Ουριος ανεμος πολιτισμου το Σαββατοκυριακο στο Θερινο

Εν συνεχεία των φθινοπωρινών εκδηλώσεων της ΔΕΠΑΚ «…Όλοι μια πόλη» δόθηκαν στην πόλη μας το βράδυ του Σαββάτου οι συναυλίες των Magic De Spell και Βασίλη Καζούλη, ενώ το βράδυ της Κυριακής η Λαϊκή Σκηνή Θεσσαλονίκης παρουσίασε το έργο του Ντάριο Φο «Δεν πληρώνω Δεν πληρώνω». Δύο εξαιρετικές επιλογές σ’ ένα Σαββατοκύριακο που συνδύαζαν τη μουσική με το θέατρο. Πλήθος κόσμου έσπευσε να παρακολουθήσει τις εκδηλώσεις αψηφώντας το κρύο, αλλά παρασυρμένοι από τις μουσικές μέσα από ροκ κι έντεχνες νοσταλγικές πινελιές και τη μαγεία του θεάτρου.

Ροκ και έντεχνες νότες από τους Magic De Spell και τον Βασίλη Καζούλη

Το βράδυ του Σαββάτου τη συναυλία άνοιξαν οι Magic De Spell, οι οποίοι έκαναν μία πολύ καλή έναρξη δίνοντας τη σκυτάλη μετά από μιάμιση περίπου ώρα στον Βασίλη Καζούλη. Φιλικοί και οικείοι, με πολύ καλή διάθεση, πρόσφεραν στο κοινό-στην πλειοψηφία του νεανικό- ένα εξαιρετικό μουσικό πρόγραμμα με τους θαμώνες να συμμετέχουν τραγουδώντας μαζί τους.

Οι Magic De Spell παραμένουν μια σύγχρονη ομάδα παρέμβασης που έχει ιστορία. Βρίσκονται στη σκηνή για 23 ολόκληρα χρόνια και πάντα μπροστά στις μουσικές και κοινωνικές τάσεις της εποχής. Αυτό, άλλωστε, ήταν η κυρίαρχη ιδεολογία και νοοτροπία τους. Η σύνθεση του συγκροτήματος είναι: Θοδωρής Βλαχάκης (τύμπανα), Νίκος Μαϊντάς (πλήκτρα-φωνητικά), Νίκος Γεωργούλης (κιθάρα- φωνητικά), Κώστας Βούλγαρης(φωνή), Παναγιώτης Συμεωνίδης (μπάσο) και Τάσος Νισόπουλος (κιθάρα).

Τραγούδησαν παλιά και καινούργια κομμάτια τους, καθώς και αρκετά ακυκλοφόρητα, μια κι αυτόν τον καιρό δουλεύουνε για τον επόμενο.

«Είναι μία πόλη που μας αρέσει και προφανώς αρέσουμε κι εμείς στον κόσμο και τους ευχαριστούμε», τόνισε ο Θοδωρής Βλαχάκης και συνέχισε λέγοντας: «Μια και μας έχει τιμήσει η Κομοτηνή τόσα χρόνια, θα δούμε δια βοής και δια χειραψίας αν κάποιο από τα κομμάτια αξίζει για να μπει στον επόμενο δίσκο».

Ο καινούργιος δίσκος θα κυκλοφορήσει μέσα στο 2004 στον οποίο θα συμμετέχουν όχι μόνο οι έξι που παίζουν στο συγκρότημα, αλλά όλη η ομάδα και οι φίλοι των Magic De Spell.

Πάντοτε πρωτοποριακοί, ανανεωμένοι και ριζοσπαστικοί επιχειρούν να ερευνήσουν, με συνοχή όμως, ένα ευρύτερο φάσμα επινοήσεων και ηχητικών επινοήσεων. Όπως υπογραμμίζουν και οι ίδιοι έχουν αλλάξει από το πρώτο ξεκίνημα τους, «έχουμε κάνει αρκετές αλλαγές στον ήχο μας, στο ύφος και στο στυλ μας γενικότερα. Ένα συγκρότημα δεν μπορεί να κρατηθεί τόσα χρόνια αν παίζει τα ίδια πράγματα. Εκτός του ότι θα βαρεθούμε κι εμείς οι ίδιοι, θα βαρεθεί κι ο κόσμος», σημείωσε ο Θοδωρής Βλαχάκης. Ο Νίκος Γεωργούλης στην ερώτηση αν ωριμάζουν καλλιτεχνικά, υποστήριξε: «Είναι μία εξέλιξη, ένα ζωντανό γκρουπ, το οποίο αυτό που έχει να κάνει είναι να ανανεώνεται συνέχεια. Για να μπορέσεις να σταθείς πρέπει, όπως λέει κι ο Θοδωρής, να ανανεώνεσαι. Πρέπει, δηλαδή, να κινείσαι προς νεότερες, καινούργιες κατευθύνσεις και να ψάχνεσαι. Αυτό μερικές φορές συνεπάγεται και αλλαγές σε μέλη του γκρουπ, είναι φυσικά πράγματα».

Είναι η τρίτη φορά που επισκέπτονται την πόλη μας κι, όπως λένε, την βρίσκουν πολύ γοητευτική. «Η Θράκη είναι πολύ όμορφη. Ήμασταν πριν από ενάμιση μήνα στον Άρδα, όπου παίξαμε σ’ αυτήν την καταπληκτική τοποθεσία. Η Θράκη είναι το ωραιότερο μέρος της Ελλάδας ασυζητητί. Το καλύτερο πολιτιστικό μέρος απ’ όλες τις απόψεις, και σαν τοπίο και σαν άνθρωποι», τόνισε ο Νίκος Γεωργούλης για να συνεχίσει ο Θοδωρής λέγοντας ότι «είναι η πιο ροκ πόλη της Ελλάδας! Το βλέπουμε από τη νεολαία».

Οι σχέσεις τους σαν συγκρότημα είναι πολύ καλές, όπως δηλώνουν, κάτι που έχει μεγάλη σημασία στον χώρο τους. «Πάνω απ’ όλα είμαστε πολύ καλοί φίλοι, κάτι που είναι σημαντικό σ’ έναν χώρο που είναι πολύ στενός και μαζεμένος και βάλλεται από παντού. Είμαστε δέκα νοματαίοι που κάνουμε αυτό το είδος μουσικής, αν δεν ήμασταν και φίλοι θα ήταν καταστροφικό», επεσήμανε ο Νίκος Γεωργούλης.

«Το μυστικό της συνεργασίας μας στις συναυλίες με τον Βασίλη Καζούλη είναι πώς περνάμε καλά πριν και μετά τη συναυλία. Παίζουμε μαζί του σε συναυλίες τα τελευταία δύο χρόνια, δεν είναι μόνιμη συνεργασία», υποστήριξε τέλος ο Νίκος Μαϊντάς.

Ο Βασίλης Καζούλης, ενταγμένος και καταξιωμένος από την πλούσια προσφορά του, στο χώρο των «σύγχρονων Ελλήνων τραγουδοποιών» συνεχίζει να υπηρετεί ταυτόχρονα την τέχνη της μουσικής σύνθεσης, της συγγραφής στίχων και της ερμηνείας, παιδί μιας γενιάς που αγάπησε τη δυτική ροκ μουσική αλλά που δεν ξέχασε τις δικές της ελληνικές, μουσικές καταβολές. Στο καλλιτεχνικό του «ύφος και ήθος» οι παραδοσιακοί σκοποί της Δωδεκανήσου συναντούν τη μουσική του Ντύλαν, των Μπητλς και το έντεχνο ελληνικό τραγούδι, σ’ έναν ήχο που συνταιριάζει το βιολί με την ηλεκτρική κιθάρα και τα φυσικά πνευστά των Άνδεων. Αποτελώντας ίσως την πιο χαρακτηριστική περίπτωση καλλιτέχνη που ο φυσικός του χώρος είναι όχι το στούντιο ηχογραφήσεων, αλλά εκείνος των ζωντανών εμφανίσεων, κάτι που φάνηκε και στη συναυλία, αφού πήρε τη σκυτάλη, έδειχνε να το απολαμβάνει αστειευόμενος συγχρόνως και με το κοινό. Μαζί με το συγκρότημά του, επιχείρησε μία αναδρομή στη δεκατετράχρονη δισκογραφική του θητεία, αλλά και σε όλες τις μουσικές στιγμές- ελληνικές και ξένες, παλαιότερες και σύγχρονες- που έθρεψαν τη δική του, και τη δική μας ευαισθησία, από τα βάθη της παράδοσης μέχρι σήμερα.

Είναι η δεύτερη φορά που έρχεται στην πόλη μας, ήρθε και το χειμώνα κάνοντας μία συναυλία στην «Ονειρία». «Εύχομαι να με ζητάτε και να έρχομαι συνεχώς», τόνισε σε δηλώσεις του. Σε ερώτημα γιατί δεν έχει βγάλει καινούργιο δίσκο τον τελευταίο καιρό, δήλωσε: «Χρειάζομαι χρόνο για να γράψω αυτά που νιώθω και να είμαι σίγουρος γι’ αυτά που θέλω να δώσω στον κόσμο. Πρώτα σίγουρος για τον εαυτό μου και μετά για τους άλλους. Οι συναυλίες μου δε σταματάνε, χειμώνα-καλοκαίρι παίζω σε διαφορετικούς χώρους τόσο στην Αθήνα όσο και στην επαρχία».

Οπως υποστηρίζει εμπνέεται «από την ίδια τη ζωή κι από την πίστη ότι υπάρχει κάτι πολύ καλύτερο από αυτό που ζούμε». Γι’ αυτόν παίζει μεγάλο ρόλο η σχέση του με το κοινό κι όπως τονίζει «δεν εξαρτάται η διάθεση που έχω στις συναυλίες μόνο από εμένα, αν ο κόσμος είναι καλός κι έχει διάθεση, γίνομαι κι εγώ πολύ καλύτερος και το απολαμβάνω περισσότερο».

«Δεν πληρώνω –Δεν πληρώνω» του Ντάριο Φο από τη Λαϊκή Σκηνή Θεσσαλονίκης

Μία δροσερή και πολύ χιουμοριστική παράσταση είχε την ευκαιρία να απολαύσει το θεατρόφιλο κοινό το βράδυ της Κυριακής. Μία πολύ καλή παράσταση που σατίριζε επίκαιρα θέματα, όπως την ακρίβεια, παρουσιάστηκε από την Λαϊκή Σκηνή Θεσσαλονίκης, ενός νεοϊδρυθέντος θεατρικού οργανισμού απαρτιζόμενη από έμπειρους και εξαιρετικούς ηθοποιούς.

Η Λαϊκή Σκηνή Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2003 από μια ομάδα ηθοποιών που τους ένωσε πρώτα απ’ όλα η μεγάλη τους ανάγκη για καλλιτεχνική έκφραση και δημιουργία, αλλά και η σταθερή τους απόφαση να ζήσουν και να δημιουργήσουν στην πόλη αυτή. Στόχος και επιδίωξή τους είναι να παρουσιάσουν έργα λαϊκά στο θέμα και στο περιεχόμενό τους σε όσο το δυνατόν άρτιες ποιοτικά παραστάσεις. Στηριγμένοι δε στην εδραιωμένη βούληση του κοινού για το γέλιο και τη χαρά που προσφέρει η κωμωδία, επέλεξαν το πρώτο έργο που θα ανεβάσουν να είναι ένα κατ’ εξοχήν λαϊκό, το «Δεν πληρώνω –Δεν πληρώνω» του Ντάριο Φο, που πραγματεύεται το θέμα της ακρίβειας και της ανόδου των τιμών με την μορφή της λαϊκής κωμωδίας-φάρσας.

Ο κ. Δημήτρης Αραμπατζόγλου, ηθοποιός για δεκαπέντε χρόνια στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και εκ των ιδρυθέντων της Λαϊκής Σκηνής τονίζει σε δηλώσεις του για τους στόχους του νεοϊδρυθέντος θεατρικού οργανισμού: «Δεν απευθυνόμαστε σε κάποιους ανθρώπους μυημένους στον χώρο του θεάτρου, αλλά στον κόσμο που δεν πηγαίνει πολύ συχνά στο θέατρο, όπως ο Ντάριο Φο τους ονόμαζε όλους αυτούς, το μη κοινό. Σ’ έναν τέτοιο κόσμο θέλουμε να απευθυνθούμε γι’ αυτό και διαλέξαμε τον τίτλο «Λαϊκή Σκηνή». Είμαστε ακόμη στην αρχή, οι δυσκολίες θα φανούν στη συνέχεια. Το πρώτο έργο που ανεβάσαμε φέτος και παρουσιάζουμε τώρα σε περιοδεία, παίχτηκε στις Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου του Δήμου Θεσσαλονίκης και είχε μεγάλη επιτυχία».

Το έργο Δεν πληρώνω-Δεν πληρώνω ανέβηκε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1974 από τον Ντάριο Φο με τον υπότιτλο «Φάρσα». Είναι μία κωμωδία με γρήγορους ρυθμούς που πραγματεύεται θέματα από την επικαιρότητα της εποχής, όπως οι αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων, η οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις στα οικονομικά του κάθε νοικοκυριού. Βασισμένη στην παραδοχή όσων εργάστηκαν με τον Ντάριο Φο, όπως αναφέρει η Κιαρα Βαλεντίνι, συγγραφέας και κριτικός, ο Ντάριο Φο αποτελεί μια εξαιρετική περίπτωση συγγραφέα, διατεθειμένου να βάλει σε συζήτηση τα κείμενά του, να ξαναγράψει ολόκληρες σκηνές ή ακόμη να παραλείψει τελείως το γραφτό και να αρχίσει να αυτοσχεδιάζει, αποφάσισε η Λαϊκή Σκηνή να διασκευάσει το έργο διατηρώντας ωστόσο ανέπαφη τη θεατρική του φόρμα.

Οπως σημειώνει κι ο σκηνοθέτης της παράστασης, «Ο Ντάριο Φο αποτελεί μια εξαιρετική περίπτωση θεατράνθρωπου- ίσως η μοναδική στον αιώνα- που πέρασε αυτού του μεγέθους, που η ικανότητά του να εμπνέεται, να γράφει, να σκηνοθετεί, να σκηνογραφεί, αλλά και να μετουσιώνει σε παραγωγή το θεατρικό του όραμα, τον κατέστησε ανεπανάληπτο στην κοινωνία του θεάτρου και όχι μόνο. Εμπνεύστηκε από τον απλό καθημερινό άνθρωπο, από τις κοινωνικοοικονομικές και πολιτικές συνθήκες που βίωνε και ο ίδιος ως μέρος της κοινωνίας(και όχι αποστασιοποιημένος από αυτές), κατάφερε το επίκαιρο και στιγμιαίο μιας συγκεκριμένης χρονικής συγκυρίας να το ανάγει σε διαχρονικό.

Το «Δεν πληρώνω-Δεν πληρώνω», αποτελεί ένα τέτοιο παράδειγμα θεατρικού έργου που, αν και πέρασαν σχεδόν τριάντα χρόνια από την εποχή που το έγραψε και το ανέβασε, εξακολουθεί να είναι επίκαιρο και σήμερα, αφού η θεατρική του φόρμα είναι στέρεα δομημένη και το περιεχόμενό του διαχρονικό».

Στην παράσταση έπαιξαν οι: Αθανασία Γεωργιάδου, Μαρία Αλβανού, Δημήτρης Αραμπατζόγλου, Παντελής Καραγιάννης, Νίκος Τυριτίδης και Μέλιος Αδαμίδης. Η διασκευή και η σκηνοθεσία ήταν του Θανάση Κεραμίδα, η σκηνογραφία του Αλέξανδρου Οικονόμου και η μουσική του Μανόλη Ανδρουλάκη.

Μπάμπης Καλπάνης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.