Προσληψεις με σεβασμο στο Συνταγμα και το ΑΣΕΠ

Προ των πυλών φαίνεται να βρίσκεται η μείωση του χρόνου εργασίας, κάτω από τις 40 ώρες την εβδομάδα, καθώς για πρώτη φορά θεωρείται πιθανή η μείωση του ωραρίου εργασίας ύστερα από 20 χρόνια- από το 1982-, όταν και πάλι με συλλογική σύμβαση εργασίας καθιερώθηκε το σημερινό ωράριο. Αφετηρία για την κατάργηση του 40ώρου αποτελούν οι εφετινές συλλογικές διαπραγματεύσεις της ΓΣΣΕ με τις εργοδοτικές οργανώσεις, ενώ το θέμα της μείωσης του ωραρίου εργασίας θα έχει δεσπόζουσα θέση και στις συνομιλίες της ΟΤΟΕ με τους εκπροσώπους των τραπεζών.

Την περασμένη εβδομάδα στις Βρυξέλλες ο καθηγητής του Εργατικού Δικαίου στο ΑΠΘ και ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Γιάννης Κουκιάδης έδωσε συνέντευξη παρουσιάζοντας την έκθεσή του που κάνει εκτενή αναφορά στο ζήτημα του χρόνου εργασίας.

Σύμφωνα με τον κ. Κουκιάδη οι νέες μορφές απασχόλησης δημιουργούν κινδύνους καταστρατήγησης των ρυθμίσεων για το χρόνο εργασίας και γι΄ αυτό χρειάζονται νέες ρυθμίσεις προσαρμοσμένες στα νέα δεδομένα.

Ο ΠτΘ παρουσιάζει σήμερα μια συνομιλία με τον κ. Κουκιάδη η οποία αφορά το σύνολο των θεμάτων αυτών, καθώς και το πρόσφατα ανάκυψαν ζήτημα της σταδιακής μονιμοποίησης χιλιάδων συμβασιούχων του δημοσίου με καθεστώς ειδικής μοριοδότησης, που σε μεγάλο βαθμό παρακάμπτει το ΑΣΕΠ.

ΠτΘ: Παραχωρήσατε πρόσφατα στις Βρυξέλλες συνέντευξη για τη ρύθμιση των ωρών εργασίας σε μια περίοδο που συζητείται εντόνως το πρόβλημα της απορύθμισης των εργασιακών σχέσεων. Με δεδομένο ότι και στην Ελλάδα αναπτύσσεται μια ευρύτερη συζήτηση για αυτό το θέμα ποιες ήταν οι θέσεις που αναπτύξατε;

Γ.Κ.: Ο χρόνος έχει ωριμάσει για να αρχίσει η σταδιακή μείωση του 40ωρου. Πολύ σωστά η ΓΣΕΕ προσανατολίζεται σε σταδιακή μείωση, γιατί η μείωση του χρόνου εργασίας πάντοτε σταδιακά επιτυγχάνεται, σωστά θέλει να πετύχει το στόχο της με διαπραγμάτευση και όχι με νομοθετική ρύθμιση διότι σήμερα πρέπει να υπάρχει και η συμφωνία των εργοδοτών γιατί μέσα από τις συμφωνίες θα προκύψουν οι όροι της μείωσης του χρόνου εργασίας.

Όσον αφορά τώρα την δική μου συνέντευξη, αυτή έγινε με πρωτοβουλία των εργατικών συνδικάτων, διότι θεώρησαν ότι η έκθεση που είχα καταθέσει τους έδινε τα ερείσματα προκειμένου να αρχίσουν ένα αγώνα σε ευρωπαϊκό επίπεδο για μια ενιαία μεταρρύθμιση για τις 15 χώρες της Ε.Ε. και όσες θα προσχωρήσουν στο μέλλον.

Γίνεται λόγος για την προσαρμογή των διατάξεων στις νέες μορφές απασχόλησης όπως είναι οι συμβάσεις ορισμένου χρόνου, οι εποχιακές συμβάσεις, η μερική απασχόληση, η απασχόληση μέσω γραφείων ενοικιάσεως εργασίας. Αυτές οι μορφές εργασίες είναι πραγματικότητα. Από τη στιγμή όμως που είναι πραγματικότητα, θα πρέπει να προσαρμόσουμε παραδοσιακές ρυθμίσεις που ίσχυαν για την πλήρη απασχόληση και για την εβδομαδιαία κανονική απασχόληση, ούτως ώστε να ξαναπεράσουμε τη λογική της προστασίας του εργαζομένου, του τρόπου ρύθμισης του επαγγελματικού και οικογενειακού βίου, του τρόπου αξιοποίησης του ελεύθερου χρόνου κ.λπ.

ΠτΘ: Τις τελευταίες ημέρες γίνεται ιδιαίτερη συζήτηση για το θέμα της μονιμοποίησης των εκτάκτων εργαζομένων στο δημόσιο τομέα. Ήθελα να μου πείτε εάν πράγματι υφίσταται ομηρία γι’ αυτήν την κατηγορία των εργαζομένων και αν η κυβέρνηση δικαιούται να παρακάμπτει το ΑΣΕΠ προκειμένου να προβαίνει σε προσλήψεις;

Γ.Κ.: Για μένα το πρόβλημα θα πρέπει να ξεκαθαρίσει και οι ευθύνες δεν είναι μόνο της κυβέρνησης αλλά και της αντιπολίτευσης. Θα πρέπει συγκεκριμένα να το πάρουν όλοι απόφαση ότι το δημόσιο δεν μπορεί παρά να έχει διαρκείς συμβάσεις πλήρους απασχόλησης.

Αλλά επειδή οι ανάγκες του δημοσίου είναι πολυποίκιλες δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχόμενο των συμβασιούχων. Είναι όμως εγκληματικό κάθε φορά που χρησιμοποιούνται αυτές οι κατηγορίες, μετά να προκύπτει το θέμα της μονιμοποίησης σε βάρος άλλων εργαζομένων που δεν μπήκαν με αυτή τη διαδικασία.

Μονιμοποίηση σημαίνει μια διαδικασία με κανόνες και χρειάζεται σεβασμός προς όλους τους πολίτες.

Πρέπει λοιπόν να ξεκαθαριστεί ότι όλοι θα μπαίνουν με νόμιμες διαδικασίες και ότι όλες αυτές οι κατηγορίες των προσωρινώς απασχολουμένων, θα παραμείνουν προσωρινώς απασχολούμενοι.

Αρκεί να μην τους γίνεται καταστρατήγηση των δικαιωμάτων τους και τους χρησιμοποιούν για πάγιες ανάγκες. Εκεί βρίσκεται η στρέβλωση, ότι χρησιμοποιούνται πολλοί από αυτούς για πάγιες ανάγκες και έτσι βλέπουμε συμβασιούχους που να εργάζονται για έξι και πλέον χρόνια.

Αυτοί κανονικά πρέπει να μπουν σε μια διαδικασία που προβλέπεται από τον νόμο Πεπονή και από το Σύνταγμα.

Άρα και η αντιπολίτευση πρέπει να κάνει κριτική προς αυτήν την κατεύθυνση, ότι δηλαδή, έχουμε ένα Σύνταγμα και θα πρέπει να γίνει σεβαστό. Δεν θα μπαίνει κανένας σε τακτική θέση στο δημόσιο χωρίς τις νόμιμες διαδικασίες. Αλλά και δεν πρέπει ποτέ να προσλαμβάνεται συμβασιούχος εάν δεν εξυπηρετεί πραγματικά παροδικές ανάγκες.

ΠτΘ: Δεν νοείται άλλωστε σύμβαση έργου αορίστου χρόνου

Γ.Κ.: Να μην μπούμε στα νομικά, η λογική πάντως της συμβάσεως έργου είναι για μια συγκεκριμένη περίοδο. Αλλά πρέπει να γίνει σαφές και σεβαστό από όλες τις πολιτικές δυνάμεις και το δημόσιο να εξυπηρετήσει σωστά τις ανάγκες του και ο πολίτης να αισθάνεται ότι δεν τον κοροϊδεύουν.

ΠτΘ: Θα προτείνατε στον Πρωθυπουργό το 35ωρο ως λύση στις εργασιακές σχέσεις κ. Κουκιάδη;

Γ.Κ.: Αυτό πιστεύω ότι δεν γίνεται σε μια στιγμή και με απόλυτο τρόπο. Όλα γίνονται σταδιακά και πάντα με διάλογο. Δεν μπορεί λοιπόν μια οικονομία όπως η δική μας να υπερθεματίζει σε αυτές τις διεκδικήσεις. Η μείωση του χρόνου εργασίας, πρέπει να συνδυαστεί και να συμβάλει στην αύξηση της απασχόλησης. Πρέπει να εξεταστούν όλες οι παράμετροι που θα κάνουν αποτελεσματική την είσοδο του 35ώρου. Το 40ωρο όταν μπήκε, έγινε σε συμφωνία με τους εργοδότες και γι΄ αυτό απορροφήθηκε χωρίς κραδασμούς.

ΠτΘ: Σας ευχαριστώ πολύ

Γ.Κ.: Και εγώ σας ευχαριστώ

Δάμων Δαμιανός

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.