Η παγκοσμια ηττα των προοδευτικων δυναμεων

Όλα αυτά που συμβαίνουν εδώ και δύο χρόνια στη Μέση Ανατολή, με αποκορύφωμα, βέβαια, την πολιτική συντριβή και φυσική ομηρία του Γιασέρ Αραφάτ, δεν συνιστούν τίποτα άλλο από την ήττα της πολιτικής λογικής και της μετριοπάθειας και τη νίκη των αντιδραστικών δυνάμεων που αφθονούν τόσο μεταξύ των Ισραηλινών, όσο και μέσα στους Παλαιστινίους.

Από την δολοφονία του Γιτσχάκ Ράμπιν το 1996, η πορεία της ειρήνης στην πιο εύφλεκτη περιοχή του πλανήτη ακολούθησε φθήνουσα πορεία. Η δεινή ήττα του Εργατικού κόμματος του Ισραήλ με την εκλογή του Μπέντζαμιν Νετανιάχου, αμέσως μετά την δολοφονία του Ράμπιν, υπήρξε το πρώτο μήνυμα ότι η κοινωνία αυτού του κράτους ήταν διχασμένη ως προς την επιβράβευση ή μη της συμφωνίας ειρήνης με την αναγνώριση της δημιουργίας της Παλαιστινιακής Αρχής στη Δυτική Όχθη, που είχε υπογραφεί από τον ίδιο το Ράμπιν και τον Γιασέρ Αραφάτ ενώπιον του Αμερικανού Προέδρου Μπιλ Κλίντον.

Η επάνοδος στην πρωθυπουργία των Εργατικών, υπό τον Εχούντ Μπάρακ, έδωσε την εντύπωση ότι διανοιγόταν μια νέα ευκαρία ώστε οι δυνάμεις της ειρήνης να αποτρέψουν την έκρηξη της εξέγερσης των Παλαιστινίων, υπό το βάρος της μη επίσιμης ανακήρυξης του Παλαιστινιακού κράτους.

Το γεγονός ότι η νέα «Ιντιφάντα», ξέσπασε στη διάρκεια της πρωθυπουργίας ενός «Εργατικού» Πρωθυπουργού, αναδεικνύει τις τεράστιες ευθύνες των προοδευτικών δυνάμεων που αντί να δουλέψουν για την ειρήνη, κατάντησαν τελικά να διαχειρίζονται τον πόλεμο.

Οι ευθύνες του, Γιασέρ Αραφάτ, γι΄ αυτή την εξέλιξη είναι τεράστιες και ιστορικές στο βαθμό που δεν μπόρεσε να ελέγξει τις ακραίες οργανώσεις όπως η Χαμάς που με τις επιθέσεις αυτοκτονίας, έσπειραν τον τρόμο στους πολίτες του Ισραήλ.

Από την άλλη, η μεσοβέζικη πολιτική του Μπάρακ που δεν τόλμησε να σταματήσει τον εποικισμό των κατεχομένων, την βία και την τρομοκρατία του Εβραϊκού στρατού σε βάρος των Παλαιστινίων, παραμένοντας δέσμιος των εθνικιστικών και ακραίων θρησκευτικών δυνάμεων της χώρας του, οδήγησε γρήγορα σε πολιτικό αδιέξοδο που έστρωσε το δρόμο στον «χασάπη» της Μέσης Ανατολής Αριέλ Σαρόν.

Τόσο ο Μπάρακ, δηλαδή, όσο και ο Αραφάτ συνέβαλλαν ξεκάθαρα με την πολιτική τους, ώστε να αναρριχηθούν στην εξουσία οι πιο αντιδραστικές και «δεξιές» δυνάμεις.

Αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά περίτρανα, ότι η αναποφασιστικότητα στη λήψη των πολιτικών αποφάσεων και η απλή διαχείριση των προβλημάτων, οδηγούν τις κοινωνίες σε συντηριτική αναδίπλωση που εδράζεται στο φόβο και την ανασφάλεια που προκαλεί η έκρηξη της βίας, ακόμα και όταν αυτή γίνεται στο όνομα μιας ψευδεπίγραφης μεγάλης ιδεάς.

Η συνέχεια είναι γνωστή. Ο Μπάρακ έχασε τις εκλογές πανηγυρικά και οι Ισραϊλινοί, έδωσαν την εξουσία με ποσοστό 62%, σε εκείνον που τους υποσχέθηκε ότι θα τους σώσει από τη βία των Αράβων.

Και από τότε, ο Αριέλ Σαρόν, άρχισε να σφάζει ανηλεώς και οι Άραβες και οι Παλαιστίνιοι να αυτοκτονούν παίρνοντας μαζί τους καθημερινά δεκάδες αθώους Εβραίους πολίτες.

Εν τω μεταξύ άλλαξε και η κυβέρνηση στις ΗΠΑ, η οποία άφησε ελεύθερο τον Σαρόν να ρημάζει και τα τελευταία χαλάσματα της ειρήνης του 1995.

Για να φθάσουμε στο σημερινό αίσχος της απειλής φυσικής εξόντωσης ενός παγκόσμιου συμβόλου της επανάστασης των καταπιεσμένων λαών της γης, όπως είναι ο Γιασέρ Αραφάτ.

Αποτελεί μέγα όνειδος για την παγκόσμια κοινότητα το γεγονός ότι δεν επεμβαίνει για να σταματήσει το προδιαγεγραμμένο τέλος του Αραφάτ.

Αποτελεί τεράστιο πλήγμα για την πολιτική και διεθνή υπόσταση της Ενωμένης Ευρώπης, το γεγονός ότι σε ένα ακόμα μεγάλο διεθνές ζήτημα, παραμένει σιωπηλή και αδύναμη να εκφράσει μια δυναμική παρέμβαση που θα διευκολήνει την επίλυση του προβλήματος και θα υπενθυμίζει, ταυτόχρονα, στη διεθνή κοινότητα τη δυνατότητά της να παρεμβαίνει πυροσβεστικά στα εύφλεκτα σημεία του πλανήτη, με άμεση συνέπεια και με δεδομένη την υποχώρησηση του ρόλου του ΟΗΕ, τα πάντα να εξαρτώνται από τη βούληση των ΗΠΑ.

Κάποτε όμως θα πρέπει να πάψει και ο εφησυχασμός των λαών, της παγκόσμιας κοινότητας και ειδικότερα της Ευρώπης.

Ο τρόμος που σκορπά η τυφλή βία χτυπά σήμερα την πόρτα μας. Στο όνομα της καταστολής της γρήγορα θα αμφισβητηθούν θεμελιώδη δικαιώματα που οι λαοί τα κατέκτησαν με αγώνες τον προηγούμενο αιώνα.

Όποιος σήμερα εφησυχάζει μπροστά σε αυτά τα φαινόμενα ανοίγει πολύ απλά την κερκόπορτα που οδηγεί την ανθρωπότητα σε ένα καινούργιο μεσαίωνα. Και αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψουμε να συμβεί.

Δάμων Δαμιανός

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.