«Το υπουργειο ηταν ανετοιμο να στηριξει τη συγχωνευση των μοναδων κοινωνικης φροντιδας της περιφερειας μας»

Συγχωνευμένες από τον Οκτώβρη του 2013 οι μονάδες κοινωνικής φροντίδας της περιφέρειας μας, ήτοι το Ίδρυμα Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Παιδιών της Κομοτηνής, τα Θεραπευτήρια Χρονίων Παθήσεων Καβάλας και Δράμας και τα Κέντρα Προστασίας του Παιδιού Καβάλας και Δράμας λειτουργούν πλέον ως Κέντρο Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης, με έδρα την Καβάλα, ενώ σε αυτά αναμένεται να προστεθούν το πρώην Ψυχολογικό Κέντρο της Ξάνθης αλλά και τα ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ της Αλεξανδρούπολης, της Κομοτηνής, της Ξάνθης και της Ορεστιάδας. Μια σειρά ωστόσο από προβλήματα λόγω της γνωστής γραφειοκρατίας δυσχεραίνουν τη λειτουργία του κέντρου, ενώ οι ανάγκες παιδιών και περιθαλπόμενων παραμένουν.

 

Η πρόεδρος του κέντρου, κ. Μαρίνα Φιλιππίδου μίλησε στον «Παρατηρητή της Θράκης» για τις διευκολύνσεις που προκύπτουν από τη συγχώνευση αλλά «κολλάνε» στην ανετοιμότητα του υπουργείου να στηρίξει το εν λόγω εγχείρημα –μόλις τον Φεβρουάριο εγκρίθηκε ο ενιαίος προϋπολογισμός, ενώ δεν έχει εγκριθεί ακόμα επίσημα ο οργανισμός–, με αποτέλεσμα υπάρχοντα κονδύλια να παραμένουν αδιάθετα λόγω γραφειοκρατίας, και για τις υπηρεσίες που προσφέρει το κέντρο σε ενήλικες με αναπηρία, ηλικιωμένους και παιδιά με ψυχολογικά προβλήματα ή κακοποιημένα και από ακατάλληλο οικογενειακό περιβάλλον.

 

Επίσης αναφέρθηκε στις διαφορές με ιδρύματα του εξωτερικού, ήτοι στην ύπαρξη μητρώου ανάδοχων οικογενειών, το οποίο όπως είπε «ήδη έχει αρχίσει και για την Ελλάδα από το ΕΚΚΑ (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης)» και την ύπαρξη ενός νοσηλευτή για κάθε παιδί, η οποία θα συνέβαλλε σημαντικά στη φροντίδα και την προστασία των παιδιών αλλά και στο γενικότερο μείζον πρόβλημα της έλλειψης προσωπικού.

 

«Από τις 7 Οκτωβρίου 2013 έχουν συγχωνευθεί όλες οι μονάδες κοινωνικής φροντίδας της περιφέρειάς μας»

 

ΠτΘ: Κυρία Φιλιππίδου, γνωρίζουμε ότι είναι υπό την εποπτεία σας όλες οι δομές κοινωνικής πρόνοιας της περιφέρειας, επίπονο και δύσκολο μάλλον έργο…

Μ.Φ.: Από τις 7 Οκτωβρίου 2013 έχουν συγχωνευθεί όλες οι μονάδες κοινωνικής φροντίδας της περιφέρειάς μας. Δηλαδή το Ίδρυμα Αποθεραπείας και Αποκατάστασης Παίδων της Κομοτηνής, τα Θεραπευτήρια Χρονίων Παθήσεων Καβάλας και Δράμας και τα Κέντρα Προστασίας του Παιδιού Καβάλας και Δράμας. Είναι πέντε μονάδες που πλέον έχουν ένα ενιαίο επταμελές διοικητικό συμβούλιο. Μάλιστα, από τον Ιανουάριο του 2015 θα προστεθεί και το έκτο παράρτημα που είναι το πρώην Ψυχολογικό Κέντρο της Ξάνθης. Επίσης, ενδέχεται –αυτό το μήνα θα ψηφιστεί– να προστεθούν τα ΚΕΚΥΚΑΜΕΑ της Αλεξανδρούπολης, της Κομοτηνής, της Ξάνθης και της Ορεστιάδας.

 

ΠτΘ: Είναι αποτελεσματικό αυτό το διαπεριφερειακό σχήμα;

Μ.Φ.: Ήταν ένα πάρα πολύ δύσκολο εγχείρημα. Το υπουργείο ήταν ανέτοιμο να μας υποστηρίξει. Από τον Οκτώβριο του 2013 που λειτούργησε αυτό το σχήμα, μόλις τον Φεβρουάριο του 2014 εγκρίθηκε ο ενιαίος προϋπολογισμός και αρχίσαμε να πληρώνουμε τους προμηθευτές. Επίσης, δεν έχει εγκριθεί ακόμα ο οργανισμός που θα θέτει ποιες είναι οι αρμοδιότητες και έναν χρόνο λειτουργούμε έτσι. Από τον Φεβρουάριο και μετά λοιπόν προσπαθούμε ταυτόχρονα με τις υπηρεσίες στους περιθαλπόμενους να βελτιώσουμε και να ανακαινίσουμε τις δομές.

Είναι δύσκολο αλλά δεν είναι ακατόρθωτο. Το πρόβλημά μας είναι ότι δεν υπάρχει προσωπικό. Προσωπικό στην έδρα μας, την Καβάλα, έρχεται από την Κομοτηνή. Τους ευχαριστώ πάρα πολύ όλους τους συνεργάτες στη δουλειά γιατί υπερβάλλουν τους εαυτούς τους. Η κ. Αρετή Γκότση, πρώην διευθύντρια της Κομοτηνής είναι πλέον διευθύντρια όλου του κέντρου. Αν είχαμε προσωπικό, κυρίως διοικητικό, δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα.

 

«Συνολικά φιλοξενούμε πάνω από 300 περιθαλπόμενους και παιδιά»

 

ΠτΘ: Ποιος είναι ο αριθμός των ατόμων που φροντίζετε και το έργο σας δυσχεραίνεται από την οικονομική κρίση;

Μ.Φ.: Οι υπηρεσίες σε όλα τα παραρτήματα όχι μόνο δεν έχουν μειωθεί αλλά, μάλιστα, έχουν βελτιωθεί. Στην Κομοτηνή φιλοξενούνται 44 παιδιά και ενήλικες, μεγάλα παιδιά δηλαδή με πολύ βαριές αναπηρίες. Στη Δράμα είναι 55 ενήλικες με αναπηρία και 55 ηλικιωμένοι. Στο Κέντρο Προστασίας Παιδιού της Δράμας είναι 50 αγόρια, κακοποιημένα και από ακατάλληλο οικογενειακό περιβάλλον. Στην Ελευθερούπολη είναι άλλοι 55 ενήλικες με αναπηρία και στην Καβάλα άλλα 40 παιδιά κακοποιημένα και από ακατάλληλο οικογενειακό περιβάλλον. Συνολικά δηλαδή φιλοξενούμε πάνω από 300 περιθαλπόμενους και παιδιά. Οι υπηρεσίες μας δεν έχουν ελαττωθεί παρά το ότι έχει ελαττωθεί το προσωπικό μας γιατί έχουν βγει πάρα πολλοί στη σύνταξη. Έχουμε πάρει επικουρικό προσωπικό 21 ατόμων μέσα στο 2014 και είμαστε από τα λίγα κέντρα που πήραμε τόσο πολλά άτομα ενώ για το 2015 έχουμε κάνει τη διαδικασία να πάρουμε άλλα 30 άτομα. Έχουμε κάνει πάρα πολλά πράγματα για τα παιδιά, πέρα από τις κατασκηνώσεις, είχαμε οργανώσει τουρνουά των ομάδων της περιφέρειάς μας στο οποίο συμμετείχαν τα παιδιά της Καβάλας και της Δράμας που είναι σε καλύτερη νοητική κατάσταση, ενώ έχουμε συμμετάσχει και σε πανελλήνια συνάντηση χορού.

 

«Είμαστε άμισθοι, κι εγώ και τα υπόλοιπα μέλη του επταμελούς ΔΣ. γίνεται έτσι οικονομία αλλά όχι δίκαια γιατί δεν υπάρχουν άλλοι ομόλογοι άμισθοι σε όλη την Ελλάδα»

 

ΠτΘ: Θεωρείτε πως τελικά αποδείχτηκε χρήσιμη αυτή η μεταρρύθμιση;

Μ.Φ.: Αυτό έγινε κυρίως επειδή υπήρχαν πέντε ξεχωριστά διοικητικά συμβούλια σε πέντε ιδρύματα και πληρωνόντουσαν. Εγώ είμαι άμισθη, όπως και τα υπόλοιπα μέλη του επταμελούς ΔΣ. Εκεί έγινε η οικονομία αλλά δεν είναι δίκαιο γιατί δεν υπάρχει άλλος απλήρωτος πρόεδρος σε όλη την Ελλάδα. Ο προϋπολογισμός μας είναι πάνω από 5 εκατομμύρια οπότε η ευθύνη είναι πάρα πολύ μεγάλη. Αλλά, εκτός αυτού, η συγχώνευση έγινε ώστε τα χρήματα του ενός φορέα να μπορούν να αξιοποιηθούν και σε άλλους φορείς. Γι’ αυτό γκρινιάζει και η Δράμα εξάλλου, καθώς θεωρεί ότι το αποθεματικό της δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιηθεί για άλλο ίδρυμα, πράγμα με το οποίο εγώ δεν συμφωνώ. Ένας ακόμα λόγος ήταν και η εύκολη μετακίνηση του προσωπικού ώστε να καλυφθούν οι υπόλοιπες δομές. Για παράδειγμα εμείς μεταφέραμε δύο άτομα για τη διοίκηση από την Καβάλα στη Δράμα και από την Κομοτηνή στην Καβάλα. Το υπόλοιπο νοσηλευτικό προσωπικό που υπηρετεί τους περιθαλπόμενους έμεινε στο παράρτημά του.

 

«Αυτό που επιδιώκουν στο εξωτερικό και πρέπει και εμείς να το υιοθετήσουμε είναι να υπάρχουν ανάδοχες οικογένειες»

 

ΠτΘ: Ιδιωτικές χορηγίες δέχεστε;

Μ.Φ.: Πάρα πολλές. Και για τον λόγο αυτό θέλουμε πάρα πολύ να έχουμε εξωστρέφεια. Στην Καβάλα έχουμε τρομερή εξωστρέφεια και πάρα πολλές δωρεές. Σε ό,τι αφορά το ίδρυμα της Κομοτηνής, υπάρχουν μεν δωρεές αλλά λιγότερες και για τον λόγο αυτό θα ήθελα να διοργανώσουμε εκδηλώσεις ώστε να έρθει ο κόσμος και να μας μάθει. Στην Καβάλα, εξάλλου, που ήμουν και πρόεδρος πέρσι στο παράρτημα, εδώ και δύο χρόνια έχουν αρχίσει να μας μαθαίνουν. Όλα τα ιδρύματα ήταν ξεχασμένα, εμείς θέλουμε όμως να τα μαθαίνει ο κόσμος γιατί καμιά φορά δημιουργούνται και παρεξηγήσεις, ότι «οι περιθαλπόμενοι τυχαίνουν κακής μεταχείρισης» ή «ότι οι συνθήκες δεν είναι καλές».

 

ΠτΘ: Αναφέρατε ότι περιθάλπετε και κακοποιημένα παιδιά… Είναι τόσο μεγάλος ο αριθμός τους;

Μ.Φ.: Εγώ όταν έγινα πρόεδρος, τον Σεπτέμβρη του 2012, στην Καβάλα ήταν 16 παιδιά –αγόρια και κορίτσια–, ενώ σήμερα είναι 40. Μάλιστα, μας ζητάνε κι άλλες αιτήσεις από εισαγγελείς αλλά δεν μπορούμε να τις δεχτούμε γιατί έχουμε γεμίσει. Στη Δράμα είναι 55 αγόρια. Προέρχονται από ακατάλληλο οικογενειακό περιβάλλον με γονείς που είναι στη φυλακή, που είναι ψυχικά ασθενείς, που τα έχουν κακοποιήσει και βιάσει.

 

ΠτΘ: Υπάρχουν αντίστοιχες δομές για κακοποιημένα παιδιά στο εξωτερικό;

Μ.Φ.: Αυτό που επιδιώκουν στο εξωτερικό είναι να υπάρχουν ανάδοχες οικογένειες. Υπάρχει μητρώο ανάδοχων γονέων, που κι εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε και ήδη έχει αρχίσει από το ΕΚΚΑ (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης). Ο εισαγγελέας όταν βλέπει ένα παιδί που πρέπει να αφαιρεθεί η επιμέλειά του από τους γονείς σ’ αυτό απευθύνεται. Εμείς, από τον Σεπτέμβριο μέχρι και σήμερα έχουμε κάνει 10 αναδοχές, τις προωθούμε πάρα πολύ και είχαμε και ενδιαφερόμενους και από την Κομοτηνή.

 

«Εχουμε χρήματα, θα μπορούσαμε να προσλάβουμε αλλά μας επιτρέπουν μόνο μέχρι έναν ορισμένο αριθμό»

 

ΠτΘ: Πώς είναι να ασχολείται κάποιος καθημερινά με τόσο δύσκολες περιπτώσεις συνανθρώπων, τους περιθαλπόμενους τους ξέρετε όλους;

Μ.Φ.: Ναι. Πολύ συχνά έρχομαι και στην Κομοτηνή και πηγαίνω και στη Δράμα. Τους έχω μάθει όλους, και τους ηλικιωμένους και τα παιδιά. Απλά στην Κομοτηνή είναι πολύ βαριές περιπτώσεις που δεν μπορούν να αντιληφθούν, είναι μόνο οκτώ παιδιά που πηγαίνουν σχολείο, ενώ μερικά είναι και κλινήρη.

 

«Πολλές φορές, με εισήγηση και άδεια του γιατρού, παιδιά με τάσεις αυτοκαταστροφής πρέπει να είναι δεμένα»

 

Σε σχέση με τα κλουβιά στη Βόρεια Πελοπόννησο που είπατε, να ενημερώσω ότι στην Κομοτηνή υπάρχουν πάρα πολλές περιπτώσεις, που τα ίδια τα παιδιά καταστρέφουν τον εαυτό τους και πολλές φορές, με εισήγηση και άδεια του γιατρού, πρέπει να είναι δεμένα. Η αλήθεια είναι ότι στο εξωτερικό είναι λίγο καλύτερα τα πράγματα. Εκεί όμως υπάρχει ένας νοσηλευτής για το κάθε παιδί και είναι συνέχεια μαζί του. Σε αυτή την περίπτωση δεν χρειάζεται να δεθεί το παιδί. Τα χρόνια αυτά νοσήματα είναι πάρα πολύ δύσκολα για την Ελλάδα, η δημόσια διοίκηση νοσεί γιατί δεν υπάρχει προσωπικό. Εμείς έχουμε χρήματα, θα μπορούσαμε να προσλάβουμε αλλά μας επιτρέπουν μόνο μέχρι έναν ορισμένο αριθμό. Αυτό είναι θέμα του ελληνικού κράτους. Έχουμε ζητήσει και από την κινητικότητα, έχουν φύγει κοινωνικοί λειτουργοί από την Εργατική Εστία αλλά δεν τους έφεραν στην πρόνοια. Εμείς ζητάμε συνέχεια, έχω πάει μέχρι και στον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης κ. Κυριάκο Μητσοτάκη.

 

«Είμαστε καλύτεροι από το “Χαμόγελο του Παιδιού”»

 

Εμείς είμαστε καλύτεροι από το «Χαμόγελο του Παιδιού», όχι γιατί μόνο προσφέρουμε στέγη. Το «Χαμόγελο του Παιδιού» προβάλλεται από τη δημόσια τηλεόραση, ενώ το δικό μας έργο δεν προβάλλεται. Εμείς έχουμε παιδιά από τριών ετών μέχρι και φοιτήτριες. Στο «Χαμόγελο του Παιδιού» φιλοξενούνται για μικρό χρονικό διάστημα, δεν μπορούν να παραμείνουν. Σε εμάς τα παιδιά μπορούν να μείνουν μέχρι να μεγαλώσουν.

 

«Αν είχαμε διοικητικό προσωπικό θα είχαμε πληρώσει όλους τους προμηθευτές»

 

Δυσκολευόμαστε να πληρώσουμε τους προμηθευτές. Και επειδή η διοίκηση της Κομοτηνής δεν είχε διοικητή και πλήρωναν ελάχιστα με εξουσιοδότηση από τον υπουργό, από τον Φεβρουάριο του 2014 μέχρι τώρα έπρεπε να πληρώσουμε πάρα πολλά στους προμηθευτές. Έχουμε πληρώσει μέχρι στιγμής 1.800.000, έχουν μείνει κάτι υπόλοιπα, είμαστε σε πολύ καλό δρόμο και αν είχαμε διοικητικό προσωπικό θα τους είχαμε πληρώσει όλους γιατί χρήματα έχουμε.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.