Εξ αποστασεως… σε μια Συνοδο Κορυφης

Το διαδικαστικό της προώθησης των θεσμικών αλλαγών για την μελλοντική Ευρώπη, για την επόμενη του πολέμου στο Ιράκ μέρα, για τις τελικές ρυθμίσεις για την μετανάστευση, για το άσυλο, για τη λαθραία διακίνηση ανθρώπων, για τις πολιτικές αποτροπής της και για τη φύλαξη των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης συγκροτεί την ατζέντα των θεμάτων για τα οποία θα αποφασίσουν οι ηγέτες της ΕΕ στη Σύνοδο Κορυφής που πραγματοποιείται το Σαββατοκύριακο στη Χαλκιδική.

Από την αντίπερα όχθη, η «Δράση 2003», το ΠΑΜΕ και το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ διοργανώνουν ένα σύνολο κινητοποιήσεων, διαδηλώσεων, συζητήσεων και συναυλιών, προκειμένου «να ακουστεί έντονα η φωνή των ευρωπαίων πολιτών» σε θέματα όπως το ευρωπαϊκό σύνταγμα, οι ευρωατλαντικές σχέσεις, οι κοινωνικές πολιτικές, το κοινωνικό κράτος και η μεταναστευτική πολιτική. Την πλήρη στήριξη του ΣΥΝ, όπως αυτή εκφράστηκε από τον πρόεδρό του κ. Κωνσταντόπουλο, έχουν οι κινητοποιήσεις, όπως και την υποστήριξη του ΚΚΕ, το οποίο διοργανώνει στο Πάντειο Πανεπιστήμιο συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων με θέμα «Τα κινήματα κατά του πολέμου και της παγκοσμιοποίησης και οι κομμουνιστές». Η αμερικανική κυβέρνηση εξέδωσε οδηγία προς τους πολίτες της να αποφεύγουν τη Χαλκιδική και τη Θεσσαλονίκη περιγράφοντας εκ προοιμίου τις συνθήκες κάτω από τις οποίες οι ΗΠΑ αναμένουν να εξελιχθούν οι εκδηλώσεις διαμαρτυρίας εναντίον της παγκοσμιοποίησης, καθώς και τον αριθμό και ενδείξεις για τη σύνθεση των οργανώσεων των διαμαρτυρομένων.

Και ενώ έτσι περιγράφεται το τοπίο στη Χαλκιδική, ο ΠτΘ αποπειράθηκε να καταγράψει το κλίμα που επικρατεί στην πόλη ενόψει της αναμονής συμπερασμάτων, εκτιμήσεων και αποτελεσμάτων των γεγονότων. Ρωτήθηκαν πολίτες όλων των ηλικιών από τους οποίους διαφάνηκε μια ειρωνική διάθεση απέναντι στα γεγονότα, ότι η ενημέρωση που έχουν είναι επιφανειακή για τα προβλήματα που θα συζητηθούν, ο προβληματισμός για την παγκοσμιοποίηση είναι σε επίπεδο ασφάλειας κεκτημένων και ενός αόριστου φόβου ταξικής διαφοροποίησης στην κοινωνία των λαών, η εν μέρει αποδοχή των κινητοποιήσεων, οι φόβοι για έκτροπα σε ανάμνηση άλλων παρόμοιων συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας, τονίστηκαν οι δαπάνες φιλοξενίας και εκφράστηκε από νέους επιφύλαξη για τα αποτελέσματα της Συνόδου, αλλά και της «αντι-συνόδου» που οργανώνεται, και φάνηκε ότι οι νέοι μπορεί να προβληματίζονται για τα τεκταινόμενα στον κόσμο να θέλουν τη συμμετοχή, αλλά να ακολουθούν μια πολιτική αποστάσεων, εκτός αν είναι οργανωμένοι σε κάποια παράταξη και ακολουθούν το κάλεσμά της.

Ενήλικες και Σύνοδος

Απευθυνθήκαμε ρωτώντας την άποψή τους για τη Σύνοδο Κορυφής και την αντι-σύνοδο που ετοιμάζεται. «Ήρωες» χαρακτήρισε συνταξιούχος εκπαιδευτικός τους συμμετέχοντες στις κινητοποιήσεις υποστηρίζοντας ότι «δεν είναι τυχαίο ότι συγκεντρώνονται άνθρωποι μορφωμένοι, με κουλτούρα, που αγωνίζονται για το καλό της κοινωνίας». Τον ορισμό της «παγκοσμιοποίησης» ζητά να κατανοήσει έτερος της παρέας, διευκρινίζοντας ότι αποδέχεται την συγκέντρωση του κόσμου και τη διαμαρτυρία, αλλά επιμένει ότι η ενημέρωση που θα ήθελε να είχε δεν την έχει οπότε αναρωτιέται γιατί να προσπαθούν να κατεβάσουν τον κόσμο στις πλατείες και να ζητούν τη συμμετοχή του, όταν δεν αποσαφηνίζουν αν η Ελλάδα κινδυνεύει από αυτή ή αν η παγκοσμιοποίηση του σήμερα διαφέρει από την οικονομική ή κοινωνική ή πολιτική παγκοσμιοποίηση που κατά καιρούς επιχειρήθηκε ιστορικά.

«Η Σύνοδος Κορυφής», λέει ο κ. Χρήστος, «είναι μια ακόμη ευκαιρία να ανεβεί η Ελλάδα στα μάτια των Ευρωπαίων, αλλά και όλου του κόσμου. Είναι η απάντηση που θα ήθελα να δώσω τώρα στον Κολ, όταν στη Σύνοδο Κορυφής στην Κέρκυρα δήλωνε στους δημοσιογράφους ΄περιμένω να τελειώσει γρήγορα΄. Οι έξι μήνες της ελληνικής Προεδρίας έδειξαν ότι τα καταφέραμε περίφημα».

Από τον κ. Βαγγέλη εκφράζεται η άποψη ότι όλοι στη χώρα μας μπορούν να εκφράζουν την άποψή τους και ο ειρηνικός τρόπος να διαδηλώνει κανείς αυτά που πιστεύει είναι ο καλύτερος, επισημαίνοντας από την εμπειρία του ότι «συνήθως μαλώνουν οι χορτάτοι και όχι οι πεινασμένοι».

Οι δαπάνες που γίνονται και η σύγκρισή τους με τους μισθούς και τις συντάξεις αποτέλεσαν αντικείμενο διαμαρτυρίας ενός ακόμη πολίτη που αναρωτήθηκε «ποιο το όφελος της Ελλάδας από τη Σύνοδο, πέρα από το γεγονός ότι είναι μια υποχρέωση που έπρεπε να εκπληρωθεί, «όσο για τα θέματα που θα συζητηθούν δεν μας αφορούν, ό,τι αποφασίζουν οι μεγάλοι αυτό θα γίνει». Διαφωνώντας παρεμβαίνει έτερος συνομιλητής για να πει ότι είναι σημαντικό η ελληνική Προεδρία να λήξει χωρίς να διαφαίνονται συγκρούσεις ή εσωτερικά προβλήματα στην ΕΕ ενόψει και του ευρωπαϊκού Συντάγματος και του ευρωστρατού και της ανόδου του ευρώ.

Αναφέροντας τη δική του εμπειρία από τα φοιτητικά του χρόνια στην κατάληψη της Πρυτανείας στο ιταλικό Πανεπιστήμιο εκφράζεται θυμόσοφα ένα ακόμη μέλος ομήγυρης: «Είναι πολύ σημαντικό να εκφράζονται οι νέοι και οι συγκρούσεις είναι τρόπος εκτόνωσης αλλά οι φθορές στην ξένη περιουσία πρέπει να προβληματίζουν τους διοργανωτές».

Η απάντηση στο αν θα συμμετείχαν σε διαδήλωση έρχεται με σκεπτικιστικό κούνημα του κεφαλιού. «Εμείς ζήσαμε ο καθένας από τη δική του σκοπιά τον κομματισμό και σε τοπικό επίπεδο και σε εθνικό, οπότε δεν νομίζω ότι έχουμε να περιμένουμε κάτι από μια διαδήλωση παραπάνω».

Νέοι και Σύνοδος

Οι νέοι της πόλης ζουν την μετεξεταστική ή εξεταστική περίοδο της ζωής τους και δεν φαίνεται να τους πολυαγγίζει το θέμα της συμμετοχής τους. «Αν η παράταξή μου συμφωνήσει να κατέβουμε στη Θεσσαλονίκη θα το κάνω, αλλά αλλιώς…». Η κοπελιά που κάθεται δίπλα στο αγόρι που δήλωσε τα παραπάνω λέει ότι θα μπορούσε να συμμετάσχει: «Είναι ο λόγος (Σύνοδος) και ο αντίλογος (Αντισύνοδος). Η συμμετοχή μου θα κρινόταν 50-50 γιατί είναι ένας τρόπος διαμαρτυρίας για όσα συμβαίνουν στον κόσμο, πόλεμος, πείνα, φτώχεια προσφυγιά, αλλά και καπέλωμα και έκτροπα και επεισόδια. Σήμερα ήρθα από τη Θεσσαλονίκη και εκεί στο Πανεπιστήμιο είδα ένα τεράστιο πανό που διατυμπάνιζε την σύγκρουση αναρχικών ομάδων. Αυτό τι σημαίνει; Διαδηλώνω για τον πόλεμο με αντιπόλεμο;»

Ενας νεαρός που επισημαίνει ότι δεν έχει σχηματίσει ολοκληρωμένη πολιτική θεώρηση, και επομένως πολιτική τοποθέτηση, δηλώνει: «Θα προτιμούσα να διαμαρτυρηθώ μέσα από θεσμικά όργανα της ΕΕ ή ακόμη και με προσφυγή στα Διεθνή δικαστήρια». Την απογοήτευση των νέων μεταφέρει η ομήγυρη που συζητά για το μάθημα που έδωσε: «Κανένας δεν ακούει τη γνώμη του πολίτη ή του νέου και μάλλον οποιαδήποτε προσπάθεια αποβαίνει άκαρπη. Όλα είναι προαποφασισμένα». Εκείνο που φαίνεται να τους ελκύει στη συμμετοχή τους σε διαδηλώσεις είναι το πνεύμα ομαδικότητας, μαζικότητας, συλλογικότητας και, όταν αντιλαμβάνονται ότι μπορεί να διαψευσθούν με κάποιον τρόπο, τότε αρνούνται την όποια συμμετοχή τους. Ζητούν έκθεση αποτελεσμάτων ως κίνητρο συμμετοχής, αλλά και για να πεισθούν ότι οι σκοποί είναι άδολοι και αυθεντικοί: «Θα συμμετείχα πιο εύκολα σε μια διαδήλωση της Greenpeace για το περιβάλλον». Μια κοπελιά θεωρεί ότι υπάρχει εφησυχασμός και καλοκαιρινές διακοπές: «Συνήθως μένουμε αδιάφοροι γιατί πιστεύουμε ότι όσοι είναι στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη μπορούν εκείνοι να τα καταφέρουν καλύτερα. Αυτό που μετράει, ωστόσο, νομίζω είναι η συμμετοχή, να το πάρεις απόφαση και να συμμετάσχεις».

Έφη Μωραΐτου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.