Ποσο λαικα ειναι τα «λαικα» ομολογα;

Αυτό είναι ένα από τα χαριτολογούντα αναγνώσματα που αλιεύσαμε στον πρωινό τύπο άμα τη ανακοινώσει της διάθεσης των λαϊκών ομολόγων στην αγορά, που πικρά και συχνά σοφά εκθέτουν το ζήτημα που δημιουργεί η διάθεση της κυβέρνησης για φιλολαϊκή πολιτική. Με χιούμορ, παρομοιώσεις και αλληγορίες οι συντάκτες επιχειρούν μια οικονομική ανάλυση, «εκλαϊκευμένη» – κατά τη συνήθεια των ημερών βλέπετε! – και ξεκαθαρίζουν με παρρησία ότι όλα γίνονται για την διασφάλιση αποπληρωμής των με επαχθείς όρους δανείων της χώρας, με θύμα τον ανέκαθεν ανυποψίαστο πολίτη-φορολογούμενο. Πρόκειται δηλαδή για ένα νομιμοποιημένο ξέπλυμα χρήματος; Ας αναγνώσουμε άλλο ένα παρόμοιο απόσπασμα μαζί με την ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ για τα λαϊκά ομόλογα, που πυροδότησαν τον συγγραφικό οίστρο των ανά την Ελλάδα εμπνευσμένων συντακτών!

«Ο κλέψας, του κλέψαντος και οι παλιοκλεφταραίοι» είναι από άλλη ταινία, με τον αμίμητο Ντ. Ηλιόπουλο. Η «ταινία» που θα απασχολήσει τη στήλη έχει πρωταγωνιστή τον ανεκδιήγητο Χριστοδουλάκη, και θα μπορούσε να κυκλοφορήσει με τον παραπλήσιο τίτλο «Οι κλέφτες με τα ομόλογα».

Σύμφωνα με την απόφαση που πήραν περί διάθεσης «λαϊκών ομολόγων», το συνολικό ποσό που μπορούν οι ξεζουμισμένοι από τις τράπεζες να διαθέσουν για να τα αποκτήσουν είναι 6,5 δισ. ευρώ. Το επιτόκιο που υπόσχεται η κυβέρνηση για τα «λαϊκά ομόλογα» θα είναι γύρω στο 3,5% (σ.σ.: 3,5% ο πληθωρισμός, 3,5% και το επιτόκιο των ομολόγων, τουτέστιν ο ομολογιούχος έχει λαμβάνειν ένα στρογγυλό ΜΗΔΕΝ, αλλά πάμε παρακάτω). Αυτό που συνεπάγεται είναι ότι 6,5 δισ. ευρώ με 3,5% επιτόκιο, σε ένα χρόνο θα αποδοθούν στους κατόχους ομολόγων τόκοι ύψους 227 εκατομμυρίων ευρώ.

Τι, όμως, δε λένε οι απατεώνες; Ότι μέσα στην τελευταία διετία οι τράπεζες έκλεψαν από τις λαϊκές αποταμιεύσεις περί τα 5 δισ. ευρώ. Τι σημαίνει αυτό; Κάντε τη διαίρεση (5 δισ. ευρώ τα κλεμμένα, διά το «κέρδος» των 227 εκατ. ευρώ) και θα προκύψει ότι για να πάρουν πίσω τα κλεμμένα οι Έλληνες πολίτες – μέσω των «λαϊκών ομολόγων» – πρέπει να περάσουν… 22 χρόνια!

Σε 22 χρόνια (!), λοιπόν, και με την προϋπόθεση ότι έχει κάποιος λεφτά για να πάρει ομόλογο, ότι όποιος πάρει δε θα το σπάσει νωρίτερα από το προβλεπόμενο χρονικό όριο, ότι δε θα κληθεί να πληρώσει φόρους, ότι δεν…, δεν… και δεν…, αν ισχύσουν όλα αυτά τα «δεν», και ισχύσουν επί 22 συναπτά έτη (!), τότε ο συνταξιούχους που του φάγανε τα λεφτά, ο οικογενειάρχης που επίσης του τα φάγανε τα λεφτά και γενικώς όλοι όσοι είδαν τις τράπεζες να τους κλέβουν τα λεφτά, θα τα πάρουν πίσω…Και τι θα γίνει τότε; Ουδέν πρόβλημα. Εφόσον ευτυχήσει το Έθνος να έχει υπουργό τον Χριστοδουλάκη για άλλα 22 χρόνια (ούι, ούι μάνα μου!), πιο ώριμος τότε ο κ. υπουργός, πάλι κάτι θα σκεφτεί το ξεφτέρι για να τονώσει το εισόδημα των Ελλήνων. Και πού ξέρετε. Μπορεί να εκδώσει …«λαϊκά ομόλογα».

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του KKE για τις δηλώσεις Χριστοδουλάκη

«Μέτρο εμπαιγμού των λαϊκών στρωμάτων αποτελεί η έκδοση των λεγόμενων “λαϊκών ομολόγων”. Πρώτο, γιατί η ένταξη της χώρας μας στην ΟΝΕ και την κοινή νομισματική πολιτική επέβαλαν την προσαρμογή των ελληνικών επιτοκίων στο ύψος των επιτοκίων της Ευρώπης, με αποτέλεσμα το ονομαστικό επιτόκιο καταθέσεων να είναι πολύ χαμηλότερο από το ύψος του πληθωρισμού. Λόγω αυτής της προσαρμογής, οι μικροκαταθέτες έχασαν την τελευταία διετία πάνω από 1,3 τρισ. δραχμές, με τα οποία ενισχύθηκε η κερδοφορία των τραπεζών. Δεύτερο, γιατί το συνολικό ύψος των “λαϊκών ομολόγων” αντιστοιχεί σε ένα πολύ μικρό κομμάτι των καταθέσεων ταμιευτηρίου και από τη διάθεσή τους δεν είναι βέβαιο ότι θα επωφεληθούν μόνον οι μικροκαταθέτες. Τρίτο, γιατί η έκδοση των “λαϊκών ομολόγων” θα επιβαρύνει τις δανειακές ανάγκες του Δημοσίου, που θα κληθούν οι ίδιοι οι αποταμιευτές να καλύψουν ως φορολογούμενοι.

Η κυβέρνηση αξιοποιεί τη φορολογική πολιτική σαν εργαλείο ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, δηλαδή της κερδοφορίας τους. Αυτή προωθείται μέσα από τους μειωμένους συντελεστές φορολόγησης, τη μείωση του φόρου μεταβίβασης κεφαλαίου, την υλοποίηση του φορολογικού συστήματος που μειώνει το λειτουργικό κόστος.

Η επίκληση της αύξησης του αφορολόγητου ορίου γίνεται για να αποκρύψει την ουσία της φορολογικής μεταρρύθμισης, που είναι η εξυπηρέτηση των αναγκών του κεφαλαίου. Πρόκειται για μια ελάχιστη επιστροφή από τις μεγάλες απώλειες, που είχαν τα λαϊκά εισοδήματα από τη φορομπηχτική πολιτική, αφορά αυτά τα στρώματα που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας και η οποία εξανεμίζεται από την ακρίβεια, την εμπορευματοποίηση της Υγείας, της Παιδείας.

Οι εξαγγελίες για πάταξη της φοροδιαφυγής αποσκοπούν στη νομιμοποίηση της φοροεπιδρομής κατά των μικρών επιχειρήσεων, μια και η ασυδοσία και φοροδιαφυγή του μεγάλου κεφαλαίου προστατεύεται και νομοθετικά».

«Νόμος είναι το δίκιο των… τραπεζών!

Στη διατήρηση του ληστρικού τραπεζικού πλαισίου εμμένει η κυβέρνηση με τα μέτρα για τα «λαϊκά» έντοκα. Το πολύ μέχρι 10% θα μπορούν να αποκτήσουν οι μικροαποταμιευτές με το υπόλοιπο 90% να παραμένει… προς εκμετάλλευση από τις τράπεζες

«Νόμος είναι το δίκιο των τραπεζών». Αυτό διακήρυξε, με έμμεσο τρόπο, χτες η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μέσω του υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, αποδεχόμενη έτσι, το ρόλο της συναυτουργίας, στην πολιτική των τραπεζών, να κρατούν σε κατάσταση ομηρίας λαϊκές καταθέσεις ύψους 22,5 τρισ. δραχμών, με μηδενικά επιτόκια. Πολιτική η οποία τους εξασφαλίζει έσοδα από τους μη αποδιδόμενους τόκους εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δραχμών.

Τα μέτρα που ανακοίνωσε χτες ο Ν. Χριστοδουλάκης, κινούνται στα όρια της απάτης, με στόχο να εκτονώσει την ογκούμενη λαϊκή δυσαρέσκεια. Πρόκειται για μερική επαναφορά του τρόπου διάθεσης των κρατικών ομολόγων που είχε η ίδια καταργήσει το 1997 σαν… αναχρονιστικό. Συγκεκριμένα ο υπουργός ανακοίνωσε τα ακόλουθα δύο μέτρα: α) Σε κάθε νέα έκδοση κρατικών ομολόγων θα διατίθενται στο κοινό (φυσικά πρόσωπα) με δημόσια εγγραφή τίτλοι που θα αντιστοιχούν μέχρι το 20% της έκδοσης. β) Τρεις φορές το χρόνο (Φλεβάρη – Μάρτη – Σεπτέμβρη) πάλι μέσω δημόσιας εγγραφής θα διατίθενται κρατικοί τίτλοι ετήσιας διάρκειας, με απόδοση λίγο υψηλότερη από τον τρέχοντα πληθωρισμό, οι οποίοι και θα ονομάζονται «ετήσιοι τίτλοι αποταμίευσης». Και τα δύο αυτά προϊόντα, αν διακρατηθούν από τους αγοραστές τους μέχρι τη λήξη τους, θα είναι αφορολόγητα. Σε διαφορετική περίπτωση, αν εξοφληθούν πριν τη λήξη τους, θα επιβάλλεται φόρος 10% επί των τόκων. Αφορολόγητα ομόλογα θα μπορούν να αγοράζουν οι καταθέτες και από τις τράπεζες – με την πληρωμή βέβαια της ανάλογης τραπεζικής προμήθειας αγοράς – μέσα σε διάστημα 5 εργάσιμων ημερών από την έκδοσή τους και πάλι με την προϋπόθεση ότι θα διακρατηθούν μέχρι τη λήξη τους.

Φυσικά πρόκειται για ημίμετρα, τα οποία επιχειρεί να χρησιμοποιήσει η κυβέρνηση σαν βαλβίδα εκτόνωσης των λαϊκών αντιδράσεων από τη ληστρική επιτοκιακή πολιτική των τραπεζών. Όπως προκύπτει από τις δηλώσεις Χριστοδουλάκη, κάθε αποταμιευτής θα μπορεί να προβαίνει σε αγορές τίτλων, μέχρι 10.000 ευρώ. Θα μπορεί, δηλαδή, να τοποθετήσει μέχρι 10.000 ευρώ σε κρατικά ομόλογα και μέχρι 10.000 ευρώ σε «ετήσιους τίτλους αποταμίευσης». Αλλά και αυτό το ύψος δεν είναι δεδομένο. Αν το ύψος της ζήτησης στη δημόσια εγγραφή, ξεπεράσει το ύψος που έχει θέσει το υπουργείο (υπερκάλυψη προσφορών), θα υπάρχουν μειώσεις των σχετικών «προσφερόμενων» τίτλων μέχρι το επιθυμητό – για το υπουργείο – ύψος τοποθέτησης. Η απάτη του μέτρου καθίσταται ακόμα πιο εμφανής με την επίκληση των αριθμών. Σύμφωνα με τις σχετικές ανακοινώσεις, συνολικά οι αποταμιευτές θα μπορούν να τοποθετούν σε κρατικά ομόλογα μέχρι 4 δισ. ευρώ, και έως 2,5 δισ. ευρώ στις τρεις εκδόσεις που θα γίνουν στους «ετήσιους τίτλους αποταμίευσης». Συνολικά, δηλαδή, μπορεί να κατευθυνθούν προς τους κρατικούς τίτλους 6,5 δισ. ευρώ. Ομως σε λογαριασμούς Ταμιευτηρίου στο τέλος του Δεκέμβρη του 2002, ήταν τοποθετημένες αποταμιεύσεις 65 δισ. ευρώ. Με λίγα λόγια το υπουργείο Οικονομικών «μπαίνει μπροστά» για να απορροφήσει με ένα επιτόκιο της τάξης του 3,5% – 3,8% το 10% των καταθέσεων που μπορεί να μεταφερθούν στους κρατικούς τίτλους, ενώ το υπόλοιπο 90% μένει άθικτο στις αρπακτικές διαθέσεις των τραπεζιτών. Αυτή είναι η… μεγάλη προσφορά της κυβέρνησης στους μικροαποταμιευτές».

Εν πάση περιπτώσει, αν μας συμφέρει να πάρουμε! Ή μήπως να τα κάνουμε λίρες που ακούω ότι γίνονται και πάλι της μόδας ως η ασφαλέστερη επένδυση;

Α.Χ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.