Ν. Ρουσης: «Να φροντισουμε τους ηλικιωμενους, τους αστεγους και τους κοινωνικα περιθωριοποιημενους»

Γέννημα θρέμμα της Κομοτηνής, κοντά στην οικογένεια και με ανησυχία για τις επιχειρήσεις και για τα πολιτικά πράγματα από νεαρή ηλικία, ο Νίκος Ρούσης, αποφασίζει να αναμετρηθεί με την κάλπη στο πλευρό του Κίμωνα Καλδιριμτζή με το συνδυασμό «Δημιουργούμε μαζί». Παράλληλα με την υποψηφιότητά του ως δημοτικός σύμβουλος Κομοτηνής, διακρίνεται για την επαγγελματική του ενεργοποίηση και τη συνδικαλιστική του δράση. Είναι μέλος στην ομόρρυθμη εταιρεία γεωργικών εφοδίων «ΓΕΩΤΕΧΝΙΚΗ Ν. ΡΟΥΣΗΣ Δ. ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΟΣ Ο.Ε.» και από το 2000 Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος στην εταιρεία «ΡΟΥΣΗΣ – ΡΟΥΠΓΙΔΟΥ Α.Ε.», με αντικείμενο την εμπορία αυτοκινήτων. Είναι μέλος του Δ.Σ. του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Ροδόπης. Πριν ξεκινήσει η συζήτηση με τον ΠτΘ, ο κ. Ρούσης επέμενε στη συμμετοχή των γυναικών στην αυτοδιοίκηση με ρόλο ενεργό, γιατί, όπως υποστηρίζει, «έχουν το χάρισμα της οργάνωσης και της επικοινωνίας».

ΠτΘ: κ. Ρούση, ποια είναι τα βασικά σημεία, στα οποία θα στοχεύατε, για να αλλάξει η αισθητική και η λειτουργικότητα της Κομοτηνής;

Ν.Ρ.: Το μεγάλο πρόβλημα της πόλης, κατά γενική ομολογία, είναι το κυκλοφοριακό και οφείλεται στην αύξηση των ΙΧ που κυκλοφορούν χωρίς την απαραίτητη υποδομή: καμία κυκλοφοριακή μελέτη, απουσία αστικής συγκοινωνίας, ένδεια σε χώρους στάθμευσης. Είναι επίσης βασικό το ότι δεν καθιερώθηκε ο θεσμός του ποδηλάτου που συνδυάζει και την άθληση. Κοντά σε αυτά, η συντήρηση του οδικού δικτύου της πόλης και των οικισμών είναι απαράδεκτη. Οι διανοίξεις που έχουν γίνει εκτιμώ ότι είχαν αφετηρία, πολλές φορές, προσωπικά οφέλη ορισμένων ανθρώπων.

Στις σωστά αναπτυσσόμενες πόλεις όλο το κέντρο θα πρέπει να είναι πεζόδρομος. Μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα στην κυκλοφορία, ταυτόχρονα όμως θα περάσει το μήνυμα στους πολίτες ότι δεν θα πρέπει να κατεβαίνουν με την παραμικρή αφορμή με το αυτοκίνητο στο κέντρο της πόλης.

ΠτΘ: Αυτή η πρόταση – λύση θα δημιουργούσε κάποιες δυσχέρειες ως προς την πρόσβαση στα δύο ξενοδοχεία, αλλά και στον ανεφοδιασμό των καταστημάτων.

Ν.Ρ.: Θα λειτουργούν μικροί παράπλευροι δρόμοι, οι οποίοι θα χρησιμοποιούνται συγκεκριμένες ώρες της ημέρας και όχι τις ώρες αιχμής της κυκλοφορίας πεζών.

Ένα μεγάλο κεφάλαιο που πρέπει να προσεγγίσουμε είναι η έλλειψη πρασίνου στην πόλη ή η τυχαία παρουσία φυτών που φύτρωσαν μόνα τους.

Δεν έχει γίνει καμία παρέμβαση στο αστικό περιβάλλον του δήμου Κομοτηνής, στον τομέα του πρασίνου.

Μπορούμε να ξαναζωντανέψουμε τις αλέες στις γειτονιές, να φροντίσουμε τα μικρά πάρκα, τις παιδικές χαρές. Έχω επισκεφθεί όλες τις παιδικές χαρές και παρατηρώ ότι συντηρούνται ένα μήνα πριν από τις εκλογές. Είναι τόποι επικίνδυνοι για πρόκληση ατυχημάτων στα παιδιά. Μετά τις 8.00 το βράδυ, σε αυτούς τους χώρους, γίνεται οποιαδήποτε συναλλαγή, όπως για παράδειγμα στην παιδική χαρά του Σταθμού.

Να συμπληρώσω ότι για την ασφάλεια των παιδιών που παίζουν στις παιδικές χαρές χρειάζεται να ενισχυθεί ο ρόλος της δημοτικής αστυνομίας, της οποίας ο ρόλος περιορίζεται στις κλήσεις. Θα ήταν χρήσιμο η δημοτική αστυνομία να αποκτήσει και το ρόλο της τουριστικής, με την παροχή πληροφοριών στους επισκέπτες της Κομοτηνής.

Δεν έχει γίνει, ως γνωστό, καμία μελέτη, οργάνωση για την προσέλκυση τουριστών. Η πιο συνηθισμένη εικόνα είναι η στάση κάποιων λεωφορείων των ΚΑΠΗ για σύντομα ψώνια. Για να έρθουν τουρίστες στην Κομοτηνή χρειάζεται να προηγηθεί η υποδομή και να συνεχίσουμε με την προβολή της γιατί είναι ανύπαρκτη. Όσες φορές γίνεται κάποια προβολή, αφορά τη Θράκη στο σύνολό της. Αντίθετα, η γειτονική Ξάνθη διακρίνεται για την προβολή των πολιτιστικών της δραστηριοτήτων, η οποία είναι απόρροια των ενεργειών των δημοτικών της αρχόντων.

ΠτΘ: Η Κομοτηνή βέβαια έχει τους πολιτικούς που ταιριάζουν στους πολίτες της. Στην Ξάνθη, στην περίοδο του Καρναβαλιού και των Γιορτών της Παλιάς Πόλης δεν υπάρχει ούτε μία γειτονιά που να μην αναπτύσσει πρωτοβουλίες. Μήπως έχουν ευθύνες οι Σύλλογοι, τα Επιμελητήρια, οι θεσμοθετημένοι φορείς;

Ν.Ρ.: Τα προβλήματα ξεκινούν από το ότι χάθηκαν οι παραδοσιακές γειτονιές. Λίγοι σύλλογοι με έντονη δραστηριότητα έχουν μείνει, όπως για παράδειγμα της Ρέμβης και του Σταθμού. Η έννοια όμως της γειτονιάς χάνεται με τον καιρό μπροστά στην ιδέα της μεγαλούπολης και υποχωρεί και η δραστηριότητα των συλλόγων. Εκτιμώ ότι η απερχόμενη δημοτική αρχή διέθεσε μεγάλα κονδύλια για πολιτιστικές εκδηλώσεις. Έχουν γίνει κινήσεις, οι οποίες όμως δεν ήταν σωστά συντονισμένες και δεν είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

ΠτΘ: Υπάρχει τρόπος, κατά τη γνώμη σας, η Κομοτηνή να εξελιχθεί σε μία σύγχρονη πόλη, σεβόμενη ταυτόχρονα το παρελθόν της;

Ν.Ρ.: Η Κομοτηνή δεν μπορεί να αναπτυχθεί σύμφωνα με τα πρότυπα που αναπτύσσονται άλλες πόλεις, γιατί τα έργα υποδομής προκαλούν καθυστερήσεις. Πρέπει πρώτα να ολοκληρωθούν και στη συνέχεια να προχωρήσουμε στη διαμόρφωση της πόλης.

Θα ήθελα να εστιάσω κυρίως σε κάποιες κοινωνικές παρεμβάσεις: είναι ευχής έργο να προχωρήσει το κτίριο στέγασης και φιλοξενίας ηλικιωμένων, αστέγων, μοναχικών ανθρώπων, πρόγραμμα που ξεκίνησε η απερχόμενη δημοτική αρχή και σκοπεύουμε να το συνεχίσουμε με ιδιαίτερη φροντίδα και αγάπη.

Επιπλέον, είναι εφικτό και χρήσιμο να δημιουργηθεί ένα κέντρο που θα στεγάζει όλους τους συλλόγους. Υπάρχουν σύλλογοι που θέλουν να δραστηριοποιηθούν και χωλαίνουν στην οικονομική τους αδυναμία να αντεπεξέλθουν σε ενοίκιο και λειτουργικά έξοδα.

Σ΄ αυτό το κέντρο μπορούν να συνυπάρξουν οι σύλλογοι με φορείς κοινωνικού περιεχομένου, όπως είναι η Ομάδα Ανώνυμων Αλκοολικών, Ομάδες Κακοποιημένων Ατόμων, η Φιλόπτωχος.

Είναι όμως αναγκαία η παρουσία κι εργασία κοινωνικών λειτουργών. Το ρόλο τους για τους εφήβους και τα νεαρά άτομα, έχουν αναλάβει οι φίλοι τους κι αυτό είναι λάθος. Κοινωνικοί λειτουργοί και ψυχολόγοι πρέπει να έχουν καθημερινή επαφή με τα γυμνάσια και τα λύκεια της πόλης και των οικισμών. Είναι χρήσιμο να λειτουργεί ανοιχτή γραμμή επικοινωνίας, ειδικά για τους νέους, επί 24ωρου βάσεως και στο τηλέφωνο να απαντά ψυχολόγος ή κοινωνική λειτουργός. Τα προβλήματα και τα περιστατικά παρουσιάζονται μετά τις 8.00 το βράδυ, σε ανθρώπους ψυχικά ασθενείς, σε άτομα εξαρτημένα από ουσίες.

Όλες οι πράξεις αυτοκτονίας, σύμφωνα με έρευνες γίνονται το βράδυ.

Η παρέμβαση της δημοτικής αρχής μπορεί να επεκταθεί στα παιδιά των φαναριών, που συνεχώς αυξάνονται. Γνωρίζουμε ότι τα δικά μας παιδιά των φαναριών προέρχονται από συγκεκριμένη συνοικία της πόλης. Θα μπορούσαμε να παρέμβουμε στις ίδιες τις οικογένειές τους, ώστε να υπάρχει φροντίδα για την υγιεινή, τη διατροφή, την εκπαίδευση των παιδιών.

Σε συνεργασία με τον ΟΑΕΔ, θα μπορούσε να δοθεί λύση στο πρόβλημα ατόμων που δεν έχουν απασχόληση, είτε γιατί έχουν ψυχολογικά προβλήματα είτε γιατί βρίσκονται στο στάδιο της απεξάρτησης. Υπάρχουν ντόπιοι συμπολίτες μας που επαιτούν.

ΠτΘ: Μπορεί η ιδιομορφία στη σύσταση του πληθυσμού να εξελιχθεί σε συγκριτικό πλεονέκτημα;

Ν.Ρ.: Το πρόβλημα είναι μεγάλο και πολυσύνθετο. Εξαρχής υπήρχαν οι χριστιανοί και οι μουσουλμάνοι που ζούσαν αρμονικά. Έχω ζήσει σε γειτονιά, όταν ήμουν παιδί, όπου οι πέντε από τους δέκα φίλους μου ήταν μουσουλμάνοι και δεν είχαμε τίποτε να χωρίσουμε. Διατηρούμε τις ίδιες σχέσεις, οι οποίες γίνονται καλύτερες όσο ωριμάζουμε.

Στο παρελθόν, υπήρχε κυβερνητική πολιτική που δημιούργησε διαχωρισμούς για λόγους που δεν έχουν την αφετηρία τους στην τοπική κοινωνία. Το ζητούμενο είναι να συνθέσουμε τη διαφορετική θρησκεία, τον πολιτισμό, όπως εκφράζεται μέσα από το λαϊκό πολιτισμό της Τουρκίας και της Ελλάδας.

Τα παιδιά που συμμετέχουν στις εκλογές από τη μειονότητα είναι άνθρωποι νέοι, δραστήριοι και καλλιεργημένοι. Το θέμα είναι ότι κάποιοι θέλουν να τους κρατούν αμόρφωτους και σε ένα περιορισμένο κύκλο.

Εκτιμώ ότι με τα χρόνια θα δημιουργήσουμε όλοι μαζί ένα πρότυπο συμβίωσης, για το οποίο θα μιλάει όλη η Ευρώπη. Μπορεί η πόλη να γίνει πρότυπο πολυπολιτισμικής συνύπαρξης. Θέλει μόνο δουλειά κι όχι τον τρόπο της απερχόμενης δημοτικής διοίκησης, που θυμάται μόνο προεκλογικά αυτά τα θέματα. Όλες οι κινήσεις τους γίνονται προεκλογικά και με κατεύθυνση ψηφοθηρική.

ΠτΘ: Ποιο θεωρείται ότι είναι το κενό σε επίπεδο διοίκησης;

Ν.Ρ.: Το μεγάλο πρόβλημα στο Δήμο Κομοτηνής είναι η μη ύπαρξη μηχανοργάνωσης, κι εννοώ η συνολική εγκατάσταση μηχανογραφικού δικτύου, με τερματικά και στους οικισμούς, εκπαίδευση του προσωπικού που δεν έχουν ακολουθήσει τις εξελίξεις.

ΠτΘ: Τι λείπει στους νέους ανθρώπους;

Ν.Ρ.: Η πόλη έχει αρκετά από όσα χρειάζεται ένας νέος άνθρωπος, που δημιουργήθηκαν με την έλευση του πανεπιστημίου. Υπάρχει βέβαια η λάθος αντιμετώπιση των Κομοτηναίων προς τους φοιτητές. Θα έπρεπε να χρωστούσαν ευγνωμοσύνη στην παρουσία των φοιτητών, γιατί διαφορετικά θα ήμασταν η πόλη φάντασμα της εποχής του ΄78.

Προσωπικά, κατεβαίνω στην Αθήνα για να δω παραστάσεις, εκδηλώσεις που δεν φτάνουν εδώ. Η λύση είναι να δημιουργήσουμε υποδομές μέσα στην πόλη. Είμαι υπέρ του ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής και θεωρώ ότι πρέπει να ενδυναμωθεί και να δημιουργηθεί μέσα από αυτό μια σχολή, ένα φυτώριο καλλιτεχνών.

Όσο για τη διασκέδαση τη βραδινή, η Κομοτηνή είναι η πιο γνωστή πόλη της Βόρειας Ελλάδας.

ΠτΘ: κ. Ρούση, σας ευχαριστώ πολύ.

Ν.Ρ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.