Συνεχεια στο σιριαλ της SOFTEX

Εκδικάστηκε χθες στο Εφετείο Θράκης η Έφεση της Αθηναϊκής Χαρτοποιίας SOFTEX κατά της εις βάρος της πρωτόδικης καταδικαστικής απόφασης του Πρωτοδικείου Δράμας. Η απόφαση του Εφετείου αναμένεται με μεγάλη αγωνία από τους 430 απολυμένους της SOFTEX, που εδώ και δεκαεπτά μήνες έχουν μείνει άνεργοι μετά το κλείσιμο του εργοστασίου, ενώ είναι πολλά και τα κοινωνικά προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί στην τοπική κοινωνία της Δράμας.

Το θέμα απασχόλησε κατά καιρούς την επικαιρότητα και είναι γνωστή η πολύπαθη ιστορία της εταιρείας που εντάχθηκε σε πρόγραμμα εξυγίανσης, πέρασε στην κρατικοποίηση και μετά στην ιδιωτικοποίηση.

Χθες οι απολυμένοι ζητούσαν την επαναλειτουργία του εργοστασίου, καθώς θεωρούν ότι δεν υφίσταται πραγματικός λόγος για το κλείσιμό του, όπως και τους μισθούς που επιδίκασε το Πρωτοδικείο Δράμας κρίνοντας την απόλυσή τους άκυρη και καταχρηστική.

Μεγαλύτερο είναι το πρόβλημα των ανθρώπων μέσης ηλικίας οι οποίοι δυσκολεύονται να βρουν δουλειά, δεν μπορούν να συμπληρώσουν ένσημα για τη συνταξιοδότηση τους, με αποτέλεσμα να έχουν περιέλθει σε απόγνωση. Παράλληλα καταγγέλλουν ότι δεν έχει προχωρήσει και το προσυνταξιοδοτικό πρόγραμμα από το υπουργείο Εσωτερικών σε συνεργασία με την Αναπτυξιακή Δράμας, παρά τις σχετικές υποσχέσεις που είχαν λάβει από τον υπουργό κ. Φλωρίδη. Προς συμπαράσταση των απολυμένων παραβρέθηκαν οι βουλευτές Δράμας Δαϊλάκης και Παπαδόπουλος καθώς και ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κ. Πέτρος Μαντούβαλος.

Ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Δράμας κ. Χρήστος Βασιλειάδης επισημαίνει την τραγική κατάσταση και την ταλαιπωρία των απολυομένων, την βλάβη που έχει υποστεί η οικονομία της Δράμας, δηλώνοντας: «Όταν η κυβέρνηση αποφάσισε να ιδιωτικοποιήσει την Αθηναϊκή Χαρτοποιία, πολλοί εργαζόμενοι θυσιάστηκαν για να κρατηθεί το εργοστάσιο της Δράμας. Μετά από δύο χρόνια στις 23 Αυγούστου το εργοστάσιο έκλεισε και οι εργαζόμενοι πετάχτηκαν στον δρόμο.

Σήμερα διεκδικούμε την επαναλειτουργία του εργοστασίου και την επαναπρόσληψη των εργαζομένων για να κρατηθεί και η οικονομία της πόλης. Θεωρήσαμε την απόλυση παράνομη και καταχρηστική και σήμερα έρχεται η εταιρεία να μας ξαναχτυπήσει, πιστεύοντας ότι θα κατορθώσει να βγάλει άκυρη την πρώτη απόφαση. Εμείς πιστεύουμε στην ελληνική δικαιοσύνη και θεωρούμε ότι η απόφαση θα δικαιώσει τους εργαζόμενους και θα πάρουν τους μισθούς που δικαιούνται και τα ένσημά τους. Το επίδομα ανεργίας έχει λήξει και σπίτια συναδέλφων βγαίνουν σε πλειστηριασμό, ενώ κάποιοι έχουν οδηγηθεί σε νευρολογικές κλινικές».

Κάποιοι από τους απολυομένους εμφανώς συγκινημένοι μιλούν με τρεμάμενα χείλη, ενώ κάποιοι άλλοι φαίνεται να διακωμωδούν την κατάσταση «Υπάρχουν μεταξύ μας συνάδελφοι που έχουν απολυθεί δύο φορές, μια το ’90 και μια τώρα. Ζητάμε να ενταχθούμε στο πρόγραμμα για να βγούμε στη σύνταξη. Εγώ θέλω ενάμισι χρόνο. Άναψα σήμερα, της Παναγίας, και μια λαμπάδα… Tι να κάνουμε διακωμωδούμε την κατάστασή μας, αλλιώς θα τρελαθούμε. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι με τους 50ντάρηδες που περιμένουν να μπουν στο προσυνταξιοδοτικό πρόγραμμα. Είναι περίπου 150 άτομα. Μας το υποσχέθηκε ο κ. Φλωρίδης αλλά μείναμε στο θα…, γιατί περιμένουμε να περάσει μια τροπολογία, να λυθεί ένα ασφαλιστικό πρόβλημα που υπάρχει και να μεθοδευτεί η διαχείριση του προγράμματος που θα την αναλάβει η Αναπτυξιακή Δράμας. Δεν είναι όμως δυνατόν ο υπουργός να υπόσχεται ένα πρόγραμμα, εμείς να περιμένουμε να γίνει κάτι, και ο ίδιος να μη ξέρει πώς μεθοδεύεται το πρόγραμμα…» λένε η κ. Λαγωίδου Μαρία και ο κ. Τσαμπάζης Αντώνης.

«Αν υπάρξει πολιτική παρέμβαση δεν θα λυθεί το πρόβλημά μας» λέει η κ. Παπαδοπούλου Μαρία «γιατί η εταιρεία θέλει να αποδείξει ότι ήμασταν ένα ξεχωριστό εργοστάσιο και αυτό δεν είναι αλήθεια και αποδεικνύεται με χαρτιά. Το δίκιο είναι με το μέρος μας. Πρωτόδικα δικαιωθήκαμε. Αν υπάρξει πολιτική παρέμβαση, όπως το ’90, που μας απολύσαν για πολιτικούς λόγους και με άνωθεν εντολή άλλαξε εις βάρος μας η απόφαση του δικαστηρίου, τότε τι να κάνουμε…δεν νικάει πάντα η αλήθεια και το δίκιο. Έκλεισαν υποτίθεται εμάς, για να σωθεί το εργοστάσιο των Αθηνών, αλλά και από κει έδιωξαν τους μισούς εργαζόμενους, αφού κράτησαν μόνο το παλιό εργοστάσιο της Πειραϊκής Πατραϊκής και οι υπόλοιποι περιμένουν την αποζημίωσής τους».

Οι περισσότερο ενημερωμένοι μιλούν για την συμφωνία πώλησης που στηρίχθηκε από όλα τα κόμματα εκτός του Κομμουνιστικού, την ανάπλαση της περιοχής του Ελαιώνα που θα δώσει αποζημιώσεις στην εταιρεία… «και μην είδατε τον Παναή», για σκάνδαλο «χειρότερο από το σκάνδαλο Κοσκωτά» και για «τον φάκελο SOFTEX» που κανείς δεν τολμά να αγγίξει, «γιατί καίει».

Πολιτική στήριξη

Δαϊλάκης Σταύρος βουλευτής Ν. Δράμας της Ν.Δ «Ένα εργοστάσιο που έδινε πριν από μερικά χρόνια μεγάλη πνοή στην οικονομία του νομού μας αυτή τη στιγμή έχει τελειώσει και για να ακριβολογούμε το “τέλειωσαν” κάποιοι. Μεγάλες οι ευθύνες της νυν Επιτρόπου κ. Διαμαντοπούλου, όταν ήταν υπουργός Ανάπτυξης. Η πώληση της Αθηναϊκής Χαρτοποιίας κρύβει φοβερές υποψίες. Αυτούς τους εργαζόμενους, κατορθώνει ακόμη και την τελευταία στιγμή η σημερινή κυβέρνηση, η οποία είναι και η κύρια υπεύθυνη για το κλείσιμο του εργοστασίου, να τους διασπά. Δηλαδή ξεχώρισε τους 190 για να τους εντάξει σε ένα προσυνταξιοδοτικό πρόγραμμα, ενώ τους υπόλοιπους τους έχει αφήσει στο έλεος του Θεού, σαν να μην έχουν ανάγκες. Νομίζω ότι σήμερα η Δικαιοσύνη πρέπει να αποφασίσει προς όφελος των εργαζομένων».

Μαντούβαλος Πέτρος, Βουλευτής ΝΔ. «Σε αυτές τις αλόγιστες και ανάλγητες απολύσεις που έκαναν πολλές οικογένειες, χωρίς λόγο να ξεφύγουν τελείως από τον οικογενειακό τους προγραμματισμό και από την τακτική πορεία που είχαν στη ζωή, πρέπει να υπάρξει μια λογική ανθρώπινη και σωστή νομική λύση. Η Νέα Δημοκρατία είναι παρούσα και συμπαρίσταται, όχι μόνο θεωρητικά σε όλους αυτούς τους ανθρώπους και στον αγώνα τους. Νομίζω ότι μέσα από τη διαδικασία της νομιμότητας θα πρέπει να υπάρξει μια λύση δικαίωσης στις απαράδεκτες αυτές ομαδικές απολύσεις που δεν έχουν ίχνος ανθρωπιάς, διότι η νομιμότητα έχει μέσα της πολλά στοιχεία κοινωνικής και ανθρώπινης αποδοχής. Νομίζω ότι θα υπάρξει δικαίωση. Το θέμα το παρακολουθούμε στενά. Σε αυτές τις διαδικασίες πρέπει να υπάρχει συστοιχία όλων των κομμάτων, και αυτό ζητούμε, ώστε οι άνθρωποι να δικαιωθούν με μια απόφαση της δικαιοσύνης, που θα δίνει λύση σε ένα τεράστιο κοινωνικό ανθρώπινο θέμα, σε μια εποχή μάλιστα που όλοι μιλάμε για την ανεργία και την εύρεση εργασίας. Αποκλείσθηκαν οι εργαζόμενοι από το δικαίωμα της εργασίας αλλά και από το δικαίωμα της ζωής. Είμαστε όλοι εδώ, να τους συμπαρασταθούμε, ώστε να υπάρξει δίκαια και νόμιμη λύση. Εκπροσωπώ τον Πρόεδρο της ΝΔ και το κόμμα της ΝΔ, μαζί με τους συναδέλφους μου, οπότε θα το παρακολουθήσουμε μέχρι το τέλος, για να είναι θετική η έκβασή του».

Παπαδόπουλος Σταύρος βουλευτής της ΝΔ στο νομό Δράμας «Η SOFTEX ήταν μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο. Ξεπουλήθηκε κάτω από το τραπέζι με μία «λεόντειο σύμβαση» σε βάρος του Δημοσίου και των εργαζομένων και τρανή απόδειξη το κλείσιμο του εργοστασίου της Δράμας που κάποτε αριθμούσε 1250 εργαζόμενους και τελευταία 430, οι οποίοι και απελύθησαν. Καταγγέλλω για άλλη μια φορά τον μεγάλο εμπαιγμό της Κυβέρνησης απέναντι στο Δραμινό λαό, διότι παρά τις διαβεβαιώσεις, τού πλέον αρμόδιου υπουργού Ανάπτυξης, του κ. Τσοχατζόπουλου, ότι το εργοστάσιο της Δράμας δεν πρόκειται να κλείσει, οι θέσεις των εργαζομένων δεν κινδυνεύουν και ότι καταγγέλθηκε η σύμβαση, απ’ όλα αυτά αποδείχθηκε στην πράξη ότι δεν έγινε τίποτε. Μάλιστα σε σχετική ερώτηση που κατέθεσα στη Βουλή αναγκάστηκε, μετά από μία διαδικασία «από τον Άννα στον Καιάφα», τελικά ο κ. Φλωρίδης να απαντήσει ότι δεν κάναμε καταγγελία της «λεόντιας σύμβασης». Από κει λοιπόν ξεκινάει όλο το κακό, διότι θεωρώ ότι αντί να πληρώσουν οι αγοραστές, πληρώθηκαν επιπλέον 20,5 δις δραχμές. Η εταιρεία ήθελε το φιλέτο των οικοπέδων που υπάρχουν σε όλη την επικράτεια και ιδιαίτερα στην Αθήνα. Έκλεισε το εργοστάσιο της Δράμας, κι ενώ είχε υποχρέωση να το λειτουργεί σει διαρκώς τρία χρόνια τελικά λειτούργησε μόνο το ένα τρίτο του χρόνου. Πώς λοιπόν να μην είναι ζημιογόνο; Από την άλλη πλευρά έπρεπε να κάνει επενδύσεις και δεν έκανε καμία. Εξ υπαιτιότητος της εταιρείας είναι λοιπόν ζημιογόνο και τίποτε άλλο».

Διάδικοι

Κατά της απόφασης του Πρωτοδικείου Δράμας η Αθηναϊκή Χαρτοποιία άσκησε την έφεσή της εκπροσωπούμενη στη διαδικασία παράστασης ενώπιον του Εφετείου από τον δικηγόρο Δράμας κ. Δημήτριο Αναστασιάδη και δύο δικηγόρους από την Αθήνα τον κ. Ιωάννη Φιλιώτη ο οποίος συμμετείχε στη διαδικασία των διαβουλεύσεων και από τον αναπληρωτή καθηγητή Εργατικού Δικαίου κ. Ιωάννη Ληξουριώτη, προβάλλοντας τούς ισχυρισμούς ότι εσφαλμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο δέχθηκε και έκρινε ότι οι απολύσεις των εργαζομένων ήταν άκυρες και καταχρηστικές, ζητώντας την απόρριψη του δικόγραφου της αγωγής.

Ο κ. Δημήτριος Αναστασιάδης σε δηλώσεις του προς τον τύπο επισημαίνει «Κατ΄ αρχήν οφείλω να ομολογήσω ότι το κλείσιμο του εργοστασίου της Δράμας υπήρξε πλήγμα για την πόλη και τους εργαζομένους, αλλά ήταν αναπόφευκτο αποτέλεσμα της επί σειράς ετών παρουσίασης ζημιών ύψους πολλών δις. Για το λόγο αυτό η διοίκηση αποφάσισε και το κλείσιμο του εργοστασίου. Κανείς δεν ήθελε να κλείσει το εργοστάσιο, όλοι ευχόμαστε να παραμείνει και να λειτουργήσει. Η διοίκηση, στην έγγραφη ανακοίνωσή της, είχε δηλώσει, ότι προκειμένου να κλείσει και το εργοστάσιο των Αθηνών, όπου απασχολούνται 800 εργαζόμενοι, προτίμησε να κλείσει τον ζημιογόνο κλάδο της Δράμας και ότι περιορίζεται στην εξυγίανση του κεντρικού εργοστασίου Αθηνών. Αναμένουμε την απόφαση της Δικαιοσύνης. Από κει και πέρα το βάρος του χειρισμού της υποθέσεως έχει η διοίκηση».

Την υπεράσπιση των θέσεων των απολυθέντων της SOFTEX είχε η δικηγόρος Δράμας κ. Ελένη Διβανίδου – Βρακά και, ως προσθέτως παρεμβαίνων για το Εργατικό Κέντρο Δράμας και το επαγγελματικό Σωματείο των εργαζομένων, παρίστατο από την Αθήνα ο κ. Δημήτρης Δερβεσός.

«Στην αγωγή που καταθέσαμε» αναφέρει η κ. Διβανίδου «ζητούσαμε να αναγνωριστεί ότι οι απολύσεις που έγιναν ήταν καταχρηστικές, διότι πρωτίστως οφείλονταν στην προσχηματικότητα, την εικονικότητα, την καταχρηστικότητα της επικαλούμενης διακοπής των εργασιών του εργοστασίου επίσης αναφέραμε ότι οι απολύσεις είναι άκυρες, διότι δεν ακολουθήθηκε ο νόμος που προβλέπεται για τις ομαδικές απολύσεις και συγκεκριμένα δεν είχε τηρηθεί η διαδικασία των διαβουλεύσεων, όπως αυτή ορίζεται στον ελληνικό νόμο και όπως έχει συμπληρωθεί από διάφορες κοινοτικές Οδηγίες, που έχουν εκδοθεί μέχρι σήμερα.

Η Αθηναϊκή Χαρτοποιία ζήτησε να γίνουν διαβουλεύσεις μόνο για το “θεαθήναι”και για τυπικούς λόγους, ενώ εμείς εξαρχής ζητούσαμε να γίνουν ουσιαστικές διαβουλεύσεις, που να έχουν σκοπό την εύρεση κάποιας λύσης, την αποφυγή των απολύσεων και ενδεχομένως την μείωση των εργαζομένων στο ήμισυ. Ζητούσαμε δηλαδή να μη φτάσει η Αθηναϊκή Χαρτοποιία εξ΄ αρχής στο πλέον επαχθές μέτρο της απόλυσης. Ζητούσαμε να γίνει ένας διάλογος μήπως και βρεθούν κάποια μέτρα με διάθεση συμβιβαστικής επίλυσης της διαφοράς. Ωστόσο από την πλευρά της ήταν ανένδοτη και δεν δεχόταν να συζητήσει τέτοιου είδους μέτρα. Είπε, ότι έρχομαι στις διαβουλεύσεις μόνο και μόνο για να δώσω τη δυνατότητα στην Κυβέρνηση να πάρει κάποια μέτρα. Αυτό είναι καταχωρημένο στα πρακτικά των διαβουλεύσεων. Ένας από τους λόγους που επικαλούμασταν στο δικόγραφό μας ήταν ότι το εργοστάσιο της Δράμας δεν αποτελεί αυτοτελή εκμετάλλευση και επομένως, κατά την απόλυση θα έπρεπε να λάβει υπόψη το σύνολο των εργαζομένων στην Αθηναϊκή Χαρτοποιία υπολογιζόμενων και των εργαζομένων στην Αθήνα. Το στηρίξαμε στο γεγονός, ότι το μόνο που είχε ξεχωριστό, ήταν η ξεχωριστή εγκατάσταση στη Δράμα, και ο μηχανολογικός εξοπλισμός. Τίποτε άλλο δεν υπήρχε αυτόνομο, ούτε καν το διευθυντικό δικαίωμα. Βρισκόταν σε απόλυτη εξάρτηση, ακόμη και για αναρρωτικές άδειες του προσωπικού, και όλα τα επιμελούνταν η Αθήνα.

Από την εκδίκαση της υπόθεσης στο Πρωτοδικείο Δράμας αποδείχθηκε περίτρανα ότι κακώς έκλεισε το εργοστάσιο. Το δικαστήριο δικαίωσε τους εργαζομένους και επιδίκασε μισθούς υπερημερίας, διότι θεώρησε, ότι η απόλυσή τους ήταν άκυρη, ως καταχρηστική, αφού δεν τηρήθηκε η προβλεπομένη διαδικασία εκ του νόμου των διαβουλεύσεων και ότι δεν αποτελούσε αυτοτελή εκμετάλλευση. Εμείς, επανερχόμαστε στους λόγους της αγωγής μας και αναφέρουμε ότι είναι άκυρες οι απολύσεις και η κρίση της απόφασης».

Ιστορικό

Η Αθηναϊκή Χαρτοποιία με κύριο μέτοχο την οικογένεια Κεφάλα δραστηριοποιείται για χρόνια στην Ελλάδα. Το 1983 η SOFTEX εμφανίζει ζημίες 11 ή 17 εκατ. δραχμές. Το ποσό μένει αδιευκρίνιστο και στη συζήτηση που γίνεται στη Βουλή. Αποφασίζεται η εξυγίανσή της για να πωληθεί σε κάποιον ιδιώτη. Από το 1983 μέχρι το 1987 οι ζημίες φτάνουν στα 36 εκατομ.δραχμές. Γίνεται μετοχοποίηση των ζημιών. Το 1993 εκδηλώνεται η μεγάλη πυρκαγιά και εμφανίζονται ζημιές 4 δις δραχμών. Από το 1993 μέχρι το 1997 αρχίζει η νέα περίοδος της ιδιωτικοποίησής της και οι ζημιές φτάνουν τα 40 δις. Τότε πωλείται στο Κονσόρτσιουμ Εταιρειών της «Λόγκριτς» και αργότερα ένας από τους κύριους μετόχους της εταιρείας γίνεται ο φυσικός ιδιοκτήτης της. Τον Αύγουστο του 2002 με το πρόσχημα ότι έχει περιοριστεί ο κύκλος των εργασιών της, διέκοψε τις εργασίες της και απέλυσε το σύνολο του προσωπικού της. Συνολικά εργάζονταν 430 εργαζόμενοι. Τους κατέβαλε τις νόμιμες αποζημιώσεις και οι εργαζόμενοι εντός της προθεσμίας τριμήνου κατέθεσαν την αγωγή στο Μονομελές Πρωτοδικείο Δράμας.

Εικάζεται ότι η πολυεθνική που αγόρασε το 1999 την Αθηναϊκή Χαρτοποιία εξ αρχής δεν ήθελε το εργοστάσιο της Δράμας, μολονότι, εμφάνισε κέρδη 27,5 δις στο διάστημα ΄98-΄99 αν και αυτό αποτελούσε το δέλεαρ της εξαγοράς της. Έτσι από τον Ιούνιο του ΄99 δρομολόγησε ένα σχέδιο κλεισίματος του εργοστασίου κάτι που ήταν μη επιτρεπτό πριν την παρέλευση τριετίας, γιατί δεσμευόταν από το συμβόλαιο αγοράς. Μόλις όμως παρήλθε η τριετία, τον Ιούνιο του 2002, αφού προηγήθηκε μια διαδικασία διαβουλεύσεων ενός μηνός τον Αύγουστο του 2002 τους απέλυσε.

Έφη Μωραΐτου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.