Οταν οι συμπτωσεις γραφουν την ιστορια

Μία σειρά συμπτώσεων, κακών χειρισμών και κάκιστων επιλογών, οδήγησαν την ανθρωπότητα στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Ελλάδα εμπλέκεται στον πόλεμο αυτό στις 28 Οκτωβρίου 1940.

Αν ξεφύγουμε από τον επετειακό χαρακτήρα της ημέρας, τι μπορούμε να ανακαλύψουμε τάχα;

Χρονιά ορόσημο για την Ελλάδα, μπορεί να θεωρηθεί το 1935. Τότε κρίθηκε ό,τι στη συνέχεια αποτέλεσε το προδικασμένο της πορείας της. Η παράταξη των Φιλελευθέρων εκτός εξουσίας και με τον Ελευθέριο Βενιζέλο να έχει χάσει την ικμάδα και τη σοφία του, ενθυμούμενη ίσως το 1909, προσανατολίζεται στην ιδέα ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος το οποίο και πραγματοποιεί την 1η Μαρτίου 1935.

Αν και μεθοδικά προετοιμασμένο το κίνημα, συντρίβεται μέσα σε τέσσερις ημέρες και ο Βενιζέλος καταφεύγει στα ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα. Οι αντιβενιζελικοί, βρίσκουν τη χρυσή ευκαιρία και πραγματοποιούν μια βαθιά αποδημοκρατικοποίηση του στρατού, προωθούν στις πιο καίριες θέσεις αξιωματικούς της επιθυμίας τους, καταδικάζουν σε θάνατο τους πρωτεργάτες του κινήματος, εκτελούν τους στρατηγούς Παπούλια και Κοιμήση και αρχίζουν τις ζυμώσεις για την επιστροφή του έκπτωτου και διαμένοντα στο Λονδίνο Γεωργίου Β΄. Πρωταγωνιστές της εποχής ο Γ. Κονδύλης και ο Ι. Μεταξάς με την ανοιχτή στήριξη του πρεσβευτή της Αγγλίας στην Αθήνα Ουάτερλοου που εκφράζοντας την πολιτική της χώρας του, ήταν σαφώς υπέρ της παλινόρθωσης.

Στις εκλογές του Ιουνίου, απέχοντος του κόμματος των Φιλελευθέρων, νικητές είναι οι Τσαλδάρης Κονδύλης με 287 έδρες. Οι βασιλόφρονες με Μεταξά, Ράλλη, Στράτο κερδίζουν 7 έδρες, το ΚΚΕ 5 και οι ανεξάρτητοι 4.

Ο δρόμος για την επιστροφή του Γεωργίου έχει ανοίξει και ο Βενιζέλος, που στην αρχή του καταλογίζει ευθύνες για το υπό μελέτη πραξικόπημα, στην πορεία του διαμηνύει πως δεν έχει αντίρρηση για την επιστροφή του, αρκεί να μην καταλύσει τις συνταγματικές ελευθερίες. Ακολουθεί δημοψήφισμα νοθείας και βίας και εγκαθίσταται για ακόμη μία φορά η βασιλεία στην Ελλάδα με ποσοστό 98%.

Το Μάρτιο του 1936 πεθαίνει ο Βενιζέλος και στην ηγεσία του κόμματος τον διαδέχεται ο γιος του Σοφοκλής. Ένας άλλος θάνατος, αυτός του πρωθυπουργού Κ. Δεμερτζή, ανοίγει το δρόμο της εξουσίας στον Μεταξά, ο οποίος στις 25 Απριλίου του ίδιου έτους παίρνει την ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής. Ο Ιωάννης Μεταξάς, γνωστός θαυμαστής της χιτλερικής Γερμανίας που αποτέλεσε το πρότυπο της δικής του δικτατορίας, γίνεται ο έμπιστος των Άγγλων και κρίνεται ως ο καταλληλότερος άνθρωπος να εξυπηρετήσει τα συμφέροντά τους και τα συμφέροντα του Γεωργίου. Στις 26 Απριλίου 1936, η βουλή των Ελλήνων διακόπτει τις εργασίες της μέχρι την 30η Σεπτεμβρίου.

Την 1η Μαϊου πεθαίνει ο αρχηγός του Λαϊκού κόμματος Παναγής Τσαλδάρης και έτσι τα δύο μεγάλα κόμματα βρίσκονται ουσιαστικά ακέφαλα. Μπροστά όμως στο φόβο των βλέψεων του Μεταξά και πιεζόμενοι από τις έντονες λαϊκές αντιδράσεις, φιλελεύθεροι και λαϊκοί επισημοποιούν δημόσια τη μεταξύ τους συμφωνία, και δηλώνουν πως θα προχωρήσουν σε κυβέρνηση ευρέως συνασπισμού. Επ΄ αυτού ενημερώνεται ο Γεώργιος , καθώς και για την πρόθεση να συμμετέχουν οι υποψήφιοι των δύο κομμάτων σε κοινό ψηφοδέλτιο.

Στις 4 Αυγούστου, αν και γνώστες των πολιτικών εξελίξεων, ο μεν Μεταξάς ισχυριζόμενος «κομμουνιστικό κίνδυνο», ο δε Γεώργιος με σχετικά διατάγματα, πραγματοποιούν πραξικόπημα και αναστέλλουν τις ατομικές ελευθερίες.

Με κυβέρνηση πλέον της αρεσκείας του Μεταξά, το καθεστώς μέσα από αντιλαϊκά μέτρα, κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος, απαγορεύσεις, φυλακίσεις, βασανιστήρια, εκτοπίσεις και αγριότητες, οδεύει προς το 1940. Όσο και αν εγείρεται ο λαός και αντιδρούν οι πολιτικοί, το καθεστώς είναι ακλόνητο γιατί διαθέτει ισχυρούς συμμάχους. Τον Ιούλιο του 1938, γίνεται εξέγερση στην Κρήτη, που παρά την επιτυχία της λήγει αδόξως μόλις εμφανίζονται αεροπλάνα των ενόπλων δυνάμεων και πριν αποπλεύσουν τα πολεμικά πλοία στο νησί. Οι φυλακές της Ελλάδας γεμίζουν Κρητικούς.

Στην εξωτερική πολιτική του ο Μεταξάς, λόγω της στήριξης που είχε από τους Άγγλους, δεν μπορούσε παρά τους συμμερίζεται και να τους ακολουθεί, κόντρα στις πεποιθήσεις του και στην αγάπη που έτρεφε προς ό,τι φασιστικό. Η ουδετερότητα που υποστήριζε πως κρατούσε, δεν έπεισε ούτε τις δυνάμεις του Άξονα, ούτε τους μελλοντικούς συμμάχους μας, μα ούτε και αυτούς τους Βαλκάνιους. Κρατώντας όλοι τις αποστάσεις από τη χώρα μας, όχι πάντοτε διακριτικά, μας άφησαν σε μια μοναξιά να περιμένουμε την πρώτη εχθρική κίνηση.

Οι Άγγλοι και οι Γάλλοι καθυστερούσαν, παρά τις υποσχέσεις τους, την αποστολή πολεμικού υλικού και ο Μουσολίνι, που δήλωνε πως δεν έχει καμιά κακή πρόθεση εναντίον της Ελλάδας, σε επίσημη στρατιωτική σύσκεψη στις 15 Οκτωβρίου 1940 είπε: «Προκειμένου περί της εναντίον της Ελλάδος επιθέσεως, το εγχείρημα είναι σπουδαιότατο. Και την άφησα να ωριμάσει επί πολύ τη σκέψη μου. Την είχα αποφασίσει προ της εισόδου μας εις τον πόλεμο, ακόμη και προ της ενάρξεως του πολέμου αυτού».

Ο αρχιστράτηγος Αλέξανδρος Παπάγος, περιγράφει την κατάσταση της «ετοιμοπόλεμης Ελλάδος» δίνοντας την τραγική διάσταση των πραγμάτων με αριθμούς που δεν αμφισβητούνται.

Σαφώς ανέτοιμη να αντιμετωπίσει τον εχθρό στη στεριά, στον αέρα και τη θάλασσα, η κυβέρνηση κατασπαταλούσε τους πόρους της στην Εθνική Οργάνωση Νέων και στην προπαγάνδα, ακόμη και τις παραμονές της κήρυξης του πολέμου. Η περιβόητη γραμμή Μεταξά με τα φυλάκια, ήταν ήδη ξεπερασμένη και δεν άντεχε στα σύγχρονα δεδομένα του πολέμου.

Τελικά, κλήθηκε ο ελληνικός λαός με τα δημοκρατικά του αισθήματα, να επωμιστεί το βάρος του πολέμου και να αποκαταστήσει την αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία της πατρίδα μας. Πεινασμένος, κακοντυμένος, με λίγα πολεμοφόδια, καταπονημένος, βγαίνοντας από καθεστώτα που του είχαν στερήσει κάθε στοιχειώδες ανθρώπινο δικαίωμα, έδωσε τη δική του μάχη εναντίον των Ιταλών στην αρχή και των Γερμανών στη συνέχεια, που κράτησε μέχρι τις 6 Απριλίου του 1941 και έμελλε να συνεχιστεί σε όλη τη διάρκεια της γερμανοϊταλοβουλγαρικής κατοχής.

Γ. Συ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.