Ναι η οχι στο αυτοκινητο

Λήγει στις 22 Δεκεμβρίου η προθεσμία που τέθηκε από τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Απόστολο Κακλαμάνη προκειμένου οι βουλευτές να υποβάλουν δηλώσεις σχετικά με το υπηρεσιακό αυτοκίνητο που επιθυμούν να χρησιμοποιούν. Σύμφωνα με επιστολή που τους διανεμήθηκε οι βουλευτές έχουν την ευκαιρία να δηλώσουν τον τύπο του αυτοκινήτου που επιθυμούν, το χρώμα, του μοντέλου, την κατασκευάστρια εταιρεία, καθώς και τα κυβικά (από 1600 έως και 2000).

Η αγορά των αυτοκινήτων θα γίνει με την μέθοδο του leasing, θα ανήκουν στο ελληνικό δημόσιο και μόνον η χρήση θα επιτρέπεται στους βουλευτές. Τα βουλευτικά αυτοκίνητα, αλλά και οι αποζημιώσεις των βουλευτών, απασχόλησαν πολλές φορές την επικαιρότητα και τα πρωτοσέλιδα του αθηναϊκού τύπου. Οι βουλευτές της επαρχίας και ιδιαίτερα σε περιοχές όπως η Θράκη, που είναι γεωγραφικά σε μεγάλη απόσταση από την πρωτεύουσα, χρειάζονται περισσότερο από κάθε άλλο ένα ασφαλές, ταχύ και σίγουρο μεταφορικό μέσον, που θα διευκολύνει τις μετακινήσεις τους στην πρωτεύουσα των νομών και των περιφερειακών διαμερισμάτων, όσο και τις επισκέψεις τους στα χωριά της περιοχής τους. Την άποψη των βουλευτών μας και τις οικονομικές τους δυνατότητες για την απόκτηση ενός ιδιόκτητου αυτοκινήτου προσπάθησε να διερευνήσει ο ΠτΘ.

Όλοι οι βουλευτές συμφωνούν ότι το αυτοκίνητο είναι γι΄ αυτούς εργαλείο δουλειάς, που εξυπηρετεί τους ίδιους, αλλά και τους ψηφοφόρους, αφού τους δίνει τη δυνατότητα να έχουν συχνότερη επικοινωνία μαζί τους. Επιπλέον, υπογραμμίζεται και η ανάγκη αυξημένων και συνεχών μετακινήσεών τους και σε δύσκολες ώρες, βράδυ, αλλά και με αντίξοες καιρικές συνθήκες, ότι με τον τρόπο αυτό θεραπεύεται μια αδικία σε βάρος τους, καθώς κάθε υψηλόβαθμο στέλεχος όποιας υπηρεσίας διαθέτει υπηρεσιακό μέσο μετακίνησης, ό,τι αποτελεί περιουσία του ελληνικού δημοσίου, που μεταβιβάζεται η χρήση του σε κάθε επόμενο βουλευτή, επομένως δεν καθίσταται περιουσιακό στοιχείο του καθενός υφιστάμενου βουλευτή, επωμίζονται οι ίδιοι το κόστος συντήρησής του και, όπως έγινε με τους καποδιστριακούς δήμους, όπου ο καθένας απέκτησε και ένα καλό αυτοκίνητο, έτσι θα γίνει και με τους ίδιους. Επομένως θεωρείται από μέρους τους ως ανύπαρκτο θέμα και δεν προσφέρεται για λαϊκισμούς και πολιτική εκμετάλλευση.

Ο βουλευτής Ξάνθης κ. Σ. Στολίδης λέει: «Δεν είναι δώρο προς τους βουλευτές το αυτοκίνητο. Ο καθένας από εμάς που τώρα είναι βουλευτής θα το χρησιμοποιεί και μετά, αν δεν επανεκλεγεί θα το παραδώσει στη Βουλή των Ελλήνων. Είναι περιουσία του ελληνικού δημοσίου και εμείς απλά το χρησιμοποιούμε. Άλλωστε όλοι οι δήμαρχοι έχουν αποκτήσει από ένα καλό αυτοκίνητο, του οποίου τα έξοδα είναι πληρωμένα από το δήμο, εμείς θα αναλάβουμε και τα έξοδα του αυτοκινήτου. Η βουλευτική αποζημίωση σε σύγκριση με τα έξοδα που έχει ένας βουλευτής είναι μία η άλλη, δεν έχουν καμιά σχέση με αυτά που φαντάζεται κανείς για τον βουλευτή και την οικονομική του ευημερία. Με τη βουλευτική αποζημίωση είναι υποχρεωμένος ένας βουλευτής να καλύψει όλα τα έξοδα του γραφείου του, τα προσωπικά του έξοδα, αλλά και όλη τη δραστηριότητα που θα εκδηλώσει. Εγώ δεν έχω παράπονο, δεν είχα ποτέ υψηλά εισοδήματα, είναι ένας καλός μισθός και η ζωή μου δεν έχει αλλάξει καθόλου».

Ο βουλευτής Έβρου κ. Θ. Δημοσχάκης υπογραμμίζει: «Οι βουλευτές χρησιμοποιούν τα αυτοκίνητά τους έως ότου είναι βουλευτές. Μόλις πάψουν να έχουν τη βουλευτική ιδιότητα, επιστρέφουν τα αυτοκίνητα στη Βουλή. Έτσι οι βουλευτές θα έχουν τη χρήση και όχι την ιδιοκτησία του αυτοκινήτου».

Για τον βουλευτή Έβρου τον κ. Λ. Λυμπερακίδη ο θόρυβος που δημιουργήθηκε είναι παρελκυστικός και το θέμα των βουλευτικών αυτοκινήτων αποτελεί «παρωνυχίδα» σε σχέση με το σύνολο των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός, ενώ θεωρεί, ότι επίτηδες διατρανώνεται το θέμα: «Παλιότερα είχε αποφασισθεί να αγοράζουν οι Έλληνες βουλευτές ιδιωτικά αυτοκίνητα χωρίς να πληρώνουν δασμούς. Εγώ, τότε δεν αγόρασα αυτοκίνητο γιατί το δύσκολο δεν ήταν να γλιτώσω το 1,5 εκατ. που πιθανόν να στοίχιζε το τελωνείο, αλλά να δώσω τα δώδεκα εκατομμύρια που έκανε το αυτοκίνητο. Θεωρώ, ότι το θέμα διατρανώνεται χωρίς λόγο και νομίζω, ότι πολλοί βουλευτές δεν θα δεχθούν ούτε να το χρησιμοποιούν το αυτοκίνητο, γιατί στην Αθήνα χρειάζεται ένα μικρό που παρκάρεται και εύκολα. Το πρόβλημα υφίσταται όταν ο βουλευτής κινείται εκτός Αθηνών, στην περιοχή του, όπου ένα μεγαλύτερο αυτοκίνητο προσφέρει περισσότερη ασφάλεια, καθώς υπάρχουν πολλά ατυχήματα με θανάτους, που γίνονται, αλλά δεν διατρανώνονται. Η Βουλή λοιπόν αποφάσισε να προστατεύσει με τον τρόπο αυτόν τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου».

Ο βουλευτής Ροδόπης κ.Γκ. Γκαλήπ λέει, ότι όλοι οι Δήμαρχοι και Διευθυντές των υπηρεσιών διαθέτουν υπηρεσιακά αυτοκίνητα: «Τα αυτοκίνητα θα είναι περιουσία του ελληνικού δημοσίου και θα χρησιμοποιούνται σαν υπηρεσιακά. Ένας βουλευτής που δουλεύει και δεν κάθεται συνέχεια στο γραφείο του, χρειάζεται περισσότερο από κάθε άλλον ένα ασφαλές αυτοκίνητο, για να πηγαίνει στα χωριά και για να βρίσκεται όσο το δυνατόν περισσότερο κοντά στα προβλήματα του κόσμου».

Για τη βουλευτική αποζημίωση και τις υποχρεώσεις των βουλευτών μίλησε ο βουλευτής Ροδόπης κ. Ε. Στυλιανίδης. «Οφείλω να σας πω ξεκάθαρα ότι οι συνθήκες με τις οποίες λειτουργεί ένας έντιμος κοινοβουλευτικός σήμερα δεν είναι ικανοποιητικές. Παίρνοντας παράδειγμα από τον εαυτό μου, μπορώ να πω, ότι τα 23 του μισθού μου διατίθενται για την εύρυθμη λειτουργία των γραφείων μου. Σκεφθείτε, ότι τα έξοδα ενός βουλευτή είναι να διατηρεί δυο γραφεία, δύο σπίτια, να πληρώνει προσωπικό, γιατί, για να υπάρχει ουσιαστική πολιτική παραγωγή, έξω από το αποσπασμένο προσωπικό που δίνει το δημόσιο, πρέπει να έχει ο βουλευτής συνεργάτες με κάποια ειδικά προσόντα. Έτσι λοιπόν για να καλυφθούν οι ανάγκες μου πληρώνω άλλα δύο ή τρία άτομα επιπλέον, είτε για at hoc συνεργασίες πάνω σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο, είτε για παροχή υπηρεσιών σε διάφορα θέματα. Αυτό σημαίνει ότι τα 23 των χρημάτων μου δαπανώνται για την λειτουργία του γραφείου μου, που δεν λειτουργεί μόνο για μένα, αλλά για να προωθεί τα συμφέροντα ενός ολόκληρου νομού. Εκτός αυτού υπάρχει και η υποχρέωση η κοινωνική, που πηγάζει από την ιδιότητά μου. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι από τις 400.000 χιλιάδες, που περισσεύουν για να περάσεις τον μήνα, είσαι υποχρεωμένος να συμμετέχεις σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις, οι οποίες για μένα είναι πολλαπλάσιες, διότι έχω και την ιδιότητα του αναπληρωτή τομεάρχη εξωτερικών και πρέπει να κρατώ δημόσιες σχέσεις με πρέσβεις ή προξένους ξένων κρατών στη χώρα μας, από αυτά λοιπόν τα τετρακόσια χιλιάρικα θα πρέπει κανείς να ζήσει, να συντηρήσει την οικογένειά του και ν’ ανταποκριθεί σ΄ όλες τις κοινωνικές υποχρεώσεις».

Σε καιρούς «ισχνών αγελάδων» η δαπάνη του ελληνικού δημοσίου για την αγορά βουλευτικών αυτοκινήτων αποτελεί πρόκληση. Βέβαια, στον αντίποδα υπάρχουν και οι αιτιάσεις των ενδιαφερομένων μελών του Κοινοβουλίου, που είναι μεν σεβαστές, είναι αποδεκτές, αλλά δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε ότι το εξωτερικό δημόσιο χρέος συνεχώς αυξάνει, το εκλέγεσθαι είναι προσωπική επιλογή και επιπλέον ότι η λαϊκή σοφία υπενθυμίζει να απλώνουμε τα πόδια όσο είναι το πάπλωμα.

Έφη Μωραΐτου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.