγή που επέτυχε είναι πολύ μεγάλη και σημαντική. Αυτό, λοιπόν, το μήνυμα της Αγάπης το σημερινό πρέπει να το συνοδεύουμε και να το συμπληρώνουμε πιστεύω εγώ και μ’ ένα μήνυμα αισιοδοξίας. Και αυτό το μήνυμα της αισιοδοξίας είναι κι αυτό μέσα στο νόημα της Γιορτής. Της λαμπρής αυτής γιορτής. Και γιατί πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι εμείς οι Έλληνες! Γιατί έχουμε κάνει πολλά και θα κάνουμε ακόμα περισσότερα στο μέλλον. Έχουμε κάνει πολλά αν αναλογισθεί κανείς τα λίγα χρόνια ελευθερίας τα οποία έχουμε εις τη διάθεσή μας ιστορικά, εν αντιθέσει με τα πολύ περισσότερα χρόνια των άλλων προηγμένων λαών της Ευρώπης με τους οποίους είμαστε σήμερα συνεταίροι. Και είμαστε στην περιοχή μας οι πιο προηγμένοι απ’ όλους τους άλλους οι οποίοι είχαν την ατυχία να περάσουν από ένα καθεστώς το οποίο, ας ήταν θεωρητικά φιλολαϊκό, δεν ήταν όμως στην πράξη φιλολαϊκό, ούτε βοήθησε τους λαούς οι οποίοι έζησαν κάτω απ’ αυτό. Ας είμαστε λοιπόν βέβαιοι ότι οι δυνατότητες του κράτους μας, του λαού μας είναι πάρα πολύ μεγάλες. Και πιστεύω ότι θα αποδεικνύονται διαρκώς και περισσότερες. Αρκεί ένα αίσθημα αγάπης μεταξύ μας – δεν θα ήθελα να επαναλαμβάνω αυτόν τον όρο τον χιλιοειπωμένο, έστω κι αν είναι αληθής, της «ομοφωνίας», προτιμώ έναν όρο «αγάπης» μεταξύ μας, που είναι ακόμα πιο ισχυρό και αίσθημα πιο ειλικρινές και πιο ευρύ απ’ το αίσθημα της ομοφωνίας. Όλοι μαζί μπορούμε να προκόψουμε και πάντοτε με τα στρατευμένα παιδιά μας, μονίμους, επί θητεία, κληρωτούς κι εφέδρους, που αποτελούν την πρωτοπορία του τόπου, που αποτελούν το πιο ευαίσθητο, το πιο πολύτιμο κομμάτι του λαού μας. Με την πρωτοπορία των στρατιωτών μας, είτε αυτών που θα παραμείνουν μονίμως στις Ένοπλες Δυνάμεις, είτε αυτών που οι Ένοπλες Δυνάμεις θα αποδώσουν εις την κοινωνία πιο δυνατούς, πιο μορφωμένους, πιο εφοδιασμένους με αισθήματα που ο στρατός είναι σε θέση να προσφέρει, θα μπορέσει η Ελλάδα μας να προκόψει. Με αυτή την ευχή θέλω άλλη μια φορά να σας πω «Χριστός Ανέστη». Και μόνον αυτό το μήνυμα φτάνει για να είμαστε αισιόδοξοι, φτάνει για να καταλαβαίνουμε την αξία αυτής της ημέρας. Να ’στε πάντα καλά!»

Μ. Β. Μπόντη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.