Αποκαλυψη τωρα

Με αυτόν τον τρόπο κατασκευάσθηκαν ενσυνείδητα ψεύδη για την ελληνικότητα ή τον τουρκισμό εκείνων που η ελληνική προπαγάνδα, προκειμένου να διασπάσει την μειονότητα, επέλεξε να τους αποκαλεί ως «Έλληνες- Πομάκους-Αγριάνες με Αλεξανδρινή καταγωγή» και η τουρκική, για να διατηρήσει τα κεκτημένα, ως «καθαρόαιμους τούρκους, με ξεκάθαρη τουρκική συνείδηση, ισχυρή πίστη στο Ισλάμ και στα ιερά και όσια της Μητέρας-Πατρίδας».

Κανείς, όμως, δεν σκέφτηκε, και ειδικά η ελληνική πολιτεία που ξόδεψε αφειδώς χρήματα σε εργολάβους-εθνοσωτήρες για την κατασκευή εθνικών ταυτοτήτων, ότι για να ενισχυθεί το εθνικό φρόνημα παραμελημένων και υποτιμημένων πληθυσμιακών ομάδων, δεν αρκεί μόνο η κρατική προπαγάνδα και οι μυθωδίες ευφάνταστων σεναριογράφων, αλλά η φανέρωση ενός στοιχειώδους, έστω, ενδιαφέροντος για την ζωή και το μέλλον τους.

Η καθιέρωση του θεσμού της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης το 1994, αποτέλεσε ορόσημο για την αλλαγή στον τρόπο σκέψης της ελληνικής διοίκησης και έφερε αλλαγές που κορυφώθηκαν το 1996 με την πτώση της μπάρας του Εχίνου, από τον τότε υπουργό Εθνικής Άμυνας, Γεράσιμο Αρσένη. Το καθεστώς της εμπόλεμης ζώνης, άρθηκε, οι κάτοικοι δεν χρειαζόταν, πια, ειδική αστυνομική άδεια για να πάνε στα σπίτια τους και η λήψη των φωτογραφιών, έπαψε να αποτελεί για τους επισκέπτες, ποινικό αδίκημα.

Το 1995, άρχισαν να ασφαλτοστρώνονται οι δρόμοι που οδηγούν στην Οργάνη και τον Κέχρο, με αποτέλεσμα από το 1996, η μετάβαση στις έδρες των δύο ορεινών κοινοτήτων να μην αποτελεί «άθλημα» για τους λάτρεις της περιπέτειας.

Παράλληλα, κατασκευάστηκαν μια σειρά από έργα υποδομής με σημαντικότερα από αυτά την κατασκευή του νέου γυμνασίου της Οργάνης που φιλοξενεί, σήμερα, 90 μαθητές από όλους τους οικισμούς του ορεινού όγκου, και του Κέντρου Εξυπηρέτησης Πολιτών, που εγκαινιάστηκε πριν από λίγους μήνες στην Οργάνη από τον υφυπουργό Εσωτερικών, Σταύρο Μπένο, ενώ ξεκίνησε εδώ και λίγα χρόνια η καλλιέργεια και η εκμετάλλευση της ρίγανης στον Κέχρο, ως εναλλακτικής πηγής εισοδήματος για τους καπνοκαλλιεργητές, τη στιγμή που ο καπνός ακολουθεί διεθνώς φθίνουσα πορεία.

Παρά το γεγονός ότι τα λόγια που κατά καιρούς ακούστηκαν από κυβερνητικά χείλη για την ανάπτυξη του Ορεινού Όγκου υπήρξαν άκρως φιλόδοξα και ελπιδοφόρα, οι υποδομές που συνόδευσαν τελικά τις διακηρύξεις, αποδείχτηκαν αντιστρόφως ανάλογες των προσδοκιών.

Η κοινότητα Οργάνης, έχει εγκεκριμένο προϋπολογισμό για το 2003, 110 εκατομμύρια δραχμές… Αν υπολογίσει, κανείς, ότι η κατασκευή κάθε χιλιομέτρου της Εγνατίας Οδού, κόστισε, ούτε λίγο ούτε πολύ, 1 δις δραχμές, αντιλαμβάνεται το μέγεθος της… οικονομικής καχεξίας της κοινότητας Οργάνης.

Ο «Παρατηρητής», βρέθηκε το Σάββατο στην Οργάνη και στους ορεινούς οικισμούς της και με την βοήθεια του νέου προέδρου, Μεχμέτ Εμίνογλου, που διαδέχτηκε μετά από είκοσι χρόνια, τον Μεχμέτ Χατζηγιακούμπ, κατέγραψε τα προβλήματα και τις προοπτικές μιας περιοχής που θα μπορούσε να αποτελέσει τα επόμενα χρόνια το χαρακτηριστικότερο κομμάτι για την ανάπτυξη του εναλλακτικού τουρισμού στη Ροδόπη.

Οδοιπορικό σε terra incognita για τους πολλούς ή σε ένα φυσικό παράδεισο για όσους τον γνωρίζουν

Ο δρόμος που οδηγεί μέχρι την Οργάνη δεν είναι κακός, αν και η ανάγκη για συντήρηση του οδοστρώματος, που σε πολλά σημεία παρουσιάζει επικίνδυνες αλλοιώσεις, είναι κάτι παραπάνω από φανερή.

Η περιπέτεια ξεκινά μετά την Οργάνη, αφού πρώτα χρειαστεί ο οδηγός να διανύσει τον κεντρικό δρόμο του χωριού που πνίγεται στην λάσπη.

Η βροχόπτωση των ημερών έφερε για μια ακόμη χρονιά την λάσπη στο κατώφλι των σπιτιών των κατοίκων της πρωτεύουσας του δήμου…

Ο χειμώνας εδώ, ξεκινά από τον Οκτώβριο και τα χιόνια κι οι βροχές δεν σταματούν συνήθως μέχρι τον Απρίλιο. Κι΄ όμως, το πέρασμα μπροστά από την κοινότητα είναι μάλλον ένα δύσκολο εγχείρημα. Είναι και λίγα τα λεφτά που υπάρχουν για έργα…

Ένα χιλιόμετρο έξω από την Οργάνη στον δρόμο για Μυρτίσκη, Σμιγάδα, Ραγάδα, Εσοχή, Άνω Βυρσίνη, παρουσιάζονται οι πρώτες δυσκολίες στην περατότητα του δρόμου. Το τζίπ 4&4 αγκομαχά πάνω στη λάσπη, γλιστρά δεξιά κι΄ αριστερά, αλλά τελικά βγαίνει νικητής από την μάχη με τον βούρκο που έχει καλύψει τον δρόμο.

Από το σημείο αυτό μέχρι την Μυρτίσκη τα πράγματα είναι καλύτερα, αν και οι παγίδες παραμονεύουν παντού.

Βρισκόμαστε, ήδη, στα 600 με 700 μέτρα υψόμετρο και λίγο πριν τον οικισμό, ξεπροβάλει από μακριά μια ευδιάκριτη οδική αρτηρία, που όπως διαβεβαιώνουν οι ντόπιοι οδηγεί στην Αλεξανδρούπολη μέσω Αισήμης και από εκεί, μέσα από τα βουνά φτάνει μέχρι την Αδριανούπολη! Ο δρόμος κατασκευάσθηκε από τους Βούλγαρους το 1941, για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν αιχμάλωτοι του Γιουγκοσλαβικού μετώπου και τοποθετήθηκαν κυβόλιθοι σε όλο το μήκος της διαδρομής, με αποτέλεσμα ο δρόμος, σήμερα, να είναι απόλυτα βατός και ελάχιστα επικίνδυνος γι΄ αυτούς που θα ήθελαν να τον διανύσουν…

Αν όμως μέσα από τα βουνά μπορείς να φτάσεις σχετικά εύκολα στην Αλεξανδρούπολη από δρόμο του 1941, στην Άνω Βυρσίνη, όταν βρέχει δεν μπορείς να πας με τίποτα, ούτε και οι περίπου 1.000 κάτοικοι του μεγαλύτερου χωριού της κοινότητας να περάσουν απέναντι.

Η Άνω Βυρσίνη, θα μπορούσε να αποτελεί έναν ιδανικό τόπο απόδρασης για όποιον θα είχε λόγους να αποδράσει από το κλεινόν άστυ με την διαφορά ότι ποτέ δεν μπορείς να γνωρίζεις πότε θα είναι δυνατόν να επιστρέψεις. Είναι κι αυτό μια περιπέτεια…

Βέβαια, οι ντόπιοι αυτή την περιπέτεια την έζησαν για πολλά χρόνια και δεν τους συγκινεί καθόλου. Αντίθετα, θέλουν γέφυρα με τον έξω κόσμο για να συνεχίσουν να ζούνε εκεί και τσιμέντο στους δρόμους του χωριoύ τους, γιατί η λάσπη κοντεύει να τους πνίξει.

Τόσα χρόνια κι όμως ούτε 10 μέτρα τσιμέντου δεν έχουν πέσει στους δρόμους της Άνω Βυρσίνης. Οι αρμόδιοι, προφανώς, σκέφτονται ότι αφού συνήθισαν οι άνθρωποι την λάσπη, το τσιμέντο θα τους φαινόταν, ενδεχομένως, περιττή πολυτέλεια και γι΄ αυτό δεν μπορούν να βρουν πόρους για κανένα έργο. Μέσα στο χωριό, υπήρχαν και εφτά μικρά γεφύρια, που σήμερα έχουν υποστεί ολική καταστροφή.

Το μεγάλο πρόβλημα είναι η γέφυρα που έχει πέσει από πέρυσι τον Μάιο εξαιτίας της ορμής του ποταμιού και σήμερα στη θέση της έχει φτιαχτεί ένα ρείθρο που συνδέει, υποτίθεται, το χωριό με τον έξω κόσμο. Το νερό, όμως, που περνά πάνω, πλέον, και από αυτό το πέρασμα είναι τόσο ορμητικό που η διάβασή του τις ημέρες που βρέχει είναι από εξαιρετικά δύσκολη έως αδύνατη…

Ο νέος νομάρχης Ροδόπης, Άρης Γιαννακίδης, που το Σάββατο το πρωί βρέθηκε στο σημείο της κατεστραμμένης γέφυρας παραδέχεται ότι το σημείο αυτό είναι και το προβληματικότερο στη Ροδόπη.

«Για τρίτη φορά κάνουμε πρόσκαιρες παρεμβάσεις, αλλά η κατάσταση και στην γέφυρα αλλά και μέσα στο χωριό είναι από πάρα πολύ δύσκολη μέχρι τραγική», τονίζει ο κ. Γιαννακίδης και προσθέτει: «Είναι επιτακτική η κατασκευή μιας γέφυρας και θα συναντηθώ με τον Περιφερειάρχη, υπάρχει μια εργολαβία σε εξέλιξη της τάξης των διακοσίων εκατομμυρίων και θα μιλήσω με τον Γενικό, μήπως διασφαλίσουμε μια χρηματοδότηση για να προχωρήσουμε στην μελέτη και την κατασκευή της γέφυρας. Θα βάλουμε στόχο το καλοκαίρι να προχωρήσουμε στην κατασκευή της. Πρώτα, όμως, θα πρέπει να εκπονηθεί η μελέτη. Αν υπήρχαν χαντάκια στο κύριο επαρχιακό δίκτυο δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Θα προβούμε και σε καινούργια χάραξη του δρόμου από τη Σμιγάδα μέχρι την Άνω Βυρσίνη».

Τα ίδια, βέβαια ισχύουν και λίγα χιλιόμετρα ανατολικότερα σε μια άλλη γέφυρα που έγινε πριν από λίγα χρόνια αντίθετα στο ρεύμα του ποταμού, οδηγεί στον οικισμό των Καλυβίων και η οποία έχει γκρεμιστεί με αποτέλεσμα και από εκεί η διάβαση των αυτοκινήτων να είναι προβληματική.

Επιστρέφοντας στη Μυρτίσκη, βρήκαμε το νομάρχη στο καφενείο του χωριού, κοντά στους κατοίκους οι οποίοι δεν χάνουν, όμως, την ευκαιρία να μιλήσουν και μετεκλογικά για τις υποσχέσεις που δόθηκαν προεκλογικά και μένει τώρα να υλοποιηθούν.

Η εμβέλεια των ιδιωτικών τηλεοπτικών καναλιών δεν φτάνει μέχρι εκεί και το θέμα μπαίνει επιτακτικά για μια ακόμη φορά. «Υπάρχει εδώ και οχτώ μήνες μια διασφαλισμένη χρηματοδότηση 20 εκατομμυρίων με φορέα υλοποίησης την κοινότητα της Οργάνης και θα πρέπει να τα προχωρήσουν», απαντά ο νομάρχης, αλλά η γραφειοκρατία σκαλώνει την λύση και αυτού του φαινομενικά εύκολου προβλήματος.

Στη Μυρτίσκη οι άνθρωποι θέλουν δρόμο για να πηγαίνουν στην έδρα της κοινότητας, την Οργάνη. Απόσταση περίπου 10 χιλιομέτρων όλη κι΄ όλη. «Είχαμε πρόεδρο για τριάντα χρόνια, μετά για είκοσι χρόνια, άλλον, και δεν έγινε ποτέ ο δρόμος. Τώρα, περιμένουμε από τον γιατρό, μήπως και κάνει κάτι», τονίζουν, αλλά δεν παραλείπουν να αναφέρουν και την τσιμεντόστρωση που έγινε πριν λίγους μήνες σε όλο το χωριό.

Γήπεδο, μπασκέτες ή κάτι συναφές για τους πολλούς νέους του χωριού δεν υπάρχει ούτε γι΄ αστείο, ενώ αν κάποιος πεθάνει και στη Μυρτίσκη, όπως και στα άλλα χωριά της κοινότητας, θα πρέπει οι συγγενείς να μεταφέρουν τον νεκρό στην Κομοτηνή για έκδοση πιστοποιητικού θανάτου από τον γιατρό και στη συνέχεια να επιστρέψουν στο χωριό για την ταφή. Γιατρός από το χωριό δεν περνά ποτέ και στην Οργάνη εμφανίζεται δύο φορές την εβδομάδα…

Για να εμβολιαστούν τα παιδιά πρέπει να κατεβούν στην Κομοτηνή. Δεν υπάρχει γιατρός στην ορεινή Ροδόπη για να κάνει τα εμβόλια των παιδιών.

Στην Οργάνη υπάρχουν δύο υποδομές πολύ καλές και αυτές είναι το γυμνάσιο και το Κέντρο Εξυπηρέτησης Πολιτών την λειτουργία του οποίου αφομοίωσαν οι κάτοικοι και τώρα πια εξυπηρετούνται με σχετική άνεση από τους δύο υπαλλήλους που υπάρχουν.

Το κτίριο της κοινότητας, όμως, είναι παμπάλαιο και εντελώς αντιλειτουργικό.

Η υγεία αποτελεί το μεγάλο δράμα για τους ανθρώπους που ζούνε στην ορεινή Ροδόπη. Ο κ. Εμίνογλου είναι γιατρός και διεκτραγωδεί την κατάσταση που επικρατεί στο αγροτικό ιατρείο ως εξής: « Το ιατρείο είναι σε άθλια κατάσταση. Περιμένουμε να γίνει κάποια επισκευή, όμως, αργεί να γίνει. Το θέμα είναι ότι έρχεται μόνο ένας αγροτικός γιατρός την εβδομάδα κι εμείς θέλουμε να έρχεται πιο τακτικά, να ανεβαίνει και στους άλλους οικισμούς και να εξετάζει τους ασθενείς, γράφοντας παράλληλα τα φάρμακά τους. Χρειάζονται δύο γιατροί. Αυτό που συμβαίνει είναι ντροπή. Ασθενοφόρο δεν υπάρχει και η οργανική θέση μόνο μία. Εκπέμπουμε SOS προς το ΠεΣΥ. Δεν μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να συνεχίσουν να ζουν έτσι».

Αυτή είναι η εικόνα της Οργάνης το 2003.

Τόσα χρόνια αναπτυξιολογίας και δεν έχει γίνει ούτε ένα ορεινό καταφύγιο για κυνηγούς ή για εκείνους που θα ήθελαν να γευτούν την μαγεία του τοπίου για ένα Σαββατοκύριακο.

Το «Ολοκληρωμένο Πρόγραμμα» που θα υλοποιηθεί από την Αναπτυξιακή Ροδόπης, αποτελεί μια ελπίδα ότι θα αντληθούν πόροι για να αναπτυχθεί ο αγροτοτουρισμός.

Η Οργάνη των 11 οικισμών και των 4.000 ψυχών δικαιούται να ζήσει διαφορετικά. Θα την ακούσουν εκείνοι που αποφασίζουν ή θα προβληματίζονται ακόμα για το πως θα ανακατασκευάσουν το τρισάθλιο αγροτικό ιατρείο επειδή δεν υπάρχει στα προγράμματα κωδικός με την ένδειξη «επισκευές κτιρίων»;

Δάμων Δαμιανός

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.