Τουριστικος προορισμος για αυτοκινουμενα τροχοσπιτα…
Μία μορφή διακοπών, που διαδίδεται ραγδαία και κερδίζει διαρκώς φίλους στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, είναι οι διακοπές με αυτοκινούμενα τροχόσπιτα. Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, οι λάτρεις των διακοπών αυτού του είδους μάλλον βρίσκονται υπό διωγμό στην Ελλάδα, παρά απολαμβάνουν τις στοιχειώδεις παροχές και διευκολύνσεις. Και όταν γίνεται λόγος για διευκολύνσεις, εννοείται σχεδόν αποκλειστικά η ίδρυση χώρων για την εγκατάσταση των αυτοκινούμενων τροχόσπιτων.
Με σκοπό τα ταράξει τα «λιμνάζοντα ύδατα», η Ελληνική Λέσχη Αυτοκινούμενων Τροχόσπιτων, η οποία ιδρύθηκε το 2007 και αριθμεί σήμερα γύρω στα 300 μέλη, απευθύνθηκε πρόσφατα στο Υπουργείο Τουρισμού, ζητώντας από αυτό να αναλάβει πρωτοβουλίες ενθάρρυνσης της συγκεκριμένης μορφής διακοπών στον ελλαδικό χώρο. Ανταποκρινόμενο το Υπουργείο, παρενέβη στην ΚΕΔΕ για να αποστείλει σε όλους τους δήμους της χώρας το ενημερωτικό έγγραφο της ΕΛΑΤ, όπου περιγράφονται στοιχειώδεις υποδομές που απαιτεί η λειτουργία χώρων στάθμευσης αυτοκινούμενων τροχόσπιτων. Στο επίμαχο έγγραφο υπάρχει η παρότρυνση προς τους δήμους να προωθήσουν τη νέα αυτή μορφή τουρισμού προς όφελος της τοπικής και της εθνικής οικονομίας.
Οι προδιαγραφές των Σταθμών Εξυπηρέτησης Αυτοκινούμενων Τροχόσπιτων
Οι επίμαχοι χώροι, που ονομάζονται Σταθμοί Εξυπηρέτησης Αυτοκινούμενων Τροχόσπιτων(ΣΕΑΤ), δημιουργούνται, κατά τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές, σε έναν επίπεδο χώρο με διαγραμμίσεις, χωρίς ιδιαίτερες εγκαταστάσεις. Υποστηρίζονται από προσωπικό, το οποίο αναλαμβάνει να ασκήσει έλεγχο ή να εισπράξει το αντίτιμο της παραμονής, ή λειτουργούν και χωρίς προσωπικό, με την εγκατάσταση ειδικών κερματοδεκτών. Οι ελάχιστες υποδομές για να λειτουργήσει ένας Σ.Ε.Α.Τ. είναι: 1) μία ή περισσότερες παροχές νερού (δεν είναι απαραίτητο να είναι πόσιμο), 2) μία και μόνο υποδομή για τα μαύρα λύματα (χημικές τουαλέτες) και 3) μία και μόνο υποδομή για τα γκρίζα λύματα (μπάνιου-κουζίνας). Πέρα όμως από τις παραπάνω απαραίτητες υποδομές, πολλοί σταθμοί προσφέρουν επιπλέον ηλεκτρικό ρεύμα για τα αυτοκινούμενα και ασφάλεια με περίφραξη του χώρου ή με τη λειτουργία κάμερας. Το κόστος στάθμευσης και διαμονής κυμαίνεται από 2 μέχρι 10 ευρώ για κάθε μέρα ανάλογα με τις προσφερόμενες υπηρεσίες, ενώ για κάθε αυτοκινούμενο απαιτείται έκταση περίπου 30 τετραγωνικών και οπωσδήποτε διάδρομοι για τις μετακινήσεις των οχημάτων κατά την άφιξη και αναχώρηση. Η παραμονή αυτοκινουμένων σε αυτούς τους χώρους ορίζεται μέχρι τρεις μέρες.
Σίσσυ Χριστοδουλάκη «Η δημιουργία Σταθμών Εξυπηρέτησης Αυτοκινούμενων Τροχόσπιτων στη χώρα μας θα προσελκύσει σημαντικό αριθμό τουριστών της συγκεκριμένης κατηγορίας»
Οι παραπάνω σταθμοί έχουν την τιμητική τους σήμερα σε ολόκληρη την Ευρώπη, αλλά και στη γειτονική Τουρκία, σύμφωνα με την Πανελλήνια Λέσχη, με αποτέλεσμα τη ραγδαία ανάπτυξη της συγκεκριμένης μορφής τουρισμού. Μιλώντας στον «ΠτΘ», η γραμματέας της Λέσχης, κ. Σίσσυ Χριστοδουλάκη, αποκάλυψε ότι μόνο στη Γαλλία κινούνται γύρω στα 10 εκατομμύρια αυτοκινούμενα τροχόσπιτα. Οι λάτρεις των διακοπών με τροχόσπιτο έχουν δημιουργήσει ένα πανευρωπαϊκό δίκτυο ενημέρωσης γύρω από τα προσβάσιμα σε αυτούς σημεία ανά την επικράτεια κάθε χώρας. Από τη σχετική λίστα απουσιάζει βέβαια η χώρα μας, στην οποία η συγκεκριμένη μορφή διακοπών είναι απαγορευτική. Στο δημοφιλές www.campingcar-infos.com αναφέρεται ρητά ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει ειδικούς χώρους για τα αυτοκινούμενα τροχόσπιτα. Την ίδια ώρα, το ενδιαφέρον των ξένων εμφανίζεται έντονο για τη χώρα μας, όπως μας επιβεβαιώνει η κ. Χριστοδουλάκη. «Μας ρωτάνε συνεχώς», τονίζει χαρακτηριστικά. «Και η ερώτηση που μας κάνουν οι ευρωπαϊκές οργανώσεις και η διεθνής ομοσπονδία είναι ακριβώς αυτή», συνεχίζει, «γιατί δεν έχετε επίσημους χώρους στάθμευσης;».
Η κ. Χριστοδουλάκη εμφανίστηκε πεπεισμένη ότι η δημιουργία Σταθμών Εξυπηρέτησης Αυτοκινούμενων Τροχόσπιτων στη χώρα μας θα προσελκύσει σημαντικό αριθμό τουριστών της συγκεκριμένης κατηγορίας, οι οποίοι θα τονώσουν την οικονομία των περιοχών που κάθε φορά θα επισκέπτονται. Πρόκειται, μάλιστα, για τουρίστες με πολυεπίπεδα ενδιαφέροντα, που δεν περιορίζονται σε συμβατικούς προορισμούς, όπως είναι οι παραλίες. «Κάποιος που θα έρθει στη Θράκη με τροχόσπιτο δεν θα πάει μόνο στην παραλία», σημείωσε η κ. Χριστοδουλάκη, «θα επισκεφτεί και την Ξάνθη, την Κομοτηνή, τα καταπληκτικά λουτρά, το δάσος της Δαδιάς κ.ά». «Το μόνο που δεν πληρώνουν είναι ξενοδοχείο», επισήμανε, «αλλά ψωνίζουν από τα super market, τρώνε στις ταβέρνες, μπαίνουνε στα λεωφορεία, αγοράζουν πετρέλαιο από το βενζινάδικο, αγοράζουν δώρα για να τα πάνε πίσω στην πατρίδα τους».
Κλείνοντας, η γραμματέας της Ελληνικής Λέσχης Αυτοκινούμενων Τροχόσπιτων προέτρεψε με τη σειρά τις διοικήσεις των δήμων να εστιάσουν με προσοχή στο επίμαχο ζήτημα, υπενθυμίζοντας ότι η δημιουργία ΣΕΑΤ στα όρια αρμοδιοτήτων τους δεν προϋποθέτει περίπλοκες γραφειοκρατικές διαδικασίες, υπερβολικές παροχές ή μεγάλες εκτάσεις φιλοξενίας. Ταυτόχρονα, διαβεβαίωσε ότι η ΕΛΑΤ θα σταθεί αρωγός σε όποιον δήμο τολμήσει να κάνει την επένδυση στην προτεινόμενη μορφή τουρισμού, ενώ σε επικοινωνιακό επίπεδο θα συνδράμει ώστε να καταχωρηθεί άμεσα στον ευρωπαϊκό «χάρτη» με τα σημεία, που είναι προσβάσιμα για τους λάτρεις τέτοιου είδους διακοπών.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
