Στου 2001 τα γυρισματα…

Είθισται τέτοιες μέρες οι εφημερίδες να κλείνουν το έτος, επιδιδόμενες σε απολογισμούς. Ανασκοπώντας τα περασμένα, μια και υποτίθεται ότι το πέρασμα του χρόνου συντελεί να αποτιμά κάποιος τα πράγματα καλύτερα. Όταν έχει, βέβαια, να αποτιμήσει, αναφερόμενος σε πρόσωπα, έργα και θεσμούς.

Πρόσωπα, έργα και θεσμούς…

Τα πρόσωπα

Θα’ ταν παρήγορο, βέβαια, ξεκινώντας από τα πρώτα να υπήρχε στη Ροδόπη το πρόσωπο, που θα «έκοβε στα δύο τον καιρό».

Παλαιολιθική αντίληψη της ιστορίας θα πει κάποιος. Τα πρόσωπα, που «κόβουν στα δύο τον καιρό» απλώς τυχαίνει να ζουν στο μεταίχμιο της ιστορίας και να συλλαμβάνουν εγκαίρως τους κραδασμούς της. Τέτοια πρόσωπα και τέτοιες τομές αυτός ο τόπος δε φαίνεται ούτε φέτος να γνώρισε.

Εκτός κι αν τομή θεωρηθεί η εμπιστοσύνη, που έδειξε η πολιτεία στη δημότη Ροδόπης, πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ και μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, κ. Χρύσα Μανωλιά να διαχειρισθεί κονδύλια της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας και να εγκαθιδρύσει στον τόπο το «Χωριό των Γεύσεων», για το οποίο και τις υποδομές, που θα μείνουν στον τόπο, δεν έχουμε, ακόμη, τις απαραίτητες πληροφορίες. Ενδεχομένως όμως να γίνει τελικά το έργο των ονείρων μας αφήνοντας ένα αναπτυξιακό έργο –εκτάσεως 180 στρεμμάτων-, αναλόγου ποιότητας και αξίας παρεμβάσεως ανάλογης όσων υπόσχεται, πέραν φυσικά των από τόπο σε τόπο γευστικών εκδηλώσεων, που ως εκδηλώσεις, ημερομηνία έχουν και θα περάσουν Ένα χωριό πραγματικό έρεισμα των Βαλκανίων, πραγματικό τουριστικό πόλο. Τα του μέλλοντος τω μέλλοντι όμως…

Τα έργα

Όσον αφορά στα έργα, το εργοστάσιο Φυσικού Αερίου της ΔΕΗ στην ΒΙ.ΠΕ. Κομοτηνής νομίζουμε ότι κατέχει τα «σκήπτρα».

Μαζί με το έργο του φράγματος Γρατινής, που εγκαινιάστηκαν με λαμπρότητα και τα δύο εφέτος, παρουσία του πρωθυπουργού κ. Κώστα Σημίτη.

Όχι ότι «έσωσαν» την περιοχή από το φάσμα της ανεργίας, αλλά κάτι είναι να ακούγεται η περιοχή μας και ως σημείον μιας ακόμη σημαντικής Εγνατίας, της ενεργειακής, μια και τα όρια ολοκλήρωσης της άλλης, διαρκώς όλο και μετατίθενται.

Για την ανεργία εξάλλου σήμερα, και για το ερχόμενο εξάμηνο εκείνο, που σώζει, είναι η μετάβαση στο υδροκέφαλο κέντρο, όπου σε φουλ τάιμ ρυθμούς ροής χρημάτων, αλλά και ρυθμούς εργασίας κτυπά η καρδιά της Ολυμπιάδας.

Δυστυχώς, Ελλάδα εξακολουθεί να είναι η Αθήνα… Ιδιαίτερα τώρα με τα ολυμπιακά έργα και το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης που, κάλλιστα, Ολυμπιακό μπορεί να ονοματισθεί.

Οι θεσμοί – Το Πανεπιστήμιο-

Οι θεσμοί, που συνέχισαν να συνεισφέρουν επί της ουσίας στον τόπο εξακολουθούν να παραμένουν φυσικά οι ίδιοι. Με πρωτεύοντα το ρόλο κι αυτή τη χρονιά του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, μέσω, της συνεισφοράς στην κοινωνία των φοιτητών του. Αυτού του τόσο ζωτικού για την πόλη κομματιού της, που αφειδώς συνεισφέρει, παράγοντας πολιτισμό, δημιουργώντας, κυρίως, προϋποθέσεις διαλόγου, και με τα έντυπα, που ομάδες πρωτοβουλίας φοιτητών εκδίδουν, και είναι αρκετά.

Ξεκινώντας από την εφημερίδα «Επί Φοιτήσει», συνεχίζοντας με το περιοδικό έντυπο της ομάδας των Κυπρίων φοιτητών, το «Όψεις και απόψεις», την «Άποψη» της Ανεξάρτητης Κίνησης Φοιτητών και την «Αργώ» των φοιτητών του Τμήματος Γλώσσας και Πολιτισμού Παρευξεινίων Χωρών.

Με τη μεγάλη συνεχή συνεισφορά της Κοινότητας Νέων, αυτού του εκλεκτού φορέα της πόλης μας, με τη συνεχή παρουσία, μέσω της έκδοσης κατ’ αρχήν των Συνώρων και της διαρκούς πολιτιστικής παρέμβασης, με διάφορες εκθέσεις και γεγονότα, με αποκορύφωμα του έτους τις «Αλκυονίδες Ημέρες», που γνώρισαν στην πόλη τη ζωγραφική τρυφερότητα και τη νεανική πρωτοτυπία του Νικόλα Μαθιουδάκη και το φερέλπι φωτογράφο Τρύφωνα Κίτσο.

Με τη μεγάλη συνεισφορά των νέων τμημάτων και του ΔΟΣΑ ιδιαίτερα, με τον ακάματο κ. Γιώργο Χατζηκωνσταντίνου και τη συνεχιζόμενη δραστηριότητα της Νομικής υπό την προεδρία του καθηγητή κ. Ιωάννη Σχινά. Με το εξαιρετικό συνέδριο και εφέτος των ιστορικών του Δικαίου, και τους επιστήμονες κύρους που έφεραν ξανά στην πόλη, ο καθηγητής Κωνσταντίνος Πιτσάκης και οι συνεργάτες του.

Η τοπική Αυτοδιοίκηση

Εύσημα όμως σε επίπεδο συνεισφοράς θα πρέπει να αποδοθούν και σε νεοσύστατους καποδιστριακούς δήμους, που άρχισαν να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα της παντελούς έλλειψης υποδομών σταδιακά μεν, αλλά σταθερά, με αποτέλεσμα βαθμιαία να αλλάζει επί τα βελτίω το προφίλ τους.

Δήμος Αιγείρου, Ιάσμου, Μαρώνειας, Σώστου (με αλφαβητική και όχι αξιολογική σειρά) άρχισαν εδώ και καιρό ν’ αλλάζουν έτσι τα δεδομένα στο χώρο τους, με αποτελέσματα όμως, περισσότερο εμφανώς τώρα, ευδιάκριτα. Εκεί που δεν υπήρχαν καν δήμοι, τώρα όχι μόνο έχουν επιλυθεί τα προβλήματα στέγασής τους, όχι μόνο λειτουργούν πλήρως υπηρεσίες, αλλά έχουν καταρτισθεί και τρέχουν αξιοσημείωτα προγράμματα, σ όλους τους παραγωγικούς τομείς.

Περισσότερο αναλυτικά, ο Δήμος Αιγείρου, που φέτος γνώρισε την οδύνη με το θάνατο του Πέτρου Αλμπανίδη, ήδη, ετοιμάζει το καινούριο του κτίριο, και συνεχίζει το αναπτυξιακό του πρόγραμμα με δήμαρχο, το νεαρότατο αλλά με γνώση στα της αυτοδιοίκησης, φίλεργο κι αποτελεσματικό Βαγγέλη Λίτσο.

Στο Δήμο Ιάσμου το καταφύγιο στον Πολύαρνο είναι έτοιμο, η δημοτική επιχείρηση ανάπτυξης δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας με την εταιρεία παραγωγής και εκμετάλλευσης κονιαμάτων, που δημιούργησε, το ΚΑΠΗ του Δήμου γνωρίζει πιένες το ίδιο με το Τουριστικό Περίπτερο, που προσφέρει τα εκλεκτότερα των εδεσμάτων.

Ο Δήμος Μαρώνειας που δοκιμάστηκε φέτος από τη μεγάλη πυρκαγιά στη Μαρώνεια, συνέχισε το δύσκολο έργο της αναβάθμισης των παραλιών του, αλλάζοντας το τοπίο στη μεγαλύτερή του έκταση, δημιούργησε ένα έργο μοναδικής τελειότητας στις Καγκέλες και συστηματικά ασχολήθηκε με την προβολή των αξιοθεάτων του, με την παραγωγή διαφημιστικού υλικού που έδρεψε τις καλύτερες των κριτικών.

Και ο Δήμος Σώστου πρωτοτύπησε παρουσιάζοντας για πρώτη χρονιά φέτος το Φεστιβάλ Κερασιού, ένα πολυπολιτισμικό φεστιβάλ, που “βούλιαξε” το Σώστη από τη μεγάλη προσέλευση κόσμου, ενώ δεν παρέλειψε να καταρτίσει ένα, από τα σημαντικότερα και πλουσιότερα σε περιεχόμενο αθλητικά προγράμματα για τους νεαρούς, κυρίως, δημότες του, προσφέροντας από χορό, θέατρο μέχρι κολύμπι και σκι.

Οι φορείς -Το Κέντρο Λαϊκών Δρωμένων

Το Κέντρο Λαϊκών Δρωμένων, υπό την προεδρεία της κ. Σοφίας Μενεσελίδου, πρωτοστάτησε φέτος στην παραγωγή πολιτιστικών δρωμένων με καταιγιστικούς μάλιστα ρυθμούς, με πλέον ουσιαστικές και ιδιαίτερης αξίας για τη μνήμη της πόλης, τις εκδηλώσεις για την καταγραφή της προφορικής ιστορίας στις γειτονιές του Δήμου, με τελευταία, για εφέτος, αυτή του Κοσμίου. Εκδηλώσεις που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία, είχαν καθολική, σχεδόν, συμμετοχή και απέδωσαν χρησιμότατο υλικό, το οποίο το Κέντρο με τον καλύτερο τρόπο θα αξιοποιήσει.

Από τον μεγάλο αριθμό των υπολοίπων εκδηλώσεων του Κέντρου θα αναφερθούμε σε μια ακόμη, την εκδήλωση τιμής στη μνήμη του Νίκου Ξυλούρη, που, όπως η χήρα του κ. Ουρανία Ξυλούρη, είπε, ήταν κάτι πρωτοφανέρωτο σε συγκίνηση.

Η ΔΕΠΑΚ

Η ΔΕΠΑΚ, με προεξάρχοντα τον Βασίλη Κυπριανίδη, συνεισέφερε και φέτος τα καλύτερα στα «Ελευθέρια», τιμώντας, το κυριότερο, τον σημαντικό Κομοτηναίο συγγραφέα Μισέλ Φάις σε εκδήλωση – παρουσίαση του τελευταίου του αφηγήματος «Aegypius Monachus», ενώ το ίδιο φιλότιμα εργάστηκε και έφερε εις πέρας με επιτυχία τις συνήθεις κατ έτος, εκδηλώσεις του χειμώνα, των “Ελευθερίων” και του καλοκαιριού με επαγγελματικό, πλέον, τρόπο, επαρκέστατα δηλαδή, ως ο καλύτερος των ιδιωτικών φορέων.

Το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.

με πρόεδρο πλέον τον Αναστάσιο Βαβατσικλή, υπερέβη, επίσης, τον γνωστό εαυτό του διοργανώνοντας το Βαλκανικό Συνέδριο Θεάτρου με εκπροσώπους θεατρικών συγγραφέων και σκηνοθετών από χώρες των Βαλκανίων όπως η Αλβανία, η FYROM, η Γιουγκοσλαβία, η Βουλγαρία, αλλά και η Ρουμανία και η Τουρκία.

Οι ολυμπιονίκες – ο ΔΟΝΑ

Οι ανασκοπήσεις όμως δεν είναι φυσικά ό,τι ευκολότερο και επειδή ο συντάκτης του κειμένου δε γνωρίζει αθλητικά θα αναφέρει ως σημαντικό γεγονός ό,τι ένας οποιοσδήποτε αμύητος θα κατέγραφε. Ήτοι την άφιξη στην Κομοτηνή ως προσκεκλημένων και της Δημοτικής Οργάνωσης Νεολαίας Άθλησης Κομοτηνής των Ολυμπιονικών μας κ. Κάχι Καχιασβίλι και Σίμο Παλτσανιτίδη, οι οποίοι επιτυχώς εμύησαν την μαθητιώσα νεολαία στο ολυμπιακό πνεύμα, θεωρητικά έστω, ενθουσιάζοντας.

Οι Πολιτιστικοί σύλλογοι

Συνέχισαν και φέτος ακάθεκτοι τη δράση τους και με το συνήθη τρόπο, ήτοι τη διοργάνωση χορών μία φορά το χρόνο, άρα και εφέτος, κάποιες όμως φορές, προέβησαν και σε εκδηλώσεις κοπής βασιλόπιτας, ήτοι ενεφανίσθησαν δις.

Εντούτοις σημαντική και φέτος ήταν η παρουσία της Πολιτιστικής Κίνησης Ροδόπης, με κορυφαία την παράσταση του «Ανδρόγυνου» του Πλάτωνα σε κείμενο και σκηνοθεσία Τάκη Αλεξίου, ενώ πολύ καλά συγκροτημένες ήταν και οι εκδηλώσεις του Συλλόγου Αρμενίων Κομοτηνής, του Συνδέσμου Φιλολόγων, των Ρόταρυ και του Σοροπτιμιστικού Ομίλου Κομοτηνής, ενώ πολλά συνεισφέρει στη διάδοση και στην εξοικείωση της σπουδαίας φιλοσοφίας των μαθηματικών η περιοδική έκδοση της Μαθηματικής Εταιρείας Ροδόπης με τίτλο “Κ.Καραθεοδωρή”.

Στο πλαίσιο της δράσης των Συλλόγων να επισημάνουμε ακόμη και για τους εκ της επαρχίας προερχόμενους, τους δραστήριους εκείνους συλλόγους που δίδουν διαρκώς το παρόν και με εκδόσεις, ήτοι την έκδοση η «Κερασούντα και το Γαρς» του Συλλόγου Ποντίων Θρυλορίου, που συνεχίζει να ενημερώνει τον ποντιακό ελληνισμό, μεταλαμπαδεύοντας άξια την παράδοσή του στις νεότερες γενιές, όπως και την επανέκδοση της εφημερίδας του «Πολιτιστικού Ομίλου Ξυλαγανής», επισημαίνοντας, εν ολίγοις, τα επιφανέστερα…

Τα γεγονότα στον κόσμο

Η Θράκη είναι όμως και μέρος του κόσμου. Η πτώση των δίδυμων πύργων της Νέας Υόρκης την 11η Σεπτεμβρίου το ίδιο συγκίνησε ως θέμα κι εδώ. Προκαλώντας κάθε είδους συζητήσεις και σχόλια, εγκαλώντας, κυρίως, για μεγαλύτερο ενδιαφέρον προς κάθε περιοχή του πλανήτη, όπου η φτώχεια και η ανέχεια επιτρέπει τη δημιουργία φανατισμών, κάθε είδους, υπενθυμίζοντας εις άπαντας και ενταύθα ότι η ειρήνη και η ευημερία είναι αγαθό, που οφείλουμε πλούσιοι, ως πολυπολιτισμικά όντα, να υπερασπιστούμε.

Στα γεγονότα του κόσμου να απογράψουμε και τα γεγονότα του καιρού… Ήτοι τη βαρειά κακοκαιρία και τις χιονοπτώσεις, απανταχού της Ευρώπης, που στάθηκαν ικανές να αποδείξουν για μία ακόμη φορά την πλήρη ετοιμότητά μας, ως κράτους αλλά και ως πολιτών, δια παν ενδεχόμενον!

Κι αν ομιλούμε για τη δική μας ετοιμότητα μόνον, και όχι των Γερμανών ή των Γάλλων, είναι γιατί, δυστυχώς, εμείς δεν λέμε ότι εξακολουθούμε –δείτε και το χθεσινό “Περιδιαβάζοντας”- να ισχυριζόμεθα ότι είμεθα οι καλύτεροι.

2001 ήταν όμως ευτυχώς και πέρασε… Ώς το τέλος του 2002 απομένουν ακριβώς 365 ημέρες! Ας τις ζήσουμε επ’ αγαθώ! Το καλύτερο θα ‘ναι!!

Τ.Β.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.