Εζηλωσαν την δοξα του Αρχιεπισκοπου!

Το κίνημα που αναπτύχθηκε εναντίον της εξόρυξης του χρυσού όλα τα προηγούμενα χρόνια στη Ροδόπη, αποτελούνταν από ένα πλήθος κοινωνικών δυνάμεων, που συνθέτουν την κοινωνία των πολιτών και δεν διακρίνονται για την μονόπλευρη κομματική τους τοποθέτηση.

Το αίτημα άλλωστε για την προστασία του περιβάλλοντος και την εξασφάλιση της αειφόρου ανάπτυξης στη Θράκη, δεν θα μπορούσε και δεν θα έπρεπε να περικλείεται στα στενά όρια μιας συγκεκριμένης ιδεολογικής απόχρωσης ή μιας κομματικής παράταξης.

Χαρακτηριστικό των κοινωνικών κινημάτων που ανθούν και πάλι αυτή την εποχή στην Ευρώπη, είναι η ιδεολογική τους πολυμορφία, αλλά και η βαθιά προσήλωση σε προοδευτικά αιτήματα που θέτει η κοινωνία των πολιτών, λειτουργώντας ως ομάδες πίεσης προς τις κυβερνήσεις και τις τοπικές εξουσίες.

Αυτά τα γνήσια χαρακτηριστικά είχε και η βούληση όλων των εκείνων των πολιτών της Ροδόπης που συστρατεύθηκαν στον αγώνα κατά της εξόρυξης του χρυσού.

Το γεγονός ότι η «Μεταλλευτική Θράκης», υποχρεώθηκε να καταθέσει μια Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων στην οποία, προκειμένου να κατευνάσει τις λαϊκές αντιδράσεις, υπέβαλλε την αμφίβολης επιστημονικής και τεχνολογικής βαρύτητας πρόταση για την ανάκτηση χρυσού από το κοίτασμα των Σαπών χωρίς την χρήση κυανίου, αποτελεί μια νίκη των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων της περιοχής, των φορέων και των συνδικαλιστικών οργανώσεων και βέβαια της Διανομαρχιακής Επιτροπής Ροδόπης-Έβρου που αντιτάχθηκαν σε αυτήν την επένδυση και επεσήμαναν τον κίνδυνο για το περιβάλλον και για την ζωή των ανθρώπων.

Η απόφαση του ΣτΕ που απαγόρευσε τη συνέχιση των εργασιών εξόρυξης χρυσού και άλλων ευγενών μετάλλων στην περιοχή της Ολυμπιάδας-Στρατωνικίου Χαλκιδικής, αποτελεί ήδη ένα νομικό προηγούμενο που δημιουργεί αισιοδοξία και για τις ενθάδε εξελίξεις και την δικαίωση των προσφυγών που έχουν κατατεθεί.

Γεγονός είναι επίσης ότι η καθυστέρηση της συνεδρίασης του νομαρχιακού συμβουλίου για την γνωμοδότηση σε σχέση με τους περιβαλλοντικούς όρους της μελέτης, δημιουργεί φόβους ότι η μελέτη θα εγκριθεί από το ΥΠΕΧΩΔΕ, χωρίς να καταγραφεί καν η αντίδραση ή η ενστάσεις σε τεχνικό επίπεδο των αιρετών της τοπικής κοινωνίας.

Ήδη το ΥΠΕΧΩΔΕ πιέζει για την γνωμοδότηση γιατί η γραφειοκρατία του υπουργείου, προφανώς, δεν μπορεί να περιμένει τις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές.

Το «πολιτικό όχι», όμως, που επιζητά αυτήν την στιγμή η Διανομαρχιακή Επιτροπή από το νομαρχιακό συμβούλιο, συνιστά ένα μεγάλο πολιτικό σφάλμα. Και αυτό γιατί σε αυτήν την περίπτωση, το Νομαρχιακό Συμβούλιο θα απεμπολούσε το δικαίωμά του να επιβάλλει πρόσθετους- και πιθανώς απαγορευτικούς- όρους για την υλοποίηση της επένδυσης, στο βωμό μιας ανέξοδης στεγνής άρνησης που δεν δεσμεύει την κεντρικής εξουσία και η οποία έχει καταγραφεί, άλλωστε, από δεκάδες αποφάσεις αιρετών οργάνων το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Πέρα όμως από αυτήν την διαφορετική πολιτική εκτίμηση, θαρρώ ότι αποτελεί μέγα πολιτικό ολίσθημα εκ μέρους της Διανομαρχιακής Επιτροπής, το κάλεσμα που απευθύνει, υποδεικνύοντας κατ΄ ουσία στο εκλογικό σώμα να ψηφίσει τους συνδυασμούς και τις παρατάξεις που θα εναντιωθούν ξεκάθαρα, όπως λένε, στα χρυσωρυχεία.

Αναιρώντας τον ρόλο του κοινωνικού κινήματος που προέκυψε, ως κοινή δράση της κοινωνίας των πολιτών, η Διανομαρχιακή Επιτροπή Ροδόπης-Έβρου, αυτοϋποβιβάζεται στον ρόλο του κομματάρχη, διεκδικώντας ουσιαστικά ευθέως ρόλο, τις παραμονές μιας κρίσιμης εκλογικής αναμέτρησης, στον πολιτικό ανταγωνισμό των ημερών.

Με τον τρόπο αυτό, όμως η «Διανομαρχιακή» δικαιώνει όλους εκείνους που την κατηγορούσαν μέχρι τώρα, ότι οι κινήσεις της υπέκρυπταν πολιτικά κίνητρα για την αποκόμιση κερδών για λογαριασμό των κομμάτων ή των πολιτικών σχηματισμών στα οποία ανήκει η πλειοψηφία εκείνων που την δημιούργησαν.

Μια τέτοια όμως εξέλιξη, δεν έχει καμιά σχέση με τις σύνθετες ιδεολογικές δυνάμεις και μη περιχαρακωμένες σε έναν πολιτικό χώρο που πύκνωσαν τις γραμμές αυτού του κινήματος.

Θυμίζει αυτή η πολιτική προτροπή της «Διανομαρχιακής», τις αλήστου μνήμης δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου, που πριν από ένα χρόνο απειλούσε ότι θα δώσει γραμμή στο ποίμνιό του για να ψηφίσουν τα κόμματα που ήταν υπέρ της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες, δηλαδή τη Ν.Δ…

Με γραμμές αυτού του τύπου, όμως, μένει έκθετη η κοινωνία των πολιτών και δικαιώνονται οι παλαιομοδίτικες εκφάνσεις της πολιτικής, οι ρίζες των οποίων ανάγονται στον πατερναλισμό αλλοτινών εποχών.

Εξάλλου, η θέση περί υπερψήφισης συνδυασμών που θα περιλαμβάνουν στο πρόγραμμά τους υπό την μορφή διακηρύξεων, όσα θέλει η «Διανομαρχιακή», «αδειάζει» όλους εκείνους τους πολιτικούς και πολιτευόμενους που ανήκουν στο ΠΑΣΟΚ, τη Ν.Δ και την Αριστερά και οι οποίοι έχουν σε όλους τους τόνους εκφράσει την αντίδρασή τους για το χρυσό και έχουν αγωνιστεί μαζί με τα μέλη της «Διανομαρχιακής», χωρίς κατ΄ ανάγκη να ανήκουν στους συνδυασμούς που ουσιαστικά περιγράφει η ανακοίνωσή της.

Ο χρυσός επί μήνες μας ένωσε εναντίον του και ο φορέας που έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο μέχρι σήμερα σε αυτήν την ιστορία, σπεύδει να διχάσει και να αποστεί πολιτικά από όλους όσους δεν θα ανήκουν σε τούτες τις εκλογές σε συγκεκριμένους και ευθέως περιγραφόμενους συνδυασμούς.

Τι κρίμα…

Δάμων Δαμιανός

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.