Καταγγελιες-σοκ απο τον Αλεξ Ταξιλδαρη

Το βραβείο «Μάθημα Ζωής» της Ένωσης «Μαζί για το Παιδί» απονέμεται σε προσωπικότητες από ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, που υπερβαίνουν το «εγώ» και προσφέρουν εθελοντικά στο «εμείς» αξιόλογο και διαχρονικό έργο, αποτελώντας παράδειγμα προς μίμηση. Το συγκεκριμένο βραβείο, το οποίο θεσπίστηκε με πρωτοβουλία της Ένωσης το 2011, ώστε να αναδείξει το έργο αφανών ηρώων της κοινωνίας μας, απονεμήθηκε φέτος στον κομοτηναίο παραολυμπιονίκη, κ. Άλεξ Ταξιλδάρη, όπως αναγράφηκε χθες στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας μας, στο www.paratiritis-news.gr- εις αναγνώριση των αθλητικών του διακρίσεων, αλλά κυρίως του αγώνα του, μέσω των σωματείων «Περπατώ» και «Ηρόδικος», για εξασφάλιση συνθηκών αυτόνομης και αξιοπρεπούς διαβίωσης για τα άτομα αναπηρίας. Μαζί με τον κ. Ταξιλδάρη βραβεύτηκε με το βραβείο «Έργο Ζωής» η κ. Ελπινίκη Βελεγράκη από τα Χανιά, που από το 1995 αφιέρωσε τη ζωή της στην ίδρυση του Κέντρου Ημερήσιας Φροντίδας και Απασχόλησης Ατόμων με Αναπηρία, με σκοπό να συμβάλλει σε μια καλύτερη και αξιοπρεπή ζωή των ατόμων με αναπηρία και των οικογενειών τους.

«Την επόμενη φορά να μπω τουλάχιστον με αξιοπρέπεια», είχε ευχηθεί ο Άλεξ Ταξιλδάρης το 2011

Η τελετή απονομής των δύο βραβείων πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη στο κτίριο της Παλιάς Βουλής στην Αθήνα, που σήμερα λειτουργεί ως Μουσείο, στο ίδιο κτίριο που πριν από 2,5 περίπου χρόνια ο κομοτηναίος παραολυμπιονίκης είχε παραλάβει το βραβείο «Νησίδες Ποιότητας» από το Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. Κάρολο Παπούλια. Σε εκείνη την τελετή είχε προκαλέσει αίσθηση η καυστική παρέμβαση του κ. Ταξιλδάρη, με αφορμή τη διαπίστωση ότι το κτίριο της Παλιάς Βουλής δεν πληρούσε τους όρους προσβασιμότητας για άτομα με αναπηρία. Χαρακτηριστική μάλιστα ήταν και η ευχή, την οποία έκανε, με αφορμή αυτήν την εμπειρία του. «Την επόμενη φορά, που θα μπω στο κτίριο της Παλιάς Βουλής», ευχήθηκε, «να μπω τουλάχιστον με αξιοπρέπεια».

Η νέα δυσάρεστη έκπληξη και το δίλημμα στην είσοδο της Παλιάς Βουλής

Κι όμως, η επόμενη φορά, που απείχε δυόμιση ολόκληρα χρόνια από εκείνη την πρώτη παρουσία του στην Παλιά Βουλή, επιφύλασσε στον κ. Ταξιλδάρη μια εξίσου δυσάρεστη έως εξοργιστική έκπληξη. Προσεγγίζοντας το κτίριο και διαπιστώνοντας ότι οι όροι προσβασιμότητας παραμένουν οι ίδιοι, που συνάντησε το Νοέμβριο του 2011, ο Κομοτηναίος παραολυμπιονίκης αμφιταλαντεύτηκε, όπως αποκάλυψε στον «ΠτΘ», για το αν θα έπρεπε να δεχθεί να εισέλθει στο κτίριο και να παραλάβει το βραβείο ή να αποχωρήσει, εις ένδειξη διαμαρτυρίας. «Ή έπρεπε να μείνω έξω, να μην πάρω το βραβείο και να κατηγορηθώ ίσως ότι είμαι αντιδραστικός και δεν ξέρω τι άλλο», μας εξήγησε, ή «έπρεπε να μπω μέσα, να παραλάβω το βραβείο και να τα πω». «Επέλεξα το δεύτερο και νομίζω ότι έκανα σωστά», προσέθεσε, «γιατί ευαισθητοποιήθηκαν δύο-τρεις φορείς και είπαν ότι θα εξασφαλίσουν τουλάχιστον το οικονομικό κόστος των παρεμβάσεων, αφού εξασφαλιστεί το γραφειοκρατικό κομμάτι».

«Νέα σφαλιάρα», δυόμισι χρόνια μετά – Το κυνήγι» των «μαϊμού» ανάπηρων, στο οποίο έχει επιδοθεί με ζήλο η ελληνική πολιτεία, λειτουργεί ως πρόσχημα ώστε να θίγονται οι πραγματικά ανάπηροι

Σημειώνεται ότι στην προχθεσινή νέα παρέμβασή του, ο κ. Ταξιλδάρης υπενθύμισε την περιπέτεια που είχε ζήσει στο ίδιο κτίριο πριν από 2,5 χρόνια, ενώ χαρακτήρισε «νέα σφαλιάρα» αυτήν που επαναλήφθηκε δυστυχώς την Τετάρτη. Εκείνο, που επικαλέστηκαν οι αρμόδιοι του Μουσείου είναι ότι έχει γίνει σχετική όχληση στο Υπουργείο Πολιτισμού, προκειμένου να δοθεί άδεια για παρεμβάσεις, αλλά το Υπουργείο προς το παρόν δεν το έχει επιτρέψει. Μιλώντας στον «ΠτΘ», ο κ. Ταξιλδάρης διευκρίνισε πως η κριτική του δε στρεφόταν εναντίον της διοίκησης του Μουσείου, παρατηρώντας όμως ότι «για μένα με κάποιον τρόπο δε θα έπρεπε να υπάρχει άδεια λειτουργίας αυτού του χώρου, αφού απευθύνεται σε όλον τον κόσμο ενώ δεν είναι προσβάσιμο», για να προσθέσει ότι τουλάχιστον δεν πρέπει να γίνονται τέτοιου είδους εκδηλώσεις στο κτίριο, όσο δε λύνεται το γραφειοκρατικό σκέλος της υπόθεσης.

Κι αν η παραπάνω περιπέτεια του κομοτηναίου παραολυμπιονίκη αρκεί από μόνη της να εξοργίσει κάθε στοιχειωδώς ευαισθητοποιημένο πολίτη, τι μπορεί να πει κανείς για τη δεύτερη «σφαλιάρα», που δέχτηκε ο ίδιος άνθρωπος το πρωί της ίδιας ημέρας, λίγο πριν αναχωρήσει από την Κομοτηνή για να βραβευτεί για το έργο του στην Αθήνα. Οι καταγγελίες του, που αφορούν στην αντιμετώπιση που του επιφύλαξαν οι γιατροί της επιτροπής πιστοποίησης αναπηρίας, δεν εξοργίζουν μόνο αλλά σοκάρουν.

Παρότι πρόκειται για έναν άνθρωπο που είναι 14 χρόνια τετραπληγικός, πτυχιούχος γιατρός και γνωστός στο πανελλήνιο για τις 3 συμμετοχές του σε Παραολυμπιακούς Αγώνες, αλλά και για τις διακρίσεις με τις οποίες έκανε υπερήφανη την Ελλάδα, ο κ. Ταξιλδάρης δεν απέφυγε την «προκρούστεια κλίνη» των ΚΕΠΑ, για την οποία αμέτρητες καταγγελίες έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια. Ξεκινώντας την περιγραφή της αλγεινής εμπειρίας, που βίωσε στο ΚΕΠΑ Κομοτηνής, ξεκαθάρισε ότι δεν αντιτίθεται στο καινούργιο σύστημα πιστοποίησης της αναπηρίας, που αποσκοπεί στην εξυγίανση της όλης διαδικασίας, αντέτεινε με έμφαση όμως πως σε πολλές περιπτώσεις η πιστοποίηση θα μπορούσε να γίνεται πολύ πιο γρήγορα και εύκολα, χωρίς να ταλαιπωρούνται οι εξεταζόμενοι. Επισήμανε δε την προσωπική του γνώμη ότι το «κυνήγι» των «μαϊμού» ανάπηρων, στο οποίο έχει επιδοθεί με ζήλο τα τελευταία χρόνια η ελληνική πολιτεία, λειτουργεί ως πρόσχημα ώστε να θίγονται τα άτομα που πραγματικά έχουν αναπηρία.

Διηγούμενος την προσωπική του εμπειρία το πρωί της Τετάρτης, ξέσπασε εναντίον των γιατρών, που ανάλαβαν να τον εξετάσουν, διαβλέποντας ότι μοναδικό σκοπό τους είχαν να «κόψουν» άτομα, παρά να εξυπηρετήσουν. «Δεν είναι δυνατόν ο γιατρός να μου κάνει νευρολογική εξέταση στα κάτω άκρα, για να δει αν αντιδρούν, την ώρα που εγώ έχω σπαστικότητα και ούτως ή άλλως θα αντιδράσουν», τόνισε. «Ή δεν είναι δυνατόν να μου λέει ότι δεν έχω τετραπληγία και έχω παραπληγία», συνέχισε, «γιατί η τετραπληγία είναι πλήρης ακινησία των άνω άκρων και ότι ο όρος χρησιμοποιείται από το αγγλικό ιατρικό όρο tetraplegia, που σημαίνει έστω και μερική απώλεια κίνησης λόγω κάκωσης του νωτιαίου μυελού ή εγκεφαλικής παράλυσης των άνω άκρων. Επίσης μου είπαν ότι έχω πάρεση στα άνω άκρα. Η πάρεση όμως είναι μυική αδυναμία. Εγώ δεν έχω μυική αδυναμία. Αντίθετα τους μύες στα άνω άκρα τους έχω τέλεια γυμνασμένους, άλλωστε δε θα είχα αυτήν την αθλητική πορεία, και αυτούς τους μύες που δεν κουνώ, δεν τους κουνώ καθόλου. Επιπλέον, μου ζήτησαν ακτινογραφία. Η ακτινογραφία δείχνει τα σκληρά μόρια σε έναν ανθρώπινο οργανισμό, δηλαδή τα οστά ή τους χόνδρους. Η μαγνητική είναι αυτή που δείχνει μαλακά μόρια, όπως είναι ο νωτιαίος μυελός».

«Αν αυτά τα πράγματα τα λένε σε εμένα, που είμαι και γιατρός, φαντάζομαι τι λένε στους άλλους ανθρώπους…»

Μετά από την παραπάνω γλαφυρή περιγραφή ορισμένων από τα όσα διεμήφθησαν στην εξέτασή του στο ΚΕΠΑ, ο κ. Ταξιλδάρης αναπόφευκτα προέβη σε μια οδυνηρή διαπίστωση, που είναι η πεμπτουσία της καταγγελίας του, αναφορικά με τη μεταχείριση που τυγχάνουν τα άτομα με αναπηρία. «Αν αυτά τα πράγματα τα λένε σε εμένα, που είμαι και γιατρός», σημείωσε χαρακτηριστικά, «φαντάζομαι τι λένε στους άλλους ανθρώπους…». «Πραγματικά θεωρώ ότι οι επιτροπές των ΚΕΠΑ δεν είναι αξιοκρατικές», συνέχισε, «αλλά έχουν έναν μόνο σκοπό, να «κόψουν» κόσμο, δεν τους ενδιαφέρει τίποτα άλλο. Χρησιμοποιούν την «καραμέλα» των «μαϊμού» ανάπηρων, για να κάνουν την πολιτική τους, που είναι «κόψιμο» αναπήρων. Αυτό είναι και τίποτα άλλο. Γιατί οι «μαιμού»-ανάπηροι είναι πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις και ξέρουν πώς γίνονται και ποιοι τις έδιναν τις αναπηρικές συντάξεις».

«Από τη στιγμή που έχεις αναπηρία, έχεις αναπηρία και τελείωσε, ανεξάρτητα από το ποσοστό»

Κλείνοντας, ο κ. Ταξιλδάρης υπογράμμισε ότι κάποια στιγμή το σύστημα πιστοποίησης γύρω από την αναπηρία να αλλάξει ριζικά, ώστε να αξιολογείται το ποσοστό αυτονομίας κάθε ατόμου. Αυτό κάποια στιγμή πρέπει να αλλάξει. «Πρέπει να γίνει αποδεκτό ότι από τη στιγμή που έχεις αναπηρία», σημείωσε, «έχεις αναπηρία και τελείωσε, ανεξάρτητα από το ποσοστό». «Μετά πρέπει να ορίζεται πόσο τις εκατό αυτόνομος είσαι», επισήμανε, «ανάλογα με τα βοηθητικά μέσα που θα σου δοθούν, είτε αυτά είναι πρόσθετα μέλη, που μπορεί να κοστίζουν και 60.000 ευρώ, είτε αμαξίδιο, είτε προσβάσιμο αμάξι, είτε προσβάσιμο σπίτι». Πρόκειται για πολύ απλές παρεμβάσεις, όπως τόνισε, ώστε το σύστημα να γίνει αξιοκρατικό, με προϋπόθεση σε κάθε περίπτωση την διαβούλευση της πολιτείας με τους αρμόδιους φορείς και φυσικά μια σταθερή και ειλικρινή πολιτική βούληση.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.