Αγωνιζομαστε για εναν κοσμο με μελλον

Εν όψει του 3ου Συνεδρίου της Νεολαίας Συνασπισμού, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στις 13-16 Μάρτη, ο ΠτΘ δημοσιεύει σήμερα αποσπάσματα από τα εισηγητικά κείμενα.

Στο Συνέδριο, εκτός από το κείμενο των θέσεων, θα συζητηθεί το νέο καταστατικό της οργάνωσης και θα επικαιροποιηθεί η χάρτα των δικαιωμάτων των νέων, που είχε ψηφισθεί στο προηγούμενο συνέδριο. Οι θέσεις περιλαμβάνουν μία περιγραφή της δεκαετίας του ΄90, περίοδο όπου συγκροτείται η οργάνωση της Νεολαίας του ΣΥΝ και περιγράφουν τα βασικά της φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά. Ανιχνεύουν τις σημερινές κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες δίνοντας έμφαση σε ζητήματα εργασίας και ανεργίας εκπαίδευσης πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των νέων ξενοφοβίας κ.ά. καθώς και στο ζήτημα της συμπόρευσης της αριστεράς με την οικολογία. Τέλος, γίνεται ξεχωριστή αναφορά στα χαρακτηριστικά του κινήματος ενάντια στην νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση και στον ρόλο που παίζει η Νεολαία Συνασπισμού σε αυτό.

Μέτωπο νεολαίας ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό

Οι δυσμενείς συσχετισμοί δύναμης επιβάλλουν την μετατόπιση όλων των δυνάμεών μας στην προάσπιση των κοινωνικών κεκτημένων και την διατήρηση των δημοκρατικών και όχι μόνο κατακτήσεων. Σε μία περίοδο που οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του κράτους είναι πανίσχυροι, με τα ΜΜΕ να διαστρεβλώνουν απίστευτα την πραγματικότητα και η αποδιοργάνωση των κοινωνικών χώρων να οδηγεί σε μία γενικευμένη αποξένωση θεωρούμε ότι η πάλη για την αλλαγή των συσχετισμών πρέπει να δοθεί στο κοινωνικό επίπεδο. Η ανάπτυξη συλλογικοτήτων, ευρύτερων συσπειρώσεων και η προώθηση κοινωνικών διεργασιών από τα κάτω είναι για εμάς ο βασικός τρόπος ανασύνταξης και αλλαγής των συσχετισμών. Η επέλαση του νεοφιλελευθερισμού μπορεί να ηττηθεί μόνο μέσα από την συντονισμένη και κοινή δράση των νέων, μέσα δηλαδή από μαχητικές συλλογικότητες που θα στηρίζονται στην αυτενέργεια όλων μας.

Στην Ελλάδα οι ενωτικές πρωτοβουλίες που έχουν ήδη ξεκινήσει στο εσωτερικό της αριστεράς αποτελούν τους βασικούς άξονες πάνω στους οποίους μπορεί και πρέπει να οικοδομηθεί το αντινεοφιλελεύθερο μέτωπο. Ο Χώρος Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς, πέρα από τον ειδικό ρόλο που έχει όσον αφορά γενικότερα την ανασυγκρότηση της αριστεράς, αποτελεί βασικό στοιχείο για την συσπείρωση των δυνάμεων της εργασίας, αλλά και την επανάκτηση της χαμένης, στα μάτια του κόσμου, αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης στην αριστερά. Δική μας υπόθεση είναι μαζί με όλες τις νεολαιίστικες δυνάμεις που κινούνται στην ίδια κατεύθυνση να προωθήσουμε στην νεολαία τον συμβολισμό- και όχι μόνο- του Χώρου ώστε να πετύχουμε στο επίπεδο της νεολαίας την συγκρότηση ενός μαχητικού αντινεοφιλελεύθερου πόλου.

Νευραλγικός στην ίδια κατεύθυνση είναι και ο ρόλος των πρωτοβουλιών για την συγκρότηση του Ελληνικού και του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ. Και τα δύο είναι μεγάλες ευκαιρίες για την ανασύνταξη και τον αποτελεσματικό συντονισμό των δυνάμεων που αντιστέκονται στην βαρβαρότητα του νεοφιλελευθερισμού και του πολέμου. Ιδιαίτερα στην χώρα μας το στοίχημα του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ είναι κρίσιμο, καθώς θα μπολιάσει οργανικά το ελληνικό κίνημα με την εμπειρία, την πολιτική συμπεριφορά και την ιδιαίτερη φυσιογνωμία του κινήματος ενάντια στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση. Μέσα από τις γραμμές του ελληνικού κοινωνικού φόρουμ θα δώσουμε την μάχη για την αντιστροφή των συσχετισμών από καλύτερες θέσεις, καθώς το εν λόγω παγκόσμιο κίνημα είναι κατά κύριο λόγο νεανικό, εγγεγραμμένο στους κώδικες συμπεριφοράς και επικοινωνίας των νέων ανθρώπων. Επομένως, μέσα από αυτούς τους ευρύτερους σχηματισμούς αλλά και μέσα από την δική μας αυτόνομη απεύθυνση, θα παλέψουμε σε κάθε κοινωνικό χώρο, εργασιακό, σχολικό, πανεπιστημιακό κλπ για την ήττα κάθε νεοφιλελεύθερης έμπνευσης, προσπάθειας περιστολής των δικαιωμάτων μας.

Βασική μας θέση είναι ότι η ανασυγκρότηση του μαθητικού, φοιτητικού και εργατικού κινήματος περνάει μέσα από την ενότητα και την κοινή δράση της αριστεράς με όσες δυνάμεις είναι διατεθειμένες να αντιταχθούν στο νεοφιλελευθερισμό. Είναι σαφές για εμάς ότι στην παρούσα συγκυρία το ΠΑΣΟΚ και η νεολαία ΠΑΣΟΚ δεν ανήκουν σε αυτό το φάσμα των δυνάμεων. Εδώ και πολύ καιρό οι εν λόγω πολιτικές οργανώσεις έχουν επιλέξει συμμάχους, κοινωνικές αναφορές και αντιλήψεις που τις καθιστούν πρωτεργάτες της υλοποίησης των νεοφιλελεύθερων επιταγών στην χώρα μας. Αυτή η επιλογή επιπρόσθετα, δεν είναι τυχαία και συγκυριακή, αλλά προκύπτει από την συνολικότερή στροφή και πλήρη ενσωμάτωση και αποδοχή του νεοφιλελεύθερου προγράμματος από την σοσιαλδημοκρατία παγκοσμίως, γεγονός που θέτει νέες διαχωριστικές γραμμές.

Η παραδοσιακή διάκριση σε προοδευτικές και συντηρητικές δυνάμεις δεν ανταποκρίνεται στις νέες συνθήκες και στα σύγχρονα διακυβεύματα και έχει αντικατασταθεί πλέον από την διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε νεοφιλελεύθερες και αντινεοφιλελεύθερες δυνάμεις. Αυτή η διάκριση είναι η κατάλληλη σήμερα για να μπορέσει η αριστερά να συσπειρώσει ικανοποιητικές δυνάμεις, ώστε μέσα από την δουλειά της να καταφέρει να φτάσει σε ένα ελπιδοφόρο αντικαπιταλιστικό πόλο. Ανεξάρτητα λοιπόν από την πολιτική καταγωγή του κάθε πολιτικού σχηματισμού και τις ενδεχόμενες αγωνιστικές του περγαμηνές στο παρελθόν, η τοποθέτησή του σήμερα απέναντι στην νεοφιλελεύθερη λαίλαπα αποτελεί τον καθοριστικό προσδιοριστικό του παράγοντα. Σύμφωνα με τα παραπάνω οι πολιτικές δυνάμεις που παραδοσιακά εκφράζουν το σοσιαλδημοκρατικό κέντρο, το ΠΑΣΟΚ και η Νεολαία ΠΑΣΟΚ τίθενται σήμερα απέναντι από το μέτωπο που καλούμαστε να οικοδομήσουμε. Η ανοικτή πολιτική προσέγγισης των κοινωνικών δυνάμεων που βρίσκονται εντός των εν λόγω σχηματισμών με στόχο τον απεγκλωβισμό και την ένταξή τους στο αντινεοφιλελεύθερο μπλοκ, πρέπει να ενταθεί από μέρους μας. Παράλληλα όμως, είναι απαραίτητο να συνοδεύεται και από την σφοδρή κριτική των ηγεσιών τους, αφού τη δεκαετία του 90 οι κυβερνητικές τους επιλογές, δεν αφήνουν περιθώριο σε κανέναν να αμφιβάλει για το ποια είναι η στάση τους απέναντι στο κρίσιμο σήμερα ζήτημα της συστράτευσης ή της αντιπαράθεσης με τον νεοφιλελευθερισμό.

Επειδή η μετάλλαξη της σοσιαλδημοκρατίας αποτελεί μία στρατηγική επιλογή και όχι μία συγκυριακή παρέκκλιση, θεωρούμε ότι και η αλλαγή στο εσωτερικό των πολιτικών σχηματισμών της περνάει μέσα από μία συνολικότερη αλλαγή των κοινωνικών κυρίως συσχετισμών δύναμης. Η ήττα του νεοφιλελευθερισμού στην πράξη, το δυνάμωμα μίας εναλλακτικής πολιτικής πρότασης, η εμφάνιση ενός νέου και αποτελεσματικού αριστερού πολιτικού λόγου, μακριά από δογματισμούς και διαχειριστικές λογικές και η ταυτόχρονη δριμύτατη κριτική στις ηγεσίες της σοσιαλδημοκρατίας αποτελούν τον μόνο τρόπο απεγκλωβισμού κοινωνικών δυνάμεων από το σοσιαλδημοκρατικό κορμό, είτε με την μορφή της αποσύνθεσης του ρεύματος αυτού, είτε με την αλλαγή των πολιτικών του επιλογών. Οποιαδήποτε αναγνώριση των ηγεσιών της σοσιαλδημοκρατίας στο πολιτικό επίπεδο ως ενδεχόμενους συνομιλητές για την οικοδόμηση του αντινεοφιλελεύθερου μετώπου, χωρίς να έχουν προηγηθεί οι παραπάνω απαραίτητες αλλαγές, ενισχύει τις αντιλήψεις εκείνες στο εσωτερικό της σοσιαλδημοκρατίας που ευθύνονται για την νεοφιλελεύθερη μετάλλαξή της και το σημερινό κατάντημα αυτού του ιστορικού πολιτικού ρεύματος.

Ενότητα της αριστεράς, προώθηση μίας νέας πολιτικής κουλτούρας και συμπεριφοράς

Η Νεολαία του Συνασπισμού θα αγωνιστεί το επόμενο διάστημα με όλες της τις δυνάμεις για την ανάπτυξη, διεύρυνση και ενίσχυση όλων των πρωτοβουλιών για την ανασύνθεση και την ενότητα της αριστεράς. Αποτελεί για εμάς ένα ιστορικό στοίχημα η ανασυγκρότηση των δυνάμεων της εργασίας τόσο στην χώρα μας, όσο και στην Ευρώπη αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Η επίτευξη της αλλαγής των συσχετισμών υπέρ των εργαζομένων περνάει αναπόδραστα από την συσπείρωση και την ανασύνταξη όλων των δυνάμεων που αντιστέκονται, πέρα από τις όποιες διαφωνίες. Θα αγωνιστούμε σκληρά να ξεπεραστεί και να ηττηθεί οποιαδήποτε πολιτική αντίληψη θεωρεί ότι προηγείται της δράσης και της κοινής προσπάθειας η ιδεολογική και πολιτική ομογενοποίηση.

Για εμάς η ενότητα της αριστεράς και των ευρύτερων δυνάμεων σε κάθε κίνημα δεν αποτελεί απλά μία διαδικασία άθροισης των δυνάμεων των συνιστωσών, αλλά περνάει μέσα από την προώθηση, διάδοση και πραγμάτωση νέων πολιτικών συμπεριφορών και κουλτούρας πολιτικής. Είμαστε βέβαιοι ότι καμία συλλογικότητα που δεν πραγματώνει στο εσωτερικό της το απελευθερωτικό πρόταγμα δεν μπορεί να είναι πραγματικά απελευθερωτική.

Περισσότερο μακριά από αυτόν τον προβληματισμό, δυστυχώς, δεν θα μπορούσε να βρίσκεται το μεγαλύτερο κομμάτι του αριστερισμού αλλά και οι πολιτικές οργανώσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ σήμερα. Σε πείσμα της μαχητικής πλειοψηφίας των αριστερών και ριζοσπαστικών δυνάμεων όλου του πλανήτη, κομμάτια της ελληνικής αριστεράς αρνούνται να σκεφτούν διαλεκτικά.

Από την μία πλευρά ο αριστερισμός που εδώ και καιρό έχει μεταβληθεί σε παρατηρητή της ταξικής πάλης και περιορίζεται σε ενέργειες “εσωτερικής” κατανάλωσης και αναπαραγωγής, οι οποίες ακριβώς επειδή δεν σχεδιάζονται και δεν υλοποιούνται στην βάση της ανάγνωσης των γενικότερων συσχετισμών δύναμης και ενός ευρύτερου πολιτικού σχεδίου δεν γίνονται με σκοπό την νικηφόρα έκβασή τους. Υλοποιούνται χωρίς άγχος επικράτησης, αλλά ως αυτοσκοπός, ως έκφραση της γενικής αντίθεσης στο σύστημα.

Από την άλλη, οι ηγεσίες του ΚΚΕ αλλά και της ΚΝΕ σταθερά προσηλωμένες σε μία αδιέξοδη και βλαβερή τακτική για το σύνολο της αριστεράς φαίνεται να παίρνουν οριστικό διαζύγιο από τις ανησυχίες και τους σύγχρονους προβληματισμούς των σύγχρονων αγώνων και κινημάτων, εμμένοντας σε μία ανώριμη καταγγελία των πάντων. Την ώρα που εκατομμύρια ανθρώπων προσπαθούν σε πλανητικό επίπεδο να συντονιστούν και να βρουν κοινούς κώδικες επικοινωνίας, οι ηγεσίες των εν λόγω πολιτικών οργανώσεων θλιβερά κατώτερες των περιστάσεων αλλά και των απαιτήσεων χιλιάδων ανθρώπων και των οργανώσεών τους, αναπαράγουν μονότονα κατηγορίες και διχαστικά κλισέ που απέχουν πολύ από τις σύγχρονές απαιτήσεις. Σταθερά προσηλωμένες στην θεώρηση οποιασδήποτε διαφωνίας ή διαφοράς ως ενδοτικής ή προδοτικής στάσης εμφανίζουν μία απαράδεκτη αδυναμία ή άρνηση εσωτερίκευσης της ιστορικής εμπειρίας προς όφελος των νέων αγώνων. Στην γραμμή αυτή απαξιώνουν κάθε προσπάθεια στην ελληνική αριστερά για όσο το δυνατόν ευρύτερες συνεργασίες, ενώ εξαπολύουν μειωτικούς χαρακτηρισμούς, με αμετροέπεια που σοκάρει, για το σύνολο της παγκόσμιας αριστεράς, των κοινωνικών κινημάτων και των πιο ριζοσπαστικών κομματιών της ανθρωπότητας!

Βεβαίως τίποτα από τα παραπάνω δεν αφορά τον κόσμο που μπαίνει σε αυτές τις οργανώσεις (αριστερίστικες ομάδες, ΚΝΕ) με ειλικρινό αίσθημα προσφοράς και αγώνα, αλλά δεν είναι σε θέση να επηρεάσει τις γενικές πολιτικές και φυσιογνωμικές γραμμές τους. Τα μέλη των οργανώσεων αυτών υφίστανται πρώτοι από όλους τις συνέπειες της αδυναμίας, των λαθών και της αδιέξοδης πολιτικής των ηγεσιών τους. Ελπίζουμε ότι παρόλες τις δυσκολίες, δυνάμεις και άνθρωποι που πραγματικά αντιλαμβάνονται τα σημερινά διακυβεύματα και την κρισιμότητα της κατάστασης θα πιέσουν και θα κινηθούν προς μία κατεύθυνση άρσης των αγκυλώσεων και θα τολμήσουν να ξεπεράσουν παραδοσιακές αγκυλώσεις που λειτουργούν σήμερα ως τροχοπέδη για την ανασυγκρότηση του λαϊκού κινήματος.

Ευτυχώς για την ελληνική αριστερά, υπάρχουν και κομμάτια της που έχουν επιλέξει τον δύσκολο δρόμο που περιγράψαμε παραπάνω, της ενότητας και της συγκρότησης ενός νέου πολιτικού τρόπου συμπεριφοράς. Είμαστε περήφανοι και ταυτόχρονα επιφορτισμένοι με μεγάλες ευθύνες που και εμείς, η νεολαία του Συνασπισμού συγκαταλεγόμαστε ανάμεσα σε αυτές τις δυνάμεις που τολμούν. Μαζί με τον Συνασπισμό, την ΑΚΟΑ, το Δίκτυο για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, την ΚΕΔΑ, την ΔΕΑ, το Ξεκίνημα, την Α-Συνέχεια, την ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, κ.α. έχουμε κάνει την επιλογή να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και των ιστορικών μας ευθυνών, καταθέτοντας την δική μας συμβολή στην παγκόσμια προσπάθεια δημιουργίας ενός νέου πολιτικού υποκειμένου, ικανού να δώσει τις μάχες που απαιτούν οι καιροί. Σε αυτό τον αγώνα η Νεολαία Συνασπισμού είναι διατεθειμένη να καταθέσει όλες της τις δυνάμεις, εκτιμώντας αυτό το στοίχημα ως ένα από τα κομβικότερα διακυβεύματα της εποχής μας.

Υπεράσπιση της έννοιας της συλλογικής δράσης και της κομματικής ένταξης

Μέσα σε ένα περιβάλλον γενικής απαξίωσης της συλλογικής δράσης, έχει αναπτυχθεί ευρύτερα αλλά και στο εσωτερικό της αριστεράς και ιδίως στη νεολαία, μία αρνητική εικόνα για το θεσμό του κόμματος. Μία τέτοια στάση εξηγείται από την ιστορία των “σταλινικών” κομμουνιστικών κομμάτων, τα οποία στιγματίστηκαν από την έλλειψη δημοκρατίας στο εσωτερικό τους και την καταπιεστική δράση τους στο κίνημα. Ωστόσο δεν δικαιολογείται καθώς δεν καταφέρνει να αποσυμπλέξει τα δομικά πλεονεκτήματα του κόμματος εν γένει από μία ορθή κριτική στο περιεχόμενο ιστορικών πραγματώσεών του. Έχουμε λοιπόν την ευθύνη σε μία περίοδο που η αριστερά δεν είναι της “μόδας” και η κομματική ένταξη θεωρείται γραφική να υποστηρίξουμε και να προβάλουμε την αξία της κομματικής οργάνωσης.

Η κομματική κουλτούρα οργάνωσης αποτελεί μία αντίληψη που δίνει προτεραιότητα στην δουλειά στην βάση, μέσα στην κοινωνία, στην καθημερινότητα από τις οργανώσεις και τα μέλη που αποτελούν τον κορμό του κόμματος. Την κουλτούρα αυτή θέλουμε να κρατήσουμε ζωντανή πέρα από στενές, κακώς εννοούμενες, κινηματικές από την μία ή θεσμικές από την άλλη αντιλήψεις για την άσκηση της πολιτικής, που την περιορίζουν σε κάποιες ειδικές εκφάνσεις της.

Βασικά μέτωπα δράσης και τρόποι υλοποίησής του πολιτικού μας σχεδιασμού

Πέντε είναι τα κομβικότερα μέτωπα πάλης για εμάς το επόμενο διάστημα.

Πρώτον η συγκρότηση, διεύρυνση και ισχυροποίηση του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ. Είναι απαραίτητη η ανάπτυξη και στην χώρα μας ενός ισχυρού διεκδικητικού κινήματος που θα αποτελεί οργανικό κομμάτι του παγκόσμιου κινήματος ενάντια στην νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση. Με αιχμή του δόρατος την εναντίωση στον πόλεμο, τον νεοφιλελευθερισμό και τον ρατσισμό οφείλουμε να αφυπνίσουμε την νεολαία και να την καταστήσουμε τον μαζικότερο και μαχητικότερο πόλο του κινήματος. Αυτή η διαδικασία περνάει αναπόδραστα από την επιτυχία της διεθνούς διαδήλωσης στην Θεσσαλονίκη τον Ιούνη του 2003. Ενταγμένη στην ατζέντα του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ του Πόρτο Αλέγκρε και με αφορμή την διάσκεψη κορυφής των ευρωπαίων ηγετών, η διεθνής διαδήλωση της Θεσσαλονίκης αποτελεί το σπουδαιότερο όχημα για την συγκρότηση ενός κινήματος νεολαίας που θα συμβάλει καθοριστικά στην επιχειρούμενη αλλαγή των συσχετισμών στην χώρα μας.

Δεύτερο το επόμενο διάστημα θα προσπαθήσουμε να συγκροτήσουμε πλατιές συλλογικότητες στους χώρους εκπαίδευσης, με στόχο την ανάσχεση των νεοφιλελεύθερων επιλογών σ’ αυτούς τους τομείς. Κυρίως στους εκπαιδευτικούς χώρους θα πρέπει να εντείνουμε τις προσπάθειές μας ώστε να συγκροτηθούν ευρύτερες συλλογικότητες του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ, σε πανεπιστήμια, ΤΕΙ αλλά και σχολεία, με απήχηση τόσο σε ανένταχτους φοιτητές και μαθητές.

Παράλληλα θα πρέπει να ενισχυθεί η στρατηγική συνδικαλιστική παρέμβασή μας μέσα από τις δυνάμεις του Δικτύου Αυτόνομων Ριζοσπαστικών Αριστερών Σχημάτων σε κάθε Α.Ε.Ι και Τ.Ε.Ι. της χώρας. Η καθημερινή δράση του Δικτύου καθώς και η ενίσχυση των δυνάμεων του στις επερχόμενες φοιτητικές εκλογές, αποτελεί κομβικό σημείο για την ανάδειξη της σύγχρονης ριζοσπαστικής αριστεράς στην σπουδάζουσα νεολαία.

Στην ίδια κατεύθυνση, μέσα από τις δυνάμεις του Δικτύου Αυτόνομων Ριζοσπαστικών Αριστερών Σχημάτων πρέπει να προσπαθήσουμε για την ανασύνταξη του φοιτητικού και σπουδαστικού κινήματος που τα τελευταία χρόνια περνάει βαθιά κρίση. Η κατάσταση που επικρατεί σήμερα είναι αποκαρδιωτική και το εμποδίζει να αντιδράσει αποτελεσματικά στις επερχόμενες επιθέσεις.

Ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια και επιμονή χρειάζεται για την δημιουργία ενός μαθητικού κινήματος και ενός κινήματος στους «καταρτιζόμενους» στην μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση (ΙΕΚ,ΚΕΚ) όπου τα προβλήματα από τις ήδη εφαρμοζόμενες νεοφιλελεύθερες επιλογές οδηγούν τους νέους σε απόγνωση.

Τρίτο η δημιουργία οργανωτικών δομών νέων εργαζομένων και ανέργων είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη της αλληλεγγύης μεταξύ των νέων εργαζομένων, αλλά της πεποίθησης ότι η συλλογική δράση αποτελεί τον μόνο τρόπο βελτίωσης των συνθηκών εργασίας και εύρεσης εργασίας. Όσο οι νέοι πιστεύουν ότι τα εργασιακά προβλήματα είναι ατομική υπόθεση, τόσο πιο εύκολη θα είναι η επιβολή του εργασιακού μεσαίωνα που ήδη βιώνουν.

Τέταρτο η διεξαγωγή της Ολυμπιάδας το 2004 στην χώρα μας. Η κατάδειξη της παραμορφωτικής λειτουργίας της λογικής του κέρδους στον αθλητισμό, της οικολογικής επιβάρυνσης της χώρας και της άνισης ανάπτυξης που εξυπηρετεί μόνο το κεφάλαιο αποτελούν τους στόχους μας για το επόμενο διάστημα με αφορμή την εν λόγω διοργάνωση. Μέσα από αυτούς μπορούμε να προωθήσουμε την ευρύτερη οικολογική μας αντίληψη αλλά και να καταδείξουμε την ανορθολογικότητα της λογικής του κέρδους

Πέμπτο από την στιγμή που η χώρα μας είναι χώρα υποδοχής οικονομικών και πολιτικών προσφύγων και ταυτόχρονα μεγάλα τμήματα του γηγενούς πληθυσμού στενάζουν κάτω από τις εφαρμοζόμενες οικονομικές πολιτικές δημιουργείται ένα πολύ εύφορο έδαφος για την ανάπτυξη ρατσιστικών και ξενοφοβικών αντιλήψεων. Απαιτείται λοιπόν από εμάς στο επόμενο διάστημα, παράλληλα με την πάλη για την ήττα των εφαρμοζόμενων οικονομικών πολιτικών που δημιουργούν τα αδιέξοδα και τους όρους για ξενοφοβικές συμπεριφορές, να εναντιωθούμε αποφασιστικά σε τέτοιες αντιλήψεις που δηλητηριάζουν την κοινωνία και διχάζουν τεχνητά τους εργαζομένους. Απαιτείται αποφασιστική αντιπαράθεση με φορείς τέτοιων αντιλήψεων και ταυτόχρονα μία εκστρατεία ενημέρωσης για τα πραγματικά αίτια των προβλημάτων, αλλά και τον πλούτο μίας κοινωνίας αποδοχής.

Η Πολιτική Κίνηση Κομοτηνής συνεδριάζει στα γραφεία του Συνασπισμού (πλατεία Ειρήνης) τηλ. 25310-29798

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.