Η επικαιρη ερωτηση των βουλευτων της Ν.Δ.
15 βουλευτές της Ν.Δ, κατέθεσαν επίκαιρη ερώτηση στον υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών, στην οποία διαπιστώνεται μεταξύ άλλων ότι «η λύση που επιχειρήθηκε να δοθεί στο οξύ πρόβλημα των πανωτοκίων δεν ευοδώθηκε για μια σειρά από λόγους που έχουν οδηγήσει σε απελπιστική θέση τους δανειολήπτες.
Παράλληλα καταγγέλλεται το γεγονός ότι οι τράπεζες προτιμούν να πληρώνουν πρόστιμα, παρά να ενημερώνουν για τις καρτέλες τους, όπως υποχρεούνται από το νόμο, τους δανειολήπτες. Στην ερώτηση μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι:
«Η λύση που επιχειρήθηκε να δοθεί από την Κυβέρνηση στο οξύτατο πρόβλημα των καθυστερουμένων οφειλών προς τα Πιστωτικά Ιδρύματα της χώρας από συμβάσεις δανείων ή πιστώσεων με τους ν. 2601/1998, 2789/2000, 2873/2000 και 2812/2001 απέτυχε. Αποδείχθηκε στην πράξη άδικη, κοντόφθαλμη, ανεπαρκής και μεροληπτική υπέρ των Τραπεζών.
Άδικη επίσης είναι η ρύθμιση για τις περιπτώσεις εκείνες που λόγω καταβολών μειώθηκε η απομένουσα οφειλή και είναι πολύ μικρότερη του αρχικού κεφαλαίου, οπότε η εφαρμογή επ΄ αυτού του άρθρου 42 οδηγεί σε παράλογα αποτελέσματα. Όπως άδικη είναι και η ρύθμιση για όλα τα δάνεια με την προσθήκη του 50% των συμβατικών τόκων, ιδιαίτερα όμως για τα δάνεια μετά το 1990, που και τα επιτόκια «εκλογικεύθηκαν» και ο χρόνος που μεσολάβησε δεν δικαιολογεί την προσθήκη του 50% στο αρχικό κεφάλαιο και τον πολλαπλασιασμό του αθροίσματος επί δύο (2). Πρόβλημα μεγάλο επίσης δημιουργεί και η μη σαφής διατύπωση της εξαίρεσης της μη υπαγωγής στη ρύθμιση δανείων που υπερβαίνουν ένα ορισμένο ποσό, αν δηλαδή για τον υπολογισμό τους λαμβάνεται υπ΄ όψει το ποσό που υπολογίζει ως οφειλόμενο η Τράπεζα ή εκείνο που εξάγεται από τον υπολογισμό κατά το άρθρο 42 του Ν. 2912/2001. άλλο πρόβλημα που περιπλέκει περισσότερο τη λύση κατά το άρθρο 42 είναι και η μη ρητή απαγόρευση άλλων ρυθμίσεων από τις Τράπεζες σύμφωνα με δικές τους εγκυκλίους αποφάσεις. Σε πολλές μάλιστα περιπτώσεις οι Τράπεζες λαμβάνουν ως ποσό βάση της ρύθμισης όχι το αρχικό κεφάλαιο, αλλά το ποσό της τελευταίας ρύθμισης, που περιέχει κεφάλαιο, συμβατικούς τόκους, τόκους υπερημερίας, τόκους τόκων, (πανωτόκια), προμήθειες και έξοδα και ξεκινώντας από ένα υψηλό ποσό σε σχέση με το αρχικό κεφάλαιο καταλήγουν σε κάποια αστρονομικά ποσά για τον δανειολήπτη, που εξαναγκάζεται και τα αποδέχεται μπροστά στον κίνδυνο να εκπλειστηριασθεί η ενυπόθηκη περιουσία του.
Εκτός όμως από τις ανωτέρω επισημάνσεις που οδήγησαν στην μη εφαρμογή στην πράξη της ανωτέρω ρύθμισης και αποκαλύπτουν τη μεροληπτική συμπεριφορά της Κυβέρνησης έναντι των Τραπεζών παρατηρούμε και τα εξής:
Τα νομοσχέδια που αποτέλεσαν τους ανωτέρω νόμους διατήρησαν την ευνοϊκή ρύθμιση του ανατοκισμού ανά εξάμηνο (Ν. 2601/1998) όλων των κάθε είδους δανείων που χορηγούν. Διατηρήθηκε η μη επιστροφή όσων ποσών καταβλήθηκαν και υπερβαίνουν τη νόμιμη οφειλή όπως αυτή ορίζεται από το άρθρο 42. Οι Τράπεζες αρνούνται να χορηγήσουν αντίγραφα των δανειστικών φακέλων στους αιτούντες δανειολήπτες και προτιμούν να πληρώνουν το ενδεχόμενο πρόστιμο του 1-5 εκατομμυρίων δρχ. γιατί φαίνεται ότι έχουν περισσότερο συμφέρον από την μη πληροφόρηση του δανειολήπτη ως προς το ύψος της νόμιμης οφειλής του! Και την συμπεριφορά τους αυτή την ανέχεται η Κυβέρνηση. Δεν τέθηκε τέλος κανένας φραγμός στους καταχρηστικούς όρους που περιλαμβάνονται στις δανειστικές συμβάσεις με την εξάλειψη τους ή με την θέση περιορισμών στην εκμετάλλευση με αυτές της ανάγκες ή της απειρίας τω δανειοληπτών και την επίτευξη εις βάρος τους προφανώς δυσαναλόγων ανταλλαγμάτων. Συνέπεια αυτής της ανεπάρκειας τω ρυθμίσεων των ανωτέρω λόγων είναι να αναγκάζονται οι πολίτες να προσφεύγουν στη δικαιοσύνη και να εκδίδονται αποφάσεις από τα δικαστήρια όλων των βαθμών που να τους δικαιώνουν και ακυρώνουν ό,τι παράνομο φθάνει μέχρις εκείνων.
Δεν αποτελεί υπερβολή αν παρατηθεί ότι μετά τους ανωτέρω τέσσερις νόμους και τα πέντε χρόνια που πέρασαν από τότε που ήλθε στην επιφάνεια το πρόβλημα βρισκόμαστε στην ίδια, αν όχι και σε χειρότερη κατάσταση».
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
