Η σημασια της γυναικειας ψηφου

Αναμφισβήτητα οι εκλογές στις 13 του Οκτώβρη έχουν μεγάλη πολιτική σημασία και τα αποτελέσματα θα έχουν επίδραση και στις γενικότερες πολιτικές εξελίξεις.

Ας σταθούμε στην ψήφο των γυναικών, που αποκτά ιδιαίτερο βάρος στο εκλογικό αποτέλεσμα, όχι μόνο γιατί αριθμητικά είναι το μισό και πάνω του εκλογικού σώματος, αλλά γιατί οι γυναίκες αποτέλεσαν και αποτελούν τον κύριο δέκτη των πλαστών διλημμάτων και του αποπροσανατολισμού.

Η «συνταγή» καταγραμμένη από αιώνες: η εκάστοτε εκμεταλλευτική τάξη στην προσπάθειά της να αποκτά στηρίγματα και να διαιωνίζει την εκμετάλλευσή της μοιράζει έτσι τους ρόλους ανάμεσα στα δύο φύλα, ώστε οι γυναίκες να αποτελούν, ανάλογα με τις υπάρχουσες οικονομικές συνθήκες, όχι μόνο το φτηνό εργατικό δυναμικό, αλλά και το πιο ευάλωτο κοινωνικό κομμάτι στην αναπαραγωγή της «ιδεολογίας» της συναίνεσης, της κοινωνικής αδιαφορίας, της αποχής από τα κοινά.

Σήμερα όμως οι γυναίκες κατανοούν καλύτερα ότι χρησιμοποιήθηκαν σαν καύσιμο του τρένου προς την ΟΝΕ και το ΕΥΡΩ.

Σήμερα, αυτές οι γυναίκες θα σταθούν μπροστά στην κάλπη με μια άλλη στάση, με μια άλλη αντίληψη γιατί η ίδια η ζωή τους επιβεβαιώνει ότι τα ψέματα τέλειωσαν.

Σήμερα, όση προσπάθεια και αν καταβάλλουν οι υποψήφιοι στις νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές που στηρίζονται από τους «διδύμους» της πολιτικής, για το γυναικείο εκλογικό σώμα έχουν τελειώσει τα ψέματα και δε θα μετρήσει η υπερκομματική ή η ανεξάρτητη κομματική ταυτότητα ή η παρότρυνση οι γυναίκες να ψηφίσουν γυναίκες για να λυθούν τα οξυμένα τους προβλήματα.

Η συνταξιούχα του ΙΚΑ, που τόσα χρόνια άκουγε ότι ανήκει στα «περήφανα γηρατειά», σήμερα τρέμει όταν έρχονται οι λογαριασμοί της ΔΕΗ και του ΟΤΕ γιατί δεν της μένουν ούτε για το γιαούρτι της.

Αυτή είναι η ίδια γυναίκα που αναγκάζεται να κρατάει τα εγγόνια της, γιατί ο παιδικός σταθμός της γειτονιάς έπαψε να είναι δημόσιος και δωρεάν, αλλά έγινε δημοτικός με ανταποδοτικά τέλη. Τρέμει μην αρρωστήσει και χρειαστεί νοσοκομείο και αποκλειστική νοσοκόμα και νοσηλεία στο σπίτι. Αυτή η γυναίκα θα σταθεί μπροστά στην κάλπη λιγότερο ευκολόπιστη, θυμωμένη και αποφασισμένη να κηρύξει το δικό της μποϊκοτάζ στα μεγάλα κομματικά μαγαζιά και στις ψεύτικες «πλαστικές» πραμάτειες τους που ευθύνονται για τη φτώχεια της.

Η άνεργη πενηντάρα, η νέα άνεργη κοπέλα, με ή χωρίς πτυχίο, εκείνη που δουλεύει με «μαύρη» εργασία ή εκείνη που δουλεύει με το κομμάτι μπρος στη ραπτομηχανή ή στο κομπιούτερ,

η μικρομάνα, η ανύπαντρη μητέρα ,

η μητέρα που βιώνει το απαράδεκτο εκπαιδευτικό σύστημα από τα πρώτα σχολικά χρόνια των παιδιών της , μέχρι τις εξοντωτικές -ηθικά και υλικά-πανελλήνιες εξετάσεις τους, της δήθεν «δωρεάν παιδείας» , κι εκείνη που πονά στη ψυχή της γιατί στερείται το παιδί της στέλνοντάς το στο εξωτερικό να σπουδάσει ,

η γυναίκα που είδε να κατεδαφίζεται η Κοινωνική Ασφάλιση και «ήσυχη» τώρα για την ισότητά της ,

ξέρει ότι ίσως και να μην φτάσει ποτέ στη σύνταξη,

η γυναίκα που βλέπει την ιδιωτικοποίηση της υγείας και εύχεται μη τύχει και χρειαστεί το κάτι παραπάνω για την περίθαλψη της οικογένειας ,

η γυναίκα που βλέπει καθημερινά να γίνεται πιο απειλητικό το κάλεσμα της κόρης της στην πορνεία από τα ΜΜΕ ,

η μάνα, η γυναίκα , η αδελφή που βιώνει με τρόμο το ενδεχόμενο πολέμου στην ευρύτερη περιοχή και που κάθε άλλο παρά ήσυχη κοιμάται με τις βάσεις του ΝΑΤΟ στη χώρα μας να είναι σε ετοιμότητα ,

κατάλαβε, γιατί το βίωσε, ότι ο νομάρχης ή ο δήμαρχος δεν ήταν αμέτοχοι σε όσα βάσανα της φόρτωσαν οι ευρωπαϊκές προοπτικές και οι «εκσυγχρονιστικές» κυβερνητικές πολιτικές.

Η μητέρα που βλέπει το παιδί της στο λαβύρινθο της τοξικοεξάρτησης, ζητάει απεγνωσμένα από την πολιτεία να σταματήσει τη ναρκοκουλτούρα και τα θανάσιμα παιχνίδια με τα «σκληρά – μαλακά» ναρκωτικά, να προχωρήσει σε εκείνα τα μέτρα που θα εξαλείψουν τη ζήτηση, που θα θεραπεύουν και θα φροντίζουν υπεύθυνα την κοινωνική επανένταξη και δεν πείθεται από κανένα ακριβοπληρωμένο σποτ των υποψηφίων στην τηλεόραση.

Μένει μακριά από το πρόβλημά της η επιτυχία των Ολυμπιακών Αγώνων και η «εξάρθρωση» της «17 Νοέμβρη». Αντίθετα αντιλαμβάνεται ότι στο όνομα της «εξάρθρωσης» της τρομοκρατίας εξαρθρώνονται τα δημοκρατικά δικαιώματα και οι δημοκρατικές ελευθερίες του λαού μας.

Οι γυναίκες εργάζονται και παράγουν πλούτο με τις χαμηλότερες αμοιβές μαζί με την πιο στυγνή τρομοκρατία στους χώρους δουλιάς, με τη μαύρη εργασία, με απλήρωτη εργασία σαν συμβοηθούντα και μη αμειβόμενα μέλη στις οικογενειακές επιχειρήσεις, γεννούν και μεγαλώνουν τους αυριανούς πολίτες, χωρίς την κοινωνική πολιτική που απαιτεί η κοινωνική αξία της μητρότητας.

Οι πολλές γυναίκες του λαού μας, οι γυναίκες της διπλής και τριπλής καταπίεσης και της υπερεκμετάλλευσης, σ αυτές τις εκλογές μπορούν να χαλάσουν το παιχνίδι των δύο μονομάχων, που καραδοκούν να πανηγυρίσουν με το κλείσιμο της κάλπης αν «μπλέδισε» ή «πρασίνισε» η Ελλάδα.

Η ψήφος που θα καταμετρηθεί στους πράσινους ή τους γαλάζιους θα αποτελέσει, λένε, και πρόκριμα για τις βουλευτικές εκλογές .

Γι αυτό οι γυναίκες :

Θα καταδικάσουν τους υποψήφιους που συντάσσονται με την κυβερνητική πολιτική, οι οποίοι θα προωθήσουν και θα υλοποιήσουν τα μελλούμενα αντιλαϊκά μέτρα. Αυτούς που λατρεύουν την «ελεύθερη» αγορά , που προπαγανδίζουν τον εθελοντισμό, που υλοποιούν την ανατροπή των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, που συμπράττουν στην καταστροφή του περιβάλλοντος και στην παράδοσή του στο μεγάλο κεφάλαιο , που σιωπούν στην πολιτιστική υποβάθμιση, που δεν αντιδρούν στον κατήφορο της τηλεοπτικής χωματερής.

Η γυναικεία ψήφος στον αγωνιστικό συνδυασμό της συμπαράταξης «Δημοκρατική Αγωνιστική Συνεργασία» στο Δήμο Κομοτηνής , έχει πολλαπλή σημασία: