30 χρονια «ξενος» στη δευτερη πατριδα του

Λαύριο, Αθήνα, Πειραιάς, Κοζάνη, Κομοτηνή… Αυτοί είναι κάποιοι από τους βασικότερους σταθμούς του κ. Ευάγγελου-Μεχμέτ Οζ, στην 30ετή σχεδόν περιπλάνησή του στη δεύτερη πατρίδα του, την Ελλάδα. Σε νεαρή ηλικία, ο κουρδικής καταγωγής Τούρκος υπήκοος, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την οικογένειά του στην ανατολική Τουρκία και πήρε το δρόμο της προσφυγιάς, με προορισμό τη χώρα μας. Το 1986 εγκαταστάθηκε στο κέντρο υποδοχής προσφύγων του Λαυρίου, ενώ στα χρόνια που ακολούθησαν εργάστηκε στην περιοχή της Αττικής, κυρίως σε οικοδομές, προκειμένου να εξασφαλίσει την επιβίωσή του. Ταυτόχρονα, εξασφάλισε άδεια παραμονής, που από τότε μέχρι σήμερα ανανεώνει κάθε 5 χρόνια. Κατά την περίοδο, που ζούσε και εργαζόταν στην Κοζάνη, παντρεύτηκε και έγινε πατέρας δύο παιδιών, αλλά από το 1998 και ενώ είχε πάρει διαζύγιο, η ανάγκη για εξεύρεση εργασίας τον οδήγησε στην Κομοτηνή, όπου ξαναέφτιαξε τη ζωή του, αποκτώντας ακόμα ένα παιδί, που σήμερα βρίσκεται στην εφηβεία.

Διαδοχικά «σκωτσέζικα ντους» από τον ΟΑΕΔ

Όπως είναι γνωστό, τα οδικά έργα και οι δουλειές της οικοδομής οδηγήθηκαν σε τροχιά κατάρρευσης τα τελευταία χρόνια, με συνέπεια να έχουν συρρικνωθεί οι θέσεις εργασίας που προσφέρει ο κλάδος. Μοιραία, λοιπόν, και ο κ. Οζ αναγκάστηκε να γίνει τακτικός «θαμώνας» των γραφείων του Οργανισμού Απασχόλησης Ανθρώπινου Δυναμικού, προκειμένου να στηριχτεί οικονομικά από τα προβλεπόμενα βοηθήματα για τους ανέργους. Πριν από τρία χρόνια, ενώ είχε χριστεί δικαιούχος βοηθήματος που χορηγείται σε μακροχρόνια ανέργους, ειδοποιήθηκε από τις υπηρεσίες του Οργανισμού ότι θα έπρεπε να επιστρέψει το σχετικό ποσό, συνολικού ύψους 1.000 ευρώ, εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν έχει ελληνική υπηκοότητα. Η ίδια περιπέτεια, με τη μορφή «σκωτσέζικου ντους», επαναλήφθηκε λίγους μήνες αργότερα, όταν αρχικά κρίθηκε δικαιούχος του επιδόματος ανεργίας και στη συνέχεια ενημερώθηκε πρέπει να επιστρέψει τα ποσά, που του χορηγήθηκαν. Κι αυτή τη φορά το «αγκάθι» συνίστατο στο γεγονός ότι δεν είχε ελληνική υπηκοότητα. Όπως εκτιμά ο ίδιος, αυτός είναι και ο λόγος της πρόσφατης άρνησης από τον ΟΑΕΔ για χορήγηση του εποχικού επιδόματος, που δικαιούνται οι οικοδόμοι και οι ασκούντες συναφή επαγγέλματα, όπως του χειριστή μηχανημάτων.

Ευάγγελος-Μεχμέτ Οζ «Τριάντα χρόνια ζω εδώ, αλλά δεν μπορώ να χτίσω δεύτερη πατρίδα»

Αποκλεισμένος, όμως, από τα βοηθήματα του ΟΑΕΔ και έχοντας περιέλθει στη δίνη της ανεργίας, από την οποία είναι αβέβαιο αν και πότε θα καταφέρει να βγει, ο κ. Οζ αδυνατεί πλέον να εξασφαλίσει τα αναγκαία της επιβίωσης για την οικογένειά του. Η ανεργία, βέβαια, πλήττει δυστυχώς το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Εκείνο, όμως, που διακρίνει ως μέγιστη αδικία ο κ. Οζ, είναι ο αποκλεισμός του από μια σειρά από παροχές που έχει θεσπίσει για τους αδύναμους η ελληνική πολιτεία, παρότι ζει και δραστηριοποιείται επί κοντά 30 χρόνια στη χώρα μας. «Εφόσον εκεί δεν μπορούσα να κάνω πατρίδα (Τουρκία), είπα να κάνω εδώ πατρίδα», μας λέει συγκινημένος. «Προσπάθησα όσο μπορούσα να είμαι σωστός», συνεχίζει, «να είμαι ειλικρινής, να είμαι τίμιος, να κάνω την Ελλάδα πατρίδα μου. Δυστυχώς δεν μπόρεσα. Τριάντα χρόνια ζω εδώ, αλλά δεν μπορώ να χτίσω δεύτερη πατρίδα. Πρώτη έτσι κι αλλιώς δεν χτίσαμε, τουλάχιστον δεύτερη να χτίζαμε. Δεν μπόρεσα κι ακόμα δεν μπορώ. Από πριν 30 χρόνια μέχρι σήμερα εγώ ζω με άδεια παραμονής. Μέχρι πότε θα ζήσω με άδεια παραμονής; Με δίνεις δικαίωμα να μπω στην εκκλησία, με δίνεις δικαίωμα να κάνω θρησκευτικό γάμο, με δίνεις δικαίωμα να «κολλάω» ένσημα, με φορολογείς κανονικά σαν έλληνα πολίτη… Τότε γιατί δεν έχω δικαίωμα να πάρω την ελληνική ιθαγένεια;».

Η πρώτη απόπειρά του για πολιτογράφηση έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 κι ενώ δεν είχε συμπληρωθεί 5ετία από την έκδοση της πρώτης άδειας παραμονής. Αποτέλεσμα αυτού ήταν η σχετική αίτηση να απορριφθεί. Επιχείρησε να ξανακάνει τα χαρτιά του, για να αποκτήσει ελληνική υπηκοότητα, την περίοδο που διέμενε στην Κοζάνη, αλλά εξαιτίας εμπαιγμών από δικηγόρους, που όπως υποστηρίζει έπεσε θύμα, για αρκετά χρόνια η υπόθεση έμεινε σε εκκρεμότητα, με αποτέλεσμα να παραμένει ξένος σε μια πατρίδα που ήδη την ένοιωθε δικιά του.

Μια ποινή φυλάκισης εμπόδιο στη χορήγηση της ελληνικής ιθαγένειας

Η τρίτη απόπειρα έγινε το 2010, όταν χωρίς δικηγόρο, συγκέντρωσε και κατέθεσε στις αρμόδιες υπηρεσίες την Κομοτηνή τα σχετικά έγγραφα και την αίτηση πολιτογράφησης. Κι αυτή η προσπάθεια, όμως, έπεσε στο κενό, καθότι διαπιστώθηκε ότι είχε καταδικαστεί σε φυλάκιση 9 μηνών, πράγμα που συνιστά λόγο απόρριψης. Η ποινή της φυλάκισης, όπως υποστηρίζει ο κ. Οζ, του επιβλήθηκε για μια υπόθεση κλοπής δικύκλου, στην οποία ο ίδιος είχε πέσει θύμα. Ήταν στα πρώτα χρόνια, μετά την άφιξή του στη χώρα μας, ενώ δεν γνώριζε καλά καλά την ελληνική γλώσσα, και αποφάσισε να αγοράσει ένα μηχανάκι για να μετακινείται στη δουλειά του. Ο φερόμενος ως κάτοχος του παρέδωσε το μηχανάκι και εισέπραξε το ποσό, που είχε συμφωνηθεί, αλλά μετά από τη συναλλαγή εξαφανίστηκε, δίχως να του χορηγήσει τα απαραίτητα έγγραφα και να γίνει η μεταβίβαση. Ο κ. Οζ βρέθηκε να έχει στην κατοχή του ένα δίκυκλο, που εκ των υστέρων αποδείχτηκε ότι ήταν κλεμμένο, και εξ αυτού του λόγου οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη, με αποτέλεσμα να καταδικαστεί. Τρεις μέρες έμεινε στην φυλακή, αλλά με τη μετατροπή της ποινής σε χρηματική, την οποία κατέβαλε ο ιερέας, που τον είχε βαφτίσει, κατάφερε να εξασφαλίζει την ελευθερία του.

«Όχι 400 ευρώ για δικηγόρο, αλλά ούτε ένα ευρώ δεν έχω αυτή τη στιγμή στο σπίτι μου»

Το καίριο ζήτημα είναι ότι αυτή η υπόθεση τον «κυνηγάει» μέχρι σήμερα, μην επιτρέποντας να ανοίξει μια καινούργια σελίδα για τον εαυτό του και για την οικογένειά του. Μετά από την πρόσφατη απόρριψη του αιτήματος για πολιτογράφηση, ο κ. Οζ απευθύνθηκε σε δικηγόρο, για να ζητήσει συμβουλές, ο οποίος του μετέφερε ότι μονόδρομος για να απεμπλακεί από την περιπέτεια με την καταδικαστική ποινή, είναι να κάνει αίτηση για χορήγηση χάριτος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Τα χρήματα, που του ζήτησε για να αναλάβει την υπόθεση ο συγκεκριμένος δικηγόρος, ανέρχονται σε 400 ευρώ. Όμως «όχι 400 ευρώ, αλλά ούτε ένα ευρώ δεν έχω αυτή τη στιγμή στο σπίτι μου», είναι η αφοπλιστική απάντηση του κ. Οζ, που ευρισκόμενος σε πλήρη απόγνωση πλέον, αποφάσισε να κάνει δημόσια έκκληση σε οποιανδήποτε μπορεί να τον βοηθήσει.

«Ο ελληνικός λαός να ακούσει τη φωνή μου και να με βοηθήσει να μην πέσω σε κακό δρόμο»

Η βοήθεια που ζητάει αφορά είτε στην εξεύρεση εργασίας, για να καλύψει τις άμεσες ανάγκες της οικογένειάς του, είτε σε μια δωρεάν νομική συνδρομή από δικηγόρο, ώστε να βγει από το τέλμα η υπόθεση της πολιτογράφησης. «Εγώ δε ζήτησα η Ελλάδα να μου κάνει σπίτι, να μου δώσει περιουσία», τονίζει σε δραματικό τόνο, σχεδόν βουρκωμένος. «Θέλω ο ελληνικός λαός να ακούσει τη φωνή μου», συνεχίζει, «και να με βοηθήσει να μην πέσω σε κακό δρόμο. Τίποτα άλλο δε ζητάω. Είμαι 30 χρόνια εδώ στην Ελλάδα και δεν έχω πέσει σε κακό δρόμο. Δε θέλω να φτάσω εκεί και να μην πέσουν ούτε τα παιδιά μου. Όπως τίμιος μεγάλωσα, έτσι τίμιος θέλω να πεθάνω. Αλλά να πεθάνω σαν άνθρωπος, όχι σαν σκυλί αδέσποτο. Από τη στιγμή δεν έχω ελληνική ιθαγένεια, είμαι ένα σκυλί αδέσποτο. Είμαι ένα τίποτα εδώ στην Ελλάδα. Δεν αναγνωρίζομαι πουθενά. Και με τα ένσημα, δηλαδή, που μου έχουν «κολλήσει» εδώ-6.000 ένσημα- δεν ξέρω αν μπορώ να πάρω αύριο-μεθαύριο σύνταξη. Τι πρέπει να κάνω; Παρακαλώ την ελληνική δημοκρατία κάτι να κάνει οπωσδήποτε».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.