Απαντηση Χαριτου στην επιστολη Φακιριδη

Είναι αλήθεια ότι η απόφαση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ για στήριξη στην διευρυμένη Νομαρχία σχήματος από κοινού με το ΠΑΣΟΚ, προκάλεσε, δικαιολογημένα ερωτήματα και αντιδράσεις σε κόσμο της Αριστεράς. Φαίνεται όμως ότι έδωσε την ευκαιρία σ’ ορκισμένους «πολέμιους» του ΣΥΝ να εκδηλώσουν επίθεση σε βάρος του ίδιου του χαρακτήρα του ως κόμματος της σύγχρονης Δημοκρατικής Αριστεράς και να αμφισβητήσουν την συνέχεια και το ήθος της ηγεσίας του,

Ας εξηγούμαστε… Σε ενυπόγραφο άρθρο του ο Νίκος Φακιρίδης, στέλεχος του ΚΚΕ, κάνει ανοιχτά λόγο «ότι η πολιτική του ΣΥΝ δεν διαφέρει από αυτήν του ΠΑΣΟΚ, αλλά και της Ν.Δ. «εξ αυτού και η συνεργασία του ΣΥΝ με το ΠΑΣΟΚ στην διευρυμένη Νομαρχία.

Δεν νομίζω να υπάρχει σοβαρότητα στην εκτίμηση αυτή για να την αντικρούσει κανείς. Άλλωστε η κοινωνία γνωρίζει ότι ο ΣΥΝ μάχεται με συνέπεια την κυβερνητική πολιτική και τον δικομματισμό συνολικά, τις συνέπειες του οποίου πληρώνει και ο ίδιος ακριβά.

Αλλά όλα αυτά είναι ψιλά γράμματα για τον κατήγορο, το αμάρτημα του ΣΥΝ είναι – ότι αφού πιστεύει στον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας – είναι και αυτός υπεύθυνος κατά τον Ν.Φ.»… για τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις , που καθοδηγούνται από την Ε.Ε.»!!! Και ποιος είναι ο προσανατολισμός για την χώρα που θέλει το ΚΚΕ; Μήπως η έξοδος της χώρας από την Ε.Ε; Για να προσανατολισθεί πού; Αυτό είναι το μέλλον που υπόσχονται; Μήπως όμως οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις δεν προωθούνταν και πριν την Ε.Ε. και τις αντιμάχονταν και τότε η Αριστερά;

Αλλά γιατί όσοι πιστεύουν στην Ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και αντιμάχονται τις πολιτικές που ακολουθούνται είναι ίδιοι κατά τον Ν.Φ. με αυτούς που τις προωθούν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ;

Αν ήταν τόσο απλοϊκά τα πράγματα θα μπορούσε κανείς να ισχυρισθεί ότι και όσοι εναντιώνονται στην Ε.Ε. είναι ίδιοι. Δηλαδή ο Λεπέν και η ακροδεξιά επέλαση, οι πιο σφοδροί πολέμιοι σήμερα της Ε.Ε. είναι ίδιοι με το ΚΚΕ; Μπορεί να το ισχυρισθεί κανείς στα σοβαρά;

Ενώ είναι απολύτως σαφής η αντίθεση του ΣΥΝ προς την κυβερνητική πολιτική του ΠΑΣΟΚ και κατηγορηματική η άρνησή του για την πολιτική συνεργασία, όσο αυτό ακολουθεί την νεοφιλελεύθερης έμπνευσης πολιτική του. Ενώ είναι γνωστές οι επιθέσεις που δέχεται για αυτήν την στάση της η ηγεσία του ΣΥΝ. Με τις χυδαιότητες που εκπορεύονται ανά διαστήματα από δυνάμεις του κατεστημένου ότι η ηγεσία του ΣΥΝ «παζαρεύει» ποτέ θέσεις στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ποτέ ποιο υπουργείο θα πάρει κ.α. με πολύ πρόσφατη την δήλωση του Θ. Πάγκαλου ότι ο Ν. Κωνσταντόπουλος κρατά τον ΣΥΝ σφιχτά για να διαπραγματεύεται…

Ενώ είναι γνωστά όλα αυτά, προκαλεί κατάπληξη η θέση του εκπροσώπου του ΚΚΕ, που με προπέτασμα καπνού τη συνεργασία στην διευρυμένη Νομαρχία, αναμασά τέτοιου είδους αθλιότητες γράφοντας κατά λέξη «… η ηγεσία του ΣΥΝ θέλει να διατηρεί μια κρίσιμη μάζα, μια προίκα, για να διαπραγματεύεται με το ΠΑΣΟΚ». Που είναι το ήθος και η κουλτούρα της Αριστεράς και των ανθρώπων της; Δεν αντιλαμβάνονται ότι ο κόσμος της Αριστεράς γνωρίζει την ιστορική διαδρομή, τη συνέπεια και το ήθος των ανθρώπων της και ότι το μόνο που καταφέρνουν είναι να εκτίθενται οι ίδιοι;

Είναι γεγονός ότι η πολιτική και η τακτική του ΣΥΝ στις εκλογές στην αυτοδιοίκηση είναι σύνθετη και εξ αντικειμένου αντιφατική.

Ενώ οι εκλογές θα έπρεπε να έχουν τοπικό χαρακτήρα για τα προβλήματα και τις ανάγκες των τοπικών κοινωνικών, με ευθύνη κυρίως του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, έχουν μετατραπεί σε μια μετωπική κομματική αντιπαράθεση – πέρα και πάνω από τα τοπικά προβλήματα – με μοναδική επιδίωξη η μεν ΝΔ να εμφανισθεί ότι είναι προ των πυλών, το δε ΠΑΣΟΚ ότι κρατάει ακόμα και θα αναστρέψει το δυσμενές κλίμα. Σε αυτή την αντιφατική πραγματικότητα είναι υποχρεωμένος να κινηθεί ο ΣΥΝ. Θέλει να στείλει πολιτικό μήνυμα με την αυτόνομη κάθοδο στους τρεις μεγάλους Δήμους και τις Νομαρχίες και ταυτόχρονα να υπενθυμίσει στην κοινωνία τον αυτοδιοικητικό χαρακτήρα των εκλογών με ευρύτερες συμπράξεις, όπου αυτό είναι δυνατό, στην βάση προγραμμάτων και αξιόπιστων προσώπων. Αυτή είναι μία σαφής πολιτική κατεύθυνση. Όσοι έχουν υιοθετήσει την τακτική της μετωπικής σύγκρουσης στην αυτοδιοίκηση, είναι λογικό να μην θέλουν να την καταλάβουν και ν΄ αποκαλύπτουν καιροσκοπισμό στην πολιτική του ΣΥΝ. Για την ιστορία, ας θυμηθούμε ότι ανάλογη πολιτική είχε υιοθετηθεί το 1990, στον ενιαίο τότε ΣΥΝ με τον σημερινό «κατήγορο» να εκλέγεται σε συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ και να διατελεί Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου. Δεν γνωρίζω αν εκείνη η επιλογή έχει αναθεωρηθεί. Δημόσια, έως σήμερα, δεν ανακοινώθηκε κάτι τέτοιο. Ποια όμως είναι η πολιτική συμμαχιών του ΚΚΕ, για να περιοριστούμε μόνο στην αυτοδιοίκηση;

Σε ποια βάση και με ποιες αρχές έγινε η σύμπραξη με τις δυνάμεις του ΔΗΚΚΙ και της ΔΗΠΕΝ στη διευρυμένη Νομαρχία; Μήπως δεν αποτελεί το ΔΗΚΚΙ – όπως και το ίδιο ισχυρίζεται – την παπανδρεϊκή εκδοχή του ΠΑΣΟΚ με τον γνωστό λαϊκισμό; Μήπως «καλοπέρασε» εκείνη την εποχή η αριστερά και ξεχάστηκε;

Και η ΔΗΠΕΝ; Δεν είναι η έκφραση του εθνικιστικού ΠΑΣΟΚ που αποκολήθηκε από αυτό με εκφρασμένη την επιθετικότητα απέναντι στην μειονότητα;

Μπορεί κανείς να ισχυρισθεί στα σοβαρά ότι αυτά τα χαρακτηριστικά τους, που σηματοδοτούν την ύπαρξή τους, δεν συνυπάρχουν στη συνεργασία και, δυστυχώς, δεν τα νομιμοποιεί ουσιαστικά το ίδιο το ΚΚΕ στην κοινωνία;

Πότε είχε συνεπή πολιτική συμμαχιών στη βάση αρχών; Στις προηγούμενες Νομαρχιακές Εκλογές, όταν πιστεύοντας ότι θα κολακέψει τον έναν εθνικισμό, υποστήριξε υποψήφιο νομάρχη από την μειονότητα ή σήμερα, με τους «νέους συνεταίρους» που κινούνται σε εκ διαμέτρου αντίθετη κατεύθυνση;

Σε καμία περίπτωση η κριτική αυτή δεν αποτελεί το άλλοθι, ούτε θέλει να δικαιολογήσει την λαθεμένη επιλογή του ΣΥΝ στη διευρυμένη Νομαρχία. Άλλωστε ο γράφων παραιτήθηκε από γραμματέας της ΝΕ Ροδόπης του ΣΥΝ, ακριβώς λόγω της διαφωνίας του με αυτή την απόφαση. Όφειλαν όμως να γνωρίζουν οι κρίνοντες ότι σε αυτή την περίπτωση ισχύει η ρήση «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω». Αλήθεια τι απέφερε αυτή η επιθετικότητα του ΚΚΕ και η εναγώνια προσπάθεια του να ταυτίσει τον ΣΥΝ με το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ;

Μήπως αποδυναμώθηκαν οι δυνάμεις του δικομματισμού στην κοινωνία, αν συμφωνήσουμε ότι αυτός είναι ο στόχος; Το αντίθετο δεν συνέβη; Συρρικνώθηκαν οι δυνάμεις της Αριστεράς.

Και όπως όλα δείχνουν, οι πιέσεις που θα ασκηθούν από την δικομματική εξαχρείωση, όχι μόνο αγγίζουν τις δυνάμεις του ΣΥΝ, αλλά φτάνουν και στον σκληρό πυρήνα των οπαδών του ΚΚΕ.

Μήπως απαλλάχτηκε το ΚΚΕ από τις αναζητήσεις στο εσωτερικό του; Το αντίθετο μάλιστα. Αυτές αναπαράγονται με πιο οδυνηρό τρόπο, για να αναφερθεί μόνο η τελευταία αποχώρηση του Μ. Κοψίδη από την ηγεσία του ΚΚΕ.

Η αλήθεια είναι ότι στη σημερινή δικομματική κατάντια, ήταν και είναι η ώρα της Αριστεράς. Η ιστορία θα κρίνει για το ποιοι ευθύνονται που δεν μπορεί σήμερα ν’ αποτελέσει αξιόπιστη εναλλακτική λύση μέσα στην κοινωνία.

Υποστηρίζω ότι υπάρχει ανάγκη για διάλογο και κοινή δράση στο χώρο της Αριστεράς, χωρίς προκαταλήψεις και εμμονές σε «μοναδικές αλήθειες».Δεν γίνεται όμως να κλείνεις το μάτι σε διάφορους «ισμούς», ν’ απευθύνεις πρόκληση σε αριστερούς αποκρύπτοντας ότι την προσυπογράφουν ο «εθνικισμός» και ο «λαϊκισμός».

Τάκης Χαρίτος

Πρώην Γραμματέας της Ν.Ε. Ροδόπης του ΣΥΝ

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.