«Θελω μεσα απο το εργο μου να γεννιεται κατι καινουργιο»

ΠτΘ: Πριν από λίγες μέρες συναντηθήκατε με νέους ανθρώπους και μιλήσατε για τα προβλήματά τους. Πως αισθάνεστε βλέποντας μετά από 10 χρόνια που κυβερνά συνεχώς το ΠΑΣΟΚ, την ανεργία και την ανασφάλεια στους νέους να έχει φθάσει σήμερα σε οριακά επίπεδα;

Χ.Μ.: Σέβομαι και στέκομαι με δέος και με αγάπη μπροστά στην δροσιά τους, στην φρεσκάδα τους, στο νέο που κουβαλούν. Οι νέοι για μένα σημαίνουν πάρα πολλά, για όλους μας πιστεύω σημαίνουν πάρα πολλά. Ήμουν εκπαιδευτικός και δούλεψα μαζί τους, με μια σχέση ζεστή, ουσιαστική, αμφίδρομη, χρόνια και χρόνια στην ζωή μου. Γι΄ αυτό λοιπόν η συνάντηση στην οποία αναφερθήκατε, ήταν μια ανάγκη μου όπως το είχα κάνει και στην προηγούμενη προεκλογική περίοδο, με τους μαθητές μου εκείνη την φορά. Δόθηκε η ευκαιρία σ΄ αυτή την συνάντηση, όλα αυτά τα ζητήματα που βάλατε να συζητηθούν ζεστά, απλά, σε ένα πολύ οικείο και όμορφο περιβάλλον. Όμως, μπήκαν μεγάλα ζητήματα, και το ζήτημα της ανεργίας που τους απασχολεί, και το ζήτημα της μόρφωσης και το ζήτημα των «ψαλίδων» που υπάρχουν. Μένω λίγο σ΄ αυτό που αναφέρατε, δηλαδή ότι δεν πιστεύουν οι νέοι ότι κανένα κόμμα μπορεί να δώσει λύση σ΄ αυτό το μεγάλο πρόβλημα, το μεγάλο αγκάθι της εποχής μας που είναι όντως η ανεργία. Παρατηρούμε χώρες ανεπτυγμένες όπως η Γερμανία που ενώ ήταν ταυτισμένη με την απασχόληση ή την ελάχιστη ανεργία, έχει υπερδιπλασιαστεί και εκεί η ανεργία το τελευταίο διάστημα. Σε μια εποχή τόσο δύσκολη, στην Ελλάδα παρατηρείται έστω και μια πολύ μικρή μείωση. Όμως επειδή δεν είναι μόνο το θέμα της ανεργίας, η συζήτηση που έγινε και πάλι δια στόματος των παιδιών, μπήκε και το μεγάλο ζήτημα του κλεισίματος της εκπαιδευτικής ψαλίδας και μορφωτικής από χριστιανούς και μουσουλμάνους. Στο νομό μας πρέπει να μπει ένας μεγάλος στόχος, ώστε σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα όλοι οι νέοι μας να αποκτήσουν εκείνο το μορφωτικό επίπεδο που πρέπει. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Γ. Παπανδρέου είπε ότι δεν μπορεί να ξεχωρίσει την ανάπτυξη από την Παιδεία, δηλαδή σύνδεσε ουσιαστικά την ανάπτυξη και την παιδεία.

ΠτΘ: Παρά τα όσα αναφέρετε για την παιδεία, ο νομός Ροδόπης παραμένει ο πρώτος νομός σε αναλφάβητους σε όλη Ελλάδα. Ειδικά δε στις τάξεις των κοριτσιών της μειονότητας τα νούμερα είναι απελπιστικά. Πως αντιμετωπίζετε αυτό το γεγονός;

Χ.Μ.: Όχι, ευχάριστα, σαφώς όχι ευχάριστα, και γι΄ αυτό ένα από τα θέματα τα οποία απασχολεί την συζήτηση μας όταν έχω επαφή με γυναίκες της μειονότητας. Πρέπει να σας πω ότι πάρα πολλές από αυτές έχουν κάνει πράγματι φοβερά βήματα, είναι μορφωμένες πια, βλέπουν τα πράγματα κάτω από μια σωστή οπτική γωνία.

Ξέρω πολύ καλά ότι αυτά τα πράγματα που είναι ταυτισμένα και με νοοτροπίες πολλών ετών δεν αλλάζουν από την μια μέρα στην άλλη, αλλά στ΄ αλήθεια δεν ξέρω αν κανείς δικαιούται να εγκληματεί σε βάρος των παιδιών. Σε μια εποχή που τα πράγματα τρέχουν με ιλιγγιώδεις ρυθμούς και που θέλουμε στ΄ αλήθεια να αξιοποιήσουμε τις δυνάμεις και τις δυνατότητες όλων, πιστεύω ότι η επόμενη 5ετία θα σφραγιστεί από το γύρισμα της αναπτυξιακής σελίδας της περιοχής μας. Οι νεολαίοι μπορούν και έχουν τα εφόδια να ανταποκριθούν σ΄ αυτό το κάλεσμα, σ΄ αυτή την πρόκληση του συμπληρωματικού εισοδήματος, της απασχόλησης με συγκεκριμένα εφόδια. Το μήνυμα για τα παιδιά της μειονότητας είναι σαφές: μαθαίνω καλά την ελληνική γλώσσα, μαθαίνω σαφώς την μητρική μου γλώσσα καλά, μορφώνομαι όσο χρειάζεται, αποκτώ μορφωτικά εφόδια και είμαι έτοιμος ούτως ώστε να μπορέσω να αδράξω της ευκαιρίας που οι αναπτυξιακές προοπτικές της περιοχής μου σε λίγο θα μου δώσουν.

ΠτΘ: Κάποιοι σας κατηγορούν ότι χρησιμοποιήσατε τον πολιτισμό και τους γυναικείους συλλόγους για να προσπορίσετε στον εαυτό σας πολιτικό όφελος…

Χ.Μ.: Εύχομαι να μην τολμάει κανένας να μου απευθύνει αυτή την κατηγορία, γιατί πιστεύω ότι προσβάλλει τον ίδιο του τον εαυτό. Ο πολιτισμός είναι ο μεγάλος πλούτος που πρέπει μόνο να υπηρετείται από όλους μας. Υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι είναι ευαισθητοποιημένοι, και κάποιοι άλλοι που ίσως δεν είναι τόσο ευαισθητοποιημένοι και δεν το νοιώθουν σαν ένα τόσο μεγάλο χρέος. Εγώ ανήκω σ΄ αυτούς που αισθάνομαι μεγάλο χρέος να υπηρετήσω τον πολιτισμό με όποιους τρόπους μπορώ. Υπηρετείς κάτι μέσα από την ενεργό δράση σου, πιστεύω ότι μέσα από αυτή την δράση δείχνεις και τα πιστεύω σου. Ένα μεγάλο πλεονέκτημα της περιοχής είναι ότι έχει πολλές πολιτισμικές εκφάνσεις. Αυτό πρέπει να το κάνουμε σημαία μας, να τιμήσουμε τον πολιτισμό για να μας ανταμείψει η πολιτιστική ανάπτυξη που μπορούμε να έχουμε. Χρόνια ολόκληρα μέσα από την αυτοδιοίκηση έκανα συνεργασίες, δίνοντας απλά ερεθίσματα ως εκλεγμένη στην Τοπική Αυτοδιοίκηση σε όλους τους συμπολίτες και τις συμπολίτισσές μου. Και αυτό το έκανα για να γεννήσουμε μαζί το καινούργιο, να δημιουργήσουμε πολιτιστικά γεγονότα, να μην εισάγουμε μόνο γεγονότα.

Μπορώ να πω ότι νοιώθω μια φοβερή ικανοποίηση ότι κάποιους καινούργιους δρόμους άνοιξα. Χαίρομαι όταν σκέφτομαι ότι κάποια στιγμή για αρκετά χρόνια ένα ανοικτό Πανεπιστήμιο έδωσε εκείνα τα οποία μπόρεσε να δώσει στον τόπο μας, προβληματισμό, ερεθίσματα, γνωριμία εξαιρετικών ανθρώπων του πνεύματος, της Τέχνης που επισκέφτηκαν, πολλοί από αυτούς, για πρώτη φορά την περιοχή και έγιναν από την άλλη μέρα οι καλύτεροι πρεσβευτές της περιοχής μας. Να πω για θέματα περισσότερο αναπτυξιακά όπως είναι το Κέντρο Λαϊκών Δρωμένων Κομοτηνής, που έστειλε τα δικά του μηνύματα σε σχέση με το ποσό η παράδοσή μας έχει μια δυναμική σε όσες πτυχές της είναι ζωντανή.

Μια άλλη πτυχή η παραδοσιακή κουζίνα που γέννησε μια δυναμική ως προς το ότι συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής μας θα πρέπει στο έπακρο να τα αξιοποιήσουμε για τουριστική και οικονομική ανάπτυξη, για εναλλακτικές μορφές απασχόλησης. Όλα αυτά, ξέρετε, πιστεύω ότι αφήνουν τα σημάδια τους. Μια που μιλάμε για τον πολιτισμό θα ήταν δικιά μου παράληψη αν δεν ανέφερα εκείνο το φοβερό γύρισμα της σελίδας που πετύχαμε, όταν χριστιανές και μουσουλμάνες στο χώρο της τέχνης, μέσα από την μεγάλη δύναμη του θεάτρου, τολμήσαμε και βγήκαμε προς τα έξω και στείλαμε μηνύματα του πόσο πολύ η τέχνη μπορεί να δέσει τους ανθρώπους και να αποτελέσει βήμα έκφρασης.

ΠτΘ: Το Χωριό των Γεύσεων πάντως πιο πολύ ως πυροτέχνημα φάνηκε παρά ως ουσιαστική πρωτοβουλία. Σε πιο σημείο βρίσκεται σήμερα;

Χ.Μ.: Κάθε φορά που γίνονται δυναμικές προσπάθειες και πρωτοβουλίες, εκπέμπεται ένας λόγος που προσπαθεί να απαξιώσει ή να υποβαθμίσει προθέσεις και γεγονότα. Αυτό μόνο κακό στον τόπο μπορεί να κάνει. Εκείνο το οποίο μπορώ να πω είναι ότι το Χωριό των Γεύσεων, που μπορεί κανείς να το ονομάσει όπως αλλιώς θέλει, είναι κάτι το οποίο εξαρτάται από όλους μας στην περιοχή, πόσο ζωντανό και δυναμικό θα το κρατήσουμε. Εγώ και πολλοί άλλοι οι οποίοι ενστερνίστηκαν αυτή την ιδέα και την πάλεψαν και τις δώσαμε σάρκα και οστά, στην πραγματικότητα τι κάναμε; Τραβήξαμε το δύσκολο δρόμο της γέννησης και ωρίμανσης μιας ιδέας που έγινε μέσα από το διάβα κάποιων χρόνων, της σχηματοποίησης αυτής της ιδέας και αφήσαμε στα χέρια της περιοχής κάτι το οποίο ετοιμάστηκε για να αξιοποιηθεί απ΄ όλους. Δεν είναι δυνατόν να αξιοποιηθεί από ένα πρόσωπο. Εξάλλου θα πρέπει να πω ότι για να αποκτήσει την άλλη του δυναμική, εξαρτάται από τις υποδομές που θα γίνουν. Οι υποδομές για να γίνουν θα πρέπει να ενταχθούν σε προγράμματα μέσα από τα οποία θα φτιαχτούν για να αποκτήσει την άλλη λειτουργία και όχι μόνο των δράσεων αλλά και την λειτουργία του χώρου. Και αν θέλετε να ξέρετε, ο προγραμματισμός είναι ότι τον Μάιο στόχος είναι να γίνει ένα πολύ μεγάλο επόμενο που θα είναι να θεωρηθεί η περιοχή μας με επίσημη απόφαση ως η γαστρονομική πρωτεύουσα των Βαλκανίων. Είναι κάτι που το καταθέτουμε, είναι απτό, εξαρτάται από το πως μια περιοχή θα το αξιοποιήσει. Επιδίωξη μας είναι το άνοιγμα να γίνει προς την Μεσόγειο. Το θέμα είναι να μην μένεις σ΄ αυτά που ξέρεις, να έχεις το θάρρος και την δύναμη να κάνεις πράξη αυτά τα οποία οραματίζεσαι τραβώντας τον δύσκολο δρόμο της γένεσης του καινούργιου. Μου αρέσει να εμπνέω, να καταθέτω ιδέες και δουλειά αλλά να αποδεικνύω μέσα από έργο ότι γεννήθηκε κάτι καινούργιο.

ΠτΘ: Πολλοί ψηφοφόροι σας ακόμα και σήμερα αναρωτιούνται πως έγινε και χάσατε την έδρα που σας είχαν εμπιστευθεί με την ψήφο τους. Έχετε κάνει την αυτοκριτική σας για εκείνη την εξέλιξη;

Χ.Μ.: Θέλω να πιστεύω ότι τουλάχιστον στην μέχρι τώρα ζωή μου ότι δεν υπήρξε πιο δυσάρεστη αίσθηση για μένα από την στιγμή που ένοιωσα ότι τα πράγματα οδηγήθηκαν στο να χάσει ο νόμος μου τον εκπρόσωπο που θέλησε να στείλει στην βουλή για να τον εκπροσωπήσει αυτά τα 4 χρόνια. Ήταν σαν αίσθηση τραγικό για την περιοχή μου και δεν βγάζω απ΄ έξω τον εαυτό μου. Ήταν μια αλλοίωση της λαϊκής ετυμηγορίας την οποία ο λαός ένιωσε στο πετσί του. Ενώ με τόσο έντονο και σχεδόν επαναστατικό και δημοκρατικό φυσικά τρόπο εκφράστηκε μια θέληση του κόσμου, ξαφνικά ακυρώθηκε αυτή η επιθυμία του. Αυτό ακριβώς μ΄ έκανε να πάρω μια μεγάλη πολιτική απόφαση, να μείνω παρούσα όσο και αν στο πρώτο διάστημα με πολύ ειρωνικό τρόπο από κάποιους που είχαν σκοπιμότητες να το κάνουν, έγινε προσπάθεια αυτή η απόφασή μου να χτυπηθεί. Εγώ όμως σε πείσμα όλων αυτών των σκοπιμοτήτων έμεινα παρούσα. Το βουλευτικό μου γραφείο το λειτούργησα ως πολιτικό. Το κομμάτι εκείνο που μπορούσα να πάρω πάνω μου, δηλαδή να σταθώ κοντά στον πολίτη και στα προβλήματα του, να μπορώ να κάνω την καθημερινή μου παρέμβαση στο κέντρο για μικρά ή για μεγάλα θέματα της περιοχής μου, μ΄ έκανε να νοιώσω και εγώ την ικανοποίηση ότι τουλάχιστον δεν εγκατέλειψα τις ελπίδες που θέλησαν να ακουμπήσουν επάνω μου οι συμπολίτες μου. Γι΄ αυτό λοιπόν, εγώ τουλάχιστον δεν είδα κούμπωμα από τον κόσμο. Το κούμπωμα θα το ένοιωθα εγώ, αν το γραφείο μου ήταν άδειο, αν τυχόν όταν πήγαινα στα χωριά και στα καφενεία, πήγαινα κοντά στις γυναίκες κοντά στους συλλόγους και ένοιωθα έναν άλλο τρόπο με τον οποίο να μ΄ έβλεπαν. Εγώ αυτή την αλλαγή στον τρόπο αντιμετώπισης δεν τον είδα. Έβλεπα ότι το γραφείο μου ήταν κάθε μέρα γεμάτο από χριστιανούς και μουσουλμάνους συμπολίτες που κατέθεταν τις αγωνίες τους, τα ατομικά τους ή τα συλλογικά τους προβλήματα, ελπίζοντας ότι στο μέτρο του δυνατού θα ικανοποιηθούν.

Έτσι λοιπόν αισθάνομαι ότι έρχομαι με το μέτωπο καθαρό και με το κεφάλι ψηλά να διεκδικήσω ξανά την ψήφο των συμπολιτών μου.

ΠτΘ: Σας ευχαριστώ πολύ

Χ.Μ.: Και εγώ σας ευχαριστώ

Δ.Δ.